#MUZIEK / FAVORIET of NIET? / EVEN GOED TEKST/LYRICS LUISTEREN: Into The Great Wide Open - Tom Petty And The Heartbreakers (Official Music Video) / PERSOONLIJKE HISTORIE AART DEKKER #SHARTIE /

Tom Petty And The Heartbreakers - Into The Great Wide Open (Official Music Video)

Tom Petty & The Heartbreakers 

 

#MUZIEK FAVORIET of NIET? - EVEN GOED TEKST/LYRICS LUISTEREN/NADENKEN

Into The Great Wide Open - Tom Petty And The Heartbreakers (Official Music Video)

PERSOONLIJKE HISTORIE AART DEKKER #SHARTIE

 

Het was midden in de nacht, ik had al een paar uurtjes geslapen, werd wakker en wilde nog even een klein stukje schrijven. Ikluister best wel wat naar de radio, maar midden in de nacht meestal niet. Deze keer omdat ik nog niet op gang was om te schrijven zette ik even NPO Radio-1 aan. Het betrof typische ´Dead of Night Talk Radio´; mensen konden inbellen met eigen verhalen waar een verzoekplaatje aan te verbinden zijn.

 

De beller waarmee in het programma inviel vertelde dat hij ´Into The Great White Open´ van Tom Petty aanvroeg ´omdat hij een nieuwe toekomst op moest bouwen en dacht dat in Lage Zwaluwe te gaan doen. Er was ook nog iets met het Muziekfestival ´Into The Great White Open´, maar die associatie miste ik of ging aan mij verloren...

 

Nu functioneer ik zelf ook nogal associatief en het geval wil dat ikzelf acht, negen jaar geleden (ook) op zoek was naar een nieuwe plek om een nieuwe toekomst op te bouwen...

 

Toen ik serieus begon te zoeken - ik was me al een tijdje op Funda aan het oriënteren, maar dit was het moment waarop ik ook serieus kon gaan bezichtigen - had ik een aantal lijstjes van plaatsen met meerdere te checken huizen. Het was een zwoele nazomer-/laat-augustus-avond, vriend Hans ging mee en het betreffende lijstje betrof huizen net ten Zuiden van Dordrecht.

 

Het eerste huis was een plaatje in het sfeervolle Willemstad, net binnen de vesting, niet het allerdrukste straatje maar wel op een korte steenworp afstand van de drukste straat met restaurants, allerlei winkeltjes, de aanlegplaats in de haven aan het Hollands Diep. Hoe het precies verliep weet ik niet meer, maar wel dat we bij de buren aanbelden, een joviale vrouw met Rotterdamse tongval opendeed en over het huis wist te vertellen ´dat het net die week onder voorbehoud was verkocht.´ ´Jammer...´sprak ze ook nog ´...want ik had jou best als buurman willen hebben...´ Ik zou het huis aan de Raadhuisstraat zo gekocht hebben, en het kreeg op Funda inderdaad snel de status ´onder voorbehoud verkocht´, en bleef die status nog ruim een half jaar houden...

 

De volgende rij huizen - ja: ´rij´ want het waren er heel wat, stonden allemaal aan een hele lange dijk in Lage Zwaluwe. Het sfeertje op die warme augustus avond voelde als een warm bad. Je hoorde spelende kinderen, er waren veel mensen buiten, waaronder een oude man die er al zijn hele leven woonde. De huizen waren allemaal ooit als kleine arbeiderswoninkjes gebouwd, maar er was aan veel ervan al heel veel ver- en aan-gebouwd, en af en toe stond er eentje tussen waarvan duidelijk was dat het uit een heel ander tijdperk stamde dan de meeste anderen. De oude man vertelde dat er aan de bewuste dijk heel vroeger tientallen kroegen en café´s stonden, maar dat er daar nog maar een enkele over was - niet dat het aantal kroegen voor mij een doorslaggevende factor zou zijn geweest, maar toch. Hij vertelde ook iets over de veranderende samenstelling van de bewoners - nog maar relatief mensen ´uit zijn tijd´, en nu zeer divers; veel starters uit Dordrecht en verdere omgeving, veel niet direct als buitenlanders te herkennen buitenlanders, een mooie mix van ouder en jong, gezinnen met kinderen, etc, etc´. Aan de ene kant van de dijk hadden de huizen vrij uitzicht over landerijen - veelal akkers - en aan de andere kant was een zeer uitgestrekte driehoek met volkstuintjes, mensen met een stal en paard, schuurtjes, het was er die avond gezellig, veel mensen die er hun bezigheden hadden. Aan het einde van de kilometers lange dijk was iets wat voor ´centrum´door kon gaan. Ook hier - niet als in Willemstad - een (jacht-)haven, maar vandaar was het nog wel even varen naar het Hollands Diep... Één huisje sprak me bijzonder aan: het was spotgoedkoop, er moest ongetwijfeld één en ander aan gerenoveerd worden, maar van buiten bekeken en met de specs in de hand leek het me te passen als een handschoen. Wat me bijzonder aansprak was een flinke diepe tuin erachter met een enorme schuur met twee verdiepingen. Die tuin zou een enorme klus worden, maar zo verwilderd dat daar ook geen haast mee was - een paar keer per jaar plat-maaien en zou zou niemand storen... Die schuur was in basis goed intact, maar behoefde echt grondige renovatie en verbouwing... Ik zag het in één oogopslag voor me: op de onderverdieping ruimte om mijn campertje te stallen en dan bleef er nog veel nader te bestemmen ruimte nodig voor bijvoorbeeld een bibliotheek, mediatheek, een grote ruimte voor feestjes en andere projecten. Op de bovenverdieping ruimte voor op zijn minst vier gastenkamers, je zou er zo een B&B van kunnen maken... Uiteindelijk bleek het huisje toen ik klaar was om te bieden óók net verkocht. Ik heb veel van de zeker dertig aan het begin van mijn zoektocht te koop staande huisjes/huizen bezichtigd, maar uiteindelijk vielen de meeste af omdat er altijd wel ergens op een onhandige plek de ruimte ontbrak om er zonder mijn hoofd te stoten te kunnen bewegen... Ook kwam er een andere mooie plek aan het Hollands Diep, buitendijks en met zicht op een jachthaven en deels ook op het open water in beeld waar ik uiteindelijk landde.

 

Hey Dekker, hoe zit het nou met die associatie met ´The Great White Open´?!?

 

Welnu dat was de plaats Lage Zwaluwe...die anderhalf jaar durende zoektocht borrelde bij het horen van die plaatsnaam direct weer opborrelen. Maar de associaties van de beller van die plaats met de titel van de song van Tom Petty ontgaat me tot nu nog totaal. Het is inmiddels een half uur later; ik heb een (dit) stukje geschreven maar nog niet waar ik de computer voor aanzette, dus ik ga de tekst nu niet uitpluizen, dat komt later wel. Het is een mooi lied, staat niet in mijn persoonlijke Top-100, maar dat zou kunnen veranderen...

 

Ik ben niet iemand die van elke song meteen de strekking van de tekst hoort en begrijpt, de sfeer bepaalt bij mij meestal wat een song voor mij betekent. Bestudeer ik een tekst dan eenmaal wel eens intensief, dan blijkt ook die tekst toch wel mijn mijn gevoelde lading te passen.

 

Maar ´Great White Open´ in combinatie met Lage Zwaluwe, ik kan me er nu nog niets bij voorstellen. Ja, ´Wide Open´ is het uitzicht aan die ene kant van de dijk zeker...maar ´White´?

 

Ach...later!

 

Mocht iemand de betekenis w@el scherp hebben, dan hou ik me aanbevolen...maar doe dat dan wel persoonlijk, via email of een persoonlijk bericht op LinkedIn - NIET VIA Facebook, want Mark Suckerberg maakt mij daar het leven moeilijk omdat ik geen toestemming geef alles wat hij maar wil met mijn gegevens te doen. Ja, ik weet, hij is ook eigenaar van LinkedIn, en wellicht zit ik via dat platform al lang en breed aan de haak...maar daar kan ik alles wel zien, op Facebook maar zeer af en toe en dan steeds kort...

 

AART DEKKER 

 

 

5 Into The Great Wide Open TOM PETTY & HEARTBREAKERS LIVE Chicago United Center 8-23-2014

P.S.Na het beluisteren van deze Live-versie begint me wel te dagen wat de strekking is van de song... Misschien mis ik nog wat omdat ik geen Dope-/Coke-head was, ben of zal worden. Maar ik ben er redelijk zeker van dat die in Lage Zwaluwe ook niet al te dik gezaaid zijn...dus de associatie van de beller...blijft me nog steeds een raadsel... Wie helpt (me begrijpen)?

 

SHARTIE AART DEKKER: DIE 'GOEIE OUDE TIJD' - O, HADDEN WE NOG MAAR EEN..: ‘De methode-Kok: iedereen het gevoel geven gehoord te zijn’

 

'Wim Kok_Voor zijn mensen 1938-1994' door Marnix Krop(Managementboek.nl)

 *

SHARTIE AART DEKKER

DIE 'GOEIE OUDE TIJD' - O, HADDEN WE NOG MAAR EEN..

Wim Kok

Het is geen geheim: ik ben op zijn zachtst gezegd 'not amused' door het type politicus dat nu al tien, twintig jaar in de Nederlandse Politiek aan de meeste touwtjes trekt...

En ik ben niet iemand van 'Vroeger was alles beter'.

Ik was ook echt niet over zijn hele carrière gezien, altijd even blij met Wim Kok. Maar hij was een uitstekende Vakbondsman  - die in die rol uitstekende dingen voor zijn mensen, maar ook voor het hele Nederlandse volk en het land heeft gedaan -  en vervolgens heeft hij dat al Politicus nog een keer herhaald.

En ja: nadat Paars-1 een verademing was  - een periode waarin heel veel dingen de goede kant uitgingen -  was Paars-2 stukken minder een succes...

Dat hij de PvdA 'ontdeed van de voor die partij meest essentiële veren' was  - op de lange termijn bezien -  veel teveel, te snel; en alhoewel er ook sindsdien nog aardige electorale pieken waren, uiteindelijk was het bijna dodelijk voor de partij, en erg slecht voor het land. Vooral omdat hij navolging kreeg van veel jongere opvolgers..

En zijn commissariaten bij multinationals en andere clubs die zo op het eerste gezicht slecht pasten bij het beeld dat de meeste mensen van een Socialist hebben, besmeurden zijn imago nog meer  - terwijl wij natuurlijk nauwelijks zicht hebben op wat er zich in die 'Boardrooms' afspeelde, wat zijn bijdrage aan het geheel daar eigenlijk was...

Maar hoe dan ook: vergeleken met zijn 'Opvolgers-plucheplakkers' lijkt/was hij bijkans heilig... 

Hadden we nu maar iemand als hij!

Lees hieronder de aanleiding tot dit stukje:  

(AD)

*

NRC Necrologie

‘De methode-Kok: iedereen het gevoel geven gehoord te zijn’

De vakbondsjaren Door zijn snelle denken en irritatie over mensen die hem niet konden bijhouden, had Wim Kok een knorrig, afstandelijk imago, schrijft oud-speechschrijver Henne Pauli.

22 oktober 2018  Leestijd 2 minuten

Binnen de vakbeweging was Wim Kok direct voorbestemd om een leidersrol op zich te nemen. Toen ik vanaf de journalistenschool het jongerenwerk van het toenmalige Nederlands Verbond van Vakverenigingen (NVV) binnenrolde, heb ik de jongensachtige Wim Kok nog meegemaakt. De ontspannen man, goedmoedig grapjes makend over collega’s, die later nog zelden te zien was (zoals op werkbezoeken aan zusterorganisaties in het buitenland). De eerste keer dat Wim Kok wereldnieuws werd, was toen wij – ik meen in 1973 – als NVV-delegatie een bezoek brachten aan de ondergrondse vakbeweging in het Spanje van dictator Franco. Kok – hij was toen al NVV-voorzitter – rende mee in een ‘pop-updemonstratie’ (die bestonden toen ook al) tegen Franco en werd in volle actie door een fotograaf gespot. Persbureau Reuters stuurde die foto de hele wereld over. Het werd een klein diplomatiek incident tussen Nederland en Spanje.

Na het interne conflict binnen het NVV in 1972, toen de jonge Wim Kok tot het voorzitterschap werd geroepen om de eenheid te herstellen, maakte die jongensachtigheid meteen plaats voor de bedachtzame bestuurder die steeds op zijn hoede moest zijn. Een vakverbond met een onevenwichtig samenstel van grote en kleine autonome NVV-bonden, moeizame relaties met andere vakcentrales en regeringen die, of ze nu rechts of links waren, allemaal met loonwetten klaarstonden om de economische ontwikkeling naar hun hand te zetten. De ‘methode-Kok’ werd legendarisch: iedereen het gevoel geven gehoord te zijn en dan met een wolk van woorden waar ieder wel zijn inbreng in terugvond, zijn eigen lijn uitzetten.

Die methode paste bij de tijd van democratisering maar werd niet door iedereen gewaardeerd. Een toenmalig lid van het dagelijks bestuur zei me dat een voorzitter de marsroute moet aangeven en niet eerst iedereen z’n zegje moet laten doen. Maar toch werd zijn gezag meteen herkend. Op de golven van de ontkerkelijking fuseerde het rooie NVV met het katholieke NKV. Dankzij zijn inlevend vermogen en zijn goede relatie met NKV-voorzitter Wim Spit wist Kok in 1976 een voorbeeldig samengaan van de twee vakcentrales tot de Federatie Nederlandse Vakbeweging tot stand te brengen. Daarna volgde – als bijbaan – zijn voorzitterschap van het Europees Verbond van Vakverenigingen, wat hem tot gesprekspartner maakte voor verscheidene buitenlandse politieke leiders (zoals Helmut Schmidt) die hij later als premier zou ontmoeten.

Als woordvoerder en speechschrijver sta je heel dicht bij je ‘eerste man’. Koks snelle denken en irritatie over mensen die dat niet konden bijhouden, gaf hem vaak een knorrig en afstandelijk imago (zowel collega’s als journalisten kwamen zich daarover wel bij mij beklagen). Maar je kon ook zijn emoties zien als hij in de crisisjaren tachtig stukliep op het front van het kabinet-Lubbers en de werkgevers om een fatsoenlijk sociaal stelsel en inkomensniveau voor werklozen en andere uitkeringsgerechtigden overeind te houden.

Het Akkoord van Wassenaar van 1982 tussen vakbondsleider Kok en werkgeversvoorzitter Van Veen is in niet geringe mate te danken aan Koks snelle, nauwelijks voorbereide improvisatie toen hij plots een gaatje zag ontstaan in de sociaal-politieke constellatie.

Henne Pauli was van 1971 tot 1985 woordvoerder en speechschrijver van Wim Kok bij het NVV en de FNV.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 22 oktober 2018

Lees ook deze NRC-artikelen

• Wim Kok

  Drie naasten over werken met Kok

  Een plezierig gezelschap, de ‘Roger Federer van de Nederlandse politiek' en een bedachtzaam bestuurder.

  20 oktober 2018

• De politieke jaren

  ’Wim Kok kende zijn beperkingen’

  Wim Kok was geen man van vergezichten. Hij had wel diepgang, schrijft zijn oud-assistent Arend Hilhorst.

  22 oktober 2018

• De man van het compromis: eerst sussen, dan FNV bouwen

  Wim Spit overleed zondag. Hij zocht een levenlang naar compromissen in de vakbondswereld.

  1 augustus 2013

• Oud-premier

  Oud-premier Wim Kok overleden (80)

  Kok overleed op 80-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Amsterdam, in bijzijn van zijn vrouw Rita, zijn kinderen en kleinkinderen.

  20 oktober 2018

• Necrologie

  Radicaal leider van de Industriebond in de jaren 70

  Arie Groenevelt (1927-2017) was vakbondsleider in de jaren 70. Achtenzestig jaar was hij lid van de PvdA en de (voorgangers van) de FNV.

  6 januari 2018

 

SHARTIE AART DEKKER / MUST-LISTEN RADIO1 / INTERVIEW BIJ DE TV-SERIE / EVEN NADENKEN: 'Bram Vermeulen doorkruist de Sahara' / AFRIKA / VLUCHTELINGEN / WIJ & 'DE ANDER'

Bram Vermeulen in de Sahara voor de nieuwe VPRO-Reisserie(Foto overgenomen van Twitter: '@bramvermeul')

Bram Vermeulen doorkruist de Sahara

Aan de radio vertel je alles. Zeker als je denkt dat niemand luistert, behalve Pieter van der Wielen. Erg fijn gesprek bij ⁦@vpronms⁩  https://t.co/IeWhlxMMq7

— Bram Vermeulen (@bramvermeul) November 22, 2018

Trailer Serie 'Sahara'(1m30s)

Radio1, Nooit meer slapen, donderdag 22 november 2018, 00:00 uur 

Bram Vermeulen is correspondent, documentairemaker en auteur. Vermeulen was zeven jaar lang de correspondent voor Zuidelijk Afrika voor o.a. NRC Handelsblad en het NOS Journaal. Ook was hij vijf jaar correspondent in Turkije en maakte hij de VPRO-televisieseries 'In Turkije', 'Langs de grenzen van Turkije', 'Dwars door Afrika' en 'De Trek'. Vanaf komende zondag is de nieuwe serie 'Sahara' te zien, op NPO2, waarin hij in vijf delen de gehele woestijn doorkruist. Hij ervaart de hitte, de nieuwe Europese kolonisten en de gevaren van oprukkend jihadisme. Pieter van der Wielen spreekt met Bram Vermeulen.

Beluister het Radio-Interview   ---  Hier  ---

Meer over de Serie 'Sahara': 'Sahara/lees/de-sahara-heeft-gewonnen'

CITAAT (uit het artikel over 'Sahara'):

"....Achter mij liggen de voetstappen van een reis door de Sahara, van Mauritanië tot aan Soedan. Van de Atlantische Oceaan tot aan de Rode Zee. Een reis die ik al heel lang wilde maken. Maar nu ik eindelijk weer thuis ben, voel ik me verslagen door de woestijn. Deze reis, deze serie heeft mij en mijn collega’s uitgeput, fysiek en mentaal. Misschien was de journalistieke ambitie te groot. Ik wilde weten wat de Europeanen allemaal uitvreten in de Sahara, de grote woestijn van Afrika, die nu onze zuidgrens is geworden.

Die woestijn is een bufferzone tussen Afrika en Europa, waar miljoenen euro’s en mankracht naartoe worden gestuurd om te voorkomen dat de grote thema’s van onze tijd de kust van de Middellandse Zee niet bereiken: migratie, terrorisme, overbevolking.

Dat idee stond goed op papier: de voormalige kolonialen keren terug naar hun voormalige koloniën. De nieuwe Scramble for Africa. Maar ruim elf maanden en vijf reizen later kom ik tot de conclusie dat de prijs van de reis te hoog was. Een regisseur haakte halverwege af. Een andere regisseur kreeg malaria en stond kotsend achter de camera.
Een van de mensen die we in Mauritanië interviewden, antislavernijactivist Biram Dah Abeid, zit nu in de gevangenis. Niet door ons, maar door de intolerantie van de dictatuur waarin hij leeft en waarin filmen soms onmogelijk bleek.

siësta

Teletubbie. Zo ging een van de onverschrokken researchers in ons team, Hassnae Bouazza, me op den duur noemen. Een van de vier figuurtjes in die BBC-serie is kennelijk net zo’n drammer als ik.......
..." 

&

 "....bureaucraten

En die Europeanen in de Sahara? Die kregen we nauwelijks te zien. De Franse militairen in Mali weigerden toestemming om hun basis te bezoeken. Het agentschap dat migranten in Niger moet stoppen, wilde evenmin interviews geven. We kwamen niet verder dan de poort. 

Wie denkt dat het lastig is om in Afrikaanse dictaturen te filmen, zou eens Europese bureaucraten in de Sahara moeten proberen. Ze zijn er, maar ze willen zich absoluut niet laten zien. Thema’s als migratie en terreur zijn leuke onderwerpen voor talkshows, maar de gevolgen van de bestrijding ervan moeten buiten beeld blijven......
..."

** 

SHARTIE AART DEKKER: Must-See-TV & Must Listen-Radio

Veel laat in de auto gezeten afgelopen week. Daardoor o.a. in Radio-1's 'Nooit meer slapen' het Preview-interview met Afrika-correspondent Bram Vermeulen gehoord over de VPRO-Reis-serie 'Sahara' die a.s. Zondag van start gaat.

Een wereld waar wij weinig over horen -Vermeulen is Afrika-correspondent voor de NPO voor Afrika, een gigantisch continent met zo'n 50 landen, en dat moet hij dan coveren vanuit het uiterste puntje van Zuid-Afrika; een onmogelijkheid natuurlijk- maar waar heel veel van de Hot-topics van dit moment zich afspelen - Migratie, Vluchtelingen, Klimaat, Oorlogen, Bevolkings-explosie, Islam vs. Christendom, etc, etc.

Iedereen die de eigen meningsvorming serieus neemt zou dus kennis moeten nemen van de totaal andere wereld dan de onze, hoe men daar tegen de werkelijkheid aankijkt, wat onze rol eigenlijk is in het ontstaan, voortduren en de ontwikkeling van al die Politieke Thema's van vandaag de dag, en of er -en zo ja, welke dan- oplossingen zijn voor al die problemen...

Vermeulen vertelde fascinerende dingen in dit interview van een uur lang.

Een Aanrader dus!

AART DEKKER

WAT EEN SMERIGE, VIEZE, VUILE MANIPULATOR IS DIE BUMA(OOK CDA) TOCH! - 'Nee betekent Geen Wet...' zegt hij, terwijl 'Nee', natuurlijk betekent 'de Oude Wet Blijft'!

Nee Buma was niet degene die zich in de Tweede Kamer probeerde te verhangen, noch denk ik dat hij ooit die soort neigingen zal krijgen -iets te groot Ego- maar toch is deze cartoon er volgens mij een van Buma, waarschijnlijk omdat velen neigingen krijgen zich te verhangen als ze teveel Buma zien... (Cartoon overgenomen van  ---  Hier  ---)

Ik had niet gedacht zo snel na deze post ---  Hier  --- (die heeft me n.l. nogal wat tijd gekost), zo snel alweer te moeten Posten over deze Viezerik. Maar hij dwingt me ertoe;

- zelfs nu het volk -na al zijn intimidatie-tactieken, leugen en gemanipuleer- duidelijk 'NEE' heeft gezegt, gaat hij gewoon op zijn miezerige, respectloze manier door.

- nu zegt hij "NEE', betekent 'GEEN WET', en dat is natuurlijk onverantwoord"

- terwijl 'NEE', natuurlijk betekent dat de Oude Wet geldig blijft', en dat is de Wet waaronder nog nooit een echte aanslag in Nederland heeft plaatsgevonden. (Nu klop ik natuurlijk wel even op blank hout..., want eigenlijk kan je maar beter nooit 'Nooit' zeggen...)!



AART DEKKER

SLEEPWET REFERENDUM: Niet Alleen Luisteren 'ze' Niet, Ze Vertellen Je ook nog eens Niet het Hele Eerlijke Verhaal! / AANRADER: DENK NOG EVEN NA!