SHARTIE AART DEKKER / HELD MAARTEN VAN DER WEIDEN ZWEMT (BIJNA) 11STEDENTOCHT / NRC-SPORT COLUMNIST WILFRIED DEN JONG(en nog veel meer)

 

'SHARTIE' Aart Dekker - Respect!

Mijn vader schaatste zelf de Friese 11Stedentocht in 1942. Hij leerde mij in 1963 schaatsen -ik was net 4 jaar oud- en zo rond mijn 8e-10e liet hij mij zijn 11Steden-kruisje zien, en ontstond mijn Droom om zelf ook ooit eens de 11Steden te schaatsen. De eerstvolgende Tocht kwam pas in 1985, en omdat ik twee dagen ervoor voor het eerst 125km had geschaatst -mijn voorgaande langste was 100km in de Alblasserwaard- met de Friese 11Meren-tocht, had ik stevig spierpijn en dacht ik dat het (te) lastig zou worden om 'de Tocht' te volbrengen en dus liet ik hem aan me voorbijgaan...ik zat bijna te huilen voor de TV, want 1985 was de gemakkelijkste ooit, en ik dacht 'straks duurt het weer 20+ jaar voor ik weer een kans krijg... Dat viel mee; ik meldde me wel meteen aan als lid, en mijn Lidnummer deed mij starten in Groep-9 in de Tocht van 1986... Het werd zo niet 'de Dag van mijn Leven', dan toch wel een van de Top-3 dagen van mijn nu bijna 59-jarige bestaan.

Ik had voorafgaand aan de Tocht in 1986 ongeveer 600 oefenkilometers op Natuurijs in de benen voor ik op de Bonkevaart het ijs op stapte, en ook in 1985 kwam ik op een aardig aantal schaatskilometers -die winter duurde ook erg lang!- en daarnaast was ik ook wat betreft Basketball-conditie in topvorm. Toevallig was dat in de zomer van 1986 getest door dezelfde inspanningsfysioloog die indertijd ook het Nederlands Elftal testte; mijn zuurstofopname was gelijk aan die van de Oranje-mannetjesputter-Nr.1 -Ruud Gullit- dus met mijn vorm zat het wel goed zou jhe denken... Aan de ene kant: 'Ja'. Aan de andere: 'Toch niet', maar dat is een ander verhaal... Waar het hier om gaat is dat ik erg goed in conditie was toen ik aan de Tocht begon, en er relatief ook nog aardig aan toe was direct na de Tocht. Toch kreeg ik een terugval die maanden duurde, en mij zelfs enkele weken uit de Basketball-competitiewedstrijden en -trainingen hield. Dat is dus wat de Tocht (van 200km) met je lijf kan doen, als je hem schaatst, met 20kmp/uur, dus in -met rustpauzes- in mijn geval in 11 1/2 uur van start tot finish.

Deze inleiding brengt mij bij HELD Maarten van der Weijden, die de tocht op 37km na volbracht als zwemmer. Niet voor niets zag ik Reinier Paping -de Winnaar van de meest Legendarische Tocht der Tochten in 1963 -toen slechts een minimaal aantal mensen de Wedstrijd en de Tourtocht uit wist te schaatsen- op TV zeggen dat "Wat Maarten van der Weijden de afgelopen dagen deed veel zwaarder was dan die Tocht der Tochten in 1963", ik denk dat hij zonder ook maar de geringste twijfel gelijk heeft.

Wat Maarten van der Weijden de afgelopen dagen deed, maar ook de dingen op dit gebied die hij sinds zijn eigen herstel van kanker al eerder deed -alles in het kader van 'Giving Back' omdat hijzelf 'de mazzel had die ROTZIEKTE te overleven' -zijn eigen woorden, want hij is altijd zeer bescheiden waar het gaat om zijn eigen aandeel in dat herstel; ook dat maakt hem tot de Icoon die hij inmiddels is geworden- grenst aan het ongelofelijke...

En dat levert dan Euro 2.500.000,- op om te investeren in verder onderzoek ten behoeve van de bestijding van die ziekte. Een schijntje, als je het mij vraagt -daarom heb ik zojuist ook nog maar een bedragje overgemaakt- en 'de twijfelachtige eer om door mp'tje Markje Rutte ingehaald te worden -waar een camera in flink schijnende spotlights staat is 'onze premier', als die LAMLUL nu bekend had gemaakt dat die paar MILJARD jaarlijks die hij over-vorkt naar buitenlandse aandeelhouders, bij nader inzien toch beter in Kankerresearch kan worden gestoken en dat het kabinet dus terugkomt op het heilloze plan om de Dividendbelasting af te schaffen...ja dan -maar alleen dan!- had hij wat mij betreft recht om daar naast die Echte GROTE HELD van der Weijden te gaan staan...

Maar dat neemt niets weg van de Heroïsche Prestaties van Maarten van der Weijden; in mijn ogen -en ik denk niet alleen in die van mij- zou hij de enige kandidaat mogen zijn voor Sportman, of beter nog Sportpersoon van het jaar 2018... 

Ik hoop ook voor hem dat zijn herstel van de aanslag op zijn fysieke gestel voorspoediger -dus sneller en vollediger- zal zijn dan het mijne in 1986...want je gunt hem niet dat zijn miraculeuze herstel van die rotziekte niet nu voor ook maar een heel klein beetje teniet wordt gedaan door wat hij de laatste dagen, of misschien laatste maanden -de voorbereiding meegenomen- allemaal van zijn grote lijf heeft gevraagd.

Dit wild ik even kwijt, hieronder nog heel veel meer naar aanleiding van de -hoop ik- zwaarste beproevingen die van der Weijden allemaal al onder zijn riem heeft.

AART DEKKER

P.S. Ook al gedoneerd? Zo nee, doe dat dan nog ff als je het je kunt veroorloven...

***

Laat het maar aan NRC Sport Columnist Wilfried de Jong over om een mooie beschouwing te schrijven bij het begin van een Monsterachtige Onderneming op Sportgebied zoals het Zwemmen van de 11Stedentocht:

Opinie

Maarten van der Weijden is een beetje gek

• Wilfried de Jong
19 augustus 2018(Je kunt   ---  Hier  --- naar de volledige, originele verslaggeving van NRC.nl)

De brasem, de karper en de zeelt in Friesland schrokken zich rot. Er zwom een nieuw waterdier in hun territorium, de kop van het lange zwartoranje lijf hapte om de zoveel tellen naar adem. Het dier viel niet aan, het dook ook niet naar de bodem. Met lome slagen gleed het over het wateroppervlak, er kwam geen einde aan.

Lees ook: Zwemmer Van der Weijden stopt met Elfstedenzwemtocht

 

Diep in de avond zag ik via een live-verbinding zwemmer Maarten van der Weijden in een zwarte vaart ploeteren. Met een snelheid van ongeveer vier kilometer per uur wilde hij de Elfstedentocht zwemmen om zo geld te genereren voor kankeronderzoek.
Idiote pogingen om in het Guinness Book of Records te komen, hebben mij nooit zo kunnen bekoren. Twee potten pindakaas opslurpen in twee minuten. Met z’n tienen op één rijdende fiets zitten. Op een Puch Maxi over dertig sloopauto’s springen.

Maar hier was iets anders aan de hand.

Dit was een serieuze opvoering door een goed en nederig mens. 

Maarten is aan de dood ontsnapt en sindsdien ontmoet hij die ellendeling iedere dag via anderen. Mensen vertrouwen hem toe dat ze ook kanker hebben. En hij zal zeggen: tegen kanker kun je niet vechten, je moet geluk hebben en de goede medische begeleiding krijgen.

Na zijn winst op de Olympische Spelen zat ik 24 uur met Maarten opgesloten in een televisiestudio. Woorden als ‘hoop, liefde, geloof en gevoel’ zeiden hem niet zoveel. Als wiskundestudent leerde hij me dat je van getallen kon houden. Ik versloeg Maarten met een potje sjoelen terwijl hij in het ziekenhuis toch te boek stond als ‘de sjoelmaster van de kankerafdeling’, zo zei hij.

Met harde, relativerende humor kom je een eind.

Lees ook het interview met Maarten van der Weijden: ‘Ik ben bezeten, ik ben nu geen leuke man, geen toffe vader’

  Maarten is een beetje gek en wat is dat toch een plezierige eigenschap. 200 kilometer zwemmen in een paar dagen is een experiment met zijn lichaam, maar vooral ook met zijn geest. Hij zwemt zich naar onbekende zones in zijn brein en wil weten wat daar te halen is.

Sport is het niet en een uitdaging al helemaal niet; die woorden zijn te eendimensionaal voor wat hij presteert. Het ligt complexer; het is een zoektocht, het is openlijk lijden. Denk ik. Maar vermoedelijk is Maarten de enige die zichzelf begrijpt tijdens deze slopende reis.

Vooral de donkere passages van zijn wateropera konden me bekoren. Als Maarten in de nacht werd beschenen door een lampje en achter hem het riet vergleed. Als hij watertrappelend iets dronk met een houten bruggetje als decor.

Hij maakte zijn eigen soundtrack met het rustgevende plonzen van de zwemslagen. Overal pijn had hij, maar diep vanbinnen stuwde de onverzettelijkheid hem voort. 

Of hij het ging halen, was maar de vraag.

Nederland op z’n mooist, Maarten op zijn best. 

Of het experiment zin had? Voor het binnenhalen van geld voor kankeronderzoek zeker. En voor de zwemmer? 

Dit zei Maarten tijdens ons gezamenlijk etmaal, alweer jaren terug: ‘Uiteindelijk is ons bestaan zinloos.’

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.

• Mail de redactie

Meer Wilfried De Jong op NRC.nl:

Feyenoord en het lege mobieltje

Het is allemaal de schuld van Neelie Kroes. Zij kreeg het als eurocommissaris voor elkaar dat het gebruik van je mobieltje in het buitenland niet meer tot buitensporige…

Femke Heemskerks liefde voor water

Tom huilt, Tom lacht

Meer Wilfried De Jong

***

Veel Meer over de Monstertocht van van der Weijden op NRC.nl, 

Lees ook deze artikelen:

• Elfstedentocht

  
  

  Van der Weijden zwemt de Elfstedentocht

  
  

  Maarten van der Weijden zwemt 200 kilometer langs elf Friese steden.

  
  

  20 augustus 2018
• Elfstedentocht

  Pizza en kusjes voor Van der Weijden

  Een pizza funghi in de buurt van Bolsward had hem zondagmiddag nieuwe energie bezorgd, net als de kusjes van zijn twee dochtertjes een paar uur later in Witmarsum.

  20 augustus 2018
• Elfstedenzwemtocht

  Gestopt in Burdaard, en toch ‘reusachtig’

  Reportage Elfstedenzwemtocht In Burdaard, net voor Dokkum, eindigde de tocht van Maarten van der Weijden.

  20 augustus 2018
• ‘Ik ben bezeten, ik ben nu geen leuke man, geen toffe vader’

  Maarten van der Weijden Dit weekeinde zwemt Maarten van der Weijden de Elfstedentocht (200 km.

  17 augustus 2018
• 
  

  Elfstedenzwemtocht

  
  

  Van der Weijden haalt 2,5 miljoen euro op met Elfstedenzwemtocht

  
  

  De topsporter werd na 163 kilometer en zo’n 55 uur zwemmen niet lekker, en moest op aanraden van zijn arts stoppen.

  
  

  20 augustus 2018

***

RTL Voorpaginanieuws

55 uur zwemmen
in 11 foto's: de
monsterlijke
zwemtocht van Maarten van der Weijden

Omroep Brabant

15 uur geleden

***

Nog steeds niet genoeg van de Monstertocht van Maarten van der Weijden?

---  Hier --- nog veel meer op andere Media.

ALV NBB 2016 / ORANJE BASKETBALL: Hoe de Actie 'Meer Geld van de NBB voor het NMT!' tot stand kwam & Waarom het Nodig is

Actie: 'Meer Geld van de NBB naar het NMT'

Laten wij meteen duidelijk zijn over de constellatie van deze actie: het idee om dit gaan doen komt van de Initiatiefnemers en van niemand anders. 

Er is dus geen Bestuurder van Stichting NMT, en geen Coach -of ander Staflid-, of Speler die ons ook maar met de geringste toespeling of vraag ertoe heeft gebracht deze Actie op poten te zetten.

Wel is het zo dat een deel van de Initiatiefnemers zelf ooit betrokken was als Coach en/of Staflid van het Nationale Mannen Team, dan wel een ander Nationaal Team; wij weten dus uit eigen ervaring hoe de gang van zaken is, hoe zwaar het is, wat er allemaal bij komt kijken en wanneer het afbreukrisico te groot dreigt te worden.

Het idee voor de Actie, kwam al ruim voor de Zomer van 2016 Campagne van de Orange Lions; in een gesprek tussen Duco Tjeerde (NBB-Opleider, Bondsspeld-houder en long-time mede-ALV-Afgevaardigde van het vroegere Rayon West, Assistentcoach van diverse Nationale Jeugd-teams), Aart Dekker (ook long-time mede-ALV-Afgevaardigde van 'West' en ooit twee periodes Staflid van Oranje Basketball), en Jaap van der Put (Ex-Eredivisiespeler, Coach van vele latere Vrouwen-Internationals en vele andere teams).

Dit drietal heeft er, bij gebrek aan verband tussen mensen/verenigingen om zichzelf voor te bereiden, er een gewoonte van gemaakt NBB ALV's ruim van te voren met elkaar voor te bespreken. Het wel-en-wee van de NBB, en de ontwikkelingen binnen de NBB worden tussentijds wel vaker in onderling contact besproken. Overigens zouden wij een wat grotere groep om dit soort zaken mee te kunnen bespreken zeer op prijs stellen...dus wie zich geroepen voelt/die behoefte ook heeft...laten ons weten dat u eventueel aan zou willen sluiten..! Wat later voegde ook Ben Ponsioen zich bij dit drietal (NBB-Opleider, Bondsspeld-houder, Coach van diverse Nationale Jeugd-teams en Ex-Assisent Bondscoach). Allen hebben dus een lange historie in het Nederlandse en Internationale Basketball, maar niemand van ons is in recente jaren bij een Nationaal Team betrokken geweest.

Naast deze vier mensen, heeft een grotere groep meegedacht, meegelezen en in wisselende samenstelling als klankbord gefungeerd.

Onze ervaring met de materie en ook wel terloopse contacten met individuele leden van Oranje Basketball, leidden er al voor aanvang van de Qualifier-wedstrijden toe dat wij ons gezamenlijk de volgende vragen stelden:

-hoe wordt het NMT in het op de komende NBB ALV ingepast in het nieuwe Meerjaren-beleidsplan?

-hoe worden eerder aan de ALV gedane toezeggingen of voorspiegelingen van het NBB-Bestuur waargemaakt?

-hoeveel langer blijft het nog goed gaan zoals het nu gaat rond de Orange Lions?

Daarmee bedoelen wij: hoe lang kan je redelijkerwijs verwachten dat Spelers, Staf en Organisatorisch verantwoordelijken het volhouden onder de huidige voorwaarden?

Wij zagen namelijk op diverse punten en momenten overbelastings- en zelfs roofbouw-verschijnselen.

-wat gebeurt er, als de huidige succesreeks een keer een dipje te verwerken krijgt?

Wij constateerden tijdens de campagne van de zomer van 2016 dat er inderdaad -zeker omdat 2016 voor het eerst een flinke teleurstelling verhapstukt moest worden- afbreukrisico aan het ontstaan was, en dat er een risico was dat de stappen vooruit van de fantastische reeks van 2013 t/m 2016 daarmee gevaar liepen niet gecontinueerd te kunnen worden.

We zagen ook, dat onder andere de volgende punten eigenlijk extra investeringen behoeven:

-de organisatorisch/technische staf behoeft (veel) meer professionele capaciteit

-er moet meer geïnvesteerd worden in het terugbrengen van de Top(Oranje Basketball) bij de basis (de Verenigingen); Talent wordt binnengehaald door een willekeurige Vereniging -het kan letterlijk iedere Vereniging zijn!-, zoekt en vindt een weg omhoog, en bereikt ooit de Top. Het zou goed zijn als er vanuit die Top aan 'Paying it Forward' en 'Giving Back' zou worden gedaan; dat motiveert de basis, geeft die waardering, zorgt voor meer binding, en sluit de cirkel. Het zorgt er ook voor dat 'Geven en Nemen' op alle niveaus beter in balans komen. Dit zou ingevuld kunnen worden door bijvoorbeeld meer oefenwedstrijden in eigen land te organiseren, en daaraan gekoppeld meer contactmomenten met en activiteiten door Oranje Basketball voor de Leden van de Verenigingen.

-een deel van de Staf en alle Spelers moeten op dit moment eigenlijk geld mee brengen om voor Oranje Basketball actief te zijn. Dat is meer dan je jaar-in-jaar-uit van professionals mag verwachten; iedere periode van voorbereiding en wedstrijden is een zware aanslag op alle betrokkenen, en kan zelfs negatieve consequenties hebben voor de betaalde banen van deze mensen; dat kan je tijdelijk -in een aanloopfase- vragen, maar niet permanent.

Omdat wij er niet zeker van waren of een initiatief zoals deze Actie door het NMT op prijs gesteld zouden worden, hebben wij halverwege de Qualifier-reeks aan NMT-Voorzitter Bert Kragtwijk gevraagd of dat het geval zou zijn. Dat moet je natuurlijk bij het ongevraagd hulp aanbieden aan iemand of een partij, wel even checken.

Het antwoord was dat zo'n initiatief op prijs gesteld zou worden.

Daarop hebben wij na afloop van de Qualifier-reeks de koppen bij elkaar gestoken, hebben we een route uitgestippeld, en zijn we begonnen met de organisatie van deze Actie.

Ruim nadat we begonnen, kwam bij ons de vraag op dat de verenigingen die op de ALV over ons voorstel moeten stemmen, natuurlijk wel zouden willen weten waaraan de eventueel extra van de NBB naar het NMT vloeiende geldstroom dan besteed zou moeten worden. We hadden daar zelf ideeën over, maar het NMT gaat daar uiteindelijk over. Met Deel-2 van ons Voorstel hebben we daarvoor een richting aan gegeven; en wij zijn ervan overtuigd dat in die geest invulling zal worden gegeven bij het investeren van de eventuele extra bijdrage uit NBB-geld.

Wij zullen als Initiatiefnemers ook zeker de vinger aan de pols houden dat e.e.a. ook meerwaarde voor de Verenigingen gaat betekenen.

Dus: onze Actie komt van onderop, los van Staf en Bestuur van Stg. NMT!

Een positieve beslissing op de ALV zal naast de financiële kant ervan, zeker ook als een groot blijk van waardering worden ervaren door alle betrokkenen van Stichting NMT, Staf en Spelers.

AART DEKKER (mede namens de hele groep Initiatiefnemers)