Posts tonen met het label dom. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dom. Alle posts tonen
donderdag 1 januari 2026
dinsdag 29 augustus 2023
DUS TOCH! / DAT WAT JE ALTIJD AL VERMOEDDE, MAAR NOOIT HARDOP DURFDE TE ZEGGEN... 'Wie minder goed met emoties omgaat en minder empathisch is, hangt eerder een rechtse ideologie aan. Dat concludeert professor psychologie Alain Van Hiel (UGent) in een nieuw onderzoek'
Wie minder goed met emoties omgaat en minder empathisch is, hangt eerder een rechtse ideologie aan. Dat concludeert professor psychologie Alain Van Hiel (UGent) in een nieuw onderzoek.https://t.co/kFqEHh45uM
— Annette (@annettevanbolhu) June 15, 2023
donderdag 13 juli 2023
EVEN NADENKEN OVER WERKEN & PRODUCTIVITEIT: 'Nederland wordt dommer' / GROENE-OPINIE COLUMNIST ECONOMIE KOEN HAEGENS /
Mariana Mazzucato: How does innovation really happen? |
Bekijk het Hier: WIRED Smarter 2019
*
Column Economie
Nederland wordt dommer
28 juni 2023 – verschenen in de Groene Amsterdammer nr. 26
Je leest de Originele column met foto op Groene.nl --- Hier ----
En, nog een beetje lekker gewerkt vandaag? Veel voor elkaar gekregen? Of was het zo’n dag waarop het to-dolijstje het verloor van de smartphone?
Wie dit soort gesprekken regelmatig voert, hoeft niet per se manager, opzichter of Ben Tiggelaar te zijn. Onder hoger opgeleiden van pakweg 25 tot 55 jaar is praten over hoe (on)productief je bent net zo gangbaar als klagen over het weer. Het blijft niet bij woorden. Er zijn coaches en trainers om te helpen, productiviteit-challenges en in de stationsboekhandel ligt, tussen biografieën van steeds obscuurdere voetballers en Lucinda Rileys Zeven zussen, een indrukwekkende stapel zelfhulpboeken: van The 4-Hour Work Week en Getting Things Done tot Grip: Het geheim van slim werken.
Met zoveel goede voornemens zou je denken dat de economie gouden tijden beleeft. Helaas. Het bbp groeit, maar dat is vooral domme kracht: het aantal gewerkte uren stijgt. Van efficiënter, laat staan slimmer werken lijkt amper sprake. De stijging van de arbeidsproductiviteit – de hoeveelheid gemaakte spullen en geleverde diensten per gewerkt uur – is het afgelopen decennium tot onder de 0,3 procent per jaar gezakt. In 2016, 2018 en 2019 was zelfs sprake van een daling. Tussen 1996 en 2007 steeg zij gemiddeld nog met 1,5 procent.
Hoe is dat mogelijk? Economen wijzen op het groeiende belang van sectoren waar de productiviteit van oudsher minder hard stijgt dan in de industrie. Denk aan de gezondheidszorg, tobbende uitvoeringsorganisaties als het UWV en dienstverlening in het algemeen. Er is ook de hypothese dat in westerse economieën, als het gaat om maatregelen die de productiviteit bevorderen, het laaghangende fruit wel zo’n beetje geplukt is. Bovendien hebben decennia van loonmatiging arbeid in Nederland relatief goedkoop gemaakt. Dat zou de prikkel wegnemen voor bedrijven om te investeren in nieuwe, arbeidsbesparende technologie.
Je krijgt bijna heimwee naar het tijdperk van vóór de zelfhulpboeken
Ik mis één overkoepelende verklaring: de privatisering van de arbeidsproductiviteit. Het doorgaans onuitgesproken idee dat efficiënter werken uitbesteed kan worden aan de individuele werkende. Dat wordt, ten eerste, gevoed door veranderingen op de arbeidsmarkt. Nederland telt bijna 1,2 miljoen zelfstandigen zonder personeel. Er wordt sinds de coronacrisis massaal thuisgewerkt, en sowieso is een aanzienlijk deel van de beroepsbevolking actief in beroepen die draaien om kennis en creativiteit. Dat zijn allemaal mensen die zich ’s ochtends niet langer op een vast tijdstip in de fabriek of op kantoor melden voor instructies. In plaats daarvan moeten ze zelf maar zien hoe ze aan het einde van de week hun targets halen.
Daarnaast is er de veranderde tijdgeest. Eind jaren zeventig voorspelde Michel Foucault, in zijn fameuze colleges over het neoliberalisme, de opkomst van ‘het zelf als onderneming’. Zeg maar de ik-bv. Dit zijn de modelwerknemers die als het ware de prikklok hebben ingeslikt. Voor wie vakantie een kans is om ‘de batterij op te laden’. Via de Fitbit wordt nauwgezet bijgehouden hoe het met de conditie van de productie-eenheid staat. En natuurlijk is er altijd en overal de smartphone. Een apparaat dat tijd zou moeten besparen, maar in plaats daarvan eerder uren lijkt op te slurpen.
Deze privatisering berust op een fataal misverstand over waar onze stijgende arbeidsproductiviteit vandaan komt. Niemand zal durven beweren dat de mensheid vroeger luier was dan nu. Toch weten wij veel meer welvaart te produceren in veel minder tijd. Dat is te danken aan een collectieve inspanning. Een die gepaard gaat met enorme (publieke) uitgaven aan onderzoek, machines, automatisering en robots. Zie het werk van Mariana Mazzucato.
Helaas geven te veel bedrijven hun miljarden liever weg aan de aandeelhouders dan ze te investeren. Je zou bijna heimwee krijgen naar het tijdperk van vóór de zelfhulpboeken. Toen werkgevers geen sportschoolabonnement uitdeelden, laat staan een slaapbonus, zoals in Japan. Toen een beetje werknemer het weekend rokend en drinkend doorbracht op de bank. Dat was tot in de jaren zeventig – en de productiviteit steeg jaar in jaar uit met dik vijf procent. Maar die onvermoede waarheid vertellen de ‘10 tips om beter te presteren’ op LinkedIn nou nooit.
Reageren? Haegens@groene.nl
MEER Groene Amsterdammer in deze editie:
Nr. 26 /
Onderzoek Het voorwaardelijk sepot
Jaarlijks krijgen tienduizend mensen géén straf maar wél een strafblad
En dan nog heel veel meer....
donderdag 24 september 2020
SHARTIE AART DEKKER / LEESVAARDIGHEID JEUGD & WAT DE VVD DAARMEE TE MAKEN HEEFT / NRC-COLUMN TOMMY WIERINGA:
SHARTIE AART DEKKER
De Nederlandse Jeugd heeft Geen Plezier in Lezen...
25% kan het Überhaupt Niet Goed Genoeg...
Hoe zou dat toch komen..?
Mijn vader zei vroeger altijd: "in de bibliotheek leer je lezen (leuk te vinden), en dan ga je later vanzelf boeken kopen." Het gold voor hemzelf, en ging (later) zeker ook voor mij gelden, nadat ik in mijn jeugd de Bieb voor sommige categorieën boeken letterlijk 'leeg' had gelezen.
Toen ik eenmaal van basketball mijn voornaamste (neven-)activiteit had gemaakt, ik wel het geld had om boeken te kopen, maar veel minder tijd en nog wat later aan veel-lezen de nodige beperkingen ontstonden door mijn oogproblemen, kocht ik nog wel (veel) maar zag ik te weinig kans om dat kopen lezend bij te benen; dat leidde tot een eigen bibliotheek met nog te lezen boeken die me ook wat problemen bezorgde...maar dat is een ander verhaal...
Ik schrijf deze korte column naar aanleiding van een column van Tommy Wieringa over een onderwerp dat me de laatste tijd toch ietwat treurig stemt, dan wel boos maakt; de ontlezing van de jeugd die dermate grote vormen aanneemt dat het de toekomstige verdiencapaciteit van Nederland serieus gaat schaden - 'WWW-investeringsfonds van 20 miljard' of niet - het feit dat een niet te bevatten groot deel van onze kinderen lezen 'niet leuk' vindt en het gewoon ook niet goed genoeg meer kan om überhaupt nog te begrijpen wat ze (zouden moeten) lezen...
Een belangrijke oorzaak? De VVD-mentaliteit van besturen en bezuinigen op de meest wezenlijke zaken in het leven...er zijn vast meer oorzaken, misschien zelfs wel enkele waar zelfs de VVD niets mee van doen heeft...
Maar als zelfs VVD-wethouders op de barricaden klimmen omdat zowat iedere Nederlandse gemeente na 10 jaar Flut-beleid van Rutte financieel dusdanig in de problemen zit dat er straks geen enkele Openbare Bibliotheek meer open kan blijven...
En 'Lullenaar' Markje 'Flutte' Rutte? Die liegt vrolijk door, en is als politicus populairder dan ooit...tsja; dan krijg je als Volk dus gewoon wat je verdient..!
(Geïnspireerd op de onderstaande Column van Tommy Wieringa van even geleden.)
(AD)
Slagerserotiek
Het ligt niet alleen aan de politiek, niet alleen aan de scholen, ook ouders spelen een rol. Beeldscherm aan, kind uit, schijnt in het gemiddelde huishouden het devies. Desastreuze imprint.
Waarom is leesvaardigheid zo belangrijk, vroeg deze week NRC-verslaggever Patricia Veldhuis aan hoogleraar psychologie Gijsbert Stoet. Stoet schreef mee aan een artikel in wetenschapstijdschrift PNAS waarin de afname van het aantal jongens in het hoger onderwijs in verband wordt gebracht met de dalende leesvaardigheid. „Lezen is een fundamentele vaardigheid”, antwoordde hij. „Als je niet goed in rekenen bent, kun je nog wel geschiedenis studeren. Voor lezen geldt dat niet: dat moet je overal voor kunnen, of je nou wiskunde gaat studeren of psychologie.” De oorzaken zijn niet moeilijk te vinden. „We hebben het kinderen de afgelopen jaren ontzettend makkelijk gemaakt om geen boeken te lezen. Er is bezuinigd op bibliotheken, ze werken met iPads in de klas. Boeken zijn minder aantrekkelijk geworden. En dat geldt vooral voor jongens: zij gamen liever. Dat is echt een maatschappelijk probleem.”
Je ziet het niet altijd even goed, hoe een beleidsmaatregel hier leidt tot laaggeletterdheid daar. Gelukkig wordt je soms een inkijkje vergund in de bovenkamer van mensen die het voor het zeggen hebben. In Amsterdam etaleerden twee liberale raadsleden een paar jaar geleden hun opzichtige boekenhekel. VVD-raadslid Rik Torn huiverde bij de wetenschap dat er in zijn stad bibliotheken waren die ‘slechts vijf minuten fietsen bij elkaar vandaan lagen’. Hij popelde om te kijken naar ‘nut, noodzaak en kosten’ van de Amsterdamse bibliotheekfilialen. Zijn mederaadslid en partijgenoot Samira Bouchibti meende dat het bibliotheekwezen in zijn geheel kon worden opgeheven: „Via websites als Marktplaats is de gehele Wereldbibliotheek voor een paar euro per titel te koop en eenmaal gelezen kan hetzelfde boek net zo gemakkelijk weer worden doorverkocht.” Zo zei ze het, zo stond het er. Het moet strategie zijn: zoveel stompzinnigheid rondstrooien dat er geen beginnen aan is om het te weerspreken. Bouchibti is inmiddels iets voor zichzelf gaan doen, Torn zit er nog altijd. Op Amsterdam.nl zet hij zijn droom voor de stad uiteen: „Het mes in de gemeentelijke uitgaven, bijvoorbeeld door te snijden in subsidies.” Slagerserotiek. Je vreest de dag dat zo iemand wordt uitgenodigd om het gat te vullen dat Halbe Zijlstra achterliet.
Hoe het dan wel moet? Door ergens te beginnen. De Volkskrant publiceerde vorige week een oproep van academici, schrijvers en cultuurstichtingen om een leesoffensief te starten. Een gezamenlijke inspanning van schrijvers, theatermakers en lettereninstellingen om de leesvaardigheid van scholieren te herstellen en plezier voor het lezen over te dragen. Want lezen moet je leren. Acquired taste. Op kleine schaal ben ik er een paar jaar geleden alvast mee begonnen. Op de school van mijn dochters las ik voor de coronacrisis met wisselende groepjes leerlingen. Het onderwijzersgeluk was met mij toen op een dag een van hen gegrepen raakte en zijn spreekbeurt hield over het boek dat we samen lazen. Dat het een jongen was, droeg aan de vreugde bij. Hij, die aanvankelijk uitsluitend van gamen zei te houden, was aangeraakt door het boek. Karel de Grote zei het al: „Er moeten scholen worden opgericht om jongens te leren lezen.”
Tommy Wieringa schrijft elke week een column op deze plaats.
Originele versie van de Column op NRC.nl --- Hier ---
Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 13 juni 2020
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
