Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
NU OOK BEWUST VAN TITEL & BAND DANKZIJ ZOMERGAST RAVEN VAN DORST
“(Don’t Fear) The Reaper” (1976) - Blue Oyster Cult
Ik kende het nummer goed, vond het altijd al een van de mooiere nummers die ik kende, maar op een of andere manier waren titel en naam van de band nooit bij me blijven hangen.
Maar dankzij de hele mooie Zomergasten-uitzending met Raven van Dorst is dat voor altijd veranderd; hij/zij/hen gaf die avond niet alleen op mooie manier een inkijkje in hoe het is om te leven als een niet in het simpele M/V-Hetero-malletje geboren persoon.
Van Dorst sloot af met deze prachtige song:
De grootste en enige hit van de
Amerikaanse band Blue Oyster Cult. Het lied gaat over de
onvermijdelijkheid van de dood, maar ook over een liefde die de dood
overstijgt. In het fragment is een optreden van de band te zien, met
gekleurde lichtstralen tijdens het optreden en een knap staaltje
gitaarwerk. De bandleden zingen dat we niet bang moeten zijn voor de rebirth.
‘In het hiernamaals zijn we allemaal gelijk, ongeacht man, vrouw of
huidskleur,’ zegt Van Dorst. Het lied geeft dit volgens die mooi weer.
Na het zien van het laatste fragment is Van Dorst stil. Maar hoopt dat in ieder geval één persoon die vanavond naar Zomergasten heeft gekeken, zich met die kan identificeren.
Raven bedankt!
AD - Voor een aantal versies waarvan een met Lyricks kijk hieronder
Blue Oyster Cult - Don't Fear The Reaper (Single Version) (1976) (HD)
29 aug. 2016
https://www.youtube.com/watch?v=f8L32...
-----------------------------------------------------------------------------
Blue Oyster Cult - Don't Fear The Reaper (Single Version) (1976) (HD)
I could never find a half decent version of the shorter single version of the classic, so I put together this one myself. It aint the best quality but it's better than any of the other ones I've found on YouTube...
Cleaned up the best I could given the poor quality of the original footage and redubbed with the single version...
SME;
Sony Music Publishing, SOLAR Music Rights Management, LatinAutor -
UMPG, CMRRA, UNIAO BRASILEIRA DE EDITORAS DE MUSICA - UBEM, LatinAutor -
SonyATV, LatinAutorPerf en 11 organisaties voor muziekrechten
(Don't Fear) The Reaper - lyrics:
(Don't Fear) The Reaper - lyrics
Blue Oyster Cult
12 feb. 2011An awesome song that I had to eventually post lyrics for. A quote from this song is featured at the beginning of one of my all time favorite books: Stephen King's The Stand. It's funny because it has the quote and in that section of the book, 99.9% of the world's population dies. But yeah, I love this song and I hope you do to. One more thing, I need the master track for this song so I can up the cowbell some.
Blue Oyster Cult - (Don't Fear) The Reaper (Audio)
53.453.883 weergaven6 jun. 2013Official Audio for "(Don't Fear) The Reaper" by Blue Oyster Cult
Listen to Blue Oyster Cult: https://BlueOysterCult.lnk.to/listenYD
DIT HAD EEN VOLLEDIGE COLUMN MOETEN WORDEN, MAAR...DAT KAN NIET ZONDER...
Kritische topsporters Belarus – w.o. Basketbalster Katsjaryna Snytsina – in de knel: ‘Ik kon alleen maar denken: waarom houden jullie je mond?’
Ik heb een week (of misschien twee) met dit onderwerp in mijn hoofd gelopen, maar - achteraf gezien - was dat veel te gemakkelijk gedacht... Er zitten nogal wat verhalen in mijn hoofd, en vaak is een kleine aanleiding - een stukje in de krant, een onderwerp op TV, Radio of Internet, een ontmoeting, een woord, klank of beeld of wat dan ook - genoeg om een verhaal of column te triggeren; mijn brein werkt namelijk nogal associatief en als zo'n verhaal, anekdote of andere herinnering te typeren is met een mooie titel, beginzin of slogan, dan kan het zijn dat een verhaal. column of 'Shartie' - een kort kerachtig stukje - eenmaal achter een PC of Laptop gezeten er zo uitkomt. Veel gemakkelijker dan een (wedstrijd-)verslag of een een ander 'verhaal in opdracht' waarbij ik vooraf al weet dat er een stuk (meestal van bepaalde omvang) van mij verlangd wordt. Vandaar mij voorliefde voor (korte) Columns en/of zelf geïnitieerd stuk...
Voor dit stuk geldt dat ik direct - toen ik het Volkskrant-artikel hieronder las - wist 'Hier wil ik wat mee!' Ik wist zelfs in grote lijnen al wel zo'n beetje wat; ik ben in de periode dat ik Internationaal Jeugdbasketball scoutte voor mijn 11 jaar geleden helaas omgekomen vriend Rob Meurs, alle spin-off-activiteiten die ik naar aanleiding daarvan heb gedaan en de (Jeugd-)EK's en andere grote evenementen die ik sindsdien nog heb verslagen, ben ik heel wat Wit-Russen tegengekomen; veel van hen zullen niet direct een gesprek aanknopen, mocht dat wel (mij) gebeuren dan kon het zomaar voorkomen dat ik als het gesprek wat serieuzer werd het gesprek naar politiek stuurde, en dan merkte je al snel dat dat iets is wat een Wit-Rus zich kon veroorloven; en dat werd mij dan wel heel snel duidelijk - waarop ikzelf inbond en dacht 'Oh, ok; hier doe ik deze persoon geen plezier mee', en dat stuurde ik het gesprek wel terug naar minder glad ijs... Er is dan ook nooit een situatie een situatie geweest waarin welke Wit-Rus dan ook iets tegen mij heeft gezegd dat hem/haar in moeilijkheden had kunnen brengen als ik het opgeschreven had...
En op een gegeven moment was mij dat zo duidelijk dat ikzelf al heel voorzichtig was in gesprekken met mensen uit Belarus, wat op zichzelf natuurlijk ook weer betekende dat ik me in de buurt van Wit-Russen iets anders gedroeg/meer beperkte dan normaal was voor mij, en dat ik dus in een iets andere State-of-mind was dan in gezelschap van al die andere Europeanen die ik ook tegenkwam.
In dit verhaaltje dus geen mix van smeuïge verhalen en anekdotes die ik eerst dacht te gaan schrijven; ik wil vanuit Nederland niets doen waar ook maar iemand ook maar een klein probleem door zou kunnen krijgen, terwijl juist uit het onderstaande blijkt dat die potentiële problemen bepaald niet klein, maar zelfs levensgroot kunnen zijn.
Één anekdote dan toch, want die was wel onvergetelijk en schaadt niemand..: ik combineerde een Hemelvaartvakantie in Zweden met een bezoek aan vrienden in Finland, en een terugreis via mijn oude coach Maarten van Gent in Estland. Al in Zweden had ik met onze ongelukscamper - wij waren bij de aankoop van een particulier aan alle kanten opgelicht, en dat had buiten veel stress en negatieve energie al behoorlijk wat extra kosten aan het ding kwijt geraakt - bij het voorzichtig passeren van een vrachtwagen die eigenlijk op die plek niet had mogen staan, een nogal fataal schamp-contact gehad met een in hoog gras verscholen zwerfkei. Daarbij kwam het stuur - dat indirect vast zat aan de op een stalen dragende balk vast-gelaste stalen bumper - ondanks dat ik zeer voorzichtig optrok uit stilstand, naar binnen, brak mijn duim en daarna liep het wiel aan tegen de verbogen bumper. De provisorische reparatie kostte me de volgende dag bijna een dag, mijn duim ging pas in het gips toen ik een kleine drie weken later thuiskwam en de duim nog steeds even pijnlijk was. Achteraf gezien had ik het pl&ur!sding zoals Maarten mij al voorstelde lekker in Estland moeten laten opknappen en later die zomer weer op moeten halen voor een vakantie, maar mijn inschatting was dat die optie mij thuis niet in dank zou worden afgenomen - mede omdat die vakantie niet heel erg ver was - thuis moest hij nog door de APK en daar werd hij afgekeurd, waardoor wij hem voor een habbekrats verkochten en wij die zomer camperloos moesten besteden. Overigens was 'het wrak' niet dusdanig slooprijp dat het ook daadwerkelijk naar de sloop is gegaan; bij mijn laatste naspeuringen bleek de camper nog steeds ergens rond te rijden...
Ik had me in de meer dan drie-duizend kilometers 'na het steentje' dan ook geen moment onveilig gevoeld... Dan nu Belarus; om een of andere reden reed Maarten van Gent de ongeveer 2200km vanuit Estland met me mee terug naar Nederland - sterker nog: ik schat dat hij er minstens 1500 van aan het stuur zat. Maar niet op 'het moment'...
We waren heel Estland, Letland en bijna heel Litouwen al door, toen we afspraken eerst ergens langs de weg wat warms te eten en dan nog een flinke ruk Polen in te maken alvorens te gaan slapen. Op een gegeven moment stonden er wel (voor de Litouwse/Poolse grens ongebruikelijke /hele) lange rijen vrachtwagens, grotendeels in beide richtingen langs de weg gestald. Ook liepen er nogal wat chauffeurs langs die weg; we begonnen onraad te ruiken...maar goed, het was donker, je gaat niet in het niets keren op zo'n (helemaal niet zo brede - weg.
En toen was daar ineens de grens, en nog sterker het gevoel dat er iets niet klopte...
Ik heb ooit weleens gelezen dat, hoe sterker de dictatuur, hoe hoger de petten van het geuniformiseerde 'gezag' ...
'De pet' die mij tot stoppen maande was een hele hoge, en van enige vriendelijkheid was ook (oogaanschijnlijk) geen enkele sprake...
Ik draaide mijn raampje open en vroeg: 'Poland..?'
Met zijn barste stem kwam het antwoord: 'Belarus'..!
En de instructie kwam met een gebaar met één vinger: 'Rechtsomkeert jullie, jullie komen er hier niet in!!'
Onze vergissing kwam waarschijnlijk vaker voor, want ik kon direct mijn U-turn maken...
Dichter bij Belarus - Wit-Rusland - was ik nog nooit geweest, en dat is tot op de dag van vandaag zo gebleven... Maar de ietwat surrealistische herinnering blijft...
Lees vooral het onderstaande artikel van de Volkskrant over Topbasketballster Katsjaryna Snytsina en vele andere Topsporters; wat het leven in een dictatuur werkelijk inhoudt; een Aanrader!
(AD)
Op de eerste foto hierboven (klein, links) zien we Lukasjenko - de Dictator zelve met een douane-pet op. De andere twee laten de 'imponerend hoge - petten zelf wat beter zien. (Foto's overgenomen van: Belarus.by, belarusinfocus.info en eutodya.net
Kritische topsporters Belarus – w.o.
Basketbal-ster Katsjaryna Snytsina – in de knel: ‘Ik
kon alleen maar denken: waarom houden jullie je mond?’
De repressie van het bewind van president Loekasjenko werd in
augustus ook veel topsporters in Belarus te gortig. Sindsdien
bevinden ze zich in een benarde positie. ‘Als je ziet dat er in de
straten van jouw land bloed vloeit van onschuldigen, dan moet je echt
nadenken welke versie van je land je precies wilt vertegenwoordigen.’
Ze speelde tussen haar zestiende en vijfendertigste voor het
nationale team, kwam uit op Olympische Spelen en
wereldkampioenschappen en was het gros van die tijd onbetwist
aanvoerder. Tijdens haar laatste wedstrijd, afgelopen februari, was
ze bovendien nog de beste speler van het veld. Maar als haar team
morgen de laatste poulewedstrijd op het Europees Kampioenschap
basketbal in Valencia speelt , laat Katsjaryna Snytsina de televisie
uit.
(Het verhaal van de Volkskrant gaat onder de video verder)
Het Gezicht en de Stem bij het verhaal: Katsiaryna Snytsina
Sterker nog: ze wil er geen seconde meer van zien. Nadat ze deed
wat ze deed, werd ze namelijk niet alleen uit de groeps-chat van het
nationale team gezet, ze werd zelfs zo onder druk gezet dat ze zich
gedwongen voelde haar land te verlaten.
‘Als ik nu terugga naar Belarus, weet ik vrij zeker dat ik wordt
opgesloten’, zegt Snytsina vanuit Vilnius, de hoofdstad van het
buurland waar ze eerder dit jaar naartoe vluchtte. ‘Ze zeggen wel
eens: sport is geen politiek. Maar dat is niet zo. Sport is juist
politiek. Wij zijn niet alleen inwoners van ons land, we zijn er
vertegenwoordigers van. En als je ziet dat er in de straten van jouw
land bloed vloeit van onschuldigen, dan moet je echt nadenken welke
versie van je land je precies wilt vertegenwoordigen.’
Het begon allemaal afgelopen augustus toen de Belarussische
president Aleksandr Loekasjenko de verkiezingen vervalste waarna er
enorme protesten uitbraken. Vanwege het harde optreden van
Loekasjenko vielen er sindsdien tientallen doden, werden honderden
mensen gearresteerd en zijn in de gevangenissen zeker duizend
gevallen van marteling geregistreerd, en honderden gevallen van
verkrachting.
Geschrokken door de bruutheid van die acties, besloot ook de
sportwereld zich uit te spreken. Sporters zijn immers een belangrijk
propagandamiddel in de voormalige Sovjetrepubliek. Vrijwel alle
Belarussische sporters zijn in dienst van het leger of een van de
ministeries en Loekasjenko viert medailles op grote toernooien
doorgaans alsof het militaire overwinningen zijn.
Loekasjenko’s baby’s
‘Een keer wonnen we een wedstrijd van Rusland’, zegt
basketballer Snytsina. ‘En precies dat moment had Loekasjenko een
vergadering met Poetin. We hebben later gehoord dat hij die
vergadering even onderbrak om tegen Poetin te zeggen: ‘mijn meisjes
hebben die van jou verslagen’. Hij was echt trots op ons. We waren
zijn baby’s. Zo stonden we ook bekend: Loekasjenko’s baby’s’.
In totaal besloten tweeduizend sporters en coaches zich via een
open brief uit te spreken tegen het geweld in hun land. Ook Snytsina,
zelf in dienst van het ministerie van Sport, zette haar krabbel.
‘Daarvóór was ik echt totaal niet geïnteresseerd in politiek’,
zegt ze. ‘Op Loekasjenko na kende ik geen enkele politicus bij
naam. Ik heb zelfs nog nooit in mijn leven gestemd. Maar toen ik voor
het eerst beelden zag van het bloed in de straten van Minsk begon er
iets te broeien.’
Loekasjenko, die samen met zijn zoon ook voorzitter is van het
Nationaal Olympisch Comité, reageerde woest op de brief. Hij stuurde
zijn geheime dienst bij honderden topsporters langs voor een
zogenoemd ‘opvoedgesprek’ waarbij de sporters gedwongen werden
hun recht op demonstratie voortaan op te geven en moesten beloven
nooit meer met journalisten te praten zonder toestemming van het
ministerie.
Ontslag of erger
Sporters die dat weigerden, waaronder Snytsina, werden direct
ontslagen, of erger: sommigen moesten het land ontvluchten en weer
anderen, onder wie olympisch medaillewinnaar op de tienkamp, Andrej
Krawtsjanka, eindigden in de cel. In Tokio zullen daarom naar
verwachting slechts 130 Belarussische atleten deelnemen, tegenover
180 in Rio.
‘Juist als sport zo belangrijk is voor een regime, is sport ook
een ideale manier om dat regime pijn te doen’, zegt voormalig
handballer Aliaksandr Apeikin. Samen met zwemster en voormalig
wereldkampioen op de korte- en langebaan Alexandra Herasimenia,
richtte hij in nasleep van de repressiegolf de Belarusian Sport
Solidarity Foundation (BSSF) op, een club die onderdrukte
Belarussische sporters vanuit het buitenland probeert te helpen.
Zeker honderd ontslagen sporters kregen de afgelopen maanden geld
overgemaakt van BSSF, bijvoorbeeld om alsnog een vliegticket te
kunnen boeken naar een Olympisch kwalificatietoernooi. BSSF kan dat
betalen dankzij donaties of door veilingen. Zo veilde Snytsina haar
bronzen medaille van het EK in 2007 teneinde een aantal van haar
gevluchte collega’s te helpen.
Persona non grata
Neem judoka Aliaksandr Vakhaviak, een zwaargewicht die eerder dit
jaar nog tegen Henk Grol vocht, maar sinds hij zijn politieke mening
kenbaar maakte persona non grata werd in Belarussische sportkringen.
Hij verloor zijn status als topsporter, net als zijn baan bij het
ministerie van Binnenlandse Zaken en mocht niet meer meetrainen met
het nationale team. ‘Er kwamen mensen naar mij toe die zeiden dat
als ik mijn handtekening introk, alles weer normaal zou zijn. Maar
dat heb ik nooit serieus overwogen’, zegt hij. ‘Dan had ik
mijzelf verraden.’ Dankzij het geld van BSSF kon hij alsnog een
trainingsstage in Turkije beleggen waardoor hij toch nog kans maakt
zich te plaatsen voor de Spelen.
Belarussisch recordhouder steeplechase Svetlana Kudelich had
minder geluk. Zij werd na de brief niet alleen ontslagen bij het
ministerie waar ze werkte, ook werden haar al haar nationale records
en titels afgenomen, waardoor ze onvoldoende punten had om deel te
nemen aan kwalificatietoernooien. ‘Twintig jaar carrière, opeens
weg’, zegt ze. ‘Maar toch heb ik geen spijt. Ik wil niet alleen
een sporter zijn. Ik wil een vrij persoon zijn. In een vrij land
bovendien. En ik wil dat mijn kinderen kunnen opgroeien in een vrij
land.’
Na haar laatste wedstrijd voor het Belarussisch basketbalteam,
afgelopen februari, heeft Katsjaryna Snytsina nog een keer een
vriendschappelijke wedstrijd bekeken, in aanloop naar het EK van dit
weekend. Maar al na twee minuten besefte ze dat het klaar was; dat de
strijd naast het veld soms belangrijker dan die erop. ‘Ik zag
vrienden, mensen met wie ik vijftien jaar heb samengespeeld en ik kon
alleen maar denken: waarom houden jullie je mond? Je weet toch wat er
met je collega’s is gebeurd? Wat er met je land gebeurt? Ik heb de
tv uitgezet en zei tegen mijzelf: ik denk niet dat ik ooit nog zal
kijken. In ieder geval niet zolang Loekasjenko president is.’
CITAAT Ricky Rubio '...that he wanted to be black for his obsession with the legendary American player Michael Jordan...', Cartoon van 'Rubio Cartoons'
Spaans basketbaltalent op drempel van de NBA
Basketbalsensatie
Ricky Rubio (18) werd vannacht in de NBA draft gekozen door Minnesota
Timberwolves. De keuze voor de Spanjaard is niet zonder risico’s.
Als zeventienjarige toonde basketballer Ricky Rubio opzichtig zijn
talent op het hoogste podium, de olympische finale in Peking. Hij begon
slechts aan de wedstrijd omdat een ploeggenoot geblesseerd was,
scheurde halverwege een band in zijn rechterpols en speelde het duel uit
als linkshandige speler. De tegenstanders van de Verenigde Staten
wonnen olympisch goud, maar waren vol lof over Spanje en spelverdeler
Rubio, de jongste basketballer met een olympische medaille.
Rubio
werd afgelopen nacht bij de NBA draft in New York, de jaarlijkse
‘verdeling’ van nieuw talent over de Amerikaanse profclubs, gekozen door
Minnesota Timberwolves. De nu achttienjarige Spanjaard was de vijfde
keus in Madison Square Garden en werd de afgelopen dagen in New York al
vergeleken met de Amerikaan Pete Maravich, ooit ook een
basketbalsensatie met een flitsende speelstijl en lang, donker haar.
Als
vijftienjarige kreeg Rubio al lucratieve aanbiedingen van de topclubs
Barcelona en Real Madrid. Zijn ouders kozen echter voor een vijfjarig
contract bij het lokale DKV Joventut in Badalona, op tien minuten rijden
van Barcelona. Zo kon hun jongste zoon thuis blijven wonen, waar hij
als zo veel leeftijdsgenoten een poster van voormalig sterspeler Michael
Jordan en een spelcomputer voor basketbalgames heeft.
Maar in deze jongenskamer bungelen ook een zilveren
olympische medaille en het gipsverband dat hij droeg ter bescherming na
de operatie aan zijn pols. Het kleine Joventut bereikte dit seizoen aan
de hand van Rubio het belangrijkste Europese clubtoernooi, de
Euroleague. De point guard werd in Spanje verkozen tot verdedigende
speler van het jaar en besloot zich kandidaat te stellen voor de draft.
Maar
managers van clubs in de NBA rekenen de talenten vooral af op wat ze
niet kunnen. De Amerikaanse scouts rapporteerden in Badalona dat Rubio
bijna fragiel is voor een basketballer (1,93 meter en 86 kilogram). Ze
hebben ook twijfels over zijn aanvallende kwaliteiten, ingegeven door
een haperende afronding. Voor een basketballer die zijn medespelers zo
vloeiend en fantasierijk bedient, is zijn eigen schot op de basket nog
te voorzichtig, te bedachtzaam.
Het grootste obstakel om Rubio in
te lijven had echter niets te maken met zijn prestaties op de
speelvloer. De tiener, die zijn salaris dit seizoen zag verbeterd van
70.000 naar 210.00 euro, bleek tot ergernis van zijn ouders een
afkoopsom van 4,75 miljoen euro in zijn contract bij Joventut te hebben.
Omdat clubs in de NBA volgens de regels niet meer dan 500.000 dollar
(bijna 360.000 euro) mogen bijdragen, zal Rubio zichzelf moeten
vrijkopen.
Zijn advocaten probeerden in aanloop naar de draft tot
een schikking te komen met Joventut. Rubio hoopte dat hij als een van de
eerste spelers zou worden gekozen, zodat zijn salaris hoog genoeg is
voor de afkoopsom. Bij een late keuze in de draft zou hij misschien
langer in Europa blijven spelen.
Rubio reageerde na afloop van de
draft tegenover persbureau Reuters uitgelaten, ook al had zijn moeder
vanwege de kou niet op Minnesota als thuisbasis gehoopt. „Ze haat koude
plekken, maar ik ben opgewonden dat ik in de NBA terecht kom”, zei de
Spanjaard. „Bij de Olympische Spelen heb ik al tegen de beste spelers
uit de NBA gespeeld. Ik denk dat ik het aankan. Nu ik weet waar ik
heenga, kan ik met de club bespreken wat ze precies van me willen. Als
het nodig is, betaal ik de afkoopsom. We zijn al dichter bij een akkoord
gekomen met mijn club. Nu moeten we afwachten.”
In het kielzog
van Rubio werd ook Henk Norel, volgens velen het grootste Nederlandse
basketbaltalent, gekozen door Minnesota Timberwolves. De 21-jarige
international was de 47ste keuze. Norel, ploeggenoot van Rubio bij
Joventut, zal waarschijnlijk eerst in Europa worden gestald voor zijn
overstap naar de Verenigde Staten.
Basketball star Lebron James didn’t have the easiest childhood. Born in Akron, Ohio, his parents often struggled to make ends meet, which is why they sent him to live with the family of Frank Walker. It is a fortunate thing they did because it was through Walker that James learned of his love and talent for basketball.
'Shartie' AART DEKKER
Ik had het er toevallig ongeveer een week geleden over met twee andere 'Echte BasketballLiefhebbers'; dit 'dingetje' dat ook LeBron James is...
Maar het is natuurijk geen 'dingetje'; het is Groot & Groots!
Of LeBron nu de Beste Basketballer Ooit -the Greatest Of All Times; G.O.A.T.- is, dat zullen we nooit echt definitief kunnen vaststellen. Niet alleen zullen er ook weer Basketball Grootheden na hem komen, ook de vergelijking met alle Basketball Helden van vroeger tijden is nauwelijks concreet te maken. In de Amerikaanse Sport zijn ze er erg goed in -er is nauwelijks een item te vinden waar geen Records over worden bijgehouden- en James heeft er al heel veel van in handen -en er is nog heel veel meer aan de horizon te zien dat hij waarschijnlijk ook nog zal bereiken op het gebied van Records; wat dat betreft wordt hij (als hij het al niet is) wel zeker 'de Grootste'- maar heel veel van die dingen zijn moeilijk te vergelijken; het Spel is nu anders en verandert nog steeds heel snel, de mogelijkheden om spelers te ontwikkelen zijn onnoemelijk veel beter dan in -bijvoorbeeld- het Tijdperk van Michael 'MJ' Jordan -de speler die zeker door mensen van mijn generatie meestal op onbespreekbare wijze op het voetstuk van 'G.A.O.T.' wordt gezet, laat staan als we willen gaan vergelijken met de Tijdperken van Grootheden als Julius Erving, Bill Russell, Wilt Chamberlain, Oscar Robbertson, Goerge Mikan, Kobe Bryant, Shaquile O'Neal, Phil Jackson, Jerry West, Earvin Johnsson, Larry Bird, e.v.a....
Het blijft altijd leuk om erover te praten, maar erg zinnig zijn al die vergelijkingen niet...
Maar je kunt fantastische Spelers bekijken, achter elke 'Held op het Veld' zit ook nog een persoon achter, en eigenlijk is dat natuurlijk nog veel belangrijker; die Sport-carrière duurt 10, 15, maximaal 20 jaar, sommigen worden daarna nog Coach, of Manager in het Basketball -OK, dan verlengen ze die loopbaan in de schijnwerpers nog een tijd(-je)...maar ervoor en erna zitten voor het overgrote deel van hen veel meer jaren waarin ze 'gewoon Mens' waren en/of zijn, en zijn die niet veel belangrijker als we mensen willen beoordelen?
Dit -zomaar een paar 'dingetjes'- is er volgens mij in ieder geval wel over LeBron James te zeggen:
-voor zover mij bekend is er rondom hem nog nooit iets van een schandaal geweest.
-hij is niet alleen geliefd, maar -waarschijnlijk nog veel meer mensen- ook gehaat, en dat gin in zijn geval nogal ver; hij heeft er volgens mij altijd met Grote Klasse op gereageerd, ging zelden of nooit over de grenzen van het betamelijke.
-hij durft zijn mond open te trekken over meer dan alleen zijn sport, en ook dat doet hij met grote zelfbeheersing en het snijdt zo'n beetje altijd hout als hij zijn mond open doet over welk maatschappelijk thema dan ook.
-veel NBA'ers 'Doen Goed'; niet alleen omdat de NBA dat nu eenmaal van haar Spelers en Francises eist, maar ook op eigen houtje. Maar LeBron is ook op dat gebied een Koploper..!
Ik had het nieuws van het bericht waar deze Post mee opent al meermaals gehoord; met verschillende aantallen en bedragen trouwens, dus helemaal precies wist ik het ook niet (meer).
Maar het nieuws waar dit bericht over gaat -dat de goede man onwaarschijnlijke bedragen uit zou gaan geven om minder bedeelden uit de Community waaruit hij zelf voorkomt naar de Universiteit of College te sturen- dat kende ik dus. Mijn vrienden hadden er nog nooit van gehoord, terwijl ze de sport toch ook volgen.
Een van hen zei: "Maar waarom hoor je daar dan nooit iets over?"
Ook dat zegt wellicht iets over de Grootheid LeBron James...
Jullie weten het nu in ieder geval allemaal wel.
Ik heb zo'n gevoel dat we nog niet van 'The Chosen One' af zijn, en dat we daar maar heel blij mee moeten zijn... Ik zou hem alleen graag nog wel een keertje Kampioen willen zien worden, of twee, of drie keer... Omdat ik het hem gun, niet om een of andere andere titel.
Oh ja...en dan dit nog: LeBron James bezocht en bezoekt zelf alleen 'de Universiteit van het Leven'...hij ging niet naar welke hogere studie dan ook...
Het was voor mij persoonlijk geen goed jaar, een onbarmhar-tig jaar zelfs. Daarover misschien binnenkort wat meer, maar dat is niet waar deze post omdraait. Wel dat ik zelfs als het (ff) flink tegenzit, toch weer best vrolijk word, inspiratie en energie krijg, van Acties zoals het inmiddels traditionele 3FM/Rode Kruis Evenment 'Serious Request', van 2017 dus.
Dus heb ik weer wat duiten in het zakje gedaan, heb o.a. ook het T-shirt(s) gekocht.
Terwijl ik dit tik speelt 3FM : Kraantje Pappie; 'Euro's ', of wel 'Die Euro's Gaan Niet Mee Als Dood Bent; Nee!'
Toeval bestaat niet; ze hebben gelijk! Dus wat let je?
AART DEKKER
Hij is er weer: het 3FM Serious Request T-shirt
Maandag 15 december 2014 - 11:57 uur
De webshop draait alweer op volle toeren. Net zoals vorig jaar is er een prachtig T-shirt met songteksten gemaakt.
Het shirt op tv
Grote kans dat je dit shirt voorbij zag komen als je de afgelopen dagen tv gekeken hebt. Het 3FM Serious Request T-shirt werd door verschillende presentatoren en gasten gedragen tijdens tv-shows. Check de fotoserie onderaan de pagina om te zien wie het shirt allemaal droegen.
Bestel het 3FM Serious Request-shirt
Wil jij net zoals Michiel Veenstra, Wilfred Genee en al die andere bekende Nederlanders dat 3FM Serious Request-shirt hebben? Dat kan! >> Check de webshop om hem te bestellen.
Ook Doutzen heeft een boodschap voor je
***
Natuurlijk zijn er zowat ontelbaar vele andere manieren om Serious Request 2017 te steunen, zoals:
Apeldoornse rapper verkoopt t-shirt voor Serious Request
De Apeldoornse rapper Erren Kücuk verkoopt t-shirts om geld in te zamelen voor Serious Request. ,,Ik verwacht alle shirtjes wel te verkopen.''
Stan TimmermanLaatste update:13:54
De rapper, die als artiestennaam Erson heeft, werd eerder deze maand opgepakt tijdens het filmen van zijn videoclip. Kücuk simuleerde samen met twee acteurs een overval in de kapsalon van zijn ouders. Voorbijgangers dachten dat dit een echte overval was, dus belden zij de politie..Lees ook
De rapper en de acteurs werden gearresteerd, het vuurwapen werd in beslag genomen en de politie heeft proces-verbaal opgemaakt. Na zes uur s'avonds die zelfde dag werden de mannen vrijgelaten, toen het bleek dat ze geen overvallers waren.
Domme actie
Politiewoordvoerder Frank Brouwer veroordeelde de actie van de mannen: ,,Het is natuurlijk een heel domme actie. Je creëert onrust en je brengt onnodig een hele politiemacht op de been.'' Ook Erson zelf baalde dat het zo liep. Hij was de eerste die toegaf dat het een ongelukkige actie was.
Optreden
De rapper, die zaterdag gaat optreden op het Raadsplein in Apeldoorn voor Serious Request, wil graag wat doen om geld in te zamelen: ,,Ik ben iemand die graag goede dingen doe, dat heb ik ook van mijn moeder. Ik verkoop shirts, mijn moeder geeft tegoedbonnen weg voor haar kapsalon aan de DJ's om in hun kerstpakketten te doen.''
Woensdagmiddag hebben de dj's in hun derde opdracht van de week gekregen, namelijk dat zij honderd lege kerstpakketten voor middernacht moeten vullen en verkopen. Er moeten minimaal 15 gelijke artikelen in het kerstpakket. De dj's moeten zelf de artikelen produceren en bij het Glazen Huis laten bezorgen. Elk kerstpakket kost minimaal 50 euro.
,,Ik denk dat ik alle vijftig shirtjes wel kan verkopen, al het geld dat ik verdien met de verkoop breng ik het Glazen Huis'', vertelt de rapper. De shirts zijn voor 15 euro te koop bij kapsalon Trendlines in Apeldoorn. Ook is er een mogelijkheid om de shirts te kopen bij het optreden van Erson op het Raadsplein in Apeldoorn.
***
Begrotingstekort dreigt voor Apeldoorn bij Serious Request
APELDOORN - Maandagavond start Serious Request in Apeldoorn en het moet volgens de betrokken politici vooral een gezellig feest worden, maar er zijn ook zorgen, bijvoorbeeld om de begroting. Op dit moment is er een tekort van bijna 50.000 euro. Heerlen en Breda, die eerder de goede doelenactie organiseerden, bleven achter met enorme gaten in de begroting. http://gld.nl/230x
CITAAT:
".......Over Generatie X’ers en millennials werd al gezegd dat ze eindeloos
in hun vrije, feestende, ongebonden puberteit wilden blijven hangen.
iGen’ers, voorspelt Twenge, willen ook niet volwassen worden, maar ze
willen niet eens puber worden: als je kijkt naar seks, drankgebruik,
autorijden, uitgaan met vrienden, dan gedragen achttienjarigen zich nu
zoals vijftienjarigen zich vroeger gedroegen, en vijftienjarigen als
dertienjarigen.
(Het is altijd lastig zulke cijfers naar Nederland te vertalen. Een
auto, bijvoorbeeld, betekent in de VS iets fundamenteel anders dan in
Nederland. Maar als het op seks aankomt komen de cijfers overeen: uit de
meest recente cijfers die deze zomer door het Rutgers Kenniscentrum
Seksualiteit werden gepubliceerd, bleek er ook veel veranderd. In 2012
had de helft van de jongeren in Nederland met 17,1 jaar voor het eerst
seks; nu is dat 18,6 jaar. In 2012 had de helft van de jongeren met 14,4
jaar wel eens gezoend; in 2017 was dat 15,8 jaar.)
Er zijn ook goede dingen te zeggen over iGen, bijvoorbeeld dat ze
veel minder tienerzwangerschappen hebben, veel minder vaak bij
verkeersongelukken zijn betrokken, minder met drugs en alcohol in
aanraking komen. Maar dat heeft er dan weer mee te maken dat ze amper
hun deur uitkomen. Het aantal tieners dat elke dag met hun vrienden
afspreekt is tussen 2000 en 2015 met veertig procent gedaald.
Wat doen ze dan wel? Ze zitten online. Uit elk onderzoek dat Twenge erbij sleept blijkt dat................. ............ ...... ...."
CITAAT:
".......Je zou denken dat mensen geneigd zijn zichzelf op sociale media als
onberispelijk te verkopen, beter, slimmer, slanker, leuker dan ze in het
echt zijn. Maar dat is maar één kant van het verhaal. Mensen zijn
namelijk ook verrassend snel bereid zichzelf als lelijker, brutaler,
lomper, politieker, meer veroordelend en minder empathisch te laten
zien, zegt Aiken. Dat heet het ‘online disinhabitation effect’,
kortom, waarom gewone mensen achter een toetsenbord in trollen
veranderen. Dat hangt zeker niet alleen samen met de anonimiteit die
veel internetfora bieden. De mensen die racistische opmerkingen maakten
over Sylvana Simons en over de foto waarop alleen zwarte spelers van het
Nederlands elftal waren te zien, deden dat zonder gêne onder eigen
naam. Aiken wijt het aan het ‘bystander effect’, de schijnbare
wetmatigheid dat hoe meer omstanders er zijn bij een ongeluk of
misdrijf, hoe minder mensen te hulp schieten. Online heet dit ‘diffusion of responsibility’. Niemand voelt zich verantwoordelijk op internet, terwijl de klappen juist daar harder aankomen. Dat is het ‘cyber effect’
waar Aiken haar boek naar vernoemde: menselijk gedrag wordt op internet
zo snel uitvergroot dat het bijna niet meer menselijk is......"
***
"....Wat Sylvana Simons betreft:
veel van de trollen die voor de rechter werden gedaagd, verklaarden dat
ze het niet zo bedoelden, dat ze helemaal niet racistisch wilden doen.
Hetzelfde hoorde je veel mensen zeggen die in Peter R. de Vries’
programma met draaiende camera’s werden overvallen en werden
aangesproken op hun online haatkanonnades. Het was maar een grapje! Ik
wilde haar niet persoonlijk kwetsen. Dat lijkt een voor de hand liggend smoesje. Maar wat nu als het dat
niet is, wat nu als die mensen pas voor het eerst beseffen dat............ ......... ....."
Het complete originele artikel van 'de Groene' lees je --- Hier --- het is een echte Aanrader!
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
Posts
