De Machthebbers van Kabinet Schoof;
de compassie en het verstand van zaken spat ervan af...
Cartoon overgenomen van Trouw.nl bij het artikel
´Analyse Politieke Jaar 2024 -
Cartoon van: Beeld Hajo de Reijger
Nog meer Hajo --- Hier --- & voor Live-cartooning --- Hier ---
https://www.nrc.nl/nieuws/2024/12/23/de-zorg-is-een-speelbal-van-dit-onzorgvuldige-kabinet-a4877634
opinie Zorgcrisis De zorg is een speelbal van dit
onzorgvuldige kabinet
opinie
Zorgcrisis Al twee keer probeerde dit kabinet ondoordacht fors te
bezuinigen op de zorg, zien Thomas
Schok en Danka
Stuijver. Het is wachten op een langetermijnvisie.
Foto Sandra Uittenbogaart / ANP
De Nederlandse gezondheidszorg balanceert al jaren op de rand van
een crisis, terwijl de politiek blijft vasthouden aan
kortetermijnoplossingen en ad-hoc-bezuinigingen. Ondanks talloze
waarschuwingen over een stijgende zorgvraag in combinatie met een
steeds krapper wordende arbeidsmarkt, ontbreekt het aan een duurzame
visie op de zorg. Het recente, inmiddels ook weer herroepen, besluit
om 165 miljoen euro te bezuinigen op na- en bijscholing van
zorgprofessionals, zien wij als een pijnlijk voorbeeld hiervan.
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data125825500-839989.jpg)
Thomas Schok is chirurg.
:format(webp)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data125825503-a1d04d.jpg)
Danka Stuijver is huisarts.
Dat deze bezuiniging bedoeld was om een gat in de
onderwijsbegroting te dichten, onderstreept hoe makkelijk de zorg
wordt opgeofferd. De voorzitter van de beroepsvereniging voor
verzorgenden en verpleegkundigen (V&VN) Bianca Buurman verwoordde
dit scherp: „Een onderwijsakkoord sluiten over de rug van
verpleegkundigen is zo’n beetje het slechtste idee van 2024.” Nog
zorgwekkender is dat politici pas na publieke verontwaardiging en
waarschuwingen uit de zorgsector beseften dat deze maatregel vooral
verpleegkundigen zou treffen. Dit getuigt van een schrijnend en
verontrustend gebrek aan inzicht.
Vrijgevestigde medisch specialisten bekostigen hun nascholing al
uit eigen zak. Voor verpleegkundigen en medisch specialisten in
loondienst, een werkvorm die veel politieke partijen nota bene
prefereren, is nascholing daarentegen geborgd via cao-afspraken en
scholingsbudgetten. Het maakt pijnlijk duidelijk dat politieke
besluiten worden genomen zonder de gevolgen voor de dagelijkse
praktijk echt te begrijpen.
Onrealistische doelstelling
De zorg is al vaker speelbal geweest van beleidswijzigingen die
snel weer van tafel werden geveegd. Neem de omstreden bezuiniging van
600 miljoen euro op de ouderenzorg, die uiteindelijk
werd geschrapt. Toch blijven nieuwe kortingen op de agenda staan,
zoals het plan om 150 miljoen euro te besparen op de beloningen van
medisch specialisten. Zelfs ambtenaren wijzen erop dat deze
doelstelling onrealistisch is.
Intussen blijft onduidelijk waar de bezuinigingsklappen nu zullen
vallen. Minister van Volksgezondheid Fleur Agema (PVV) weet dat de
marges in de zorg uiterst klein zijn. Afdelingen kampen al met
structurele onderbezetting, zorgverleners werken zich uit de naad, en
de uitstroom van personeel blijft onverminderd hoog. Recente
arbeidsmarktprognoses laten zien dat het tekort aan zorgpersoneel nog
sneller stijgt dan verwacht. De schrijnende toestanden in een
verpleeghuis
in Amsterdam, met verwaarloosde bewoners en huilende medewerkers,
benadrukken de urgente noodzaak tot actie.
Het tekort aan zorgpersoneel stijgt nog sneller dan
verwacht
De voortdurende dreiging van bezuinigingen heeft het Integraal
Zorgakkoord (IZA) bijna tot instorten gebracht. Dit akkoord, bedoeld
als langetermijnvisie, heeft inmiddels het vertrouwen van gemeenten
en brancheorganisaties verloren. Zij trokken zich terug vanwege een
gebrek aan geld om de ambitieuze doelen te realiseren. Wat
overblijft, is chaos. Zonder het IZA stagneren broodnodige
hervormingen, terwijl zorgverleners zich in de steek gelaten voelen.
Het eenzijdig schrappen van budgetten ondermijnt niet alleen het
zorgakkoord, maar ook het vertrouwen van zorgverleners in de
politiek. Het gevolg: zorgpremies zullen stijgen, de toegankelijkheid
verslechtert en de kwaliteit gaat achteruit. Uiteindelijk betaalt de
samenleving de prijs.
In plaats van te investeren in de zorg van morgen, kiest het
kabinet voor onzekerheid en afbraak. Dit is niet alleen
onverantwoord, maar ook onbegrijpelijk. Wat de zorg nu nodig heeft,
zijn structurele investeringen, geen politieke
kortetermijnoplossingen die de sector verder onder druk zetten.
Een versie van dit artikel verscheen
ook in de krant
van 24 december 2024.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Posts
