GORILLA CARTOON GROENE AMSTERDAMMER: Lunch in Gaza / #Honger / PALESTINA /

 

 Cartoon van Gorilla voor de Groene Amsterdammer Editie 24 juli 2024

meer Groene Cartoons   ---  Hier  ---

 

 

 

 

AVAAZ ACTIVISME / De Kinderen van Gaza: De kinderen van Gaza verhongeren, en de EU-leiders gaan lekker op vakantie?

Terwijl de kinderen van Gaza verhongeren, gaan EU-leiders lekker op vakantie? Dat laten we niet gebeuren! We brengen onze schreeuw om rechtvaardigheid naar hun vakantieadressen. Sluit je bij ons aan! https://t.co/QyjkF6YsBJ

— Aart Dekker (@AartDekker) August 3, 2025

 

COLUMN AART DEKKER / VREDESONDERHANDELINGEN UKR-RUS J/N? Als ik Oekraïner zou zijn, zou ik het wel weten (denk ik)... - Stalin organiseerde de hongersnood in Oekraïne en wist het lange tijd verborgen te houden / HISTORIE - ACHTERGROND PUTIN'S WARS /

*

SHARTIE AART DEKKER VREDESONDERHANDELINGEN UKR-RUS J/N? 

Als ik Oekraïner zou zijn, zou ik het wel weten (denk ik)... 

N.A.V: Stalin organiseerde de hongersnood in Oekraïne en wist het lange tijd verborgen te houden 

HISTORIE (VOLKSKRANT ACHTERGRONDVERHAAL)

'Het debat' over hoe de oorlog in Oekraïne wordt steeds heftiger, en - zoals in alle hete hangijzers -  steeds meer gepolariseerd. Er wordt nauwelijks meer echt gedebatteerd en gediscussieerd, iedereen zit allang in zijn eigen loopgraaf  - volgens mij precies wat Putin met deze oorlog wilde bereiken - en gepraat wordt er niet meer...

Laat ik voorop stellen dat ik een vredelievende persoon ben, en walg van elke oorlog...

Maar soms heb je geen keus, en moet er gevochten worden...en uiteindelijk zijn het de mensen die de oorlog uitvechten, die bepalen wat er moet/gaat gebeuren. Andere landen kunnen helpen vrede te bereiken, als de betrokken partijen zelf vinden dat de tijd rijp is voor het einde van hun oorlog.

Natuurlijk hebben de criticasters van de oorlog die nu woedt in Oekraïne  - en steeds meer toch ook in Rusland -  gelijk als ze zeggen dat als het Westen Oekraïne niet op allerlei manieren, maar vooral met wapens en geld, zou steunen de oorlog snel beslist zou zijn in Russisch voordeel... Tenminste, de grootschalige oorlog zoals we die nu zien...want ik ben ervan overtuigd dat het ook dan oorlog blijft, zij het op een andere manier...

In de vele uren die ik met Maarten van Gent  - het Orakel van Porkuni - over die kwestie heb gediscussieerd - vertelde ik hem over een gedachtenexperiment  dat ik vorig jaar toen de sfeer er tijdelijk een was van 'Oekraïne zet een groot tegenoffensief in, en gaat (al dan niet even) winnen' aan hem voorlegde.

Stel Oekraïne 'wint' - slaagt erin de Russen tot buiten de oorspronkelijke grenzen terug te dringen, is de oorlog dan afgelopen? 

Volgens mij niet, als Putin (of eventuele opvolger) er nog steeds zit en niet heel anders gaat denken; dan kan Rusland zijn wonden likken, hergroeperen, aan sterken, en...gewoon opnieuw beginnen. En ik denk dat in dit hypothetische geval dat ook zou gebeuren, omdat Putin deze oorlog  namelijk voert omdat hij hem nodig heeft vanwege interne Russische politieke motieven; om zijn eigen volk onder de knoet te houden...

Dan de Oekraïners. Het is natuurlijk onmogelijk om je in de Oekraïners in te leven; zolang je niet zelf aan het front vecht, of in gebieden die regelmatig door de Russen bestookt worden, zolang je zelf geen Oekraïner bent, weet je niet hoe het is, en hoe je zelf zou reageren en denken in deze situatie.

Ik ken wel mensen die al ruim voor de invasie in de loopgraven lagen en vochten  - misschien nog steeds wel - in het Oosten. En daar had ik sporadisch contact mee, maar het bleek bijna onmogelijk daar via Appjes over te communiceren. Nogmaals, als je niet zelf...

Maar ik ben er  - al 'advocaat voor de duivel' spelend in een ander een gedachtenexperiment -  in  al van ruim voor de grote invasie van overtuigd dat de gemiddelde Oekraïner niet meer terug hun hok in zal gaan, in de zin van: terug onder de vleugels van het grote Rusland, geleid door een dictator. Daarvoor is de geschiedenis van Oekraïne in relatie tot Rusland te heftig beladen voor, Oekraïne is te vaak speelbal van de geschiedenis geweest, en het Oekraïense volk heeft al veel te vaak miljoenen Oekraïners op afschuwelijke wijze vermoord zien worden  - niet alleen, maar wel veel te vaak -  door de Russische Beer.

Ook een derde gedachtenexperiment deed ik al voor de invasie: stel dat Putin er wel in slaagt heel Oekraïne in te nemen, en de Oekraïense regering uit te moorden, dan wel verjagen. Heeft Putin dan gewonnen? Ik denk het niet, en dan niet alleen niet in de zin van alle schade en verlies van (kwaliteit van) levens...ik denk namelijk dat er dan een dun bevolkt Oekraïne over zal blijven  - heel veel meer nog dan nu al het geval is -  Oekraïners zullen dan vluchten, maar (een flink deel van) de achterblijvers zullen dan ondergronds gaan en Rusland zal nog heel lang, misschien wel altijd, meer mankracht en middelen dan ze daadwerkelijk ter beschikking hebben in moeten zetten om de guerrilla-oorlog die er dan ontstaat het hoofd te bieden...

Maar goed, lees hieronder het verhaal van de Volkskrant over één van de vele historische redenen voor het gevecht dat de Oekraïners bereid zijn te vechten.

Maar nogmaals, je weet pas echt wat je zou doen, als je het echt beleefd. Dus ik denk nu dat ik in hun situatie mezelf zou verzetten om mijn onafhankelijkheid te behouden, maar of ik echt zo moedig zou zijn...ik weet het niet...

AART DEKKER 

*

 

 

Stalin organiseerde de hongersnood in Oekraïne en wist het lange tijd verborgen te houden

In 1932 en 1933 stierven miljoenen Oekraïners van de honger. Volgens historicus Anne Applebaum was de rol van de Sovjet-Unie daarbij veel actiever dan vaak gedacht.

Bert Lanting 9 maart 2018  Originele artikel op vk.nl   --- Hier ---

Anne Applebaum.Beeld Merlijn Doomernik/HH

'Een tuin in volle bloei' noemde de linkse Franse politicus Édouard Herriot Oekraïne, nadat hij in 1933 een bezoek aan het gebied had gebracht. De Sovjetrepubliek werd op dat moment geteisterd door een vreselijke hongersnood. Legers uitgemergelde mensen zwierven rond, wanhopig op zoek naar voedsel. Langs de wegen lagen her en der lijken - de mensen waren te zwak om ze te begraven - maar Herriot kreeg alleen weldoorvoede partijleden te zien. In de partijkrant Pravda werd Herriot aangehaald als bewijs dat alle berichten over een hongersnood 'leugens van de bourgeoispers' waren.

De hongersnood die in 1932 en 1933 aan naar schatting 3,9 miljoen mensen in Oekraïne het leven kostte, vormt het onderwerp van het nieuwste boek van de Amerikaanse historicus Anne Applebaum: Rode Hongersnood - Stalins oorlog tegen Oekraïne. Eerder schreef ze al een veelgeprezen geschiedenis van de Goelag, het systeem van strafkampen in de Sovjet-Unie waar miljoenen mensen om het leven kwamen onder het bewind van Jozef Stalin. Maar anders dan de gruwelen van de Goelag zijn de verschrikkingen van de door het Sovjetbewind veroorzaakte hongersnood in Oekraïne veel minder bekend in het Westen.

'De Sovjetautoriteiten hebben er alles aan gedaan om de omvang van de Holodomor, zoals de Oekraïners het noemen, te verbergen en daarmee hadden ze lange tijd succes', zegt Applebaum tijdens een bezoek aan Nederland. 'Al een paar jaar na de hongersnood gaf Stalin opdracht de resultaten van de volkstelling geheim te houden, omdat daaruit bleek dat er miljoenen Oekraïners moesten zijn omgekomen. In Oekraïne durfde men er niet over te praten, uit vrees naar het kamp te worden gestuurd. Toen Chroesjtsjov in 1956 zijn geheime rede hield waarin hij de misdaden van Stalin onthulde, zei hij geen woord over de Holodomor, hoewel hij er heel goed van op de hoogte was.'

Dertig jaar geleden concludeerde de Britse historicus Robert Conquest in zijn boek The Harvest of Sorrow al dat de hongersnood grotendeels te wijten was aan de gedwongen collectivisatie van de landbouw onder Stalin. De boeren moesten hun boerderijen opgeven en zich aansluiten bij collectieve boerderijen, met chaos op het platteland als gevolg. Maar op grond van dagboeken, interne partijdocumenten en ander materiaal dat na de ineenstorting van de Sovjet-Unie is vrijgekomen, trekt Applebaum een hardere conclusie. Volgens haar ging het om een opzettelijke hongersnood, een politieke campagne om het Oekraïense nationalisme de nek om te draaien.

Applebaum: 'Lange tijd werd de hongersnood verklaard als het gevolg van de rampzalig verlopen collectivisatie. Dat speelde ongetwijfeld een belangrijke rol, maar het was ook een gerichte campagne om af te rekenen met het Oekraïense nationalisme. Ook in andere delen van de Sovjet-Unie veroorzaakte de gedwongen collectivisatie voedseltekorten, maar tegen Oekraïne werden speciale maatregelen genomen die de situatie veel erger maakten. Stalin zag de Oekraïense boeren als dragers van het Oekraïense nationalisme.'

Non-fictie
Anne Applebaum
Rode hongersnood - Stalins oorlog tegen Oekraïne
Uit het Engels vertaald door Bep Fontijn en Willem van Paassen.
Ambo Anthos;
412 pagina's; euro 29,99.

Ook in andere delen van de Sovjet-Unie veroorzaakte de gedwongen collectivisatie voedseltekorten, maar tegen Oekraïne werden speciale maatregelen genomen die de situatie veel erger maakten

Anne Applebaum

Om de collectivisatie te propageren onder de boerenbevolking zwermden overal activisten - de 'vijfentwintigduizenders' werden ze genoemd - uit over het platteland. De collectivisatie werd gepresenteerd als iets vrijwilligs, maar al snel ging de campagne met enorm veel geweld gepaard. De Sovjetautoriteiten merkten dat de collectivisatie op groot verzet stuitte. Boeren slachtten massaal hun vee, om te voorkomen dat het in handen kwam van de kolchozen. Soms braken er complete opstanden uit in dorpen.

Dat was voor de autoriteiten aanleiding om hard op te treden, vooral tegen de koelakken, de rijke boeren. In de praktijk viel iedereen die tegen de collectivisatie was daaronder. Wie het stempel koelak kreeg, raakte alles kwijt en belandde vaak in een strafkamp van de Goelag. De bittere ironie was dat sommigen daardoor aan de hongerdood ontsnapten.

Applebaum: 'Vooral in Oekraïne was het verzet groot. Tien jaar eerder hadden veel Oekraïners nog tegen het Rode Leger gevochten. Veel mensen hadden nog wapens in huis. In sommige dorpen werden activisten die door Moskou waren gestuurd om de collectivisatie te propageren gelyncht. Dat wekte bij Stalin de vrees dat er sprake was van een nieuwe Oekraïense opstand, ook al ging het meestal om spontane uitbarstingen, niet om georganiseerd gewapend verzet.'

Veel boeren beschouwden de collectivisatie als een terugkeer naar de lijfeigenschap die in 1861 was afgeschaft. Toen waren zij het eigendom van grootgrondbezitters, nu werden zij horig aan de staat. 'Dat was het in zekere zin ook', zegt Applebaum. 'De boeren verloren hun grond, hun vee, alles. Ze kregen hun salaris in voedsel uitgekeerd, zodat ze niet weg konden uit de kolchozen. De hele operatie werd dan ook een fiasco. Niemand voelde zich verantwoordelijk of gemotiveerd, met als gevolg dat de graanoogst instortte. Maar de Sovjetautoriteiten beschouwden dat als bewuste sabotage en zagen het als aanleiding om nog strengere maatregelen af te kondigen.'

In maart 1930 leek het er even op dat Stalin de kritiek op de campagne ter harte nam. In een artikel onder de kop 'Duizelig van het succes' zong het partijblad Pravda de lof van de enorme successen van de collectivisatie, maar erkende tegelijkertijd dat sommige activisten te hard van stapel waren gelopen. Het effect was anders dan de partijleiding had verwacht: er brak een massale boerenopstand uit. Boeren overvielen graansilo's en opslagplaatsen, ze haalden hun vee weg uit de kolchozen, staken staatsboerderijen in brand en rekenden af met de rode activisten. Voor de partij was dat het signaal een terreurcampagne te lanceren om de opstand neer te slaan. 'Anders verliezen we Oekraïne', waarschuwde Stalin in een brief aan Lazar Kaganovitsj, de leider van de collectivisatiecampagne.

Anne Applebaum

Oost-Europa is het terrein waar Anne Applebaum (1964) zich het meest thuis voelt. Als journalist versloeg ze in 1989 de ineenstorting van het ene na het andere communistische bewind in Oost-Europa. Voor haar geschiedenis van de Goelag kreeg ze in 2004 de Pulitzer-prijs. Ze is getrouwd met Radislaw Sikorski, oud-minister van Buitenlandse Zaken van Polen. Als columnist van The Washington Post houdt ze er pittige meningen op na, vooral als het om het volgens haar door en door corrupte bewind van president Poetin gaat. Applebaum is ervan overtuigd dat Poetin Donald Trump tijdens de verkiezingen heeft gesteund als onderdeel van een campagne om verdeeldheid te zaaien in het Westen.

Beeld Marco Hillen/HH

Er zijn geen documenten die bewijzen dat Stalin bevel heeft gegeven tot het organiseren van een hongersnood in Oekraïne, erkent Applebaum. Maar er zijn volgens haar wel veel aanwijzingen. De partijtop negeerde waarschuwingen van Oekraïense partijfunctionarissen dat er hongersnood dreigde uit te breken. Stalin weigerde de graanexport stop te zetten en kondigde in de herfst van 1932 ondanks alle waarschuwingen toch een reeks nog strengere maatregelen af. 'Dat duidt erop dat het opzet was. Dorpen die de opgelegde graanquota niet hadden gehaald, werden op de zwarte lijst geplaatst. Als straf mochten zij geen petroleum, zout en lucifers meer kopen. Ook als je dan nog wat voedsel had, kon je het niet meer koken.'

Soms werden hele districten met wegblokkades afgesloten om te voorkomen dat dergelijke producten binnengesmokkeld zouden worden. Al het voedsel werd in beslag genomen. Collectieve boerderijen die slecht presteerden, werden gedwongen leningen vervroegd af te betalen. De boeren moesten ook het zaaigoed inleveren dat ze nodig hadden om volgend jaar te kunnen oogsten. Om te voorkomen dat ze stiekem wat graan zouden achterhouden, doorzochten speciale brigades hun boerderijen. Wie betrapt werd, wachtte de Goelag, sommigen werden ter plaatse geëxecuteerd.

Vaak liep het uit op regelrechte plunderingen. Hongerende boerengezinnen moesten toezien hoe activisten de laatste restjes eten in beslag namen, zelfs uit pannen die op het vuur stonden. Het werd haast verdacht als je nog in leven was. 'Hoe is het mogelijk dat er in dit gezin nog niemand is overleden?', wilde een brigade in de provincie Tsjerkasy van de vader weten.

Mensen werden gemarteld om hen te dwingen te zeggen waar ze etenswaren verborgen hielden. Als er niets te halen viel, persten de rode activisten hun geld af. Een vrouw herinnert zich hoe ze haar moeders vingers tussen de deur hielden en die vervolgens dichtgooiden. Toen ze flauwviel, gooiden ze water over haar heen en begonnen ze haar opnieuw te martelen.

Applebaum: 'Sommige activisten hadden zelf honger, maar er zaten ook mensen tussen die echt een diepe ideologische haat koesterden tegen de boeren. Zij moesten worden geëlimineerd omdat ze de vooruitgang in de weg stonden. Ook de latere Sovjetdissident Lev Kopelev, die destijds zelf meedeed aan de doorzoekingen, was ervan overtuigd dat de boeren het arbeidersparadijs in de weg stonden.'

Steden werden overspoeld door hongerende mensen die het platteland ontvluchtten. Om te voorkomen dat zij ook in andere delen van de Sovjet-Unie het droombeeld van de Sovjetcommunisten zouden ontsieren, werd heel Oekraïne afgegrendeld van de rest van het land.

De Brit Gareth Jones was de enige westerse journalist die getuige was van de hongersnood, toen hij in het voorjaar van 1933 een reis door Oekraïne maakte. Overal kwam hij hongerende mensen tegen die hem vertelden over de graanvorderingen en de repressie. Terug in het Westen deed hij verslag van zijn ervaringen.

Sommige activisten hadden zelf honger, maar er zaten ook mensen tussen die echt een diepe ideologische haat koesterden tegen de boeren

Anne Applebaum

Onder druk van het Kremlin en misschien ook wel uit professionele jaloezie schreef de beroemde New York Times-correspondent Walter Duranty een stuk waarin hij Jones belachelijk maakte en van overdrijving beschuldigde. 'RUSSEN LIJDEN HONGER MAAR VERHONGEREN NIET', luidde de kop. Daarmee was de discussie voorbij: Duranty was veel beroemder dan Jones.

Ook een Italiaanse diplomaat berichtte over de hongersnood, maar zijn verslagen maakten volgens Applebaum weinig indruk in het Westen. 'Het was de tijd dat Hitler in opkomst was. Er speelde ook mee dat sommige politici dachten dat ze Stalin misschien nog eens nodig zouden hebben.' Uiteindelijk wiste de Tweede Wereldoorlog, met zijn vernietigingskampen en tientallen miljoenen slachtoffers, de herinnering aan de Holodomor uit.

Nog steeds is de Rode Hongersnood een taboe-onderwerp in Rusland. 'Er wordt nooit over gesproken in de Russische media of op school. Veel Russen beschouwen het als een verzinsel', zegt Applebaum. Maar onder de Oekraïners, die tijdens het Sovjetbewind altijd over die tragische periode hadden moeten zwijgen, was de Holodomor brandstof voor de onafhankelijkheidsbeweging die eind jaren tachtig opkwam. Zo resulteerde de terreurcampagne waarmee Stalin wilde voorkomen dat de Sovjet-Unie Oekraïne zou verliezen, uiteindelijk in het omgekeerde. 'Het Kremlin heeft altijd het gevoel gehad dat een onafhankelijk Oekraïne een bedreiging voor de Sovjet-Unie zou vormen. Dat klopte, want toen Oekraïne zich in 1991 weigerde aan te sluiten bij een nieuw unieverdrag, betekende dat het einde van de Sovjet-Unie.'

Die angst voor een democratisch, succesvol Oekraïne was volgens Applebaum ook het motief voor de beslissing van president Poetin de Krim te annexeren en de pro-Russische separatisten te steunen die in het voorjaar van 2014 een opstand begonnen tegen Kiev. 'Poetin heeft een corrupt regime gevestigd in Rusland. Hij was doodsbenauwd dat de opstand tegen (de pro-Russische) president Janoekovitsj zou overslaan naar Rusland en zijn regime aan het wankelen zou brengen.'

Er wordt nooit over gesproken in de Russische media of op school. Veel Russen beschouwen het als een verzinsel

Anne Applebaum

 

 

 

EEN PLAATJE ZEGT SOMS MEER DAN 1000 WOORDEN / COMMENTAAR OVERBODIG / CARTOON ISR-PAL #GAZA /WAARSCHUWING HONGERSNOOD / SCHANDE /

Cartoonmovement.com

UN-warning-imminent-famine-gaza

AVAAZ AFGHANISTAN S.O.S. HONGER HULP / AANRADER /

Beste vrienden van Avaaz, Eerst verloren ze hun vader … en toen stierf hun moeder. De acht kinderen moesten zich moederziel alleen zien te redden. Buren probeerden hen te helpen, maar ook zij hadden honger. Alle acht kinderen zijn gestorven door honger. Het jongste kind was nog geen twee jaar oud. Afghanistan is aan het verhongeren: 23 miljoen mensen staan op de rand van hongersnood en een miljoen kinderen zouden deze winter kunnen sterven. Sommigen van hen proberen te overleven op droge bloem omdat ze niets anders hebben. Moedige hulpverleners doen alles wat ze kunnen, maar de omvang van het menselijk leed neemt elke dag toe. Velen onder hen houden het nog amper vol. Maar wij kunnen iets doen -- en we kunnen er vele duizenden mensen mee helpen. Met jouw donatie kunnen we zorgen voor broodnodige voedselpakketten en medisch materiaal, voedingscentra helpen financieren en zelfs medische centra helpen openhouden. En dat kunnen we binnen een paar dagen regelen! Waar ter wereld je ook woont, dit is een kans om hulp te bieden in een van de grootste humanitaire crisissen ter wereld -- en duizenden gezinnen en ontelbaar veel kinderen te helpen overleven. Elke cent die we krijgen gaat naar noodhulp -- doneer nu wat je kunt missen:

€ 5 VOEDT 10 MENSEN € 9 VOEDT 20 MENSEN € 23 VOEDT 50 MENSEN € 45 VOEDT 100 MENSEN € 90 VOEDT 200 MENSEN ANDER BEDRAG De oorlog, verreikende economische sancties en een verwoestende droogte hebben een crisis veroorzaakt die het Wereldvoedselprogramma ‘de hel op aarde’ noemt -- maar het is nog erger dan dat. Een moeder die haar gezin niet langer kon voeden, heeft het ondenkbare moeten doen: ze heeft haar zoon verkocht zodat ze haar baby eten kon geven. Met die 104 dollar kon ze wat rijst, olie en bloem kopen. Nu is alles weg. De VN vraagt overheden om massaal humanitaire hulp te bieden, maar de reacties komen langzaam op gang en de toestand is nijpend. We mogen niet wegkijken. Met jouw donatie kunnen we binnen een paar dagen voedsel en medische hulp ter plaatse krijgen. En met een enorme, wereldwijde hulpactie van onze gemeenschap kunnen we misschien ook rijke landen inspireren tot noodhulp. Ze hebben miljarden uitgegeven aan de oorlog in Afghanistan, dus het is hun morele plicht om nu te helpen. Het geld dat we inzamelen gaat volledig naar noodhulp. Samen kunnen we: Zorgen voor hoognodig voedsel, water, verwarming, hygiënekits en medisch materiaal; Ziekenhuizen en kraamklinieken helpen openhouden door de cruciale kosten te dekken; Het loon van dokters, verplegers en andere hulpverleners betalen; Projecten financieren die families geld geven zodat ze in hun basisbehoeftes kunnen voorzien en droogtebestrijdingsprojecten financieren; Organisaties ondersteunen die hulp bieden aan vluchtelingen en mensen die ontheemd zijn door de crisis. Het komt hierop neer: de komende maanden kunnen één miljoen kinderen overlijden. Niet door geweld of een virus, maar door iets vreselijks eenvoudigs: ze hebben te lang geen eten gekregen. We kunnen geen minuut langer wachten. Laten we alles doen om te helpen -- doneer nu: € 5 VOEDT 10 MENSEN € 9 VOEDT 20 MENSEN € 23 VOEDT 50 MENSEN € 45 VOEDT 100 MENSEN € 90 VOEDT 200 MENSEN ANDER BEDRAG Deze gemeenschap is er om de wereld te veranderen -- en toch zijn de veranderingen waar we naar streven niet altijd gegarandeerd. Maar dat is deze keer anders: elke cent wordt ingezet om gezinnen in Afghanistan te helpen. We kunnen niet iedereen bereiken, maar voor de vele duizenden mensen die we wel helpen kan het verschil onvoorstelbaar zijn. Waar ter wereld je ook woont, dit is een kans om mensen die het keihard nodig hebben te helpen. Bedankt dat je deel uitmaakt van deze gemeenschap. Met vurige hoop en eindeloze vastberadenheid, altijd, Mike, Ine, Marigona, Wissam, Christine, Ana Paula, John, Sofia, Alis, Bert en de rest van het Avaaz-team Afbeelding: Moeders geven hun kinderen eten in de ruimtes van een voedingscentrum van Artsen Zonder Grenzen in het regionaal ziekenhuis van Herat -- een van de centra die Avaaz-leden kunnen helpen ondersteunen. *Opmerking*: De prijsschattingen hierboven komen van Avaaz-partners ter plaatse. Ze zijn gebaseerd op de gemiddelde kostprijs om iemand in nood een dag eten te geven, bijvoorbeeld noodzakelijke ingrediënten zoals bloem, rijst, linzen, olie en zout. Hoe meer geld we inzamelen, hoe meer mensen we kunnen helpen! Meer informatie: Hulporganisaties Afghanistan hebben haast, maar donaties Nederland blijven uit (Nu.nl) Verenigde Staten beloven zo'n 250 miljoen euro humanitaire hulp voor Afghanistan, maar VN heeft 4,5 miljard euro nodig (VRT NWS) In het Engels: UN launches nearly $5bn aid appeal for Afghanistan (Aljazeera) Afghanistan Has Become the World’s Largest Humanitarian Crisis (New Yorker) I just returned from Afghanistan -- few words can describe the humanitarian catastrophe unfurling (The Independent)  Afghanistan's economy is collapsing (Economist)

ACTIE GIRO 555 / DOMME TWITTERAARS OVER DE HONGERSNOOD IN AFRIKA / NRC OPINIE / BRAM VERMEULEN / COMMENTAAR OVERBODIG: 'Echt twitteraars, de droogte is niet de schuld van de islam'

Echt twitteraars, de droogte is niet de schuld van de islam

De reportages van Bram Vermeulen over de droogte in Somaliland lokten veel reacties uit waarin de islam de schuld kreeg van de dreigende honger. Hier antwoordt hij een van die twitteraars.

Originele artikel en meer op NRC.nl   ---  Hier  ---

Hallo @KnaapenHenk. Ik zag je tweet, net nadat ik was geland. Zo begreep ik dat je maandagavond Nieuwsuur hebt gekeken en mijn reportage uit het oosten van Somaliland hebt gezien. Je zag het meisje met benen dunner dan mijn polsen, door ondervoeding zo verzwakt dat ze alleen via haar neus nog voeding kon krijgen, zo uitgeput dat ze alleen haar mond kon openen en de energie voor huilen niet meer had.

Je hoorde dokter Yusuf Dirir Ali, een moslim, zeggen dat hij zo'n droogte nog nooit in zijn leven heeft meegemaakt en hij zich machteloos voelt met die handvol verpleegsters in dat ziekenhuis waarvan twee miljoen mensen afhankelijk zijn. Je zag zijn tranen. Hij is zelf vader.

Kort daarna, na een minuut of drie, zag je hoe een verpleegster moeite had om vloeibaar voedsel toe te dienen bij een kind met zware ondervoedingsverschijnselen. Ze smeerde de puree met haar wijsvinger rond zijn verdroogde lippen. Die verpleegster droeg een hoofddoek.

Dat was het moment dat jij die tweet de wereld in stuurde. „De natuur is keihard”, schreef je. „Het is triest. Maar de #islam is medeschuldig.”

Verontschuldig me voor mijn naïviteit @KnaapenHenk. Ik ben al een tijdje weg uit Nederland. Maar hoe dan? Hoe heeft de islam de regens van de afgelopen drie jaar uit Somaliland verjaagd? Hoe baarde de islam dat vervloekte kind El Nino? Hoe verwarmde de islam de Grote Oceaan en zorgde de islam voor het opdrogen van de waterreservoirs aan de westkust van Zuid-Afrika, van Angola tot aan Kenia, Ethiopië, Soedan en Somalië?

Hoorde je misschien later in de uitzending Twan Huys praten over Al Shabaab, die islamitische terreurbeweging die in 2011 soms weigerde om hulporganisaties toe te laten tot de gebieden waar zij het voor het zeggen hadden? Hoorde je hoe de natuur droogte veroorzaakt, maar alleen de mens de hongerdood?

De honger van 2011 was niet alleen de keuze van Al Shabaab, @KnaapenHenk. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken verbood in 2011 alle hulporganisaties hulp te verstrekken aan gebieden waar Al Shabaab actief was. Daarmee strafte het Witte Huis niet alleen de strijders van Al Shabaab, maar ook miljoenen Somaliërs die onder hun juk leefden. Zo kwamen 286.000 Somaliërs om het leven. Een hongersnood als anti-terreurbeleid. Dat verbod, dat is nog steeds van kracht.

Zo’n zelfde hongersnood dreigt nu ook in het Zuiden van Soedan, het jongste land van Afrika. Daar nemen milities voedselkonvooien onder vuur. Daar wil de regering van president Salva Kiir Mayardit de kosten van accreditatie voor hulpverleners verhogen van 100 dollar naar 10.000 dollar. De Verenigde Naties verwijten de president dat hij een groot deel van de olie-inkomsten van zijn land gebruikt om wapens mee te kopen. De president is een zeer gelovig christen, net als het overgrote deel van de Zuid-Soedanezen en de milities die hem bestrijden.

Ik snap dat de beelden die je maandag zag, @KnaapenHenk, je raakten. Die boosheid is ook empathie. Je was niet de enige die na de uitzending maandagavond een schuldige zocht. De reportage werd ontvangen met een lawine van reacties die de verantwoordelijkheid van de droogte neerlegden bij overbevolking („ze blijven doorfokken”), corrupte regimes en ‘kopvodden’ . @HindoevoorPVV schreef: „Moslimkinderen in Somaliland verhongeren. Zie de oemhah in praktijk. Waar zijn de rijke Golfstaten met hun geld?”

Saoedi-Arabië, Turkije en Koeweit waren de eerste landen die hulpschepen vol voedsel naar Somaliland stuurden. Het droogte-comité van de regering van Somaliland levert dankzij giften van de Somalische diaspora in Europa en de VS migranten dagelijks water zodat de boeren en hun vee in leven blijven. Somaliland is een land dat door geen enkel ander land erkend wordt, maar is er in geslaagd de militanten van Al Shabaab buiten de grenzen te houden. De hongerende kinderen die je zag in de reportage waren dus geen slachtoffers van islamitische terreur, maar van ongewone droogte.

Toen ik dinsdagochtend landde en je tweet las, kreeg ik tegelijkertijd ook bericht uit Somaliland. Het is gaan regenen in Somalië, in Ethiopië, in Kenia. Je hebt een bloedhekel aan geloven, las ik op je profiel, @KnaapenHenk. Maar ben je na dit nieuws, zo kort na onze reportage, niet gaan twijfelen dat er daar boven toch iemand stiekem heeft meegekeken?

‏ @DFranksen Is een ramp gaande, net als 10 , 15 , 20 ,30 ,40 jaar terug in Afrika. Over 5 jaar weer, alleen 10 keer erger. Ze blijven doorfokken voor Allah

@FrobelRaetsl Wat doen Somalische migranten in Nl en andere EU-landen om hun hongerlijdende broeders in Somalie te helpen? Inzamelacties?

@BakkerRoland Item over hongersnood van Vermeulen. Ik zie dit al een half decennia. Kopvodden vertellen mij iets over t tekort aan vooruitgang.

@Fub-Fub Wat een succes he, islam.

@SkeptischeMuts Kortom mar blijven dweilen en niets oplossen. De criminele regimes lekker laten zitten.

@metaalarbeider Extreme Links Rode Kruis nu met een jankverhaal

Tweets over hongersnood

Bram Vermeulen is correspondent voor NRC en NOS in Zuid-Afrika.

• 
  

Droogte in Somaliland, dat door geen enkel ander land erkend wordt, maar er in is geslaagd de militanten van Al Shabaab buiten de grenzen te houden.

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Zaterdag, 25 maart 2017, pagina 6 - 7

KLIMAAT / BROEIKASEFFECT / AZIE / HONGER / EVEN NADENKEN / NRC: Honger door Veesterfte in Mongolië...

Droogte en winterkou leiden tot veesterfte

pagina 4 - 5

UVS.

Een vrouw probeert in de provincie Uvs in Mongolië een lammetje tegen de kou te beschermen. Door de extreme winter in Mongolië is een groot deel van de veestapel van haar familie gestorven. Volgens het Rode Kruis zijn in Mongolië honderdduizenden dieren omgekomen bij deze „zich langzaam voltrekkende natuurramp”. Internationale hulp is tot nu toe ontoereikend, zegt het Rode Kruis.

• PRINT DIT ARTIKEL

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Dinsdag, 22 maart 2016, pagina 4 - 5