Posts tonen met het label vd Laan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vd Laan. Alle posts tonen

woensdag 2 december 2020

KWETSBAARHEID EXTREEM RECHTS: 'Het is in de oefeningen in hypocrisie dat Van Grieken en Baudet kwetsbaar blijven', en dat er Rake Liedjes over te maken zijn... / KNACK-OPINIE COLUMNIST BERT BULTINCK / CABARET EVEN TOT HIER /

#6 IN TRENDING

Even tot hier - Thierry blijft

28 nov. 2020

Uit Even tot hier met Niels van der Laan en Jeroen Woe. 

Insta: 'vanderlaanenwoe_eventothier'

 *

Knack.be - Opinie

Het is in de oefeningen in hypocrisie dat Van Grieken en Baudet kwetsbaar blijven

Bert Bultinck

Bert Bultinck

Hoofdredacteur van Knack

'De meest explosieve gedachten passeren probleemloos bij het Vlaams Belang, maar o wee als je het partijcharter niet tekent', schrijft Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck.

De regelneverij achteraf is zo mogelijk nog absurder dan de crisis zelf. Bij twee recente opstootjes in extreemrechtse partijen in Vlaanderen en Nederland waren het niet de bruine randjes die verrasten, maar de lippendienst aan de eigen statuten. In Nederland begon de ellende voor Thierry Baudet, het uithangbord van Forum voor Democratie, toen bleek dat zijn jongerenafdeling onversneden fascisme en antisemitisme in het rond strooide. SS-spreuken werden uitgewisseld, en Joden, zo werd vlakaf betoogd, zouden 'internationale pedonetwerken' bestieren. De leider zelf schoof, meer dan een week later, ook nog eens de verspreiding van het coronavirus in de schoenen van Georges Soros, de Hongaars-Amerikaanse multimiljardair die voor complotdenkers achter alle mogelijke wereldproblemen zit. Hij stipte en passant aan dat 'bijna iedereen' die hij kent antisemiet is, alsof dat een pluspunt was. Na de commotie stapten verschillende kopstukken van Forum voor Democratie op, en stelde Baudet het leiderschap van zijn partij ter beschikking. Het partijbestuur wil nu een bindend referendum organiseren over dat leiderschap, maar de vraag rijst of een en ander spoort met, jawel, het huishoudelijk reglement. Het antisemitisme is groot, maar de statuten zijn groter.

Het is in de oefeningen in hypocrisie dat Van Grieken en Baudet kwetsbaar blijven.

In Vlaanderen was er de niet minder bizarre demarche van Vlaams Belang-lid Carrera Neefs. Neefs zette zichzelf, gekleed in een Beiers jurkje, op sociale media te kijk toen ze bloemen op het graf van Willem Heubel legde, een Nederlander die in 1940 bij de Waffen-SS was terechtgekomen, en niet per ongeluk. Het voorval legde bloot hoezeer het Vlaams Belang, dat de laatste jaren graag zo proper mogelijk op het toneel verschijnt, nog altijd wortelt in de donkerste periodes van de Tweede Wereldoorlog. Maar net als in het geval-Baudet belandde de zaak in de administratieve jungle van de eigen cenakels, waar druk met reglementen werd gezwaaid, als betrof het de rechtsstaat die ze eigenlijk willen omverwerpen.

Anders dan Baudet is Neefs helemaal niet het hart van haar partij: ze was gemeenteraadslid in Wuustwezel, verkozen op een N-VA-lijst, en sloot zich al snel aan bij het VB. Die beweeglijkheid toont hoezeer de achterdeuren van VB en N-VA voor elkaar open blijven staan. Van Schild & Vrienden is bekend dat ze niet minder gretig bij N-VA-jongeren rekruteerden dan bij de jeugdafdelingen van het VB. Dat Neefs zich bij de extreemrechtse partij in de marge bevindt, was wellicht een van de redenen waarom VB-voorzitter Tom Van Grieken er niet zo veel moeite mee had om haar uit de partij te zetten. Opvallend genoeg deed hij dat niet vanwege haar eerbetoon aan een nazi - 'een individu mag rouwen om iemand', aldus Van Grieken - maar omdat ze, jawel, het partijcharter niet wilde ondertekenen. Waarop Neefs prompt liet weten dat de regels waren geschonden: 'Mijn ontslag is in strijd met de procedures van het Vlaams Belang.'

De meest explosieve gedachten, ridicule complottheorieën en van de pot gerukte speeches passeren bij het Vlaams Belang zonder probleem, maar o wee als je het partijcharter niet tekent. Intern moeten die regels ervoor zorgen dat de groep niet uit elkaar valt, waardoor de collectieve boodschap zou verwateren. Maar die redelijkheid is maar schijn: veel aanknopingspunten biedt ze niet om leden of leiders van de complottheorieën af te helpen. Er zit misschien een systeem in de waanzin, maar het blijft wel waanzin.

Maar de procedures zijn er ook voor extern gebruik. Ze kunnen aangewend worden om iemand uit de partij te zetten als die de partij schade berokkent, bijvoorbeeld omdat de dame in kwestie potentiële centrumrechtse kiezers afschrikt. Dankzij die regels kan dat gemakkelijk, zonder dat er van haar in morele zin afstand wordt genomen. Dat Van Grieken de defenestratie van Neefs verdedigde met het argument dat ze het politiek 'uitermate onhandig' heeft aangepakt, is geen detail, maar het geheim van zijn strategische spreidstand. Het is het gekronkel van een partijvoorzitter die aan de ene kant extremistische figuren als Dries Van Langenhove in zijn partij duldt, en aan de andere kant ook graag in het centrum nog wat wil groeien. Hoe theatraal partijen als Vlaams Belang en Forum voor Democratie zich ook tegen het establishment keren: het is in die oefeningen in hypocrisie dat ze, hoe gevaarlijk ook, kwetsbaar blijven.

maandag 1 juli 2019

ANALYSE POPMUZIEK IN EEN LIEDJE: De Kwis: Plagiaat of niet? - Straiway to Heaven e.v.a. Songs / ANALYSE (POP-)MUZIEK / CABARET /


De Kwis - Elk lied lijkt op Stairway to Heaven


SHARTIE AART DEKKER

Woe en van der Laan kunnen dus ECHT Zingen! En het is nog grappig, filerend en erg knap ook

Had het nog niet eerder gezien...

(AD)

zondag 17 juni 2018

AANRADER! / PAROOL COLUMNISTE: Femke Van der Laan - 'Dat ik hem nooit meer zal zien, dringt maar mondjesmaat door'


Femke van der Laan Interviewt haar Echtgenoot Eberhart -toen nog bij leven en Burgemeester van Amsterdam

CITAAT(Song van Nazareth):
"It's Better To Have Loved And Lost, Than Never To Have Loved At All"


De onderstaande Column van Femke van der Laan in het Parool (gevonden via Topic.nl) triggerde mij tot het maken van deze Post. Onderaan Links naar veel meer Parool en Femke van der Laan.


Dat ik hem nooit meer zal zien, dringt maar mondjesmaat door

Ik dacht altijd dat ik het woord 'nooit' wel begreep. Niet nu, niet straks, ook niet volgend jaar of alle jaren daarna: nooit meer. Een volstrekt heldere betekenis.
Maar langzaam kom ik erachter dat mijn begrip van 'nooit' is blijven steken bij 'voorlopig even niet'. Niet nu, waarschijnlijk ook niet straks, maar als je nou netjes blijft wachten, misschien binnenkort wel een keer. 

De dood en nooit zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat is iets wat ik ook begreep. Met mijn hoofd althans; mijn hart is blijven wachten. Het besef dat ik hem nooit meer zal zien, dringt maar mondjesmaat door. Nooit is te lang om in een keer te kunnen bevatten.
"Jullie drinken niet alleen vandaag geen koffie samen, maar nooit meer."
In de routine van alledag krijg ik vaak een glimp te zien van wat nooit nou precies betekent. Op hoogtijdagen verstopt het grote lange nooit zich juist. 

Op de ochtenden dat mijn telefoon piept - 'Het zal vandaag wel extra moeilijk voor je zijn' - houdt het nooit zich schuil achter de drukte die bij bijzondere dagen hoort.
Het nooit komt pas weer tevoorschijn in de rust en stilte, en tikt dan zachtjes op mijn schouder: je maakt nu wel zo leuk die lasagne, maar hij zal er nooit meer van eten hoor. 

Heel even overzien mijn hoofd en hart dan hoe lang het is: nooit. Niet nu, niet straks, ook niet volgend jaar of alle jaren daarna. Waarna ik het besef bedek onder een flinke laag kaas. 

Nooit laat zich nog het liefste zien in de randen van de dag. Tijdens de momenten dat we samen waren. 's Morgens vroeg, in de keuken, laat nooit graag van zich horen: hij zal niet alleen vandaag geen sap voor je persen, maar nooit meer. Jullie drinken niet alleen vandaag geen koffie samen, maar nooit meer.

Niet nu, niet straks en ook niet volgend jaar of alle jaren daarna. Dan gaan de laatste slokken koffie te snel naar binnen om maar aan de dag te kunnen beginnen, met al z'n drukte en gedoe, zodat het woord 'nooit' weer de betekenis krijgt die mijn hart aankan: 'voorlopig even niet'.
Tot het avond wordt en ik het grote lange nooit in zijn volle omvang zie zitten, in de stilte van de vraag naar mijn dag die niet wordt gesteld. 

Wat zou ik ook moeten zeggen? "Nou, jij was dus nog steeds dood vandaag en wij aten lasagne. En wie weet pers je morgen weer sap voor me."

Femke van der Laan (39) schrijft wekelijks over haar leven in de stad na de dood van haar echtgenoot Eberhard, de burgemeester van Amsterdam die op 5 oktober 2017 overleed.


Nog eentje: 'Voor-mij-is-het-het-minst-erg-dat-papa-dood-is'

dinsdag 17 oktober 2017

ONLY IN THE NETHERLANDS...AFSCHEID EBERHARD VAN DER LAAN

'Only in The Netherlands...'

Er zijn niet heel veel landen in deze wereld, waar deze foto de openende foto bij een groot verhaal over de uitvaart van de burgemeester van de hoofdstad van het land in een van de grootste landelijke kranten zou zijn.

Maar als het om Eberhard van der Laan, de overleden burgemeester van Amsterdam, de hoofdstad van Nederland gaat is het juist heel erg passend..!

Foto overgenomen van VK.nl, fotograaf Guus Dubbelman

Een kushandje, een knikje, kort salueren of een gebedje

Amsterdammers nemen afscheid van Van der Laan

Duizenden mensen kwamen vrijdag naar het Concertgebouw om afscheid te nemen van hun geliefde burgemeester.
13 oktober 2017
(Originele artikel en nog heel veel meer over dit onderwerp    ---  Hier  ---



Licht zenuwachtig is Ruud Douma vrijdagmiddag met twee grote tassen de  artiesteningang van het Concertgebouw ingestapt. Hevig ontroerd loopt zijn alter ego Dolly Bellefleur een paar uur later in een glitterende blauwe jurk naar haar plek. Naast de kist waarin burgemeester Eberhard van der Laan ligt. 
Iedereen betuigt op zijn eigen manier de laatste eer: 'een kushandje, een knikje, kort salueren of een gebedje
Samen met collega-drag queen Jennifer Hopelezz houdt Dolly vrijdagmiddag een half uur de 'erewacht' naast de vorige week overleden burgemeester. Eerder op de dag hebben al oorlogsveteranen, vuilnismannen, politie en naaste medewerkers van Van der Laan op die plek gestaan. Dolly en Jennifer zijn gevraagd als boegbeelden van de 'lhbt-en-noem-het-hele-alfabet-maar-op-gemeenschap'.

Op hoge hakken stapt Bellefleur voorzichtig tussen de bloemenkransen door van het Koninklijk Huis en andere organisaties en personen. Kort legt ze een handje op de kist en dan vermant ze zich. Twintig meter verderop gaan de deuren open en komt de bonte stoet van Amsterdammers weer op gang. Jong, oud, zwart, wit. En iedereen betuigt op zijn eigen manier de laatste eer: 'een kushandje, een knikje, kort salueren of een gebedje. De lange wimpers van Bellefleur hangen verdrietig naar beneden.

Afscheid

Duizenden mensen maken vrijdag van de gelegenheid gebruik om afscheid te nemen van Van der Laan. Rondom de kist is de stemming bedrukt. Maar buiten in de rij, waar de wachttijd op de piekomenten langer dan een uur bedraagt, praten de mensen met elkaar. En vertellen velen over hun vaak zeer persoonlijke ervaringen met de burgemeester.

Zoals Marianne Roelofs uit Amsterdam Osdorp die in 2014 Van der Laan thuis ontving nadat ze in handgeschreven brief van vier kantjes had geschreven over de verschillende bevolkingsgroepen die in haar wijk naast elkaar heen leven. 'Hij belde me direct op, met de vraag of hij koffie kon komen drinken.'
Een man toont geplastificeerde foto's waarop te zien is hoe Van der Laan hem op straat een 'boks' geeft
Een half jaar later beklaagde haar dochter zich in een ingezonden brief in de krant over de boete die zij had gekregen omdat ze voor haar huis een glas wijn dronk. Prompt volgde een uitnodiging voor moeder en dochter op het stadhuis. Roelofs: 'Mijn dochter zei vooraf dat ze even flink de waarheid vertellen ook over de drukte in de stad met die toeristen. Maar toen we buiten stonden, vroeg ik: 'Waar bleef je nou met al je klachten?' Ze antwoordde: 'Wat een charmante man.' Die boete heeft hij overigens laten terugdraaien.'

En zo gaat het overal in de rij. Een man toont geplastificeerde foto's waarop te zien is hoe Van der Laan hem op straat een 'boks' geeft. Acteur Jeroen Krabbé - die in rode vermomming elk jaar in aanloopt naar 5 december de hand schudde van de burgemeester - vertelt hoe Van der Laan voor- en tegenstanders in de pietendiscussie om tafel vroeg en hen dwong samen tot een oplossing te komen.

Dierbare herinneringen

Ook Dolly Bellefleur heeft een laatje met dierbare herinneringen aan Van der Laan. Met als hoogtepunt 25 augustus 2013. Het was de dag dat op het Museumplein het Nederland-Ruslandjaar werd gevierd. Terwijl er op een groot podium een ballet werd opgevoerd en folkloristisch werd gedanst, was er aan de andere kant van het plein een demonstratie 'To Russsia with Love'. Tegen de toenemende homo-intolerantie onder Poetin. Van der Laan sprak er met een regenboogketting om. En Dolly zong er een anti-Poetinlied.

Na afloop nodigde de burgemeester haar uit om samen met zijn twee dochtertjes bij de Russen te gaan kijken. 'We waren net een gezinnetje, heel ontspannen. Maar intussen was het ook een groots statement.' De foto die er bij die gelegenheid is gemaakt, is haar nog steeds zeer dierbaar. 'Hij ziet er daar nog zo sterk uit, en dat die meisjes hem nu moeten missen vind ik echt verschrikkelijk.'

Ze heeft overwogen om als erewacht dezelfde 'matroesjkajurk' aan te trekken als ze die dag droeg. 'Maar die vond ik toch te pompeus.' Dus is het de blauwe geworden, met een regenbooglintje en een roze hart. 'Dat zie ik als een subtiele verwijzing naar zijn naam en het hart dat hij ook voor onze community had.'






Amsterdam rouwt om zijn burgemeester

Eberhard van der Laan, de man die Amsterdam 'een beetje liever' maakte
Zijn empathie maakte hem populair onder Amsterdammers. Maar het waren zijn openheid en dadendrang die hem lieten uitgroeien tot een van de geliefdste burgemeesters ooit. Een postuum aan de hand van drie typerende momenten.

In beeld: Eberhard van der Laan (1955-2017)
De fotoredactie van de Volkskrant selecteerde de mooiste en meest bijzondere foto's van burgemeester Van der Laan.

Nuchter, ambitieus en oprecht: de magie van Eberhard van der Laan verklaard
Wat maakte de volkse dokterszoon zo geliefd? Oud-stadsverslaggever Jaap Stam vindt het antwoord in zijn eigengereide karakter.

'Als ik het niet geloofde, zou ik het niet zeggen'
Deze televisiefragmenten tekenen Eberhard van der Laan.

'Amsterdam huilt om zijn lieve burgemeester'
Met drie roze rozen wandelt Cor van den Bold (70) in zijn windjack langs de Herengracht. Precies zo'n subtiel bosje als hij normaal voor zijn vrouw koopt. Maar nu is het voor Eberhard van de Laan. Boven de burgemeesterswoning wapperen halverwege de stok de drie andreaskruisen in de herfstbries.