Helemaal mee eens! Geldt trouwens ook voor Oekraïense/Russische en heel veel andere kinderen van deze wereld!! https://t.co/XVsyEA6Sj6
— Aart Dekker (@AartDekker) February 22, 2024
Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven... Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Helemaal mee eens! Geldt trouwens ook voor Oekraïense/Russische en heel veel andere kinderen van deze wereld!! https://t.co/XVsyEA6Sj6
— Aart Dekker (@AartDekker) February 22, 2024
Het moet toch redelijk gekmakend zijn voor de – tenminste op dit moment – enige concurrent onder de Topploegen van Nederland – Heroes Den Bosch; heb je je zaakjes financieel, kwa accommodatie en organisatorisch goed op de rit, spreek je al enige jaren luid en duidelijk uit de ambitie te hebben permanent en competitief op Fiba Champions League Basketball te willen acteren, en dan zit je na een toch tamelijk kansloos Kwalificatie-toernooi op dat niveau, en eerste uiteindelijk ook kansloze Groepsfase op Fiba EuropeCup-niveau alweer thuis je wonden te likken – deels letterlijk door de vele blessures en wisselingen zo vroeg in het seizoen al – en dan moet je – misschien wel knarsetandend toezien hoe rivaal ZZ Leiden ´gewoon´ doorgaat in Europa, en vanavond het spits afbijt in de Tweede Groepsfase.
Ik kan me dat eens te meer voorstellen omdat Heroes die mogelijkheid tot deelname aan dat Kwalificatie-toernooi Fiba Champions League Basketball in de schoot geworpen kreeg van juist datzelfde ZZL, omdat die club dan wel weliswaar mocht verhuizen naar een nieuwe Topsport-accommodatie, maar dat nieuwe thuishonk niet voldoet aan de eisen die Fiba eraan stelt – vooral wat betreft toeschouwerscapaciteit – en zoveel duurder uitvalt voor de Leidse club, dat er flink bezuinigd moet worden op het budget voor spelers. Toen de Leidenaren voor hun eerste Rivalry-wedstrijd naar Den Bosch kwamen, hadden de Bosschenaren dusdanig weinig moeite met hun Leidse rivaal, dat er uit het Bossche door sommigen geklaagd werd dat de regerende Kampioen zo weinig tegenspel bood...
En dan nu – een maandje of twee later – staat die vermaledijde tegenstander in de Domestic Fase van de BNXT-League trots gelijk bovenaan met de Bossche Helden – al is het onderlinge resultaat nog wel duik in het voordeel van Den Bosch – en begint het dus aan de Tweede Groepsfase EuropeCup met prachtige tegenstanders: na de ploeg uit de voormalige Koningsstad Oradea (Roemenië) – vanavond om 20h00 in TopsportCentrum 1574 te Leiden – komen ook nog de (potentiële) tegenstanders in het Bossche Europese avontuur Niners Chemnitz(Duitsland, Den Bosch verloor er tweemaal tegen) en Varese(Italië, de winnaar van het Kwalificatie-toernooi Fiba Champions League Basketball waar Den Bosch in de Halve Finale in strandde) langs.
Hele mooie tegenstanders dus voor de vooral wat diepte en ervaring in de vorm van het buitenlandse contingent aan spelers betreft toch wat mager bezette Leidse club – waar Den Bosch met zes buitenlanders en een aardig aantal Internationals doet, speelt Leiden tot dusver met slechts twee Amerikaanse Rookies, en de rest Nederlanders. Maar dat blijkt dus tot op dit moment heel aardig te lukken – enkele zeperds, waaronder dus die in Den Bosch – daargelaten.
De aantrekkelijkheid van de drie thuiswedstrijden die Zorg en Zekerheid Leiden in ieder geval nog te bieden heeft, zit hem vooral in het feit dat zulke mooie tegenstanders Nederland, en de stad Leiden aandoen. Ik vraag me regelmatig af, of de Gemeente Leiden wel door heeft welke Goud zij in handen heeft met hun Sportieve Parel? Want Leiden gaat dus ook ´gewoon´ in elk van die landen/regio´s Live op de buis! Maar het mooiste is natuurlijk dat het Leidse publiek – inclusief de ´Blauwe Brigade´ die toch zo langzamerhand wat Legendarische Trekjes begint te krijgen – maar ook de Echte Basketball-liefhebbers in de rest van Nederland de kans hebben nog tenminste drie wedstrijden op een heel behoorlijk Europees niveau voorgeschoteld krijgen.
´Normaal gesproken´ zijn de kansen voor ZZL om ook deze Groepsfase te overleven niet al te groot, maar dat waren ze in de vorige groep ook niet, en Leiden overleefde wel – weliswaar een beetje geholpen door de Israelische oorlog in-met Gaza, maar zonder een beetje geluk vaart niemand wel in het zeer competatieve Europese Club-basketball.
Ik zou dus zeggen: benut de kans om deze wedstrijden te kunnen zien
– via de Live-stream,
maar natuurlijk liever Live in de zaal...want dat is toch het allerleukste, juist in Leiden!
En wat bedoel ik dan met die ´grotendeels stille trom´? Nou niet die zaal in Leiden, want dat valt reuze mee, al is er nog het nodige te doen alvorens die nieuwe zaal dezelfde ´Look and Feel´ zal hebben als die goeie ouwe ´5 Mei Hel´. Nee ik bedoel natuurlijk dat er in de Media – en dus in ´de rest van Nederland – weinig op de trom wordt geslagen dat er in Leiden weer iets heel leuks aan het gebeuren is...
Ik wens iedereen veel plezier!
AART DEKKER
Hij stond al bijna een jaar ('opgenomen') in mijn Ziggo-cloud, en zou dus een dezer dagen vervallen, dus ging ik er maar eens voor zitten...
En toen ik er eenmaal een beetje inzat bleken alle superlatieven die ik er al over gelezen en gehoord had volledig terecht; wat een schitterende en bijzondere film!
Bovendien een die aanleiding en tijd genoeg geeft om over allerlei aspecten lang en diep na te denken...
Kan alleen maar zeggen: wie hem nog niet heeft gezien, doe dat alsnog...
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/bvhw/wp-content/blogs.dir/114/files/2022/06/vries-marijn-de-2022-05-02-700-web.png)
In een sporthal horen piepende sportschoenen. In een sporthal hoort zweetlucht. In een sporthal horen opgewonden kinderstemmen, omdat apenkooi begint. In een sporthal horen joelende supporters. In een sporthal horen overwinningsliederen. In een sporthal horen bittere tranen bij verlies. In een sporthal horen tieners onder de tribune, met oog voor niks anders dan misschien wel hun eerste kus.
In een sporthal horen stuiterende ballen. In een sporthal mag iedereen meedoen en maakt het niet uit als je elkaar niet verstaat. De taal van sport is overal hetzelfde. De stuit van een bal is een brug van hier naar daar. Gooien is even niet denken, is bezig met je lichaam, weg uit dat hoofd. Weg van herinneringen, of verdriet. Rennen is afreageren, en even wat agressie kwijt.
In een sporthal horen schelle scheidsrechtersfluitjes. In een sporthal hoort gescheld op de trainer van de overkant. In een sporthal horen salto’s, radslagen, een koprol op de balk. In een sporthal horen vuurrode kinderwangen, en concentratie bij het leren van wat nieuws. In een sporthal hoort liefde te ontluiken, voor de trampoline, de ringen of de judomat.
In een sporthal hoort geen moeder met een baby van een paar weken. En als ze er al is, dan zou ze er maar kort moeten zijn. Om naar een ouder kind te kijken, bijvoorbeeld, dat voor het eerst naar gymles gaat. Zo’n smalle kleuter met elastieken beentjes, opgewonden huppend – want al die toestellen zien er zo heerlijk spannend uit. De moeder zou trots moeten kijken, van haar kind dat gymles krijgt naar haar baby in de wagen. Lekker slapend. Goed gevoed.
In een sporthal hoort geen moeder met een baby van een paar weken tussen een massa mensen die daar ook maar een poging tot overleven doen. Op zoek naar veiligheid werden ze een desillusie rijker. Hoe geld een land niet rijk maakt, maar bang en hard, doet mij misschien nog wel het meest verdriet.
Had ze een wiegje voor de baby? Genoeg voeding? Ik zie de moeder voor me. De baby in haar armen. In een hoekje zit ze, haar hele lichaam vouwt zich om het kindje heen. Zat het nog maar in haar buik. Daar was alles beter. Daar kon ze het beschermen. Hier lukt dat niet genoeg. Vanuit haar hoekje kijkt de moeder naar de mensen, ze zijn te dichtbij, ze maken te veel lawaai, ze houden geen rekening met haar. En met haar baby. Niet als hij huilt. Niet als hij slapen moet. Niet als ze voeden moet.
Haar ogen dwalen over de gele en blauwe lijnen op de vloer. Naar de twee baskets hoog aan de muur. Daarboven ziet ze stukjes blauwe lucht, door de smalle ramen tegen het plafond. Ze zou willen vliegen, als ze vliegen kon. Weg met haar baby, weg van hier. Vliegen, naar een plek met een groot bed. Met rust. Met licht, en ruimte. Zachte handdoeken en een warm badje voor haar baby. Met lieve mensen, die naar haar kindje zouden kijken en glimlachen. Wat is hij mooi.
Wat gebeurt er met een dode baby in een sporthal? Is er een lijkwagen gekomen met een kistje, niet groter dan een schoenendoos? En wat gebeurt er met de moeder?
Ik denk al dagen honderdduizend zachte armen om haar heen.
![]() |
| Afbeelding van het ijs op Groenland, veel meer Amerikaanse wetenschappelijke gegevens: --- Hier --- |
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .