Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
De EU wil woorden als ‘vegaburger’ en ‘plantaardige steak’ gaan censureren. Een cadeautje voor de vleesindustrie, dat kosten voor duurzame producenten verhoogt. Sluit je aan bij deze oproep aan Europese leiders tegen het 'vegaburgerverbod'! https://t.co/M1ODfvMvWp
Duidelijke opdracht van de Kamer met een overtuigende meerderheid. In een democratie beslist een parlement en niet een demissionair kabinet pic.twitter.com/0Jps4gUGJb
Dus dàt zijn de namen; VVD, CDA, van Haga, SGP & BBB kiezen voor het Belastingontduikende Grootbedrijf en tegen de Gemiddelde Nederlander...!
Eindelijk: na een principieel politiek gevecht - dat zo om en nabij een jaar heeft geduurd - is het pleit beslecht...de overbelaste en onderbetaalde Werkers in de Zorg krijgen er 1,5% extra bij èn (een belangrijk deel van) de kosten daarvan worden NIET door de Gemiddelde Nederlander betaald, maar met een minimaal beetje extra belasting voor het (niet zelden) Belastingontduikende Grootbedrijf - lees: de Shell's en Unilevers van deze wereld...
En welke partijen zitten dus blijkbaar zo in de zak van de lobbyisten van deze grote bedrijven?
VVD
CDA
Groep van Haga
SGP
BBB
Het is maar dat iedereen het weet; alvast voor de volgende Verkiezingen (en Peilingen)...
Gisterochtend moest ik vooral lachen om de route die de boze
boeren met hun trekkers hadden gekozen om in Zandvoort bij het
circuit te komen. Over het strand. Toch indirect een tip van onze
pandjesprins. Die probeerde dat al eerder voor elkaar te krijgen.
Boerenslim heet dat. De boze agrariërs hebben trouwens niks tegen de
Grand Prix, maar willen eerlijker prijzen van de Jumbo, een van de
sponsors van het feestje. Autoracen is een hobby van de baas van deze
club. Vandaar. Inderdaad een goed moment om de directie nog even met
hun opgewonden neuzen op de feiten te drukken. Miljoenen voor Max is
prima, maar ook de piepers en de spinazie mogen normaal worden
afgerekend.
„Boer zoekt jou” zal iemand tegen de Jumbo-baas gezegd hebben
en daar is ongetwijfeld hartelijk om gelachen op het vip-dek, waar
iedereen net het genderneutrale mantelpakje van Lewis Hamilton stond
te bewonderen. Vroeger was dat autoracen nog een sport voor echte
mannen, die niet keken op een dooie coureur meer of minder.
Onderhand legde Cora onder het genot van een glaasje bubbels aan
een aantal autosportliefhebbers uit dat zo’n demonstratie niet de
manier is om bij het establishment je gelijk af te dwingen. Je moet
lobbyen. Op dit soort feestjes de juiste persoon iets in het oor
fluisteren. De zachte manier om je doel te bereiken. En wel opletten.
Niet tegen iemand zeggen: „Wat ben je lekker bruin. Vakantie
gehad?” Voor je het weet woont hij naast Tata Steel.
Cora van Nieuwenhuizen Goedemorgen, ook zo toe aan een nieuwe uitdaging?
Wie Cora is? Dat is Cora van Nieuwenhuizen, de nieuwe lobbytroela
van de energiesector. Maar die was toch minister? Zo stond ze wel op
de loonlijst, maar niemand had daar last van. Nu is ze weg. Van de
ene op de andere seconde was ze foetsie. Zonder gezondheidsklachten
zoals mevrouw Van Ark.
Ja, ze wist het natuurlijk al een tijdje, maar ze moest even een
moment kiezen waarop niemand oplette. Dus ze deed het toen de
teleurgestelde schooljuf Mariëtte Hamer haar sprankelende
eindrapport zat te tikken, Sigrid Kaag bezig was met haar schaamrode
reparatiereisje naar de buren van de Afghanen om daar nog zoveel
mogelijk levens te redden en Mark zelf op democratiecursus was bij de
Raad van State. Hem werd daar uitgelegd dat staatssecretarissen geen
lid van het parlement kunnen zijn. De Kamer controleert de regering.
Alleen in noodgevallen mag dat. Hij schijnt gezegd te hebben: „Dat
zijn we toch?”
Maar Cora dacht dus: dit is een mooi moment om weg te sneaken.
Daarbij hoopte ze dat de parlementaire pers druk zou zijn met de
mondkapjescriminelen Sywert van Lienden, Bernd Damme en Camille van
Gestel. Die zouden namelijk vanaf 1 september praten over de manier
waarop ze hun miljoenen aan de snakkende Zorg zouden schenken. Maar
ik denk dat die glijers dat over het weekend hebben getild. Welk
weekend? Welke september zult u bedoelen. Misschien hebben ze een
bloemetje naar de overspannen Tamara van Ark gestuurd.
Maar terug naar Cora. Zij heeft er in haar ambtsperiode werkelijk
niks van gebakken. Alleen de Kamer glashard voorgelogen over de rol
van Halbe Zijlstra in die schimmige granulietaffaire. Als je in de
Kamer gaat staan jokken over die beroepsfantast, die in zijn
gloriejaren nog wel eens bij de Poetintjes aan de thee zat, dan maak
je het wel dubbelbont.
12-10-2019 Raymond Knops & Cora van Nieuwenhuizen: Nederland-op-slot(Cartoon overgenomen van --- Hier ---)
Maar Cora is na bijna vier jaar scharrelen op het ministerie
vertrokken met een telefoon vol belangrijke nummers plus een stuk of
wat loodgieterstassen met geheime kabinetsplannen. Daar gaat ze de
Russische gasmaffia en de andere energiereuzen heel blij mee maken.
Rutte heeft er inmiddels twee lettergrepen aan vuil gemaakt. Hij
was duidelijk blij dat hij haar kwijt is. Letterlijk zei hij: „Het
scheelt wachtgeld en het kabinet zit er ook wel erg lang!” Even
dacht ik dat hij toen namens het Nederlandse volk sprak.
Maar Mark is zijn gevoel voor humor nog niet kwijt. Toen een
journalist zei dat de overstap van Cora moreel gezien echt niet kon,
antwoordde hij: „Moreel? Moreel? We zijn van de VVD! Eerst lekker
racen!”
Het is een nobel gebaar. De CO₂-uitstoot van een auto- of vrachtwagenrit compenseren door bomen aan te planten. Het Brits-Nederlandse oliebedrijf Shell wil zo'n gebaar maken en daarnaast zijn klanten in de gelegenheid stellen om hetzelfde te doen.
Vanaf 17 april kunnen chauffeurs in Nederland hun CO₂-uitstoot neutraliseren door aan de pomp 1 cent per liter extra te betalen. Uitgaande van een benzineprijs van zo'n €1,65 per liter is dat een vlijmscherpe aanbieding om moreel verduurzaamd door het leven te gaan.
Van dat geld kunnen miljoenen bomen worden aangeplant. Het Nederlandse Staatsbosbeheer wreef bij de bekendmaking van de plannen maandag al in de handen. De grootste bosbezitter van het land krijgt €17 mln om essen die door een schimmelziekte zijn geveld te vervangen. Dat alleen al moet de komende twaalf jaar voor vijf miljoen nieuwe bomen zorgen. In het buitenland gaat Shell daarnaast vele honderden hectare land in Spanje, Australië en Maleisië opnieuw bebossen.
Een sympathiek gebaar voor een bodemprijs; dat gaat natuurlijk klanten trekken. Wat nu, als alle chauffeurs van Nederland vanaf 17 april hun bijna 9,5 miljoen voertuigen exclusief bij de Shell-pomp klimaatneutraal gaan tanken. Of - misschien logischer - dat concurrenten volgen. Dan zouden zij gezamenlijk, inclusief vrachtverkeer, een slordige 29.978 miljoen kilogram CO₂ compenseren.
Natuurlijk, de ene boom is de andere niet, maar bij elkaar moeten oliebedrijven daarvoor miljarden bomen planten. Op één hectare (twee voetbalvelden) moeten er dan bij de aanplant al snel een paar duizend exemplaren per hectare worden ingeplant. Eén hectare oud bos in Nederland legt volgens schattingen die de Wageningse hoogleraar Gert-Jan Nabuurs betrouwbaar acht zo'n 1000 kilo CO₂ per jaar vast. Dat zijn bij elkaar zo'n 30 miljoen hectare. Maar, dat is oud bos: jong bos kan veel meer koolstof vastleggen.
Shell betrekt in zijn plannen alleen personenauto's en geen vrachtwagens. Het concern gaat uit van 0,8 hectare bos per voertuig. Bij elkaar gaat het dan om 6,7 miljoen hectare. Dat is naar beneden afgerond zo'n 1,6 keer de totale oppervlakte van Nederland. Voor het gemak gaan we er hierbij vanuit dat we ook het zoete water kunnen bebossen.
Shell is van plan om zijn plannen ook in andere landen uit te rollen. Wereldwijd zijn er volgens een schatting zo'n 950 miljoen personenauto's. Ervan uitgaande dat er ook in het buitenland zo'n 0,8 hectare per auto nodig is, komen we op een beboste oppervlakte van 760 miljoen hectare. Dat zou betekenen dat het oliebedrijf 5% van het landoppervlakte op de wereld of 20% van de totale oppervlakte van de maan bebost. Let wel: vrachtwagens en andere oliegebruikers zijn hier nog niet meegeteld.
**
Voor degenen die Klimaatbeleid 'ook maar een mening vinden' (of een Witchhunt, of wat al niet meer), ja er zijn nog steeds mensen met een IQ van 100 of meer die dat GELOVEN...:
Hoe leer je kinderen over zo’n complex en alomvattend
probleem als klimaatverandering? In het curriculum komt het onderwerp
slechts mondjesmaat aan bod en dat biedt de fossiele industrie de kans
om haar eigen lespakketten aan te bieden.
Je hoeft niet links of rechts te zijn om belang te hechten aan een leefbare wereld
Willen we de aarde niet verwoesten, dan moeten we onze
relatie met de natuur fundamenteel veranderen. Zodat onze samenleving
ophoudt een spoor van vernieling te trekken door de wereld van morgen.
Er zijn mogelijkheden genoeg.
Polly Higgins (1968 – 2019), advocaat tegen opwarming
De Schotse juriste Polly Higgins pleitte onvermoeibaar
voor het strafbaar stellen van ecocide, de vernietiging van ecosystemen
door multinationals. Een strijd die ze voerde met behulp van
crowdfunding en vrijwilligers.
Het een jaar lang doorrottende debat over het Afschaffen van de Dividendbelasting werd na een SMSje van Unilever en Rutte die door de pomp ging beslecht; het ging niet door. Maar hoe is het nu eigenlijk mogelijk dat een Mark 'Flutte' Rutte eigenhandig zo'n maatregel in een Regeerakkoord kan krijgen? Iets wat in geen enkel verkiezingsprogramma stond, en waar -volgens Rutte zelf!- 'Niemand voor was' en wat 'een gedrochtelijke maatregel was (maar wel schreeuwend in al zijn vezels)'. Hoe kan het dat grote bedrijven wel worden gehoord en -zelfs als het achteraf helemaal niet belangrijk blijkt te zijn- voor vele miljarden directe maatregelen kunnen 'regelen', terwijl de wil van de kiezers -die diezelfde politici hebben gekozen!- genegeerd worden, zelfs als zo'n beetje 100% van die kiezers iets wel of niet willen?
Een zeer gerechtvaardigde vraag; Aukje van Roessel -een van de beste, zo niet de Beste, Politieke Columnist in Nederland- van de Groene Amsterdammer geeft het antwoord. (AD)
Burgers hebben na de verkiezingen altijd weer het nakijken ten opzichte van het bedrijfsleven. Beloftes worden niet ingelost. Het is een patroon, blijkt uit onderzoek. Wie lobbyt er eigenlijk voor de burgers?
– verschenen innr. 42 ‘Wie lobbyt er tijdens de kabinetsformatie eigenlijk voor de burger?’ Met die zin eindigt Wimar Bolhuis zijn boek voor het bredere publiek over verkiezingsbeloftes van politieke partijen en wat daarvan terechtkomt in regeerakkoorden. Dat boek, Van woord tot akkoord, is gebaseerd op zijn proefschrift waarop hij vorige week donderdag in Leiden promoveerde. Na zijn conclusies gelezen te hebben, denk je: inderdaad, wie is de Paul Polman van de burgers?
Toen Bolhuis jaren geleden aan zijn onderzoek begon, kon hij niet weten dat zijn promotie zou samenvallen met de felle politieke discussies over de afschaffing van de dividendbelasting en de gaandeweg steeds pijnlijk duidelijker wordende lobby daarvoor bij minister-president Mark Rutte door de hoogste baas van Unilever, Paul Polman. Met als laatste bewijs daarvoor dat de afschaffing van de dividendbelasting op de helling kwam te staan op de dag dat Polman onder druk van de Britse aandeelhouders kenbaar maakte het hoofdkantoor van de multinational niet van Londen naar Rotterdam te zullen verhuizen. Toen het lokkertje niet bleek te helpen, hoefde het ineens niet meer zo nodig. Zo één-op-één herleidbaar, van maatregel tot bedrijf, en zo verguisd, is een lobby vanuit het bedrijfsleven in mijn herinnering niet geweest. Maar het patroon eronder blijkt minder bijzonder: het past in de uitkomsten van Bolhuis’ onderzoek. Bolhuis bestudeerde van alle verkiezingen tussen 1986 en 2017 de doorrekeningen van het Centraal Planbureau van de verkiezingsprogramma’s van de verschillende politieke partijen en vergeleek die met de doorrekeningen door datzelfde cpb van de regeerakkoorden die na die verkiezingen werden gesloten. Hij ontdekte een zestal wetmatigheden. De meest in het oog springende is deze. Telkens weer beloven politieke partijen de burgers vóór de verkiezingen lastenverlichting op werk en inkomen, maar wordt die belofte in het regeerakkoord niet helemaal of helemaal niet nagekomen. Diezelfde politieke partijen bezweren de burgers vooraf eveneens dat de lasten voor het bedrijfsleven juist zullen stijgen, maar ook dit maken ze niet waar. Een belofte breken, dat is toch onvermijdelijk als partijen compromissen moeten sluiten om een regering te kunnen vormen? Klopt, maar de uitkomst van deze twee gebroken beloftes is telkens weer dat de burger het nakijken heeft en het bedrijfsleven juist profiteert. Vooraf hengelen de partijen naar de stem van de burgers want alleen zij gaan stemmen, bedrijven niet. Maar daarna hebben de onderhandelende partijen meer oog voor het bedrijfsleven, van welke politieke kleur die partijen ook zijn. Dat geeft te denken over hoe het zal gaan met de verdeling van de lasten van het Klimaatakkoord waar het huidige kabinet naar streeft. Zullen het wederom de burgers zijn die relatief meer betalen dan ze was voorgespiegeld en het bedrijfsleven juist wederom minder? Wie lobbyt er bij het maken van de klimaatafspraken eigenlijk voor de burgers?
Moeten de kiezers leren om beloftes met een korreltje zout te nemen?
Die vraag klemt des te meer omdat het huidige kabinet bestaat uit vier partijen. Uit eerder onderzoek is gebleken dat hoe meer partijen in een regering zitten, hoe groter de kans is dat wordt gekozen voor het verhogen van de lastendruk van de burgers om de totale uitgaven van de overheid in toom te houden en niet voor het snijden in de uitgaven van de overheid. Terwijl ook dat laatste een optie zou zijn om hetzelfde doel te bereiken. Maar kijk wat Bolhuis ook laat zien: ook het verminderen van de overheidsuitgaven wordt vóór de verkiezingen wel beloofd, maar ook deze belofte wordt bij de kabinetsformatie niet nagekomen. Het is een tweede wetmatigheid die hij ontdekte. De theorie achter die tweede wetmatigheid is dat hoe meer partijen in een coalitie zitten, hoe ingewikkelder het is te snijden in de overheidsuitgaven. Want elke coalitiepartij heeft altijd wel een uitgavepost waarop niet bezuinigd mag worden, omdat die partij toch vooral die ene specifieke achterban niet voor het hoofd wil stoten. Met vier partijen, zoals in de huidige coalitie, wordt dat dus extra ingewikkeld. De ene partij vetoot dan bijvoorbeeld het snijden op ontwikkelingssamenwerking, de andere op gevangenissen, de volgende op het wegennet en een vierde op cultuur. Lastenverzwaringen, of minder lastenverlichtingen dan beloofd, zijn veel beter over alle burgers te verdelen. Dus krijg je daar minder protest tegen van één specifieke groep kiezers. Als het om lastenverlichting op werk en inkomen gaat, hebben de burgers dus niet genoeg aan hun stem in het stemhokje. Politici blijken niet hun lobbyisten te zijn, hoe logisch dat ook zou zijn. Burgers hebben aparte lobbyisten nodig om die lastenverlichtingen voor hen uit de kabinetsonderhandelingen te slepen. De meest voor de hand liggende lobbyisten, na de politici, zijn de vakbondsvertegenwoordigers. Maar ook die blijken niet geschikt. Bolhuis laat immers zien – zonder overigens naar hen te wijzen – dat het ze al zo’n dertig jaar niet is gelukt. Maar wie gaat dan wel twee keer per jaar uit naam van de burgers in zwarte busjes op bezoek in het Catshuis om te pleiten voor het belang van de burgers? Of moeten de kiezers leren de verkiezingsbeloftes over lagere belastingen voor burgers en hogere voor bedrijven met een korreltje zout te nemen? Dat kan natuurlijk ook. Maar het risico is dat dit ineens tot een revolte leidt, zoals nu tegen de afschaffing van de dividendbelasting. Die maatregel is het symbool geworden voor wat burgers drommels goed aanvoelen: dat het bedrijfsleven altijd weer een streepje voor heeft. Dankzij het onderzoek van Bolhuis is dat gevoel nu ook wetenschappelijk onderbouwd.
Aukje van Roessel werkt sinds 2004 als politiek redacteur voor De Groene Amsterdammer. Voor haar wekelijkse kroniek In Den Haag kreeg ze de Anne Vondelingprijs 2015 voor politieke journalistiek. Meer
**
Deze Column komt uit 'de Groene Amsterdammer' nr. 42, van 18-10-2018, meer uit deze editie, of deze bestellen:
Ik heb weinig tegen Koning Willem Alexander, in tegen-deel; bij de heersende Nederlandse Politieke Kaste van de laatste 10-20 jaar -Balkende-I, -II, III, IV en 4,5 & en Flutte/Rutte-I, -II, -III, dus zeg maar CDA &VVD; 'What's new?'...- ben ik -als natuurlijke republikein, want het blijft natuurlijk een zot instituut, zo'n koningshuis- er zelfs voor dat het Huis van Oranje nog maar een tijdje het Staatshoofd moet blijven leveren, want je moet toch niet denken aan 'President Balkende', of 'President Rutte'...Brrrrrr...nachtmerries..! Al denk ik wel dat we het relatief goed functioneren van onze Koning grotendeels aan 'het fenomeen Max' te danken hebben.
Maar net als in elke familie 'gaat er weleens wat fout', en helaas voor de Nederlandse Sport is het nu aangaande 'de relatie Willem Alexander, NOC*NSF en IOC' nu al voor de tweede keer dat het gruwelijk fout is gegaan; ik heb het dan natuurlijk over de lidmaatschap van Camile Eurlings van de besturen van die twee -veel te- machtige instituten. De manier waarop WA-I zelf lid werd was een Drama, en zijn bemoeienissen die leidden tot de benoeming van Camile Eurlings als zijn vervanger is zelfs bijna een nog groter D-D-D-d-d-drama dan die vorige trieste geschiedenis. En dan moeten we nog maar hopen dat die ene Prins-Pils (WA-I) niet ook nog de hand heeft gehad in de benoeming van die andere Prins-Pils - Alaaf! - tot KLM-topman, want ook die bleek een fiasco...
En wat is nu -als u het mij vraagt- de grootste gemene deler van deze NOC*NSF-/IOC-Drama's?
Ik denk: 'Vriendjes-politiek'..!
Het feit dus dat je blijkbaar in dit soort gremia niet benoemd kan worden zonder een sterke lobby van 'vriendjes', en dat 'normale stervelingen' blijkbaar nooit goed genoeg zijn voor zulke posities, maar dat er ook vriendjes een rol in moeten spelen... Want helaas -ik zeg het vaker in bijvoorbeeld NBB- en Fiba-verband- sport op dit (bestuurlijke) niveau is nu eenmaal ook 'politiek'...
Ik hou dus mijn hart vast voor de eventuele benoeming van de volgende Nederlander tot IOC-lid!
Want voor 'Camile' deed WA-I zelf het niet onaardig als IOC-lid, maar daarvoor was ook het lidmaatschap van Reus Anton Geesink in Nederland natuurlijk dramatisch; het is nu eenmaal zo dat een IOC-lidmaatschap ook betekent dat je lid bent van het bestuur van NOC*NSF, en strebers/kroonprinsen als Geesink en Eurlings menen zich weinig aan het nationale besturen van de sport te gelegen hoeven te laten liggen; 'ze zijn immers al lid van het -nog- hogere Echalon' en dat betekent in eigen ogen dat ze in Nederland onaantastbaar zijn... Nu keek iedereen wel uit om handtastelijkheden met Geesink te beginnen, maar Camile Eurlings was/is stukken minder onaantastbaar, dat blijkt wel uit het 'wederzijdse handgemeen' in de tuin van pa&ma Eurlings...
Dus aan iedereen die mee gaat 'werken' aan het eventueel parachuteren van de volgende Nederlander in het IOC: "Denk goed na a.u.b! En volgende keer maar geen Vriendjespolitiek meer! Misschien is een Nationaal Bindend Referendum een goed idee?!? Het is maar een suggestie..." En neem vooral niet iemand uit VVD en CDA, want daar snappen ze dit soort dingen -als puntje bij paaltje komt- uiteindelijk niet zo goed...
AART DEKKER
De Volkskrant zette het hele drama nog eens op een rijtje in een (niet zo fraaie) geschiedschrijving, het originele artikel op VK.nl, en nog heel veel meer over deze affaire, lees je --- Hier ---,
Het verhaal:
Dit ging vooraf aan de val van Eurlings: 'Camiel stap toch op'
'Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid'
artikel
Tot drie keer
toe zet sportkoepel NOCNSF Camiel Eurlings achter de schermen onder druk
om op te stappen. Hij piekert er niet over. Dan rest nog één optie.
Door:
Mark Misérus
Zullen
we zo een halfuurtje bij elkaar gaan zitten'? Op initiatief van Camiel
Eurlings komt in april 2017 een select gezelschap van sportkoepel NOCNSF
bij elkaar. De plek is vertrouwd: Papendal is het kloppende hart van de
Nederlandse topsport. In de marge van de bestuursvergadering schuiven
behalve Eurlings ook NOCNSF-voorzitter André Bolhuis, directeur Gerard
Dielessen en bestuurslid Marcella Mesker aan. IOC-lid Eurlings heeft
voor deze gelegenheid een jurist meegenomen.
De voormalige
CDA-verkeersminister heeft reden om op zijn hoede te zijn. Er broeit
iets in de top van de Nederlandse sportkoepel - en Eurlings is de
hoofdpersoon.
Al maanden gaat het over de positie
van het enige bestuurslid waarover NOCNSF niets te zeggen heeft. Als
lid van het Internationaal Olympisch Comité maakt Camiel Eurlings (44)
automatisch deel uit van NOCNSF. Wegsturen kan de sportkoepel hem daarom
niet, de druk op hem opvoeren wel.
In juli 2015 heeft Eurlings
's nachts slaande ruzie met zijn toenmalige vriendin gekregen in de tuin
van zijn ouderlijk huis in Valkenburg. Ze loopt onder meer een gebroken
elleboog, een hersenschudding en kneuzingen op, en doet aangifte. In
september 2016 concludeert het Openbaar Ministerie dat er voldoende
bewijs is om Eurlings te vervolgen voor mishandeling. Het levert hem een
werkstraf op, een kras op zijn blazoen, en een aantekening in zijn
justitiële documentatie - strafblad, in de volksmond.
Eurlings heeft nog een probleem.
Bestuursleden van NOCNSF moeten zich houden aan de gedragsregels die
gelden voor iedereen in de sport. NOCNSF heeft die de laatste jaren
flink aangescherpt na schandalen over seksueel misbruik, matchfixing en
het geweld rond het veld. Maar hoe kan de sportkoepel zulke strenge
eisen blijven stellen met in zijn midden een bestuurslid dat werd
gestraft doordat hij zijn handen niet thuis kon houden?
Dat weet
ook André Bolhuis. De oud-hockeyer is gepokt en gemazeld in het
sportbestuur. Hij waagde in 2013 nog een poging om zelf in het IOC te
komen, maar legde het af tegen Eurlings en de lobby die onder meer
toenmalig kroonprins Willem-Alexander voor hem voerde. Bolhuis weet dat
de Nederlandse sport er niet bij is gediend als de mishandeling boven de
markt blijft hangen en legt zijn gedachte aan Eurlings voor: zou die
zich niet beter kunnen terugtrekken uit NOCNSF, zolang zijn ex-vriendin
nog in beroep kan tegen de werkstraf?
Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid. Dat pik je een keer, maar niet meerdere keren
Een betrokkene
De weigering
Maar Eurlings peinst er niet over,
vertellen betrokkenen. Hij legt uit dat hij als lid van het IOC
automatisch zitting heeft in het bestuur van NOCNSF, de moederbond van
de Nederlandse sport. In Lausanne hebben ze dus wat over hem te zeggen,
niet in Nederland. Bovendien blijft hij erbij dat hij niets verkeerds
heeft gedaan. De door Bolhuis voorgestelde 'time-out' levert dus niets
op, al weigert NOCNSF op zijn handen te blijven zitten.
In de
top van de sportkoepel ergeren mensen zich al langer aan de halsstarrige
houding van Eurlings. In elke vergadering belooft hij 'ooit'
duidelijkheid te geven over wat er die ene julinacht is gebeurd.
Bestuursleden stelt hij voor om samen toch eens een kop koffie te gaan
drinken. Maar die zijn het uitstelgedrag zat: het is tijd voor actie.
'Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid. Dat
pik je een keer, maar niet meerdere keren', vertelt een betrokkene.
Bij het IOC snappen ze helemaal niets van de discussie die in Nederland speelt
Jan Driessen, woordvoerder Eurlings
Als voorzitter van de
communicatiecommissie van het IOC zou Eurlings moeten weten dat zijn
verhaal zichzelf slecht verkoopt. 'Hij was doodsbenauwd dat er een
modderstroom op gang zou komen', zegt een bestuurslid.
Het
scheelt dat het IOC hem blijft steunen. In Lausanne doet een zogeheten
compliance officer nog wel wat onderzoek, maar hij komt tot de conclusie
dat de mishandeling als een privékwestie moet worden beschouwd. Het IOC
laat het erbij zitten, ook al kan de ethische code niet duidelijker
zijn: zo dienen IOC-leden zich verre te houden van intimidatie en zullen
ze anderen geen fysiek of geestelijk letsel toebrengen.
Hebben ze in Zwitserland niet door
dat de problemen voor Eurlings zich in eigen land opstapelen? Of willen
ze het niet weten? 'Bij het IOC snappen ze helemaal niets van de
discussie die in Nederland speelt', zal Eurlings' woordvoerder Jan
Driessen nog vaak zeggen. 'Ze vinden daar dat hij fantastisch werk
doet.'
Eurlings maakt indruk in de twee commissies waarin hij
zitting heeft, communicatie en financiën. Hij spreekt zijn talen, is
joviaal en weet de weg te vinden naar IOC-voorzitter Thomas Bach. Bij
een congres in Brussel vraagt de oud-schermer vorig najaar of Eurlings
hem kan vervangen. Die laat er een bijeenkomst van NOCNSF graag voor
schieten. Hij moet ook wel: nadat hij in oktober 2014 door KLM is
weggestuurd, is zijn plek in het IOC alles wat voor Eurlings nog
resteert. En zolang het IOC niet aan hem twijfelt, hoeft hij ook niet te
vrezen voor zijn plek bij NOCNSF. Denkt hij.
Duimschroeven
Voormalige Nederlandse IOC-leden
Koning Willem-Alexander (1998-2013) Hein Verbruggen (1998-2008) Anton Geesink (1987-2010) Els van Breda Vriesman (2001-2008) Kees Kerdel (1977-1986) Jonkheer Herman Adriaan van Karnebeek (1964-1977) Charles Ferdinand Pahud de Mortanges (1946-1964) Pieter Wilhelmus Scharroo (1924-1957) Baron Alphert Schimmelpenninck van der Oye (1925-1943) Baron FWCH van Tuyll van Serooskerken (1898-1924)
Want binnen de nationale
sportkoepel draaien de bestuurders langzaam maar zeker de duimschroeven
aan. Ze nemen geen genoegen meer met zijn gedraal en eisen
duidelijkheid. Steeds meer bestuursleden worden het met elkaar eens dat
de positie van Eurlings schadelijk kan zijn voor de sportkoepel. Ook al
voert hij zijn werkstraf 'geheel en naar behoren' uit, zoals in juni
2017 duidelijk wordt.
Omdat verzoeken om openheid niets
uithalen, gooien de bestuursleden een tweede troefkaart op tafel. Ze
spreken onderling af dat ze voortaan over een Verklaring Omtrent het
Gedrag moeten beschikken, net als de coaches en de bestuurders die bij
de duizenden sportverenigingen in het land actief zijn. Want met een
werkstraf achter zijn naam is het allerminst zeker of Eurlings zo'n VOG
kan krijgen. En daarmee zou hij bij de sportkoepel buitenspel staan.
Maar omdat het ministerie van
Justitie geen bezwaar ziet, mag Eurlings door. Tot opluchting van
NOCNSF-directeur Gerard Dielessen, die concludeert dat de kwestie van
tafel is. 'Het gevoel van ongemak rond Eurlings is door zijn VOG voor
mij persoonlijk verdwenen', zegt hij. Een slippertje van de oud-NOS-man:
de andere bestuursleden willen nog altijd duidelijkheid van Eurlings.
'Dit gaat niet vanzelf weg', vertelt een bestuurslid aan de Volkskrant.
Achter en voor de schermen probeert Driessen de beeldvorming te
herstellen. Maar het is te laat, weet de ervaren woordvoerder. De
onvrede bij de bestuursleden blijft niet langer binnenskamers, de eerste
oud-sporters en sporters laten van zich horen. Het bestuur van NOCNSF
is dan al benaderd door een vader wiens dochter het slachtoffer is
geworden van seksueel misbruik in de sport.
De man vindt het onacceptabel dat
de bestuursleden Eurlings in hun midden tolereren. Hoe kunnen ze dat
voor zichzelf 'moreel verantwoorden', wil hij weten. Een bestuurslid
geeft hem groot gelijk en erkent dat NOCNSF worstelt met de situatie.
'Ik verzeker u dat wij hier persoonlijk ontzettend mee in onze maag
zitten en dat dit onderwerp voortdurend aan de orde komt, ook buiten
onze bestuursvergaderingen.'
In een reeks persoonlijke
gesprekken met collega-bestuurders probeert Eurlings de ergste vlammen
te blussen. Hij stuit vooral op argwaan: waarom moet het toch zo lang
duren voordat hij vertelt wat er in de tuin van zijn ouderlijk huis is
gebeurd? Op 14 december, tijdens een bestuursvergadering op Papendal,
gooien zijn collega's hem een dringend verzoek voor de voeten: kom naar
buiten met je verhaal, voor de Winterspelen in februari. Zodat de
sporters er geen last van hebben.
Eurlings staat met zijn rug tegen
de muur. Zijn team maakt een kapitale inschattingsfout en brengt als
reactie een verklaring van advocaat Geert-Jan Knoops uit die al op de
plank lag bij de sportkoepel. Knoops haalt uit naar de media, die hij
'onjuiste en suggestieve beeldvorming' verwijt en bagatelliseert de
klappen die de ex-vriendin heeft gekregen: volgens hem was er slechts
sprake van lichte mishandeling.
De verklaring waarmee Eurlings
zichzelf had willen redden, keert recht in zijn gezicht terug. In plaats
van te antwoorden op prangende vragen, verschuilt hij zich achter de
juridische terminologie van een strafpleiter. Ook de atletencommissie
van NOCNSF, die steeds meer zijn stem verheft, mengt zich in het debat.
De sportersvertegenwoordiging eist van Eurlings antwoord op een lijst
met prangende vragen.
Het slotakkoord
Zijn 'vrijwilligersbaan' bij het IOC levert in werkelijkheid tienduizenden euro's per jaar op
Eurlings raakt door zijn opties
heen. Op 23 december wil hij volgens Driessen de eer aan zichzelf
houden. 'Maar het IOC hield hem tegen. Ze zeiden: ben je gek geworden?
Realiseert Nederland niet dat jij hier geweldig functioneert?' Volgens
Driessen gooide Thomas Bach persoonlijk zijn gewicht in de schaal om het
enige Nederlandse lid van een vertrek te weerhouden.
Een week
later, op 30 december, doet Eurlings zijn verhaal in NRC Handelsblad.
Hij moet 'va-banque' in de spiegel kijken, zegt hij, en biedt zijn
excuses aan zijn ex-vriendin, het IOC, NOCNSF, de sporters en het
Nederlandse publiek aan. Maar opnieuw valt de confrontatie met de
waarheid hem zwaar. Zo ontkent hij dat hij 'formeel' een strafblad heeft
en wil hij ook van de term taakstraf niets weten: hij heeft slechts met
de officier van justitie afgesproken om 'een paar dagen maatschappelijk
werk te verrichten'. En zijn 'vrijwilligersbaan' bij het IOC levert in
werkelijkheid tienduizenden euro's per jaar op.
Op het bospad dat Eurlings is
ingeslagen, raakt hij steeds verder verdwaald. Sport en publiek keren
zich massaal tegen hem, olympisch kampioenen als Ellen van Langen en
Jochem Uytdehaage roepen hem op te vertrekken. Dat doet ook voormalig
IOC-lid Els van Breda Vriesman. Met nog een maand te gaan tot de Spelen,
dringt zich bovendien de vraag op: kan koning Willem-Alexander volgende
maand wel met Eurlings worden gezien, rond de olympische ijsbaan in
Pyeongchang?
De val van Nederlands hoogste
sportvertegenwoordiger is een kwestie van dagen geworden. Op de vraag of
Eurlings van plan is op te stappen, draait Driessen donderdag tot drie
keer toe om de vraag heen. 'Een woordvoerder mag niet liegen', erkent
hij nu. Nog diezelfde avond meldt Eurlings het IOC dat zijn besluit
vaststaat. Kort ervoor heeft hij het gesprek met de atletencommissie
afgezegd.
Twee jaar zwijgen over zoiets ernstigs, dat kan niet. Dan heb je geen gevoel voor wat er speelt, voor wat er leeft, NOCNSF-bestuurslid
Een dag later maakt hij rond het
middaguur in een verklaring zijn afscheid bekend: 'De discussie over
mijn al dan niet aanblijven leidt af van waar het, juist nu, om moet
gaan; de sport en de sporters. Vandaar dat ik met pijn in het hart
aftreed als IOC-lid, de mooiste vrijwilligersbaan van de wereld.'
Zonder zijn vooruitgeschoven pion in het IOC gaat NOCNSF verder. Chiel
Warners, bestuurslid van NOCNSF en voorzitter van de atletencommissie,
spreekt van een onvermijdelijke stap: 'Wat er is gebeurd, leidde af van
waar het echt om moet gaan: de sport en de sporters.'
'Dit heeft gewoon te lang geduurd',
vindt een ander NOCNSF-bestuurslid. Twee jaar zwijgen over zoiets
ernstigs, dat kan niet. Dan heb je geen gevoel voor wat er speelt, voor
wat er leeft.'
Ook Driessen ziet in dat hij fouten heeft
gemaakt. 'We hebben te laat klare wijn geschonken. Er is een beeld van
hem ontstaan dat we niet meer weg kregen. Ik had aan mijn theewater
moeten aanvoelen dat we eerder naar buiten hadden gemoeten met het
verhaal.'
De verklaring van Eurlings in vijf citaten - en de feiten
IOC-lid Camiel Eurlings doorbrak na
tweeënhalf jaar het stilzwijgen over de mishandeling van zijn
ex-vriendin. Hij kwam met een verklaring en een interview in NRC
Handelsblad. Wat klopt daarvan?Profiel: Hoe kon Eurlings zo diep vallen? Eurlings
maakte een bliksemcarrière in de CDA, werd op jonge leeftijd minister
en daarna voorzitter van de raad van bestuur van KLM. Nu staat hij na de
mishandeling van zijn ex-geliefde voor de rest van zijn leven te boek
als 'die plucheplakker met de losse handjes'. Hoe kon het zo lopen?
Commentaar: Hij heeft het er zelf naar gemaakt De
val van Camiel Eurlings is diep en hard. Zo hard dat het zelfs voor de
toeschouwers pijnlijk wordt om te zien. Maar helaas, schrijft Raoul du
Pré in een commentaar, heeft hij het er zelf naar gemaakt.
De val van Eurlings in 17 stappen
2013
2 juli: NOCNSF draagt voormalig verkeersminister en KLM-topman Camiel Eurlings voor als IOC-lid
10 september
Als elfde Nederlander wordt Eurlings benoemd als IOC-lid. Hij maakt
automatisch deel uit van het bestuur van de Nederlandse sportkoepel
NOCNSF
2015 20/21 juli: Eurlings en ex-vriendin krijgen ruzie in tuin van zijn ouderlijk huis in Valkenburg. Hij mishandelt haar
december: Ex-vriendin doet aangifte tegen Eurlings vanwege mishandeling
2016 Juli: Eurlings doet aangifte tegen ex-vriendin vanwege smaad en laster. et OM maakt later bekend dat er onvoldoende bewijs is om de vrouw hiervan te verdenken
Augustus:
Eurlings ontkent tijdens de Zomerspelen van Rio schuld: 'Mensen die mij
kennen, weten dat ik zo niet in elkaar zit', zegt hij tegen het AD
Voorjaar: De Top van NOCNSF doet Eurlings het verzoek om op te stappen; hij weigert
Juli: NOCNSF vraagt alle bestuursleden voortaan een verklaring van goed gedrag te overleggen
September: NOCNSF maakt bekend dat Eurlings zijn VOG heeft en kan aanblijven
14 december:
Tijdens een vergadering doen NOCNSF-bestuursleden Eurlings het
dringende verzoek om publiekelijk tekst en uitleg te geven over de
mishandeling van zijn ex-vriendin
21 december: Advocaat Geert-Jan Knoops publiceert een verklaring
waarin hij uithaalt naar de media. Hij benadrukt dat Eurlings 'formeel'
geen strafblad heeft, er sprake was van lichte mishandeling en dat er
nooit 'vaststelling of erkenning van schuld' is geweest
23 december:
Ook de atletencommissie van NOCNSF, die de Nederlandse sporters
vertegenwoordigt, wil opheldering van Eurlings en stuurt hem een lijst
met vragen
30 december: Na aanhoudende kritiek besluit Eurlings zijn verhaal te doen. Zijn interview met NRC Handelsblad en zijn eigen verklaring
komen hem op zware kritiek te staan, onder meer omdat hij spreekt over
een 'wederzijds handgemeen' en zijn IOC-functie een vrijwilligersbaan
noemt
2018
3 januari: Prominenten uit de sport als voormalig IOC-lid Els van Breda Vriesman en olympisch kampioene Ellen van Langen roepen Eurlings op te vertrekken. Eurlings zegt een gesprek af met de atletencommissie van NOCNSF
5 januari: Camiel Eurlings stapt op als IOC-lid en bestuurslid van NOCNSF
CITAAT NRCq (8 maart 2016):
"U leest het goed, in het Amerikaanse Congres vallen deze lobbyisten politici lastig om de veganistische levensstijl te promoten." Met het bovenstaande citaat uit het onderstaande bericht van NRC-q laat de correspondent van NRC in de VS zich natuurlijk behoorlijk in de kaart kijken...op zijn minst een tikkie bevooroordeeld, dat moet hij/zij toch wel zijn... Duidelijk voorbeeld van 'Geen Goede Journalistiek' dus. Ik zie niet in wat er op tegen is dat ook deze stroming een lobby opzet; er zijn er - zo denk ik dan - duizenden waar wel - heel wat - meer serieuze kanttekeningen te plaatsen zijn..! En dan nog; alsof die 'politici in Washington' allemaal hun tijd zo zinnig, zoveel beter, besteden...
Veganisten lobbyen nu ook in Washington
Kijk uit Big Food! De veganisten lobbyen sinds gisteren ook in Washington.
NRC Q
Big Food is sinds weer een beetje groter geworden. Voedsel-lobbygroepen in Washington, zoals het tegen verplichte labeling van genetisch gemodificeerde etenswaren vechtende Grocery Manufacturers Association, heeft er sinds gisteren een broertje bij: Plant Based Foods Association. Deze zet zich in voor het vervangen van vleesproducten, melk en eieren met plantaardige alternatieven.
Leading plant-based food companies have formed a new trade association to advocate for better policies and promote plant-based eating. Features interviews with CEOs of charter member companies, including Tofurky and Califia Farms.
Visit www.plantbasedfoods.org for more information.
U leest het goed, in het Amerikaanse Congres vallen deze lobbyisten politici lastig om de veganistische levensstijl te promoten. Volgens voorzitter en voedselactivist Michele Simon was het hoog tijd om de strijd aan te gaan tegen vlees. Alternatieven op dierenproducten krijgen namelijk weinig kansen geboden om consumenten te bereiken in de VS. Simon:
“The deck is stacked against plant-based foods because they cost more and people can’t find them,”
Plant Based Foods Association werkt samen met 23 organisaties waaronder het populaire Tofurky en Daiya Foods, om het publiek op de hoogte te brengen van veganistische alternatieven die duurzamer, gezonder en diervriendelijker zijn dan de gigantische - en vooral goedkope - stukken vlees waar doorsnee Amerikaanse supermarkten vol mee liggen.
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
Posts
