SHARTIE AART DEKKER; HELD: 'Gaza Photographer Fatma Hassona(1999-2025) - LAFAARDS & MASSAMOORDENAARS: Netayahu, Putin, Trump... N.a.v: 'Fatma Hassona(1999-2025), fotograaf van het dagelijks leven in Gaza, wist dat haar dood onvermijdelijk was' (NRC, 19 april 2025)

Cannes Selects Film on Gaza Photographer Fatma Hassona; A Day Later, She's Killed in Israeli Strike

Democracy Now!

Documentaire 'Put your soul on your hand and walk' - Sepideh Farsi

„Mijn camera is mijn wapen, mijn kogels zijn geheugenkaarten.” 

Fotograaf Fatma Hassona zag die kaarten als haar manier om zichzelf te beschermen, om de wereld te laten zien wat er in Gaza met haarzelf en anderen gebeurde. 

„Met dit wapen verdedig ik mezelf en zorg ik ervoor dat mijn familie niet vergeten wordt.”

*

SHARTIE AART DEKKER; (Mijn) HELD: 

'Gaza Photographer Fatma Hassona(1999-2025)

LAFAARDS & MASSAMOORDENAARS: Netayahu, Putin, Trump...(en... het kabinet Schoof!)

N.a.v: 'Fatma Hassona(1999-2025), fotograaf van het dagelijks leven in Gaza, wist dat haar dood onvermijdelijk was' (NRC, 19 april 2025)

Machteloze woede...het is vandaag de dag aan de orde van de dag...tenminste, voor mij wel...

En mateloze bewondering voor mensen als Fatma Hassona, die dag in dag uit  - in haar geval vrijwel haar hele leven (van slechts 25 jaar) lang - goede moed weten te houden, (met regelmaat) vrolijkheid weten op te brengen zelfs,om door te gaan en niet alleen het leven te leven, maar zelfs daden van verzet weten te plegen en daar nog (iets van) resultaat mee weten te boeken ook...

...dat zijn voor mij de HELDEN van deze tijd!

AART DEKKER

Ook de volgende fotograaf in Gaza - die de rol van Fatma Hassona overneemt, zoals Omar El Quatta - zal door Israël vermoord worden, en de volgende, en de volgende, en...

*

NRC.nl:

Fatma Hassona(1999-2025), fotograaf van het dagelijks leven in Gaza, wist dat haar dood onvermijdelijk was

Fatma Hassona (1999-2025), fotograaf Fatma Hassona documenteerde de oorlog in Gaza, maar ook het dagelijks leven dat er doorgaat. Ze is gedood door een Israëlische luchtaanval, kort nadat ze had gehoord dat een documentaire over haar in Cannes zal worden vertoond.

• Auteurs Lize Geurts

  • 
    

• Gepubliceerd op 18 april 2025 (Originele artikel en nog veel meer van NRC   ---  Hier  ---)

„Mijn camera is mijn wapen, mijn kogels zijn geheugenkaarten.” Fotograaf Fatma Hassona zag die kaarten als haar manier om zichzelf te beschermen, om de wereld te laten zien wat er in Gaza met haarzelf en anderen gebeurde. „Met dit wapen verdedig ik mezelf en zorg ik ervoor dat mijn familie niet vergeten wordt.”

Ze vertelt het in een interview met Quds News, een Palestijnse omroep voor jongeren, net nadat elf van haar familieleden omkwamen bij een Israëlische luchtaanval in januari van 2024. Afgelopen woensdag kwam Hassona zelf om het leven – ook bij een Israëlische luchtaanval, op haar huis in Gaza-Stad. Tegelijk met Hassona werden negen van haar familieleden gedood.

Sinds 7 oktober 2023 documenteerde Hassona de realiteit van Israëlische aanvallen op de Gazastrook: mensen die tussen verwoeste gebouwen door lopen, die tapijten gebruiken om de gebroken ramen van hun huizen af te dekken, de geblakerde gevel van het Al-Shifa-ziekenhuis in Gaza-Stad – foto’s die ze plaatste op haar Instagram-pagina, begeleid door Dust van Hans Zimmer.

Maar ze liet ook zien hoe het dagelijks leven van Palestijnen doorgaat. Met een portret van de pottenbakker die tussen de bombardementen door zijn kommen glazuurt. Jongens die voetballen op straat, vrouwen die uit het raam naar de zonsondergang kijken, een bezoek aan de markt. Lachende mensen die tijdens het bestand met Israël terugkeerden naar hun huizen in het noorden van de Gazastrook.

Hassona wordt in berichten over haar dood ‘The eye of Gaza’ genoemd – degene die alles zag op een plek waar journalisten schaars zijn. Omdat Israël buitenlandse verslaggevers niet toestaat verslag te doen, en omdat het voor journalisten in de Gazastrook levensgevaarlijk werk is. Sinds oktober 2023 kwamen in Gaza meer dan honderdzeventig journalisten om het leven. De foto’s die ze maakte kwamen op haar eigen sociale media-kanalen, maar ook in internationale media waaronder The Guardian terecht.

 

Fatima Hassouna

Foto uit de documentaire Put your soul on your hand and walk van Sepideh Farsi

Documentaire op Cannes

Foto’s die Hassona op haar Instagram-pagina deelde vóór 7 oktober 2023 laten iets zien van haar eigen leven. Ze deelt portretten van familieleden, van de trouwerijen en verlovingen die ze als jonge vrouw al fotografeerde. Hoe ze een boek leest op de campus van een technische hogeschool in Gaza-Stad waar ze studeerde. Ze deelde foto’s van haar afstuderen, in juli 2023.

Haar persoonlijke benadering behoudt ze wanneer ze plotseling oorlogsfotograaf wordt. In mei 2024 plaatst ze een video die gemaakt is op het dak van haar huis, een plek waar ze altijd graag zat. „Ik zat hier tussen de vele prachtige gebouwen en groene gebieden die mijn ogen rust gaven. Vandaag zit ik hier en overal om me heen is verwoesting. Het groen is grijs geworden, maar dat is oké. Ik kan blijven zitten zolang mijn ziel hier is”, schrijft ze erbij.

Hassona is het onderwerp van de documentaire Put your soul on your hand and walk van de Frans-Iraanse regisseur Sepideh Farsi. Een dag voor Hassona’s overlijden belde Farsi haar op met het nieuws dat de film op het filmfestival in Cannes vertoond zou worden in mei. De documentaire is gebaseerd op videogesprekken tussen Farsi en Hassona, waarin de fotograaf laat zien hoe haar leven in Gaza eruit ziet.

Huwelijk in april

Tijdens hun laatste telefoongesprek had Farsi Hassona uitgenodigd om naar Cannes te komen, vertelde ze donderdag aan de Amerikaanse nieuwssite Deadline. „Ze zei: ‘Ik wil wel komen, maar ik moet terug naar Gaza. Ik wil Gaza niet verlaten’.” Toen het Israëlische leger de bewoners van het noorden van de Gazastrook had opgedragen om te evacueren, had Hassona geweigerd te vertrekken.

Farsi vertelt over Hassona’s zus, die zwanger was. „Twee dagen geleden liet ze me in een videogesprek nog haar buik zien.” De documentairemaker zegt dat Hassona zich een paar maanden geleden had verloofd. Eind april zou ze trouwen.

Het Israëlische leger zegt dat het huis van Hassona gebombardeerd werd omdat er een Hamas-lid woonde. „Onzin”, zegt Farsi. „Het is helemaal onwaar. Ik kende de hele familie.”

Op haar Facebook-pagina, waarop ze dagboekstukjes schreef over vrienden, passages over de dood bij haar foto’s van nabestaanden die huilen, schreef Hassona vorige zomer ook over haar eigen dood, „die onvermijdelijk is”. „Als ik sterf, wil ik een luidruchtige dood”, staat er. „Ik wil geen nieuwsflits zijn, of een nummer in een groep. Ik wil een dood waarvan de wereld zal horen, een nalatenschap die voor altijd blijft bestaan – dat het verstrijken van de tijd mijn foto’s niet kan begraven.”

Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 19 april 2025.

 

 

SHARTIE AART DEKKER: Onverwachte Oogst in mijn mini-Voedselbosje/Pluktuintje in wording op het Gors!

SHARTIE AART DEKKER

Onverwachte Oogst in mijn mini-Voedselbosje / Pluktuintje in wording op het Gors!

Alhoewel ik er  - doordat het interieur en de buitenkant van mijn inmiddels niet meer zo nieuwe huis nog steeds / steeds maar weer nieuwe aandacht, tijd, energie en geld opeisen -  nauwelijks tijd/energie voor heb, had ik al wel een ruw idee voor het rechtse deel van mijn voortuintje; daar projecteer ik een mini-Voedselbosje / Pluktuintje.

Wie schetste mijn verbazing toen er vorig jaar spontaan Frambozenstruikjes opschoten...

Die dit voorjaar voor het eerst vrucht droegen...waar de vele vogels wel raad mee wisten; ik heb er van slechts enkele zelf kunnen genieten...

Nog verbaasder was ik dat die paar struikjes zich zonder enige moeite van mezelf uitbreidden naar wat je gerust een florerend mini-frambozenbosje mag noemen...die zo'n maand geleden uitbundig begonnen te bloeien...

Met als gevolg door het late prachtige nazomerweer steeds meer rijpende, prachtige, grote en heerlijk smakende Zomerkiwi's  van mijn Rubus idaeus-struikjes...

Heerlijk en ook wel een beetje inspirerend!

(AD)

'DIT IS AMERIKA' / NRC BOEKEN-RECENSIES: 'Prachtige en schokkende (foto-)boeken over de onderklasse van Amerika' / KUDO 2020 /

 #ChildishGambino #ThisIsAmerica #GuavaIsland

Childish Gambino - This Is America (Official Video)

6 mei 2018

Donald Glover

 

Official Video for "This Is America" by Childish Gambino 

 

Listen to Childish Gambino: https://ChildishGambino.lnk.to/listenYD 

Watch more Childish Gambino videos: https://ChildishGambino.lnk.to/listen...

 *

https://www.nrc.nl/nieuws/2020/05/15/hoezo-is-amerika-so-great-a3999781

Recensie

Prachtige en schokkende boeken over de onderklasse van Amerika

Amerika Een fotograaf en een journalist schreven ieder een fascinerend boek over de Amerikaanse onderklasse. Het levert een heel ander Amerika op dan we meenden te kennen.

• Mark Lievisse Adriaanse 15 mei 2020 Leestijd 4 minuten

Een van de foto’s uit het boek Dignity van Chris Arnade. Foto Chris Arnade

Het is me altijd onduidelijk geweest wat Hillary Clinton bedoelde toen ze in 2016 zei dat Amerika „already great” was. Het was vast bedoeld als opbeurende en patriottistische repliek op het door Trump neergezette beeld van Amerika als vermorzeld land, maar het klonk wereldvreemd, geprivilegieerd en, eerlijk gezegd, waanzinnig.

Hoe waanzinnig bedenk ik me al bladerend door Dignity. Seeking Respect in Back Row America van fotograaf Chris Arnade (1965). Hij is een voormalig Wall Street-bankier die eerst uit interesse afreist naar de zwakste buurten van Brooklyn en zich later, nadat hij zijn baan heeft opgezegd, helemaal stort op wat hij ‘back row America’ noemt, de onderkant van de samenleving. In Dignity combineert hij foto’s met essayistische reportages.

Hij laat zien dat er niets ‘great’ is aan Amerika. Niet aan de bovenkant, maar daar kom ik zo op, en zeker niet aan de onderkant.

Het pijnlijkst zijn Arnades foto’s van door drugs vernielde levens en gezichten. Jaarlijks overlijden ruim zestigduizend Amerikanen aan een overdosis – mede daardoor dáált de levensverwachting van witte Amerikanen, maar Arnade heeft zulke cijfers niet nodig om de crisis te laten zien. Hij fotografeert de verweesde gezichten van een gezin dat leeft uit een winkelwagen. Van een jong stelletje dat verslagen in de camera kijkt, in de hoek liggen bierblikjes, op de grond pleisters die het bloeden van de naald moeten stoppen.

Wat een armoedig, vervallen land. Wie dit Amerika wil begrijpen, schrijft hij, moet in de McDonald’s gaan zitten. Wat er nog over is van gemeenschappen zit dáár. McDonald’s als gemeenschapscentrum in steden waar het enige sociale verband nog ellende lijkt te zijn. Arnade praat er met, en fotografeert, daklozen, drugsverslaafden, tienermoeders, bingo-spelende bejaarden, enzovoort.

Dat is wat Dignity zo sterk maakt: het toont Amerika voorbij de verhulling van massacultuur als ware het nog steeds een ongekend rijk land, voorbij de pretenties van politici ook, voorbij de illusies dat het land al great is – of het zomaar weer kan worden. Om rapper Childish Gambino aan te halen: ‘This is America’, in al haar lelijkheid en ellende.

Het is even laf als onmogelijk om politiek uit zo’n verhaal te houden. Dit is geen boek dat de opkomst van Trump wil verklaren, schrijft Arnade aan het begin. Maar je kunt de sociale crisis in Amerika ook niet los zien van Trump (en van Clinton, trouwens), denk ik.

Diagnose

De diagnose van Arnade is dat ‘back row America’ en ‘front row America’, de culturele, politieke en economische elites, uit elkaar zijn gegroeid. De bovenkant kijkt met afgunst naar beneden, de onderkant returns the favour. Arnade pleit voor meer begrip tussen de twee. Maar zou ‘meer met elkaar praten’ echt de oplossing zijn voor de dramatische economische omstandigheden waarin mensen aan de onderkant leven? Die hebben weinig aan goede gesprekken en alles aan een hoger minimumloon, aan gemeenschappen die weer floreren en aan een overheid die zich om hen bekommert.

Dat brengt me bij Amity and Prosperity. Het is vast beroepsdeformatie, maar tijdens het lezen dacht ik steeds: hoe fantastisch moet het als journalist zijn om een boek te schrijven over thema’s als ‘vriendschap’ en ‘welvaart’ dat zich afspeelt in twee gehuchten die precies zo heten? Eliza Griswold (The New Yorker) had dat geluk en schreef een boek dat zich meet met de beste journalistieke boeken die de laatste jaren de teloorgang van Amerika beschreven, zoals Janesville en The Unwinding.

Griswold (1973) beschrijft verhalend de strijd van Stacey Haney, een verpleegster met twee kinderen, die in een oude boerderij woont in Amity, Pennsylvania. Rijd door staten als Pennsylvania en West Virginia en je ziet zulke gehuchten overal. ‘Small town USA’, romantiseert countryster Justin Moore het: ‘everybody knows me and I know them; and I believe that’s the way we were supposed to live’.

Evengoed is dat het Amerika van vervallen huizen en leegstaande fabrieken die als mausolea langs de weg staan. De banen verdwenen en daarmee de welvaart en, zou je met enige overdrijving kunnen zeggen, de Amerikaanse droom. Maar dan!

Boren en delven

Zoals in veel van dit soort gemeenschappen lijkt fracking, het met zware trillingen uit de aarde delven van schalieolie en -gas, uitkomst te bieden. Stacey Haney hoort het van buurtgenoten: laat frackingbedrijf Range boren op je land en je krijgt er goed voor betaald. Kan ze met dat geld dan wél de eindjes aan elkaar knopen?

Wellicht, maar je wordt er ook ernstig ziek van. Plots sterven de dieren van Haney en worden haar kinderen ziek. Het water, ontdekt ze, is vergiftigd.

Maar wie is verantwoordelijk? Het bedrijf Range ontkent alles, laat onderzoeken manipuleren en doet, gesteund door de overheid, niets voor ze.

Haney besluit terug te vechten en gaat een jarenlange juridische strijd aan om haar kinderen en haar gemeenschap te redden. Hoewel, ‘gemeenschap’; haar buren zijn minder enthousiast over haar strijd. Zij verdienen goed geld aan de vergoedingen die de fracking-industrie ze betaalt voor het gebruik van hun land. Daarmee gaat het boek eigenlijk over het tegenovergestelde van vriendschap en welvaart; om verraad en verval.

Amity and Prosperity is het verhaal van een gecorrumpeerde overheid die zich laat leiden door de belangen van grote bedrijven, van een economisch systeem dat zich niets aantrekt van de ecologische en sociale schade die het veroorzaakt – het verhaal van het moderne Amerika dus.

En dan zie je dat het Amerika dat Chris Arnade fotografeert en beschrijft grotendeels hetzelfde is als dat van Amity and Prosperity. Het zijn gebroken levens en gemeenschappen, in een gebroken samenleving, in een land waarvan je je kunt afvragen of het nog geheeld kan worden. Dat is waarom een politieke buitenstaander die belooft het systeem op te blazen voor veel Amerikanen aantrekkelijker is dan een kandidaat die al decennia tot de (gecorrumpeerde) politieke klasse behoort – een klasse die kiezers belooft de Amerikaanse droom weer tastbaar te maken, maar zich onderwijl onderwerpt aan de wensen van het kapitaal. De kracht van Dignity en Amity and Prosperity is dat ze precies dat verraad laten zien.

 

Chris Arnade: Dignity. Seeking Respect in Back Row America. Penguin Putnam, 304 blz. € 26,99

●●●●●

 

Eliza Griswold: Amity and Prosperity. One Family and the Fracturing of America. Headline Publishing Group, 336 blz. € 25,99

●●●●●

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 15 mei 2020

 

ALTIJD WEER EVEN MOOI / DOUMENTAIRE(42min, 2017) / NOORDERLICHT TOERISME: Polarlichter: Zauber am Himmel / ZWEEDS LAPLAND / MIJN BUCKETLIST: FINS LAPLAND OF... /

 

Doku (2017) - Polarlichter: Zauber am Himmel - HD/HQ

•31 mrt. 2017

doku point

► Weiterhin werbefreie Dokus in HD? ◄ ► Unterstützt diesen Kanal, haltet ihn am Leben ◄ ► Spenden: https://www.tipeeestream.com/dokupoin...​ ◄ ► Das Team dokupoint bedankt sich ◄

 

 

SHARTIE AART DEKKER / FRAGMENT NRC FOTOSERIE: Bonsai's Kweken - Het engelengeduld van de hobbyist / IK ZOU ER BIJNA JALOERS VAN WORDEN... /

Kees met zijn bonsai bomen. Foto Daniëlle Moelker

‘Zo’n dikke boom in zo’n klein schaaltje’

- Kees

Nee, het zijn geen speciale Japanse bomen, legt Kees (69) uit. Het zijn gewone bomen die klein worden gehouden door de wortels en de takken op een bepaalde manier te snoeien. De penwortels moeten eraf, de haarwortels moeten blijven. Verder gebruikt Kees speciale aarde, acadama, en speciale kunstmest.

De gepensioneerde verpleegkundig specialist heeft vooral lariksen, jeneverbessen en taxussen. Een appelboom met piepkleine rode appeltjes. Waar het om gaat bij bonzaibomen? „Dat hij de uitstraling heeft van een hele oude boom. Dat je denkt: hoe bestaat het, zo’n dikke boom in zo’n klein schaaltje?” Ja, dat heeft hij zelf na dertig jaar kweken nog steeds: „Anders zou de hobby doodbloeden.”

Het bovenstaande is een Fragment van een fotoserie/het artikel: 'Het-engelengeduld-van-de-hobbyist' :

Het engelen-geduld van de hobbyist

Daniëlle Moelker fotografeerde de toewijding van mensen met een hobby. „Vaak hadden ze niet eens meer in de gaten dat ik er was.”

• Wilfred Takken 4 juni 2020 

Leestijd 6 minuten

Een Complete Versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 6 juni 2020 

 

SHARTIE AART DEKKER

Ik zou er bijna Jaloers van worden; het engelengeduld van deze hobbyist om (zulke) Bonsai's te kunnen Kweken...

Al zowat mijn hele leven koester ik de wens om (ook) bonsai's te kweken, maar verder dan wat halfslachtige pogingen ben ik tot op heden niet gekomen. Dus zulke oude als de man hierboven? Kansloze zaak. Er zo een kopen kost een fortuin, is minder leuk dan zelf kweken, en bovendien heb je een meer dan grote kans dat dat die dure plant dan onder jouw handen het loodje legt, dus dat is ook niks...

 

Kan er dus slechts bewonderend naar kijken, en...juist ja...

(AD)

PRIJSWINNENDE FOTOSERIE ZILVEREN CAMERA: De Exodus uit Borguz / NRC /

De hele Fotoserie 'Exodus uit Baghouz' waarmee  Oorlogsfotograaf Eddy van Wessel 'de Zilveren Camera 2019' won zie je op NRC.nl     ---  Hier  ---

 

   Lees ook deze artikelen  

•                 
  
  

  
  Fotoprijs

  
  

  
  Eddy van Wessel wint voor derde keer Zilveren Camera

  
  

  
  De belangrijkste Nederlandse  fotoprijs ging zaterdagavond naar oorlogsfotograaf Eddy van Wessel voor  zijn serie over de exodus uit het Syrische Baghouz.

  
  

  
  1 februari 2020
     
•                 
  
  

  
  De winnende foto’s van de Zilveren Camera in ‘protestjaar’ 2019

  
  

  
  2019 was  het jaar van de  protesten , ziet directeur Marcel Molle van de Zilveren Camera, die haar  zeventigjarige jubileum vierde.

  
  

  
  23 januari 2020
     
•                 
  
  

  
  Oorlog Syrië

  
  

  
  Al 350.000 mensen op de vlucht geslagen door gevechten in Idlib

  
  

  
  Zo’n 350.000 mensen zijn  sinds begin december op de vlucht geslagen  voor gevechten in Idlib, de  regio in het noordwesten van Syrië.

  
  

  
  17 januari 2020
     
•                 
  
  

  
  Beeldende kunst

  
  

  
  Wie gaat Palmyra restaureren?

  
  

  
  De verwoestingen die  IS-strijders in de Syrische archeologische stad Palmyra aanrichten waren  groot. Hulp bij herstel van het cultureel erfgoed is moeizaam, bleek  onlangs op…

  
  

  
  9 januari 2020
     
•                 
  
  

  
  Syrische vluchtelingen

  
  

  
  Erdogan: 80.000 vluchtelingen uit Idlib onderweg naar Turkije

  
  

  
  President Erdogan waarschuwde  zondag voor een nieuwe migratiecrisis. Zo’n 80.000 vluchtelingen uit  Idlib zouden onderweg zijn naar Turkije.

  
  

  
  22 december 2019
     

FOTO'S AART DEKKER: Zonsopkomst op het Gors, Zondag 24 november 2019

natu

FOTO AART DEKKER: Eerste Winterse Zonsopkomst op 'het Gors' - Winter 2019-20

20191120_Eerste_Winterse_Zonsopkomst op het Gors (2019-20,Aart Dekker)

AANRADER: Vakantieland Bulgarije in een minuut / MET DANK AAN NICKOLAI TENEV - BASKETBALL-AGENT-FOTOGRAAF-ORGANISATOR /

Prachtig en Facinerend Bulgarije

Met dank aan mijn Vriend Nickolai Tenev,  ---  Hier  ---  en ---  Hier  - op LinkedIn,

veel meer van dit soort filmpjes via Fb   ---  Hier  ---

MOOIE FOTO'S: Pulitzer Prijs

NRC.nl/nieuws/2019/04/16/pulitzer-prize-breaking-news-photography

MEMORIAM BD / TOEVALLIG OVER GESTRUIKELD: 'Overleden stadsfotograaf Jan Verhoeff, met dat petje, was Den Bosch en Oeteldonk' / BASKETBALL DEN BOSCH /

Jan Verhoeff met zijn eeuwig petje ©(C) Marc Bolsius

CITAAT(Memoriam BD, Originele bericht via Topics.nl   ---  Hier  ---)":
"Verhoeff kende Den Bosch als zijn broekzak, maar was in 1973 ook bij de gijzeling in een boerderij in Deil, de gijzeling in het Indonesisch consulaat in 1977 in Den Haag en de Bijlmerramp in 1992. En kind aan huis in de Bossche sport, bij FC Den Bosch en het basketbal maar ook bij de laatste verreden Elsftedentocht in 1997"

Overleden stadsfotograaf Jan Verhoeff, met dat petje, was Den Bosch en Oeteldonk

DEN BOSCH – Iedereen in Den Bosch kende fotograaf Jan Verhoeff, de fotograaf kende iedereen. De stadsfotograaf van het Brabants Dagblad overleed zaterdag op 74-jarige leeftijd. Uit het vooral analoge en zwart-wit tijdperk maakte Verhoeff kleurrijke foto’s in Den Bosch en de regio.

Jos van de Ven 2 december 2018, 12:13

Verhoeff begon als dimafonist (artikelen uittikken die correspondenten via de telefoon inspraken) bij zijn krant aan het Emmaplein. Na zes jaar Koninklijke Marine en af en toe als invaller-fotograaf kwam Verhoeff na het volgen van de fotovakschool in 1971 bij het Brabants Dagblad in dienst. Voor deze krant maakte Verhoeff 70.000 tot 80.000 foto’s. Steeds weer met dat petje op, gekocht tijdens een vakantie in Normandië, als het Kuifje onder de fotografen.

Niemand in Den Bosch die zoveel contacten had als Verhoeff, met mensen op straat, in het stadhuis van Den Bosch of bij de provincie. Hij leverde het Brabants Dagblad onmetelijk veel tips op. Bij de ongeveer tien tot vijftien foto’s die Verhoeff dagelijks maakte zat altijd wel een foto van een zelfgekozen onderwerp, op eigen initiatief. Verhoeff kende Den Bosch als zijn broekzak, maar was in 1973 ook bij de gijzeling in een boerderij in Deil, de gijzeling in het Indonesisch consulaat in 1977 in Den Haag en de Bijlmerramp in 1992. En kind aan huis in de Bossche sport, bij FC Den Bosch en het basketbal maar ook bij de laatste verreden Elsftedentocht in 1997.

Mensen, daar ging het bij Verhoeff om. Jarenlang verzette hij zich tegen het maken van foto’s van ongelukken, uit piëteit met familieleden. Hij was liever onder en met de mensen, bij koninklijke onderscheidingen en huwelijksfeesten. Menig keer is Verhoeff aangesproken, om zijn foto’s te kunnen gebruiken voor bidprentjes.

Oeteldonk

Oeteldonk en Verhoeff was één. Lid van De Bossche Bollen (met Cor Versteeg), hoffotograaf en mede-oprichter van de Oeteldonkse Kletsavonden. In die dagen ruilde hij zijn blauwe petje in voor een roodwitgeel exemplaar. En toog hij op de carnavalsmaandag na zijn werk Oeteldonk in. Met in zijn zak foto’s van die dag, tot een klein pakketje opgevouwen om te geven aan de Oeteldonkers die hij had vastgelegd.

Verhoeff nam in juni 2007 afscheid van het Brabants Dagblad, met een expositie in het Noordbrabants Museum en een boek met 500 foto’s. De selectie viel vooral op foto's waar mensen op staan.

Ook een belangrijke figuur in het Bossche Carnaval dus:

Jan Verhoeff krijgt de Gouden Kees uit handen van Peer vaan den Muggenheuvel

Media Leer Park

Gepubliceerd op 26 feb. 2017

Naast veel waardering voor drie kletsacts op de laatste van de Kletsavonden Oeteldonk, klapte het publiek ook de handen stuk voor Jan Verhoeff - Professional, voormalig fotograaf van het Brabants Dagblad. Hij was 42 jaar geleden mede-oprichter van de Oeteldonkse Kletsavonden en kreeg daarvoor de hoge Oeteldonkse onderscheiding de Gouden Kees uit handen van Peer vaan den Muggenheuvel tot den Bobberd.

LANG VIDEO INTERVIEW ARIE INT VELD / iBASKETBALL AANRADER: Worthy de Jong over Positivisme, Leven & Carrière & Alles / ORANGE LION / ZORG&ZEKERHEID LEIDEN

CITAAT(Lang Interview(45min) Arie Int Veld met Worthy de Jong over Alles, kijk vooral v.a. minuut 33; 'We moeten Positief zijn!'):
"Voor het Leidse publiek heeft Worthy geen tips: ze doen het al perfect. Ze komen massaal naar de wedstrijden, en "ze zijn luid". Vooral zo doorgaan dus. Voor alle basketballvolgers heeft hij wel een advies: laat aan iedereen weten dat basketball de mooiste sport ter wereld is. Juist degenen die de sport al goed kennen, moeten er positief over zijn. Dan maak je ook de mensen positief, voor wie basketball nog niet zo bekend is."

Verder heeft hij het o.a. over 'de Broek'...

Kijk het Interview:
https://youtu.be/vV4PP7agE0w
#zzleiden #leiden #interview #worthy #dejong

20180426 interview met Worthy de Jong van Zorg en Zekerheid Leiden

In onze reeks diepte-interviews met de mannen van Zorg en…

Zorg en Zekerheid Leiden Basketball

Gepubliceerd op 30 apr. 2018

In onze reeks diepte-interviews met de mannen van Zorg en Zekerheid Leiden spraken we dit keer met Worthy de Jong. De smaakmaker van ZZ Leiden vertelt uitgebreid over het begin van zijn carrière.

Het begon allemaal bij Club 2000 in Amsterdam. Worthy's talent werd ontdekt op een groot jeugdtoernooi, en toen ging het snel: USA, Urk, Rotterdam, Leiden, Oranje, Zagreb, Boulogne-sur-Mer, en opnieuw Leiden. Worthy is een goede verteller, hij neemt ons soepel mee door zijn basketballleven. 

Hij legt uit wat de rol van teamgenoten was toen hij als bijna-rookie bij Leiden begon en meteen de legendarische titel van 2011 pakte. 

Hoe hij uitgroeide tot een uitblinker op EuroBasket 2015 in Kroatië, met als hoogtepunt zijn wedstrijd tegen de huidige Europees kampioen Slovenië. In Frankrijk had hij een boeiend jaar, waarbij het gebrek aan vernuft in de defense hem verraste. 

Van coach Toon van Helfteren had hij geleerd, om in de aanval zichzelf te zijn, en in de verdediging hard en slim te spelen, met duidelijke afspraken. Frankrijk bood hem wel de kans, om onder andere zijn afstandsschot sterk te verbeteren, en te leren van sterren als Teddy Gipson. Nu is Worthy weer 'thuis'. 

Hij voelt zich goed in Leiden en geniet van zijn gezin. 

Zijn zoon inspireert hem, niet alleen thuis, maar bijvoorbeeld ook bij het ontwerpen van een nieuwe kledinglijn voor kinderen. In september lanceert De Jong deze, samen met twee compagnons. De designs liggen al klaar voor productie. 

Worthy's artistieke spel sluit aan bij zijn gevoel voor fotografie. Die bezigheden staan nu even op een wat lager pitje, maar kunnen na zijn loopbaan als speler zomaar op een hoger plan komen. 

Voorlopig werkt hij hard verder aan zijn basketballcarrière. Eerst de play-offs, die ook meteen de ideale 'aanloop' zijn naar de twee cruciale interlands van Oranje, in juni in Groningen. 

Voor het Leidse publiek heeft Worthy geen tips: ze doen het al perfect. Ze komen massaal naar de wedstrijden, en "ze zijn luid". Vooral zo doorgaan dus. 

Voor alle basketballvolgers heeft hij wel een advies: laat aan iedereen weten dat basketball de mooiste sport ter wereld is. Juist degenen die de sport al goed kennen, moeten er positief over zijn. Dan maak je ook de mensen positief, voor wie basketball nog niet zo bekend is. 

Nadat De Jong heeft uitgelegd, waar zijn bijzondere voornaam vandaan komt (én, dat zijn vader deze pas bedacht, toen de geboorteaangifte al was gedaan!), moeten we nog één raadsel oplossen: 

De Broek. Ook daar heeft de international een duidelijke uitleg voor. 

In 2019 is het WK 3x3 in Worthy's eigen Amsterdam. Ziet hij zichzelf door de lucht boven het Museumplein vliegen? Met net zulke block shots als hij ooit tegen NBA All*Star Paul George liet zien in Hilversum? De Jong sluit het niet uit, zolang 3x3 te combineren zou zijn met 5-tegen-5. 

Voor het zover is, wil De Jong eerst ZZ Leiden ver brengen in de play-offs, met als doel de finale. En als ZZ Leiden eenmaal daar staat ... in 2011 heeft De Jong zelf laten zien, dat dan alles mogelijk is. 

Productie: http://www.aaresultaat.nl 

AART&BEN / SCHAATSEN: 't is Lente! Maar minder dan twee weken geleden...

Twee (hele) Oude Koude Mannen...

...op de Rottemeren..! (Foto's Ben Ponsioen)

NATUURLIJK NEDERLAND & HET WASSENDE RIVIERWATER / RIVIER DE DINKEL / PRACHTIGE FOTO'S / HUMOR

Hoogwater veroorzaakt ondergelopen weilanden aan de oevers van de Dinkel bij de Ravenhorsterweg. De Dinkel is de enige Nederlandse rivier met oorspronkelijke loop. De foto is gemaakt met een drone, in de richting van de Duitse grens. De windmolens op de achtergrond staan op Duits grondgebied. Foto Eric Brinkhorst

Afzettingen en extra dijkinspecties bij Rijn

In Nijmegen wordt de Waalkade vrijgemaakt en in Woudrichem zijn de stadspoorten gesloten.

• Maarten Back

7 januari 2018 

 Lees het hele artikel van NRC.nl   ---  Hier  ---

***

 Nog meer NRC-berichtgeving over het extreem hoog stromende rivierwater, met nog meer practige foto's:   ---  Hier  ---

***

Meer over de Fotograaf Eric Brinkhorst:

 

Eric Brinkhorst Fotografie B.V.

Beckumerschoolweg 58

7554PZ  Beckum  ( Gemeente Hengelo Ov )

Eric Brinkhorst Fotografie: Welkom

www.brinkhorst.nl/

Reeds 5 jaar ben ik actief binnen de dronefotografie. Ik heb mijn ROC-light licentie en mijn drone is geregistreerd. Ik ben te bereiken op: 06-53496790 en eric@brinkhorst.nl. eric alfons. Eric Brinkhorst Fotografie B.V.. Beckumerschoolweg 58. 7554PZ Beckum ( Gemeente Hengelo Ov ). eric@brinkhorst.nl. Mob: 0653496790.

Nieuws | Eric Brinkhorst Fotografie

www.brinkhorst.nl/nieuws.html

Parijs Charlie Hebdo manifestatie. place de la république ©foto eric brinkhorst. 2014-09-28 23.41.59. 271040 2082404333363 2553817 n. 266550 2086648759471 4856209 o. 12742548 10207792777871060 med hr-6. zoutcavernes med hr-8. Schermafbeelding 2015-08-21 om 23.19.43. schermafbeelding-2016-03-04 ...

Drone | Eric Brinkhorst Fotografie

www.brinkhorst.nl/drone.html

15 aug. 2017 - enschede airport twente drone innovation dag anti drone dag roofvogel vangt drone arend ©foto eric brinkhorst Enschede Op airport twente is de eerste drone innovatie dag gehouden. Thema van de dag betreft anti drone maatregelen. Nieuwe technieken ontregelen drones en / of vangen drones. 

***

Bonus van de Gelderlander, in Nijmegen:

De ondergelopen Waalkade in 1995 met het bruidspaar Martin Dral en Elke de Jong.

Waalkade gaat zondag dicht want hij loopt onder

NIJMEGEN - De waterstand in de Waal wordt zo hoog dat de Waalkade in Nijmegen zal onderlopen. Dat gaat volgens Rijkswaterstaat gebeuren op maandag. Vanaf zondagavond 18.00 mag er geen verkeer meer op de kade komen. 

Anne Nijtmans 05-01-18, 16:31 Laatste update: 21:37

Hele artikel  van 'de Gelderlander' ---  Hier  ---   

EGON STEUER EN LACE STRONG E.V.A. EX-INTERNATIONALS & CO BIJ ORANGE LIONS VS. OOSTENRIJK / FOTO'S AART DEKKER

Ex-Bondscoach Egon Steuer met Ex-International en NMT-Voorzitter Bert Kragtwijk

Het lijkt alweer zo lang geleden  -16 Augustus 2017- de Orange Lions stonden voor wat op dat moment leek de belangrijkste Interland van de Zomer van 2017  -Thuis tegen Oostenrijk, om de eerste plaats in de Groep Pre-Qualifiers voor het WK van 2019 in China. Bij winst zou Nederland zeker eerste zijn in die Groep, en dan hopelijk net een beetje voordeel hebben bij de Loting voor de indeling van de volgende ronde Qualifiers.

Ed Lace Strong, Karel Pastor, Egon Steuer en Karel Vrolijk

Het was vol en warm in de Kleine Zaal van de Sport Hallen Zuid in Amsterdam, het werd spannend tegen een Oostenrijk dat beter naar zijn 'Max' reikte dan Oranje, de sfeer was goed, maar ook deze wedstrijd weer was het publiek (nog) niet de 'X-factor' die het stroef draaiende team over de drempel trok. In 'Crunch-time' was het o.a. de geweldig spelende Thomas Schreiner die juist Oostenrijk over de drempel trok. "Oostenrijk Eerste"; wie dacht dat op dat moment niet? Nou...Oranje; want dat deed in Tirana, Albanië het ongedachte en ging in de laatste drie kwarten als een stoomtrein over dat Balkanland heen, en werd aldus alsnog Eerste... Maar of het daadwerkelijk het gewenste voordeel bij de 'gewogen' Loting zorgde staat nog te bezien; Nederland treft in zijn Groep Kroatië, Roemenië en Italië, Oostenrijk op zijn beurt Servië, Duitsland en Georgië...de tijd zal het leren!

De volgende stap:

Vrijdag 24 November, Topsport Centrum Almere: 

Orange Lions vs. Kroatie; 

Cruciaal - Be There!

Kaarten:   ---  Hier  --- 

Alle Groepsindelingen voor de WK-Qualifiers zijn   ---  Hier  ---  te vinden.

Rene Ebeltjes, Jos Kuipers en Egon Steuer

De wedstrijden van Oranje Basketball worden ook meer en meer -zoals de (A)HBW dat decennia lang was- een platform waar Basketball-Insiders elkaar treffen, er is een duidelijk Reünie-effect. En dat is goed, want de Nederlandse Baketball-wereld zou veel vaker in zo'n goede sfeer SAMEN moeten komen, en dat goede gevoel door moeten trekken naar ACTIE om het Nederlandse Basketball van nu op een hoger plan te krijgen.

Marja en Rob Tuin(Ex-Teammanager NT) en Egon Steuer

Voor mij persoonlijk was het -afgezien dan van het toch ietwat teleurstellende resultaat- een speciale avond. Dat zat zo: zoals bekend bij velen organiseert Henk Pieterse al vele jaren regelmatig wedstrijden met Ex-Internationals. Sinds 2010 vraagt hij mij dan vaak of ik wil 'coachen' en/of mee wil helpen spelers bij elkaar te krijgen. 

Karen Mulder en Egon Steuer

Zo ook in September 2016; op de rol stond een wedstrijd bij Almonte, Eindhoven, waar een groep Ex-Flamingo's (uit Haarlem en Omstreken) tegen een verzameling 'Ex-Internationals en Anderen' aantrad. De Coach van Flamingo's was voor mij een Legende die ik nog nooit echt persoonlijk had ontmoet: Ex-Bondscoach Egon Steuer. Die avond maakten wij voor het eerst echt kennis met elkaar. We spraken ook af dat hij bij een volgende gelegenheid mee zou gaan naar een Interland, iets wat hij al een jaar of dertig niet had gedaan. En zo kwam het dat ik Egon Steuer en Lace Strong uitnodigde om mee te gaan naar Nederland - Oostenrijk... Ik nam mijn camera ook mee...

Charis Sideris, Jan Bruin, Karel Pastor en Egon Steuer

Het werd voor de wedstrijd, in de rust en na afloop een komen en gaan op van Ex-Internationals en Ex-Coaches. Dat leverde de Foto's bij dit stukje en meer -zie de Link onderaan- op. Ik heb ervan genoten, en ik denk vele van de geportretteerden ook...

Rob van Essen en Egon Steuer

Jos Pelk en Egon Steuer

Ron Richel, Karel Vrolijk, Lace Strong, Egon Steuer en Karel Pastor

Mart Smeets

Meer Foto's van deze Serie:   ---  Hier  ---

AART DEKKER

LUC REUVERS IS IN AMSTERDAM / STREETBALL MASTERS / FOTO'S / AANRADER: Ennuhh: Mooi Weer!

Luc is overal, Luc is -tenminste voor mij- ongelofelijk...en voor mij ook zeker een van de Toppers in het Nederlandse Basketball!

En nu is hij:

Luc Reuvers heeft 5 nieuwe foto's toegevoegd — met Luc Reuvers bij Olympisch Stadion.

10 minuten · Amsterdam, North Holland · 

Streetball Masters Amsterdam

Leuk

Leuk

Geweldig

Grappig

Verbluft

Verdrietig

Boos

Opmerking plaatsenDelen Buffer