Posts tonen met het label Serieus. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Serieus. Alle posts tonen

zaterdag 3 september 2022

COLUMN AART DEKKER: Je hoort er (helemaal) bij(1); als je zo speelt als de Orange Lions deden tegen Servië! / EUROBASKET 2022 / NATIONAAL TEAM MANNEN BAKETBALL OP HET EK /


Het wordt me natuurlijk regelmatig verteld – in welke vorm, en via wel platform dan ook – 'je bent een onverbeterlijke optimist', 'het Nederlandse Basketball stelt nu eenmaal (helemaal) niks voor' en de laatste tijd daar weer vaker dan een tijd het geval is geweest er nog achteraan '...en het zal ook nooit wat worden ook!', 'de media hebben groot gelijk dat ze geen/nauwelijks/weinig aandacht aan het Nederlandse Basketball' (want: zie het voorgaande), etc, etc.


Ik ga er regelmatig tegenin, maar ben vooral op zoek naar een oplossing voor dat laatste probleem: hoe krijgen we de Nederlandse Media – en dan vooral de grote, landelijke onder die tegenwoordig wijde waaier aan media – wél zover dat ze aandacht gaan besteden aan die vele Nederlandse verschijningsvormen van de mooiste Teamsport die er bestaat, aan die ene van de de drie Grote Teamsporten in de wereld – Basketball, Volleyball en Voetbal – die in Nederland – tenminste door de traditionele, landelijke media – stiefmoederlijk behandeld wordt? Want onze sport doet er toe, levert meer dan voldoende mooie verhalen (en beelden) die het verdienen verteld te worden, en als die media-aandacht eenmaal is wat hij zou moeten zijn, dan gaan de positieve ontwikkelingen – die er wel degelijk zijn – alleen maar sneller...


Goed dan de kop boven dit korte stukje; 'Je hoort er (helemaal) bij; als je zo speelt als de Orange Lions deden tegen Servië!


Gisteren speelde Nederland op EuroBasket 2022 (het Eindtoernooi om het Europese Kampioenschap in Praag, Tsjechië) tegen één van de Grootmachten uit de Wereld-top: Servië.

Een van de favorieten voor de titel.

Een ploeg met de voor de tweede maal op rij tot MVP van de NBA uitgeroepen Nikola Jokic, de man die onlangs bijtekende voor het salaris van $ 264.000.000 bij zijn NBA-club.

Een ploeg volgestouwd met sterren uit de grote internationale profcompetities.


En Nederland speelde leuk en aantrekkelijk, en heel lang ook volkomen competitief basketball tegen die Serviërs. Ver in de tweede helft kwam het team zelfs terug tot slechts vijf punten achterstand. Op het eind liep Servië een beetje geflatteerd weg naar een ruim 20 punten winst; als in zo'n wedstrijd eenmaal duidelijk is dat de wedstrijd beslist is, als zelfs je eigen coach al begint over de wedstrijd van de volgende dag (slechts 22 uur later, en eigenlijk nog veel belangrijker dan deze!) , en je geeft wat minder druk, ja dan gooien al die sterren er graag nog een flink bosje driepunters in en loopt het verschil toch nog flink op... Maar dát is (ook) Internationaal Basketball; dát doet er eigenlijk niet toe...


Als je in de wedstrijd tegen zo'n Grootmacht de Topscorer van de wedstrijd levert; Worthy de Jong met 28...dan doe je er wel degelijk toe.


Als je dus in zo'n openingswedstrijd de hele wedstrijd strijdt met de besten; dan doe je er wel degelijk toe.


Deze wedstrijd had Nederland nauwelijks zwakke periodes. Dat was deze zomer nog nauwelijks het geval geweest.


Israël – de tegenstander van vanavond – is een tegenstander met een spelsoort die Oranje vaak wat minder ligt, een eentje die snode plannen heeft voor dit EK...


Nederland hoort er (helemaal) bij; als je zo speelt als de Orange Lions deden tegen Servië. Dat is in het Buitenland ook helemaal géén discussiepunt.

Nu komen de wedstrijden waarin er wat meer winstkansen liggen; wie weet vanavond als tegen Israël, maar mijn inschatting is vooral na de Rustdag; tegen Thuisploeg Tsjechië, wellicht tegen Polen en heel misschien als deze week goed verloopt ook nog wel tegen Finland.


Win je er eentje: dan hoor je er nog meer bij.

Win je er twee: dan gaan misschien zelfs in het soms wat verzuurde Nederlandse Basketballwereldje mensen me ook een beetje geloven; dan hoor je er écht bij!

Zou Oranje na die vijf wedstrijden ook nog doorgaan naar de Eliminatiefase...tsja, dan kunnen toch zelfs de meest verstokte nestbevuilers en de Grote Landelijke Media er niet langer omheen; DAN HOOR JE ER ECHT HELEMAAL BIJ!


AART DEKKER



 

zaterdag 10 juli 2021

TOEVALLIG OVER GESTRUIKELD / HUMOR OF EEN SERIEUZE ZAAK? Tom Jones en de Slipjeswerpende (Vrouwelijke) Fans...

#LarryKingNow

Tom Jones: Underwear Throwing Became A "Problem" | Larry King Now | Ora.TV

14 dec. 2015

The legendary singer tells the story of how women began throwing their underwear at him on stage for all those years and why he feels that it went from being a "sexy thing" to a "problem".
 
*

In 2002 was het nog..:

2002: Tom Jones eist gedragen ondergoed

De Britse zanger Tom Jones heeft zich beklaagd over de onderbroeken die vrouwelijke fans naar hem gooien. `Toen het allemaal begon was het nog authentiek', zegt hij, maar tegenwoordig gooien vrouwen onderbroeken naar hem die schoon uit een plastic zakje komen. Jones vindt dat maar niks. `Ik ervaar dat als een belediging', werd Jones deze week geciteerd in de Britse pers. `Ik geef mijn hele hebben en houwen op het podium, omdat ik het publiek wil vullen met enthousiasme - maar iets dat uit het hart komt, komt niet uit een plastic zakje.' De boodschap is duidelijk: Jones wil geen ongedragen onderbroeken toegeworpen krijgen


 

zaterdag 25 april 2020

AANRADER VOOR MENSEN DIE VERDER KIJKEN DAN HUN NEUS LANG IS / GROENE SPECIAL: 'De toekomst van Nederland' / VISIE / DIEPGANG / LEZEN /


De toekomst van Nederland

22 april 2020 – verschenen in nr. 17-18
 
Het is inmiddels bijna een metadebat geworden. De uitbraak van de coronacrisis ging gepaard met een even heftige golf aan commentaren, voorspellingen en vergezichten over hoe de post-coronawereld eruit zou kunnen zien, of beter: zou móeten zien. Of het nu ging om klimaatverandering of een hervonden saamhorigheid, om de status van de ‘frontsoldaten’ in de zorg of de acceptatie van onze kwetsbaarheid en de dood – Covid-19 zou voor een ‘reset’ zorgen, we zouden onze ‘oude’ wereld als een versleten winterjas afwerpen en ruim baan geven aan een ‘nieuwe’, betere.

Op al die commentaren, voorspellingen en vergezichten kwam al snel de pruttelende reactie dat dit allemaal wensdenken is. ‘Het virus is een ramp’, schreef Bas Heijne in een grote beschouwing over de ‘coronagoeroes’ in de NRC. ‘Voor sommigen is het ook een buitenkansje. Hoop is ook een markt.’ Hoop, zo betoogt Heijne, die uitblinkt in stelligheid over wat wij moeten doen en in zelfbevestiging. Want de visioenen van die betere wereld passen altijd wel heel mooi in het eigen straatje.

Heijne was zeker niet de enige die zijn ergernis uitte over al die orakels die opeens opdoken. Ziedaar dat metadebat.

Maar al voor de pandemie, waar de goeroes nu hun eigen wending aan proberen te geven, kampte de wereld met grote problemen die, hoewel breed erkend, vooruit werden geschoven. In de eerste plaats de opwarming van de aarde en de ecologische crisis die daarvan het gevolg is. De acute ramp die de corona-epidemie is, vergroot juist de kans dat de concrete plannen die er liggen om de wereld te vergroenen in de ijskast worden gelegd.

Haalbare toekomstbeelden helpen om ons over ons verlammende pessimisme heen te zetten
Als het om Covid-19 gaat, tasten we voor een groot deel in het duister – er is vooral heel veel dat we nog níet weten van het virus. Voor veel andere, slepende problemen liggen de plannen en scenario’s klaar, veelal gebaseerd op nauwgezet en geduldig wetenschappelijk onderzoek. Over die plannen en scenario’s wilden wij een speciaal nummer maken, bedachten wij in januari, vóórdat corona Europa had bereikt. Hoe zou Nederland de grote problemen van nu het hoofd bieden, dat was de vraag die we onszelf stelden. En daarbij wilden we niet alleen schrijven over plannen die nog op de tekentafel lagen, maar ook op zoek gaan naar plekken waar kiemen van veranderingen al te zien waren. En omdat we al aan de special waren begonnen voor de lockdown, konden onze journalisten ook daadwerkelijk hun ogen de kost geven.

Inspiratie vormde de kaart van Nederland in 2120, een initiatief van Wageningen University & Research, die begin dit jaar werd gepubliceerd. Het is een aanlokkelijk land dat de kaart toont: groen en blauw vormen de hoofdkleuren; de klimaatverandering wordt het hoofd geboden door de natuur en natuurlijke processen – de bodem, het water, de kust – de ruimte te geven. Zoals een van de initiatiefnemers van de kaart het uitdrukt: ‘Wat we op onze kaart visualiseren is: yes, we can! Dat is volgens mij een overtuigende manier om de mensen tegen te spreken die zeggen dat klimaatbeleid alleen maar geld kost en niks oplevert.’

Nederland in 2120 ligt natuurlijk in een heel ver verschiet; als het om de aanpassingen gaat die ons veranderende klimaat vereist, kun je allicht ook zo ver vooruitkijken. In dit nummer gaat het niet alleen over klimaatverandering, maar ook over de toekomst van de stad en de periferie, mobiliteit en energie, de economie en technologie, migratie en de vraag waarin we geloven – daarbij hebben we niet de tijdspanne van honderd jaar en verder gekozen, maar de meer nabije toekomst over twintig à dertig jaar.

Uit veel van de gesprekken die we voerden, keerde terug hoe belangrijk het is een richtinggevend idee te hebben, juist in een tijd waarin zoveel problemen sluimeren. Onze politiek is pragmatisch ingesteld en goed in het oplossen van allerlei losse problemen, constateert een van de makers van de Wageningse kaart, maar minder goed in het schetsen van het langetermijnperspectief. ‘Wat ontbreekt is een toekomstbeeld waarop we die oplossingen kunnen afstemmen en dat tegenwicht kan bieden aan dat gevoel van machteloosheid onder de mensen.’

Het is ook wat de Amerikaans-Australische ecologische econoom Robert Costanza, specialist in het maken van toekomstscenario’s, in dit nummer zegt: doemdenken leidt tot inertie; concrete en haalbare toekomstbeelden helpen om ons over ons verlammende pessimisme heen te zetten. Of wat Rijksbouwmeester Floris Alkemade, die recentelijk het essay De toekomst van Nederland publiceerde, wil uitdragen: stop met doemdenken, begin weer met dromen. Dat is geen wensdenken, maar gaat over reële mogelijkheden. Er zijn ook volop initiatieven die de verbeelding voeden van een toekomst die in de werkelijkheid is geworteld. ‘Zonder het te beseffen, leven we in een heel revolutionaire tijd’, stelt Alkemade. ‘We zijn bezig met een collectieve zoektocht. Het komt langzaam op gang, maar het gebeurt wel.’

PS Dit is een dubbeldik nummer. De volgende Groene verschijnt 7 mei. Ondertussen publiceren wij op groene.nl extra verhalen over corona



Meest Gelezen op Groene.nl:



woensdag 18 april 2018

DEMOCRATIE / NRC OPINIE + LEZERSBRIEF / REFERENDUM SLEEPWET: En 'Ja hoor! Natuurlijk Gaat Flutte-Rutte-III 'gewoon' door met die Sleepwet! MINACHTING VAN DE KIEZERS

We hebben 1x een Raadgevend Referendum gehad (Oekraïne) en de uitkomst daarvan beviel de regenten niet zo best. Dus werd de partij waar Directe Democratie een Parel aan de kroon was -D66- bij Markje 'Flutte' Rutte's derde kabinetje gehaald, zodat zij het Judaswerk mochten opknappen; het afschaffen van de Wet van het Raadgevend Referendum. Het Referendum op de 'Sleepwet' voor de Inlichtingendiensten zou het toch gemakkelijk halen, dus wat leugentjes -ook al deels uit de mond van D66'ster Ollegren!- zouden wel volstaan om de 'Domme en/of Bange Kiezers' 'Tegen' te laten stemmen, verder werd er nauwelijks campagne gevoerd om die Tegenstem binnen te halen...

En voor de zoveelste keer ging het mis; de Kiezers kozen wel degelijk voor 'Tegen'...

Volgens Rutte  ging zijn speeltuintje, ook wel Flutte-III genaamd 'de Uitslag Recht doen', daarmee bedoelde hij "We lullen er een beetje over -of we doen alsof- misschien verzetten we een paar komma's of punten, dan zeggen we dat de Wet 'Flink' is aangepast op de manier die de Nee-stemmers wilden, en dan is het 'Klaar is Kees'.

En aldus geschiedde. Sterker nog; het Flutkabinet heeft niet eens het fatsoen om de Tweede- en Eerste Kamer erover te laten praten en beslissen; ze laten de wet zo snel mogelijk ingaan, en die wijzigingen? 'Ach, dat komt later wel!'

TOTALE MINACHTING van zowel Kiezers als Parlement...ZO KENNEN we Markje 'Flutte' Rutte en zijn vazallen van CDA, D66 en CU weer....

Hieronder nog een Commentaar van de Hoofdredactie van NRC, en een ingezonden brief van een Lezer, beide van vlak voor het Referendum dat niets waard bleek...

AART DEKKER


Brieven


pagina 10 - 11
 
In de brief Alleen deskundigen (21/2) schrijft P.J. Berends dat een gewone burger over onvoldoende kennis beschikt om de argumenten te wegen omtrent ‘ingewikkelde zaken’ zoals Europa of Oekraïne.
Ik ben niet hoog opgeleid maar leerde wel in voldoende mate lezen op de lagere school en de MULO. Ter voorbereiding van het Oekraïnereferendum heb ik het Associatieverdrag doorgenomen, waardoor ik mijn mening kon vormen. Ik vond het verdrag niet vergelijkbaar met andere handelsovereenkomsten, zoals bijvoorbeeld NRC destijds wel stelde. Het verdrag meldde een intensivering van de samenwerking in veiligheids- en defensiebeleid, wat mij onwenselijk leek met oog op de relatie met Rusland. Bovendien vond ik de afspraken omtrent economische samenwerking – erop gericht om Oekraïne in de interne markt van de EU te integreren – te verstrekkend. Roemenië en Bulgarije waren destijds in een kort tijdsbestek lid geworden van de EU (en NAVO), en het leek mij onverstandig ook Oekraïne een opstap te geven naar lidmaatschap. Deze opvatting werd in verschillende discussiefora niet gewaardeerd. Mij bleek dat er nogal wat hoogopgeleiden waren die niet de moeite hadden genomen het verdrag op de consequenties te beoordelen, om vervolgens weg te blijven bij de stemming en laagopgeleiden de schuld te geven van de uitkomst.
Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Zaterdag, 24 februari 2018, pagina 10 - 11


***


openbaar bestuur Coalitie bevordert onvrede met afschaffen referendum


pagina 10 - 11
Op weinig verheffende wijze is deze week één van de schaarse pogingen om de burger directer bij het landsbestuur te betrekken ten grave gedragen. Met 76 tegen 69 stemmen nam de Tweede Kamer donderdag de wet aan die het raadgevend referendum weer afschaft. Als de Eerste Kamer binnenkort hetzelfde doet, zal de referendumwet die op 1 juli 2015 in het Staatsblad kwam de geschiedenis ingaan als één van de kortst van kracht geweest zijnde wetten.
Het kabinet had grote haast de kiezer zijn nieuwe recht weer te ontnemen. De plannen die het derde kabinet Rutte heeft, mogen kennelijk niet door referenda in de waagschaal worden gesteld. De volksraadpleging van volgende maand over de nieuwe inlichtingenwet, waarmee de inlichtingendiensten meer bevoegdheden krijgen, zal de laatste zijn.
Illustratief voor de haast van de coalitie was deze week het verrassende voorstel van het Tweede Kamerlid Rob Jetten (D66), in de slotfase van het debat, om de stemming met een dag te vervroegen. Een suggestie die ogenblikkelijk de steun kreeg van de drie andere coalitiepartners. Behalve het bruuskeren van de oppositie diende het met één dag naar voren halen van de stemming geen enkel doel. Of het zou gezien moeten worden in het kader van beul-maak-het-kort. Wat vanuit D66-perspectief wel begrijpelijk zou zijn.
Want de afschaffing van het raadgevend referendum – ooit een mede-initiatief van toenmalig Tweede Kamerlid Boris van der Ham (D66) – is voor deze partij een uiterst pijnlijke vertoning. Vanwege de historie had het in de rede gelegen dat de woordvoerder van D66 met een zak over zijn hoofd in de plenaire vergaderzaal zaal zou zijn verschenen. Het tegendeel was het geval. Kamerlid Jetten verdedigde het wetsvoorstel van zijn partijgenoot minister Kajsa Ollongren (Binnelandse Zaken) om het raadgevend referendum weer af te schaffen, op een wijze alsof dit een aanwinst voor de democratie was. Het pluche hecht wel heel snel bij de Democraten.
Het raadgevend referendum is verre van volmaakt. Dat bleek in 2016 ten tijde van de volksraadpleging over het Oekraïneverdrag, de eerste wet die op basis van het nieuwe instrument aan de kiezer werd voorgelegd. Internationale verdragen, waar ook 27 andere EU-lidstaten over gaan, lenen zich slecht voor een referendum. Bovendien staat in de wet een opkomstdrempel vermeld om de uitkomst geldig te kunnen verklaren. Dit is tegenstrijdig omdat één van de essentiële onderdelen van de wet juist is dat het oordeel een advies betreft en geen gebod.
In plaats van de wet aan te passen – waarvoor twee jaar geleden een parlementaire meerderheid bestond – heeft de coalitie ervoor gekozen het raadgevend referendum bij het bestuurlijke schroot te zetten. Waarmee de Nederlandse democratie op het punt van de vergroting van de kiezersinvloed weer terug bij af is.
Het raadgevend referendum werd indertijd gepresenteerd als facultatieve ‘noodrem’. Of een volksraadpleging past in ons parlementaire stelsel is altijd een terechte vraag geweest. Het referendum, met als kenmerk een digitale ja-of-nee keuze bij één onderwerp, staat op gespannen voet met de representatieve democratie waar gekozenen geacht worden een belangenafweging te maken.
Maar in de huidige hoog ontwikkelde en steeds sneller veranderende maatschappij kan een kiezer die één keer in de vier jaar zijn of haar stem mag uitbrengen moeilijk beschouwd worden als de ultieme vorm van democratie. Zeker als het voor de kiezer nog maar de vraag is wat er vervolgens met die stem gebeurt. Zie de droevige gang van het afgelopen jaar die voor kabinetsformatie doorging, waarbij zeven mannen en een vrouw ver buiten het gezichtsveld van de kiezers Nederland voor de komende vier jaar inrichtten.
De Tweede Kamer heeft het raadgevend referendum afgeschaftmet een door coalitieafspraken geforceerde, minieme meerderheid. Daarmee heeft die meerderheid zichzelf geen dienst bewezen. Te vrezen valt dat door deze houding het virulente ongenoegen over de werking van de parlementaire democratie, onder andere tot uitdrukking komend in een groeiende belangstelling voor het populisme, slechts is aangewakkerd.
In het Commentaar geeft NRC zijn mening over belangrijke nieuwsfeiten. De commentatoren schrijven deze artikelen in samenspraak met de hoofdredactie.
Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Zaterdag, 24 februari 2018, pagina 10 - 11