VLUCHTELINGENWERK NEDERLAND: Aannemen spreidingswet is belangrijke doorbraak: maar wat nu?

 

Vluchtelingenwerk Nieuws

 

 

Nieuws, 23 januari 2024

Aannemen spreidingswet is belangrijke doorbraak: maar wat nu?

De spreidingswet is aangenomen door de Eerste Kamer. Daar zijn we blij om. Deze wet is namelijk nodig om structureel voldoende en fatsoenlijke plekken in de asielopvang te garanderen. Maar wat betekent het concreet, nu de wet er daadwerkelijk komt? Spoiler: we zijn er nog niet.

 

Vluchtelingenwerk Nederland

Al zeker twee jaar verblijven duizenden vluchtelingen op noodopvanglocaties waar de kwaliteit van de leefomstandigheden ver door de bodem is gezakt. Ook in Ter Apel konden we de gevolgen zien van het tekort aan opvangplekken en de problemen bij de huisvesting van vluchtelingen. Dat er meer menselijke opvangplekken nodig zijn, daar is iedereen het over eens. 

Berekeningen

De komende drie maanden berekent het ministerie van Justitie en Veiligheid hoeveel opvangplekken er nodig zijn. Gemeenten kunnen alvast opvangplekken aanbieden, waarvoor zij een bonus krijgen. Als gemeenten er niet uitkomen, kan het Rijk met de nieuwe wet zelf geschikte opvanglocaties aanwijzen. Dan wordt een gemeente hiertoe verplicht. Maar dit gebeurt alleen als laatste redmiddel. Bij de verdeling van het aantal asielzoekers wordt dan ook gekeken naar de financiële draagkracht van gemeenten. 

Geen verandering op korte termijn

De wet is een antwoord op de crisis van afgelopen jaren, maar ondertussen verblijven er vele duizenden vluchtelingen en asielzoekers in locaties die niet geschikt zijn voor een langer verblijf. Deze wet gaat daar niet op korte termijn verandering in brengen. Daar komt bij dat veel noodopvanglocaties komende tijd hun deuren sluiten, waardoor de druk op de opvang blijft. Het kan nog vele maanden duren voordat asielzoekers en vluchtelingen eerlijk over het land worden verdeeld en in opvanglocaties verblijven die geschikt zijn voor langdurig verblijf. VluchtelingenWerk ziet de spreidingswet vooral als een kans op een doorbraak om opvangcrises in de toekomst te voorkomen. Maar voor de crisis van vandaag is meer nodig.

Duik verder in de opvangcrisis

Tussenoplossing nodig

Er is dus een tussenoplossing nodig. Want het gaat nog lang duren voor vluchtelingen iets gaan merken van deze wet. En die tijd is er niet meer. De manier waarop duizenden mensen in (crisis)noodopvanglocaties worden opgevangen, is schadelijk voor hun fysieke en mentale gezondheid. Er zijn daarom zo snel mogelijk meer en betere opvanglocaties nodig, die voldoen aan de Europese richtlijnen. Denk bijvoorbeeld aan hotels en vakantieparken, waar asielzoekers een menswaardige plek hebben om te leven. De spreidingswet zou zulke tijdelijke oplossingen op termijn overbodig maken.

Onze wens

Nu de spreidingswet er komt, wensen wij dat er - behalve capaciteit en spreiding - ook nadruk wordt gelegd op kleinschaligheid en de kwaliteit van de opvang. Denk aan goede bereikbaarheid met het openbaar vervoer, de mogelijkheid om te kunnen koken, privacy en toegang tot onderwijs. Opvang moet menswaardiger en midden in de samenleving plaatsvinden, waarbij het meedoen van de asielzoeker en vluchteling centraal staat.

Help mee en doe een gift!

Met jouw bijdrage kunnen wij de Nederlandse en Europese politiek blijven aansporen tot een humaner vluchtelingenbeleid. Jouw steun is onmisbaar voor vluchtelingen die gedwongen zijn alles achter zich te laten op zoek naar veiligheid. Hartelijk bedankt!

Ja, ik help mee!

 

GREENPEACE ACTIVISME - DE TOEKOMST ZOU GROEN & DUURZAAM MOETEN ZIJN!: Stop Russian Fossils! - 'Fossil Fuels are fuelling war' / PUTIN'S OORLOG IN UKRAÏNE /

Greenpeace Stories

Greenpeace Energy

Fossil Fuels are fuelling war

Marie Bout

1 April 2022 • 6 min read

“Human-induced climate change and the war on Ukraine have the same roots: fossil fuels and our dependence on them” said Ukrainian climate scientist Svitlana Krakovska as Russia, one of the world’s biggest oil and gas producers, was invading her country.

At the time, she was addressing The Intergovernmental Panel on Climate Change from her home in Kyiv, and had to withdraw from the approval session of the latest report as bombs hit her city.

A month later the war in Ukraine is now a humanitarian crisis: more than 3.7 million people who have fled the country, and roughly 13 million people are estimated to be unable to leave with limited access to food, water, and medical care.

Fossil fuels are fuelling the war in Ukraine

There’s a direct relationship between fossil fuels and the Russian war machine. Rosneft, one of Russia’s main petroleum companies, is reported to be one of the main suppliers of fuel to the Russian army. Rosneft also supplies petroleum to companies like BP. So every time Russian oil or gas are bought it’s not just contributing funds to the war chest, it may be keeping military machinery running. Rosneft and subsidiary company Rosneft-Aero and Transneft reportedly delivered fuel to the Russian Army before and during the invasion. [1] 

To stop this war we need a global divestment from, and an embargo on, Russian fossil fuels as soon as possible, as well as urgent delivery of humanitarian aid to those in need.

Fossil fuels have a history with war

The struggle over energy resources has been a conspicuous factor in many recent conflicts, including the Iran-Iraq War of 1980-1988, the Gulf War of 1990-1991, and the Sudanese Civil War of 1983-2005. Greenpeace has spoken out about such conflicts in the past, especially during the last Iraq war. 

The 1990 Gulf war was largely a conflict about oil. The issues which provided Iraq with the pretext for its invasion of Kuwait were oil pricing policies and oil revenues. Though oil was not the sole reason for Iraq’s actions, it was a powerful motivator for swift action from the United States and its allies who moved quickly to protect its own and OECD countries’ access to important oil supplies. And the large-scale exploitation of oil by foreign companies operating in southern Sudan has increased human rights abuses there and has exacerbated the long-running conflict in Sudan, resulting in two million people dying and four million displaced since 1983, as well as recurring famine and epidemics.

According to research in 2021 by Greenpeace Italy, Greenpeace Spain and Greenpeace Germany, almost two-thirds of all EU military missions monitor and secure the production and transport of oil and gas to Europe. The governments of Italy, Spain and Germany have invested more than €4 billion to protect climate-damaging fossil fuels since 2018.

 

Greenpeace activists hold a banner that reads “STOP FUNDING WAR” and paint “Peace – Not Oil” in two-meter letters on the side of the 40,000-ton tanker Seasprat, which delivers processed oil from the Russian Baltic port of Primorsk. The action in the port of Bremen is part of a protest against oil imports from Russia, which help finance Putin’s war in Ukraine. © Axel Heimken / Greenpeace

Fossil fuel companies cannot be trusted

Early in the war in Ukraine, oil companies jumped on the opportunity to expand their operations, using a looming energy crisis as a reason to pedal their polluting business. Shell even bought oil from Russia after the invasion, and only apologised and pledged to cut ties with Russia after huge public backlash that could affect their bottom line. Now other oil companies such as BP and Total Energies promise to be divesting from Russia, after being directly linked to the Ukraine war. 

Like big tobacco, these companies jump on any opportunity to keep selling their dirty products. Unless we continue to expose their dirty business model, they will continue to profit off conflict and climate crisis.

Fossil fuel trade is propping up an unjust system

To help ensure peace and stop the climate crisis, governments need to cut their dependency on fossil fuels and phase them out immediately. Today, the world economy is still running largely on fossil fuels which continue to make up for over 80% of the global energy mix. 

This addiction to fossil fuels places energy security and climate action at the mercy of geopolitics. Governments cannot claim to stand for peace if they continue to finance war. And shifting from Russian oil and gas to oil and gas from other countries with questionable human rights records, like Venezuela or Saudi Arabia, will only shift geopolitical power from one abuser to another. 

These power imbalances can lead to countries acting with impunity. At the recent COP26 global climate talks, leading oil and coal producers like Saudi Arabia and Australia stymied efforts to include fossil fuel phase-out in the final text, and countries like Russia and the United States are not members of the International Criminal Court which prosecutes war crimes.

 

Thousands of people form a huge peace sign to protest against the invasion of Ukraine and to express their compassion for the innocent victims of the war in Budapest’s Heroes’ Square. © Bence Jardany / Greenpeace

Renewable energy is a pathway to peace

In order to get to a more just and peaceful world, we need countries to cut their fossil fuel dependency. To transition quickly, wealthy countries must first reduce their energy demand and maximise energy efficiency. Then move fast to fill their remaining energy needs with renewable energy. 

Unlike fossil fuels, renewable energy is less likely to feed geopolitical power struggles or inequality, as its infrastructure has the potential to be largely localised. This could in turn help to reduce trade with countries with questionable human rights records. Localised renewable energy could also help to protect consumers from price shocks like the global energy crisis we are seeing today.

 

Volunteers are installing the first solar panel. Between the 10th and 18th September, 12 volunteers are trained in solar photovoltaics. The training ends with a photovoltaic installation on the roof of the Greenpeace office in Kinshasa. The workshop is organized by Greenpeace Africa and the Youth Support Center of Greenpeace Switzerland. © Greenpeace / Crispin Assimbo Bosenge

Safeguarding energy security and the climate

The combination of renewable energy and energy efficiency is a better choice for energy security. If the potential of these two are combined, total global energy demand could be reduced by up to a quarter by 2030. Energy efficiency measures would account for half to three-quarters of the total energy savings, with renewables delivering the rest. This could have huge implications for safeguarding the climate, with fossil fuels being the number one contributor to global heating.

A fast and just transition to renewable energy is possible. Installing renewable capacity is much faster than building new fossil fuel infrastructure – In the UK it takes on average 28 years to develop a new oil well, versus two years to build a solar farm. And if the world invests in more renewable energy it will become an even cheaper, more viable option. Morocco and Egypt are rapidly scaling up their renewable energy capacity, and showing how collaboration can help everyone go farther and faster together.

This is a chance for governments to break the cycle of fossil fuel destruction and transition to a green peaceful future. Governments must act for peace and a safe climate with a transition to efficient and renewable energy as quickly as possible.

Marie Bout is Global Climate Communications Strategist at Greenpeace International

Reference:

[1] According to a 2017 report posted by the company in Russian, companies in the Rosneft group supplied the Russian Ministry of Defence, the Investigative Committee of the Russian Federation, the Russian Emergencies Ministry, the Russian Ministry of Internal Affairs, the Russian Guard and was at the time the sole supplier of motor fuels to the National Guard, which has since been deployed on the border with Ukraine.

#Climate #Energy Revolution #Peace

Related Articles

Press Releases•

#Climate#IPCC

Stop procrastinating, solutions exist for a safer future, latest IPCC report urges

Greenpeace International•3 April 2022•3 min read

The IPCC Working Group III delivered the third part of the Sixth Assessment Report to world governments today.

Stories•

#Energy Revolution

"No more Russian oil"

Olga Lupilina•31 March 2022•2 min read

I am protesting against Russian oil and fossil fuels. Together with other activists from across Europe, I am using my body to get in the way of the tanker

Press Releases•

#Oil#Peace

Activists block transfer of 100 000 tonnes of Russian oil at sea

Greenpeace International•31 March 2022•2 min read

Greenpeace activists from Denmark, Sweden, Norway, Finland and Russia have begun a blockade of a transshipment of Russian oil at sea in northern Denmark.

EVEN TERUGKIJKEN / GOED VOORBEELD HANDBAL / INTERVIEW(2006) / INITIATOR: Sjors Röttger - 'Een man van doelen, modellen en processen' / MEIDEN MET EEN (GESLAAGDE) MISSIE / OLYMPISCHE SPELEN / KUDO'S / VK-SPORT /

 

Foto uit: 'VAN DROOM NAAR DAAD NEDERLANDSE HANDBALVROUWEN OP JACHT NAAR GOUD. Richard van der Made, Herman Nijman, Eddy Veerman, John Volkers en Henk Seppen - PDF Free Download'

Een man van doelen, modellen en processen

Op eigenzinnige wijze heeft coach Sjors Röttger de Nederlandse handbalsters bij de hand genomen. De extreem gedreven, schreeuwende heerser van weleer heeft geleerd van zijn fouten.... 

Foto overgenomen van: 'Handbaldier-Sjors Rottger-zag-als-militair-gevaar-honger-en-plezier-in-sudan'

Volkskrant-Sport Door Mark Misérus 25 maart 2006

In Kamp Vught kwamen de tranen. Twintig handbalsters en de technische staf van de nationale ploeg stonden in de cel die de geur van de dood ademde. De commandant van het toenmalige SS-concentratiekamp had er in september 1943 83 vrouwelijke gevangenen bestraft voor hun ongehoorzaamheid door ze in een kamertje van nog geen vijf bij vijf meter te persen. Enkele vrouwen stierven.

Bondscoach Sjors Röttger vertelde over de gruwelijkheden en kreeg, net als zijn speelsters en stafleden, tranen in zijn ogen. Een aantal speelsters was zichtbaar aangedaan. 'De sessie heeft behoorlijk wat losgemaakt.'

De keuzeheer van de nationale ploeg had zijn speelsters bewust meegenomen naar Brabant. Hij wilde ze, op die kille en krap bemeten tegelvloer, laten voelen dat ze in de aanloop naar het WK en tijdens het toernooi zelf, afhankelijk van elkaar waren. Als ze het samen in die piepkleine ruimte zouden uithouden, moest de onderlinge verbondenheid wel groeien, voorspelde hij.

Een team is voor Röttger meer dan een stel individuen. De beste speelster is voor hem gelijkwaardig aan de materiaalman. 'Ik ben heel teamgericht en maak daarom iedereen belangrijk. In Vught heb ik ze willen laten voelen dat ze een deel zijn van het geheel. De oude Selinger had daar mooie uitspraken over. Hij zei: een team is meer dan een aantal hoofden, armen en benen. Een team is een team.'

Voor het WK in Sint-Petersburg koos hij, vrij naar bondscoach Van Basten, daarom niet de beste speelsters, maar de speelsters die de beste ploeg vormden. Elly An de Boer mocht met haar 132 interlands in Denemarken blijven, terwijl Maura Visser met haar 15 interlands wel was uitgenodigd.

Röttger wil zijn keuzen niet in detail uitleggen, omdat hij niet graag over speelsters praat als die er niet bij zijn. Maar, zegt hij: 'Het hoeven geen vriendinnen te zijn, dat kan ook niet. Ze moeten wel van een bepaald sociaal niveau zijn en elkaar kunnen en durven aanspreken op hun gedrag.'

Ook zijn begeleidingsteam heeft hij zorgvuldig samengesteld. Bewust kiest hij voor mensen die van elkaar verschillen. 'Mijn assistent (Monique Tijsterman) moet mij niet versterken, want daar heb je niets aan. Terwijl je dat in de voetballerij juist wel vaak terugziet.

'Ik gebruik altijd de tv-beelden van Huub Stevens en Raymond Atteveld (coach en assistent van Roda JC) na het duel met Feyenoord. Stevens wil de fotograaf een klap geven en dertig seconden later zie ik Atteveld hetzelfde doen. Zo moet het dus niet.'

Net 31 jaar was Röttger toen hij Swift Arnhem, zijn eerste eredivisieteam, onder zijn hoede kreeg. 'Ik had zoiets van: poeh Sjors, je bent het twee keer per week trainen net zelf ontgroeid. Maar ik heb er nooit spijt van gehad. Ik vond het niet erg dat ik in het derde jaar met het team degradeerde, want ook die ervaring heeft mijn rugzak gevuld. Later ben ik kampioen geworden met Aalsmeer. Soms moet je verliezen om te kunnen winnen.'

Röttger heeft ook fouten gemaakt. Hij 'gokte verkeerd' in de eerste WK-kwalificatiewedstrijd tegen Spanje (25-24 verlies). Wat exact is misgegaan, wil hij niet vertellen - hij zou er zijn speelsters mee schaden - maar hij heeft er twee nachten wakker van gelegen. 'Ik slaap nooit slecht door het handbal. Maar ik heb niet goed gecoacht en heb in het proces fouten gemaakt. Dat reken ik mezelf aan.'

Hij weet dat geen coach onfeilbaar is. Maar hij had niet verwacht dat hij juist de mist in zou gaan tijdens een cruciale wedstrijd, waarvan het resultaat zo zwaar woog. 'Ik was teleurgesteld, want ik dacht dat het me niet hoefde te overkomen. Grijze haren geven blijkbaar toch geen garanties.'

Op zijn 25ste had hij zich al voorgenomen bondscoach te worden. Hij wilde zich revancheren, omdat hij het zelf nooit tot international had weten te schoppen. Twee jaar nadien zag hij zijn droom uiteen spatten.

'Ik wilde geen meeloper zijn, wilde niet slijmen. En dat moest toen wel om hogerop te komen in het handbal. Ik heb gezegd: ik ga gewoon proberen een goede handbalcoach of -trainer te worden. Dat was veel prettiger, omdat ik geen doel achterna hoefde te rennen.'

Hij was ook niet klaar geweest voor het grote werk, oordeelt hij. 'Een goede coach moet durven geven en nemen. Joop Alberda is daar een goed voorbeeld van. Hij kan zichzelf aanpassen aan datgene dat wenselijk is. Nu kan ik dat, maar 15 jaar geleden niet.

'Ik was Sjors Röttger, een extreem gedreven trainer. Meer een vermaker van mensen dan een coach, want ik ging negen van de tien keer schreeuwen als het niet goed ging. De speelsters vonden het prima dat ik zo dominant aanwezig was, maar een coach is iemand die waarneembaar gedrag beïnvloedt. En dat deed ik niet.'

Bondscoach werd hij uiteindelijk toch. In 2004 volgde hij Olaf Schimpf op, die hij jaren had geassisteerd. Sinds lange tijd stond weer een Nederlander aan het roer van de ploeg waarvan de kern werd gevormd door de speelsters die groot waren geworden door het Oranjeplan van Bert Bouwer.

Met gemengde gevoelens volgden de media de verrichtingen van het team. Er was ook geen reden laaiend enthousiast te zijn. Nederland was afgegleden naar een weinig trotsmakend niveau en had jaren niets laten zien op de belangrijke toernooien. De aanloop naar het WK in 2005, vooral de nederlaag tegen Spanje, werd dan ook met sceptische commentaren begeleid.

'Het heeft ons geholpen', zegt Röttger smalend over de stemming in de pers. 'Speelsters hebben die verhalen ook gelezen en zijn er extra gemotiveerd door geraakt. We hebben jullie teruggepakt, met Spanje-uit.' Conclusie: 'De pers is goed bruikbaar voor mij en het team, en een coach doet met alles wat.'

Hij rekent zichzelf tot de 'Dick Advocaten' van deze wereld. Röttger, in de jaren zestig, zeventig aanvoerder en opbouwer van Swift, was net als Advocaat een verdienstelijk speler in de eredivisie. Maar hij kwam tekort voor het nationale team.

De Achterhoeker kent zijn kwaliteiten en beperkingen. 'Ik ben uiteraard geen Van Basten. Hij is in heel korte tijd bondscoach geworden en behaalt goede resultaten. Maar ik vind het te goedkoop om te zeggen dat hij daarom een goede coach is. Dan zou ik meer inzicht in het proces willen hebben. Topsport is meer dan resultaat. Het is ook de weg die naar het resultaat leidt.'

Sinds de jaren zeventig is Röttger in dienst van de landmacht. Aanvankelijk als sportinstructeur, thans als sportofficier. Zijn collega's en hij doceren alle sporten: van golfen tot duiken. De nadruk ligt op het fysieke gedeelte, maar ook aan het mentale aspect wordt veel waarde gehecht.

De verschillen tussen de krijgsmacht en het nationale handbalteam zijn kleiner dan ze lijken, zegt Röttger in zijn werkkamer op de Bernhardkazerne in Amersfoort. In beide gevallen werkt hij met mensen die een doel nastreven. Al zijn de gevolgen voor een soldaat groter als iets misgaat. 'Als je als militair geen eerste wordt, ben je misschien wel dood.'

Röttger is een man van doelen, modellen en processen. 'Je kunt alleen in de topsport werken als je doelen stelt. Ik zeg altijd: er zijn droomdoelen, resultaatdoelen en procesdoelen.

'Iedere sporter of coach heeft een droomdoel in zijn hoofd, zoals het bereiken van de Olympische Spelen of het behalen van goud op het WK. Dat is prima, hoewel het niet verstandig is te praten over een doel dat zo ver weg ligt.

'Ik heb het met mijn speelsters liever over korte-termijndoelen. Het is makkelijker te zeggen: laten we op 28 mei van Wit-Rusland winnen en ons kwalificeren voor het EK dan te roepen dat we over twee jaar succesvol moeten zijn in Peking. Zo creëer je rust in je hoofd.'

Bij het WK leerde Röttger zijn team van wedstrijd tot wedstrijd werken. De confrontaties met de groepsgenoten werden als losse duels beschouwd. 'En toen we de hoofdfase bereikten, heb ik gevraagd: wat is het volgende doel? Een van de drie wedstrijden winnen, zei ik. Niet twee of drie.

'We hadden Noorwegen kunnen verslaan, maar het werd 30-30. Dus zei ik: we hebben nog steeds niet gewonnen. Van Hongarije verloren we, terwijl we goed speelden. Maar verdomme, we hadden nog niet gewonnen. Begrijp je nu waarom we Zuid-Korea versloegen?' Zijn ogen twinkelen.

Hij spreekt honderduit en zegt blij te zijn zijn verhaal kwijt te kunnen. Maar op aanzien zit Röttger, naar eigen zeggen eens terecht getypeerd als de boerenjongen die bescheiden wil blijven, niet te wachten.

'In het handbal weten velen wie Sjors Röttger is. Daarbuiten niet, want handbal is hier geen grote sport. Nu krijg ik ook reacties van: oh, wat leuk, jij bent de bondscoach. Dat is mooi, maar de stemming kan snel omslaan. Als we verliezen van Wit-Rusland, hakken mensen mijn kop eraf. Nederlanders zijn uitermate resultaatgericht.'

Op 28 mei en 3 juni moet in een dubbele ontmoeting met de gevreesde opponent kwalificatie worden afgedwongen voor het EK in Zweden (december). Als Nederland de eindronde haalt, zullen de verwachtingen een stuk hoger zijn dan bij het WK, waar nog geen handvol journalisten aanwezig was.

Röttger is zich ervan bewust. 'Vanaf nu ligt er druk bij ons. Ik zal er alles aan doen die pressie weg te halen, maar ik lig er zelf niet wakker van. Want ik begrijp dat men verwacht dat we een medaille halen bij het EK. Al kan ik die garantie niet geven.'

Meer over

• Sjors Röttger

• sport

• sportdiscipline

• handbal

• Door Mark Misérus

**

NOG EERDER (2001):

Hollands glorie in handbalparadijs

Vijf Nederlandse meiden strijden vanaf vandaag met GOG Gudme om de Deense landstitel. Hun populariteit houdt gelijke tred met de positie op de ranglijst en die is sinds hun komst naar het eiland Funen anderhalf jaar geleden alleen maar gestegen....

Volkskrant-Sport  door Tynke Landsmeer 28 april 2001

'TILLYKKE', zeggen voorbijgangers als Natasja Burgers woensdagochtend door de binnenstad van Svendborg loopt in de richting van haar stamcafé. 'Tak', antwoordt ze, en lacht. Overal wordt de Nederlandse speelster herkend en gefeliciteerd met de overwinning in de halve finale van de Deense handbal play-offs.

In café Under Uret worden direct de Deense ochtendbladen van de leestafel gepakt. De commentaren over het spel van de Nederlandse handbalvrouwen zijn lovend. Het succes in de Deense competitie verdringt voor heel even het verlangen naar huis. De prijs is groot die Burgers (25) moet betalen om uit te groeien tot een handbaltopper van wereldformaat en zich met Nederland te kwalificeren voor de Olympische Spelen van 2004 in Athene.

Heimwee deed haar vorig jaar bijna besluiten terug te keren naar alles wat haar thuis zo dierbaar is. Dan maar met minder dan de absolute top genoegen nemen, dacht Burgers. De liefde voor het handbal bleek uiteindelijk toch sterker. 'Ik was geblesseerd geraakt en wilde in Nederland revalideren. Toen ik daar eenmaal was, had ik absoluut geen zin meer om terug te gaan', aldus Burgers.

Bondscoach Bert Bouwer moest praten als Brugman voor hij haar ervan overtuigde dat ze niet zomaar onder het contract met de club uit kon. En dat terwijl de coach in eerste instantie juist fel tegen een vertrek naar de buitenlandse competities was geweest. Diegenen die zich een aantal jaar geleden nog weigerden te onderwerpen aan de strikte voorwaarden van het fulltime Oranjeplan, zoals Saskia Mulder destijds, werden zelfs zonder pardon uit de selectie gezet.

Maar tijden en opvattingen veranderen. De dagelijkse trainingen brachten de 'meiden met een missie' weliswaar naar een hoger niveau, maar de Spelen werden niet mee bereikt. Na tweeënhalf jaar afzondering in de sporthal werd daarom schoorvoetend toegegeven dat het de speelsters aan wedstrijdritme en speelplezier ontbrak. Sinds die tijd worden ze in dienst van sponsor Datateam op huurbasis uitgeleend aan buitenlandse clubs.

Burgers koos, samen met Olga Assink, Monique Feijen en Saskia Mulder voor GOG in Gudme, een dorp met slechts 450 inwoners maar met een grote handbaltraditie. Elly-An de Boer (22) volgde een half jaar later. De Boer: 'Als mijn moeder nog had geleefd, was ik misschien nooit vertrokken, maar nu hield eigenlijk niets me in Emmen.'

De aanpassingen aan het Deense leven gingen snel. De taal leerde ze, in tegenstelling tot haar teamgenoten die ervoor naar school gingen, op straat en vrienden plukte ze overal vandaan. Studeren doet ze in Odense en stappen - net als Burgers - in café Under Uret. 'Natasja zegt altijd tegen mij dat ik zelfs in staat ben tegen een lantaarnpaal te lullen, en dat zegt inderdaad wel iets over mij. Ik maak gemakkelijk vrienden.'

Heimwee heeft De Boer nauwelijks. Missen doet ze vooral een broodje kroket, Nederlandse mayonaise en haar vaders kookkunst. Een tijdje deelde ze een huis met Saskia Mulder, nu woont De Boer alleen in het centrum van Svendborg (op tien kilometer afstand van Gudme), dat met twintigduizend inwoners in Denemarken een 'grote' stad mag worden genoemd. 'Ik heb het af en toe nodig om lekker op mezelf te zijn. Mijn leven bestaat niet alleen uit handbal. Ik heb ook een studie nodig en vrienden buiten de sport.'

Burgers, die nog elke mogelijkheid aangrijpt om naar het ouderlijk huis in Landsmeer te vluchten, vond pas een beetje rust in Denemarken toen haar vriend Erik Oosterhof haar achterna reisde. 'Als hij er niet was geweest, had ik het hier niet volgehouden.'

Oosterhof heeft via de sponsor van de Deense club een baan gevonden in Svendborg, net als overigens de partners van Olga Assink en Monique Feijen. De mannen voetballen samen op het naburige eiland Thur en zitten tijdens de wedstrijden van GOG op de tribune. 'De cultuur verschilt niet veel van Nederland en iedereen spreekt Engels. Ik ben hier voornamelijk voor mijn meissie, maar ik wil zelf natuurlijk ook heel graag in 2004 in dat Griekse handbalstadion op de tribune zitten', aldus Oosterhof.

Naast een eigen huis, een auto, een door de club betaalde telefoonrekening (Burgers: 'Gelukkig hoef ik niet te weten hoe hoog die is') en een flink salaris, valt er weinig meer te wensen dan sportief succes. Sinds de Nederlanders - die met hun goede optreden tijdens het WK in Noorwegen in 1999 de belangstelling wekten van aansprekende buitenlandse clubs - naar Gudme kwamen, gaat het weer crescendo met de club. Nog geen anderhalf jaar geleden dreigde degradatie, nu strijden de vrouwen om de landstitel. Dat het Burgers uiteindelijk vooral om olympische deelname te doen is, is geen geheim, maar dat de weg ernaar toe geplaveid kan worden met een Deense titel is een mooie bijkomstigheid.

'En wel meer dan dat.' Kippenvel had Burgers gekregen toen ze dinsdagavond de Gudmehallerne binnenstapte en tweeduizend mensen opstonden om de speelsters toe te juichen. 'Wij kregen direct de bibbers toen we hier de eerste keer binnenkwamen en al die toeschouwers zagen. We stonden strak van de spanning. We hebben geleerd er juist van te genieten. Het is geweldig om voor zo'n enthousiast publiek te mogen spelen.'

De populariteit van het vrouwenhandbal in Denemarken kent sinds de tweede olympische titel op rij nauwelijks grenzen en de Nederlandse speelsters worden daarom op handen gedragen. Elly-An de Boer: 'Als je wint heb je vrienden. Niemand had van die Nederlandse handbalsters gehoord, nu zijn ze dolblij met ons.'

Wedstrijden worden rechtstreeks uitgezonden op tv en gevolgd door zes camera's. Kranten openen de sportpagina's met het succes van GOG (het nieuws van het vermeende dopinggebruik van Edgar Davids is naar pagina 4 verbannen) en bij tegenvallende prestaties zijn de commentaren vernietigend. De druk op de speelsters is daardoor groot.

'De eerste keer kon ik nauwelijks slapen van de spanning', zegt De Boer. 'Daar had ik in Nederland nooit last van. Soms bel ik mijn vader zelfs uit bed om na de wedstrijd nog even stoom af te blazen.'

Handballen is niet langer een vrijblijvende bezigheid. Sinds er flink betaald wordt voor aansprekende resultaten kijkt Burgers met geheel andere ogen tegen een wedstrijd aan. 'Sporten deed ik altijd omdat ik er lol in had. Nu staat er veel meer spanning op omdat het je werk is geworden. Hoe verder we komen in de play-offs, des te meer de mensen van ons verwachten. Dat is heus wel eens lastig. Je kunt niet meer gewoon lekker vrijuit voor je plezier ballen.'

Hoewel de speelsters meer dan voorheen professionaliteit en volwassenheid uitstralen, leidt de harde Deense leerschool volgens Burgers niet automatisch tot successen met het Nederlands team. De eerste kwalificatiewedstrijd op 19 mei tegen Wit-Rusland is daarvoor van doorslaggevend belang. Bij winst mag Nederland deelnemen aan het WK in Italië. Burgers: 'Maar dat duel winnen wij niet zomaar. Daarvoor zal alles op zijn plaats moeten vallen. Een team bestaat uit meer mensen dan alleen wij vijven. En de concurrentie speelt ook allemaal in het buitenland.

'De Deense handbalsters hebben alleen al een enorme voorsprong door hun opleiding bij de jeugd. Ze trainen niet eens zoveel meer als bij ons, maar worden wel door veel betere trainers begeleid. Die meiden kunnen op twaalfjarige leeftijd al bepaalde verdedigingsoefeningen uitvoeren waar ik op die leeftijd nog niet eens van had gehoord', aldus Burgers.

De talentvolle De Boer, die gedurende haar lagere schooltijd lid was van een gymnastiekvereniging, begon op die leeftijd pas met handballen. Toen klasgenootjes haar op een dag meetroonden naar een training in de sporthal was ze op slag verkocht na een uurtje rennen en sjorren met de bal.

Dat zal de Denen niet gebeuren. In de wijde omgeving van Gudme krijgt geen kleuter de kans ongemerkt de sporthal te passeren. De Gudmehallerne heeft twee handbalvelden en biedt plaats aan tweeduizend toeschouwers, ruim vier keer het aantal inwoners van het dorp.

Meer over

• sport

• sportdiscipline

• handbal

• Elly-An de Boer

• Nederland

• door Tynke Landsmeer

AANRADER - GOED DOEL: 'Steun journalisten in nood' - Free Press Unlimited / HELDEN /

bit.ly/ikwilvrijepers

CARTOON FOKKE & SUKKE / NRC: Brussel...., sorry Timmermans Waarschuwt nog Een Keer..! Anders.... / EU KLIMAATBELEID / GREEN DEAL EUROPA / POPULISTISCHE PREMIER /

Van NRC.nl op 5 maart 2020, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  --

VK SATIRISCHE COLUMN BETROUWBARE MANNETJES: De Betrouwbare Mannetjes zetten alle Boze 'Volwassen' Mensen op een rijEen Dag

VK.nl Column 'De betrouwbare mannetjes'

 

 

De Betrouwbare Mannetjes zetten alle boze mensen op een rij

“Nu.nl lanceert een nieuwssite voor kinderen van 7 tot 12 in begrijpelijke taal.” - De Volkskrant,

20 september 2019

Première?

Minister Kajsa Ollongren hoopt dat ons land snel een vrouwelijke minister-president krijgt. Dat zei ze in een interview. Mevrouw Ollongren vindt het gek dat zo’n mooi land als Nederland nog nooit een vrouw als baas heeft gehad. Op sociale media reageerden sommige volwassenen erg boos. Zij vonden het onzinuitspraken: je moet de beste kandidaat kiezen, en zeker geen vrouw.

Roet in het eten

Bij de landelijke intocht van Sinterklaas zullen dit jaar alleen roetveegpieten te zien zijn. Dat heeft de omroep die het feest regelt bekend gemaakt. Op sociale media reageerden sommige volwassenen erg boos. Veel grote mensen vinden dat Zwarte Piet juist veel en veel zwarter moet. ‘Op deze manier hoeft het van mij niet meer’, schrijft Jos van Leur (62) uit Hardinxveld-Giessendam.

Mooie kleren

Dinsdag werd in Den Haag Prinsjesdag gevierd. Dan leest de koning de plannen van de regering voor en trekt iedereen zijn mooiste kleren aan. De koning had een baard en de koningin een klein spleetje bij haar borsten. Sommige volwassenen waren boos op het spleetje. Zij vonden het niet gepast. Journalist Arno Kantelberg mocht bij Jinek zeggen wat hij van alle kleren vond. Sommige kleren vond hij mooi, maar er waren ook kleren bij die hij niet zo mooi vond.

Gewone eeuw

Het Amsterdam Museum, een museum in Amsterdam, wil af van de term ‘De Gouden Eeuw’. Het museum vindt de naam niet meer goed, omdat er toen ook veel slechte dingen gebeurden. Sommige volwassenen, die nog nooit in het museum zijn geweest, waren erg boos. Zij vinden dat er helemaal niks meer mag en ze zijn ook boos op burgemeester Halsema. ‘Op deze manier hoeft het van mij niet meer’, aldus een meneer uit Hardinxveld-Giessendam.

Toch nog een leuke dag

In Amsterdam is woensdagochtend een moord gepleegd. Het slachtoffer was de advocaat van een heel belangrijke getuige tegen een grote boef. Iedereen was heel verdrietig en volgens sommige grote mensen was het ook een beetje de schuld van burgemeester Halsema. ’s Avonds bij Jinek vroeg Jaïr, een soort youtuber voor volwassenen, twee Tweede-Kamerleden heel even naar de moord, maar gelukkig was de rest van zijn filmpje wel gewoon met dat grappige loopje en dan te dicht tegen mensen aan staan en heel verbaasd de camera in kijken.

Grote piemel?

Woensdag begonnen de Algemene Politieke Beschouwingen. Dan gaat de Tweede Kamer praten over de nieuwe plannen. ’s Avonds mocht een grappenmaker bij Jinek vertellen of er nog grappige dingen waren gebeurd. Dat was zo. Jesse Klaver, een soort niet-geschminkte Justin Trudeau, had heel vaak in zijn neus geknepen. En het leek net alsof ie een supergrote piemel in z’n broek had, maar dat bleek een rol pepermunt!

Pisnicht

Youp van ’t Hek, vraag maar aan je opa of oma, zat bij DWDD omdat je volgens sommige grote mensen tegenwoordig niks meer mag zeggen. Hij zei dat hij graag ‘pisnicht’ zegt als het over homoseksuele mannen gaat. Dat is een woord dat iets meteen grappig maakt zonder dat je daarna nog helemaal een grap hoeft te gaan maken. Ze keken naar grappige filmpjes van vroeger, dat kon toen allemaal nog, en nu eigenlijk ook nog wel. Dus het was niet helemaal duidelijk waarvoor hij nou precies kwam.

Samenwerken

Donderdag eindigden de Algemene Beschouwingen. Premier Rutte was tevreden. Er was een goede sfeer en iedereen was aardig geweest. Geert Wilders zei nog wel dat er ‘een Marokkanengif door de straten van Nederland stroomt. Geïmporteerd en gekoesterd door allen die nu vandaag en gisteren krokodillentranen huilen.’ Maar daar werd eigenlijk niemand boos over.

Meer over

• Nederland
• Amsterdam
• Hardinxveld-Giessendam
• Halsema
• Kajsa Ollongren
• kunst, cultuur en entertainment
• human interest
• politiek
• Meer: De betrouwbare mannetjes

KNIPSEL UIT DE OUDE DOOS(2004) / POLITIEK LINKS VS. RECHTS / OPINIE BART PRONK: 'Linkse taak: vervang groei door welvaart' / EVEN TERUGKIJKEN & NADENKEN /

Linkse taak: vervang groei door welvaart

Bart Tromp

Het Waterland-manifest is een sympathieke poging voor nieuwe linkse politiek, maar ontbeert een praktische vertaling, meent Bart Tromp.

Een politiek manifest dient een heldere boodschap te bevatten die niet alleen duidelijk maakt waar het zich tegen afzet, maar ook waar het vóór is. Volgens dit eenvoudige criterium schiet het ’Waterland-manifest’ (Reflex, 11 december)zonder meer te kort, ook al omdat het te lang, te breedsprakig is. De titel is ook al niet erg gelukkig gekozen, met zijn onvermijdelijke associaties met drassigheid. De auteurs maken het zich niet makkelijk door te beginnen met klagen over de zwakheid van links, zonder die nader te specificeren. Het optreden van de PvdA in de Tweede Kamer? De teneur van de hoofdredactionele commentaren in de Volkskrant?


Het manifest omschrijft als doel van de stichting het opnieuw definiëren van de klassieke idealen van vrijheid, gelijkheid en solidariteit, alsmede een herijking van de verhouding tussen individualisme en gemeenschapsvorming, en de transformatie van culturele diversiteit en collectiviteit tot een positieve kracht.


Dat is een hele mondvol. Als ik het allemaal goed begrepen heb, gaat het om drie thema’s. Het eerste is dat van het ’sociaal-individualisme’, omschreven als ’een linkse aanscherping van het sociaal-liberalisme’. Het tweede is dat van een ’links kapitalisme’, en het derde dat een ’nieuw multiculturalisme’.


Op alle drie geef ik commentaar, onverlet mijn waardering voor deze poging het politiek-inhoudelijk debat in Nederland te stimuleren. Vanaf ’Paars’ is in Nederland immers sprake van aanhoudende ideologische verwarring. Tekenend is dat de politiek van de ’paarse kabinetten’, waarin het neoliberalisme overheerste, achteraf als ’links’ wordt afgeschilderd.


Het Waterland-manifest pleit voor een sociaal-liberalisme als verzoening tussen socialisme en liberalisme. Sympathiek is de stelling dat dit individualisme gecombineerd kan worden met een linkse herverdelingspolitiek. In zijn recente Links, rechts en de vooruitgang heeft Paul Kalma echter veel preciezer en concreter eraan herinnerd dat dit uitgangspunt altijd aan het sociaal-democratisch programma ten grondslag lag. Zonder een zekere gelijkheid aan individuele machtsbronnen is individuele vrijheid immers niet voor iedereen mogelijk. Het manifest herhaalt dit principe, maar biedt geen uitzicht op een politiek die dit beginsel in de huidige omstandigheden recht doet. En het is onscherp, waar het ’sociaal-individualisme’ afzet tegen een ’gemeenschapsdenken’ waarmee zowel GroenLinks, PvdA als CDA behept zouden zijn, maar tegelijk betoogt dat ’vrijheid bestaat bij gratie van de gemeenschap’.


Veel scherper is het tweede thema beschreven. Terecht constateren de auteurs dat aan de linkerzijde, en dat geldt met name de PvdA, het zelfstandig denken over economie en sociaal-economische ordening al jaren lang heeft opgehouden te bestaan. In de klassieke sociaal-democratische opvattingen ging het al sinds begin vorige eeuw niet meer om een alternatief voor het kapitalisme, maar om de ordening ervan, teneinde de economie in dienst te stellen van de samenleving, in plaats van andersom.


Met recht betoogt het manifest dat binnen het huidige kapitalisme wel degelijk verstrekkende politieke keuzen kunnen en moeten worden gemaakt, dat marktwerking en privatisering niet identiek zijn, dat marktordening een noodzakelijke voorwaarde is voor markt werking. Er worden thema’s aan de orde gesteld die uit de politieke discussie welhaast verdwenen zijn: de zeggenschap van arbeid in ondernemingen, de groeiende tegenstelling tussen een Angelsaksisch ’aandeelhouderskapitalisme’ en een Europees/Japans ’betrokkenheids’ (stakeholder)kapitalisme. (De term ’stakeholder capitalism’ komt van een Japanse managementgoeroe uit de jaren negentig. Dit concept is staat al in het Socialisatierapport van de SDAP uit 1920, waar naast aandeelhouders, arbeiders, consumenten en de gemeenschap als gelijkberechtigde belanghebbenden bij een onderneming werden genoemd.)


In de kern herhaalt dit deel van het manifest de klassieke kritiek op het kapitalisme, met de eis dat de kosten van deze productie wijze niet zomaar op mens en natuur mogen worden afgewenteld. Hier wordt geheel overtuigend geargumenteerd dat het uitgangspunt van economische groei door links vervangen moet worden door dat van duurzame welvaart.


Het derde thema is daarentegen allesbehalve helder uitgewerkt. Het manifest keert zich ’tegen een modieuze verwerping van het multiculturele ideaal’, en pleit voor ’een sociaal-individualistische aanscherping ervan’. Waar die op neer komt, is mij duister. Veel verder dan dat een immigrant zelf verantwoordelijk voor het verwerven van kennis en vaardigheden om een zelfstandig bestaan op te bouwen, maar dat de samenleving hem dan wel als gelijke op moet nemen, kom ik niet.


Wat ontbreekt is een vierde thema: emancipatie. Terwijl ’rechts’ traditioneel vindt dat mensen zelf wel weten wat goed voor hen is (al heeft het uiteindelijk algemeen onderwijs als maatschappelijk noodzakelijk geaccepteerd), heeft ’links’ er altijd op gehamerd dat mensen in staat moeten worden gesteld om zich te ontwikkelen. Dat is in de huidige samenleving misschien wel een klemmender zaak dan in die van wijdverspreid analfetisme.


Bart Tromp in: de Volkskrantvan 18-12-2004.

Veel meer van Bart Tromp:   ---  Hier  ---

 

COLUMN AART DEKKER / AANRADER / DORDRECHT-ROWIC / 3X3: 'Bijeenkomst Leiderschap Opleiding 3X3 - 19h00 - Sportboulevard Dordrecht / BELEVING / LEIDERSCHAP / OPLEIDING /

D.B.V. Rowic

Aanstaande vrijdag houden we in samenwerking met 3X3 Unites een informatieavond over de 3x3unites leadership opleiding die wij vanuit Rowic willen gaan aanbieden.
In samenwerking met de Nederlandse Basketball Bond (NBB) hebben zij een officieel niveau 2 instructeursopleiding 3X3 Leader ontwikkeld welke is gecertificeerd door NOC*NSF. Dit is het eerste officieel erkende diploma voor straatbasketbal. Speerpunten van de opleiding zijn onder andere: Community building, Rolmodel zijn/worden, positief coachen en 1 op 1 contact met jongeren. 

Ben je 16 jaar of ouder en vind je het leuk om deze opleiding te gaan volgen? Kom dan aanstaande vrijdag avond om 19:00 naar de vergaderzaal boven in de Sportboulevard.

Delen wordt gewaardeerd! 🏀💪

SHARTIE AART DEKKER

AANRADER!  Voor mij begint de Cirkel zich langzaam te Sluiten, maar voor Basketballers en het Basketball Gloren ook Nieuwe Kansen...

3X3 Leiderschaps Opleiding 3X3 Unites

Veel van mijn lezers weten inmiddels wel dat Basketball voor mij begon bij Frisol/Rowic in Dordrecht. En dat betekende dus naast veel trainen bij club en op school, ook zo veel mogelijk spelen op Pleintjes. Eerst nog even op een Pleintje in Crabbehof, daarna wat zwervend - o.a. Dubbeldam, Crispijn, e.v.a. - en al snel vooral op het Oranjepark en voor mij persoonlijk ook nog een de Scholenbuurt. Onder leiding van Maarten van Gent gingen we in de zomer ook Zomeravond Basketball spelen in Rotterdam, gesponsord en wel, we verdienden er zelfs af en toe iets mee...

Ik schreef er al vaker over, dat ga ik nu en in dit korte bestek niet herhalen. Maar die achtergrond heeft zeker een rol gespeld bij mijn activiteiten in Den Haag, waar ik met mijn Stichting Promotie Haags Basketball(PHBB) en met meestal Vrijwilligers van BV Team Ten Dreamers The Hague - maar in voorkomende gevallen, sommige Evenementen waren echt heel groot!, ook met vrijwilligers van Verenigingen uit de omgeving, en als het echt groot werd ook met Vrijwilligers uit Utrecht, Amsterdam en Rotterdam en ook wel andere plaatsen - denk ik het Straatbasketball 2.0 in Nederland mede naar een hoger niveau heb getrokken. Voorbeelden: NBA Converse 3-on-3 met twee keer 2.500 deelnemers op de Boulevard van Scheveningen, NBA Festival, Reebok BlackTop Series/ Plein Basketball(2x) met 125 teams, en nog heel veel meer overal in Den Haag. Mijn doelstelling was dan ook om van Den Haag De Pleintjesbasketballstad van Nederland te maken. En indirect is dat denk ik nog gelukt ook omdat een aantal jonge TTD'ers van het Eerste Uur - Erik Duin, Ruben van den Ende en Thijs Berends, en vele, vele anderen onder de vlag van St4R - de fakkel overnamen toen we noodgedwongen door schandalig beleid van de Gemeente Den Haag met TTD moesten stoppen.

Centraal in onze filosofie stond het beleid dat we zo jong mogelijk onze leden al actief probeerden te maken als Basketball-kader. En als het even mogelijk was stond daar voor degenen die zich daar goed in manifesteerden ook wat tegenover; financieel en/of wat betreft Beleving en in Goodies.

Inmiddels beleven we in Nederland, maar nu ook Wereldwijd en zelfs Olympisch Straatbasketball 3.0.

De manier waarop dit project vanuit de NBB en NOCNSF tot stand is gekomen verdient niet op alle punten de schoonheidsprijs, maar de beweging op zich kan ik niet anders dan toejuichen. En het is ook mooi om je gelijk van toen - tenminste we liepen daarin voorop, volgens sommigen zelfs te ver - allerlei elementen van ons beleid van toen terug te zien komen, bijvoorbeeld in '3X3 Unites'.

VAnuit mijn eigen 45-jarige ervaring kan ik de nieuwe generatie Basketballers/-sters dan ook alleen maar Aanraden om mee te gaan doen in deze beweging; Je krijgt er GEEN SPIJT van!

Aan de gang! En als het even kan Samen (United)!

AART DEKKER

7

NIEUWS GOEDE DOELEN: Revalidatiefonds & Fonds Geestelijk Gehandicapten Fuseren - Handicap.nl

Meer over de Fusie en het Gezamenlijk Sterkere Handicap.nl    ---  Hier  ---

MISSIE VOOR BASKETBALLEND NEDERLAND / ORANJE BASKETBALL: Het Nederlandse Basketball - Groter, Sterker, Beter & Completer; op naar de 10.000 Oranje-Fans bij de WK-2019-Qualifiers in 2017-2018-2019!

Deze sfeerimpressie van 'The House of Sports' dateert van september 2016. Een volle 5 Mei Hal, nog net niet helemaal de '5 Mei Hel' die hij weleens eerder/vaker was/is, maar de sfeer was goed bij deze wedstrijd tegen Denemarken.

Maar de lat moet omhoog; zowel de omvang van het publiek, als de energie die dat grotere publiek aan de Orange Lions geeft, moeten omhoog, om op te kunnen tegen de sterke tegenstanders Kroatië, Roemenië en Italië inde Eerste Ronde van de Qualifiers (Thuis en Uit) in de drie 'Fiba WBC Qualifiers Windows' in November 2017(op de 23e Thuis tegen Kroatië), en in Juni 2018(Thuis tegen Roemenië en Italië, in Groningen en Den Bosch)! En al helemaal als Oranje deze cyclus overleeft en in 2018-2019 nogmaals drie windows aan de slag mag om te proberen uiteindelijk het WK 2019 in China te halen...

En daar ben jij -met je Teamgenoten, Clubgenoten, maar ook je Vrienden/Vriendinnen en Familie en Kennissen- dus onmisbaar bij!

Dus bestel alvast Kaarten voorVrijdag 23 November in het Topsport Centrum Almere,

dat kan --- Hier ---

EN:

bereid je voor op jouw bijdrage aan een 'Oranje Basketball Hel' voor Kroatië!!!

Want, hoe raar dat ook klinkt - Thuis behoor je Voordeel te Ervaren! - de laatste jaren spelen de Orange Lions Uit vaak beter dan Thuis..!

Dat moet veranderen; Thuis moeten ze Nog Beter gaan Spelen Dan ze Uit al doen, en dat gaat ook gebeuren met jouw onvoorwaardelijke steun! En...'een wedstrijdje Thuis de tijd nemen om erin te komen'...dat kan dus echt niet meer..!

Be There!

Ennuuh...de mensen die mij echt volgen, en zeker degenen die dat al langer doen, weten dat waar het gaat om doelstellingen en het nastreven van bepaalde mijlpalen, mij de lat niet gemakkelijk te hoog gelegd kan worden, en dat ik waar het gaat om het nastreven van die doelen niet snel opgeef...

...en ik vind dus dat wij -Nederlandse Echte Basketball-Liefhebbers, Basketballers en Basketball-Kader-leden, en ook de in Basketball-Geïnteresseerde mensen die niets met de NBB van doen hebben- het duidelijke Doel zouden moeten Stellen-en Halen!- om niet alleen vanaf 24 november onze Oranje Mannen naar die Tweede Ronde WK-Qualifiers te sleuren door middel van van Oranje- Enthousiasme Kolkende zalen -te beginnen met Almere, Groningen en Den Bosch dit seizoen-, maar ook met het volkrijgen van nog grotere zalen zoals bijvoorbeeld uiteindelijk in 2018-2019 een zaal als Ahoy! Meer dan 10.000 M/V Oranje-Basketball-Fans binnen twee jaar dus. En dat bereiken we niet als de grote massa Oranje Fans het bij 'Be there!' houdt; we hebben het dan immers om tien keer(10X!) de kleine zaal van SHZ, om vijf keer(5X!) een volle 5-Mei-Hal. Dat betekent dus dat een ieder die afgelopen zomer in de SHZ Oranje steunde, uiteindelijk negen(9!) anderen mee zal moeten sleuren; enthousiast maken, de kop gek zeuren, gewoon meenemen dus, misschien wel een kaartje voor ze kopen...GEWOON ZORGEN DAT JE MET ZIJN TIENEN KOMT DUS!!!

Is dat geen Mooie Missie voor Heel Basketballend Nederland?!? Je weet (nu) wat je te doen staat!

Just Do It!


AART DEKKER

ACTIE GOEDE DOELEN / AVAAZ / SCHANDAAL VARKENS-INFERNO: 'Actie Tegen Brandgevaarlijke Stallen'

With hope, 

The whole Avaaz team 

--------- 



Teken Ook!


Dear friends, 

They were burnt alive -- 20,000 pigs packed into tiny pens with nowhere to run. 

But his farms were hell long before that: sick piglets beaten to death, extreme overcrowding, animals left suffering with broken bones and protruding organs. 

Dutch farmer Adriaan Straathof has a gruesome reputation and Germany has already banned his farming. Now other EU countries must do the same. 

The farmer hopes to just carry on, but if we make this huge, we can force a whole new level of scrutiny, and get regulators to suspend his permits while all his farms are urgently investigated. There’s no time to lose! 

https://secure.avaaz.org/campaign/en/stop_pig_farm_torture_loc/?tzgSflb&v=500336858&cl=12979451751&_checksum=23aae9bc4c607ee95cc4c56e171d1df1ee5c0ad804622e8e6244daebfaab5105 

Straathof is one of the biggest pig farmers in the EU, with 6 mega farms in the Netherlands and a string of others in Hungary and Germany. And while the Dutch food safety authority has inspected his farms 14 times, and reports of abuse, fines, and violations are piling up, he’s just got a permit to farm another 11,000 pigs! 

Enough -- this isn’t farming, it’s industrial torture! 

Together we can make sure that these were his last victims. Let’s create a massive public appeal, forcing regulators to intervene and stop the next bloodbath: 

https://secure.avaaz.org/campaign/en/stop_pig_farm_torture_loc/?tzgSflb&v=500336858&cl=12979451751&_checksum=23aae9bc4c607ee95cc4c56e171d1df1ee5c0ad804622e8e6244daebfaab5105 

Our movement has been on the frontline of fighting violence against animals, from China’s dog meat festival, to the cruel trade in horse blood. We know that when we come together in massive numbers to protect animals, incredible things can happen -- and this time will be no different. 

With hope and determination, 

Mike, Anneke, Luca, Danny and the entire Avaaz team 

More information: 

20,000 pigs die in latest massive Dutch factory farm fire (Dutch News) 
http://www.dutchnews.nl/news/archives/2017/07/20000-pigs-die-in-latest-massive-dutch-factory-farm-fi... 

20,000 pigs die in devastating Dutch farm fire (AgriLand) 
http://www.agriland.ie/farming-news/video-20000-pigs-die-in-devastating-dutch-farm-fire/