Posts tonen met het label Dourisseau. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dourisseau. Alle posts tonen

woensdag 2 augustus 2023

AANRADER! / PODCAST(1h6m) Dourisseau Radio: Jacob Klompien - " Er volgt nog een hele spannende week!" / INZICHT IN EEN DRAMA #BNXT / PROFESSIONEEL MANNEN BASKETBALL NEDERLAND & BELGIE /

Een verhelderend gesprek met de leidende man van de taskforce die de afgelopen periode heeft getracht de inmiddels failliete Basketballclub Donar Groningen te redden. En wat zijn de mogelijkheden nog om Topbasketball voor de stad Groningen en die duizenden Fans te behouden?  

Dourisseau Radio: " Er volgt nog een hele spannende week!"

Donar is failliet. De taskforce onder leiding van Jacob Klompien en het bestuur van Donar heeft keihard gewerkt om tot een doorstart te komen zonder faillissement, maar dat is helaas niet gelukt. Wat dit betekent en of er nu nog opties zijn voor profbasketbal in Groningen bespreken we met de man die maandagmiddag het slechte nieuws moest brengen.

  

vrijdag 24 december 2021

CRUCIALE TIJDEN IN HET VOORUITSCHIET BIJ DONAR BASKETBALL DUS.... NIEUWS @Dourisseau Radio / TECHNISCH BELEID /

 

vrijdag 26 november 2021

PREVIEW NEDERLAND – IJSLAND: Q&A met de IJslandse coach Ingi Þór Steinþórsson over het IJslandse en Nederlandse Basketball / OUD-COACH VAN JASON DOURISSEAU /

 

Ingi Þór Steinþórsson, hier als coach van een Nationaal Jeugd Team van IJsland(Foto: Karfan.is

PREVIEW NEDERLAND – IJSLAND 

Q&A met de IJslandse coach Ingi Þór Steinþórsson

Vrijdag 26 november 2021 gaat voor de Orange Lions Mannen de FIBA WBC 2023 de eerste bal omhoog in de eerste (van mogelijk twee) Groepsfases van de Kwalificatie voor het Wereldkampioenschap. Fiba noemt dat WBC Qualifiers 2023 Round-1.

De eerste tegenstander in het eerste Window van drie keer twee wedstrijden, die eerste ronde is IJsland – zo op het eerste gezicht een ideale om op gang te komen – daarna volgen Powerhouses Italïe, in het tweede Window Rusland Uit en Thuis, en in het laatste Window moet Nederland naar IJsland en sluit af Thuis tegen Italië. De eerste drie worden samengevoegd met de top-3 van de groep Spanje, Noord-Macedonië, Georgië en Oekraïne, en nemen de onderlinge wedstrijdpunten mee in de groep die dan dus uit zes landen bestaat. Uiteindelijk plaatsen zich er van die zes drie voor het WK dat wordt gespeeld in Indonesië, de Filipijnen en Japan (via deze link kan je dit proces ook in een video(1 minuut) van FIBA bekijken.

Goed, IJsland dus als eerste horde die Nederland moet zien te nemen. Dat is een Must-win wedstrijd willen de Orange Lions zo lang mogelijk in de race blijven voor kwalificatie, maar IJsland is traditioneel een zeer lastige tegenstander voor Oranje; bloedfanatiek, ze geven nooit op, spelen vaak goed als team en hebben doorgaans de driepunter als sterk wapen. Toch zullen weinig mensen veel weten van het IJslandse Basketball, dat ondanks een zeer kleine bevolking de laatste jaren ongeveer dezelfde prestaties leverde als onze Oranje Basketballers.

Om het beeld van de Nederlandse Basketball-liefhebbers op het IJslandse Basketball wat te verbeteren, stelde ik een aantal vragen aan Ingi Þór Steinþórsson een coach die ik goed ken van vele toernooien en EK's met IJslandse MU18 en MU16-teams. Zo zag ik hem hij ooit de IJslandse MU16 in de Fiba MU-16 A-divisie coachen en nodigde hij me tijdens een MU18 B-divisie eens uit om op een rustdag een vriendschappelijke wedstrijd tegen Saoedi-Arabië deze naast hem op de bank te komen beleven. Een deel van de spelers van die MU18 speelt vrijdag in de Nationale Ploeg tegen Oranje.

Als club-coach was Ingi ooit de coach van Jason Dourissau voordat deze in Groningen voor Donar kwam spelen.

De antwoorden hieronder zijn in zijn eigen woorden in het Engels. Sommige cijfers zijn voor Nederlandse begrippen verbazingwekkend; zo verwacht hij dat meer dan een kwart van de IJslanders de Live op nationale TV uitgezonden wedstrijd zullen bekijken – ik vermoed dat bij Ziggo en NBB de vlag uitgaat als Nederland daar zelfs maar een beetje in de buurt komt – en telt de IJslandse Bond op een bevolking van iets meer dan 366.000 zielen iets meer dan 9.000 geregistreerde spelers. Zouden we deze cijfers naar rato tegen de Nederlandse bevolking afzetten dan zouden de NBB dus 428.000 leden moeten tellen en zouden er vrijdag zo'n 4.765.000 mensen af moeten stemmen op de ZiggoSport uitzending.

Zijn laatste nieuws is dat een van de beste IJslandse spelers – zo niet de beste(AD) – Haukur Pálsson(GF) geblesseerd is en niet zal spelen, net als Captain Hörður Axel Vilhjálmsson(PG). Dus lees vooral het hele interview (het is te vertalen via de translate-knop op deze Blog).

AART DEKKER

 

Hey Ingi,

Coming Friday both our National Men's Team kick of the 2023 World Cup Qualifiers with a game in Almere, The Netherlands, in what could be an exciting start of a potentially great 'Road to'. A nice reason to put up some questions about our National Basketball Prides?

We met each other a long time ago when I was scouting International Youth Basketball and you were coaching Icelandic National Youth Teams in quite some European Championships and Nordic Cup Tournaments. You know Iceland always was one of my favourites because I love your beautiful country, and because of the way Icelanders play, coach and live our great sport. What I like so much of 'the Iceland way'? Because your country has such a small population, is so far away from everything, and is often seen as an underdog, but is always putting up a fight, plays relentless with a 'never-quit' mentality and does so in an attractive, daring and up-tempo style. Icelandic teams are most often well coached, with often intelligent players too, and are often topping expectations. Never underestimate an Icelandic team!

I don't think many Dutch have seen much of Iceland Basketball, nor do I think many people really know a lot about it. And because a game is always more interesting when you known more about the opponent, I 'd like to ask you about your Basketball at Iceland, your National Team, how Dutch Basketball is seen in your country and what the expectations are for Friday and the Road beyond that.

Because of another bizar COVID19-peak also this game will be played without a crowd; a disappointment for everybody.


Question: can you sketch a short overview of Icelandic Basketball? What's the membership of your Federation? How many people play the game in total, and how are they split over categories Men, Women, seniors and youth? How many people are somehow involved somehow with Basketball? How does the sport rank in popularity compared with other sports?

Answer: In 2020, there were a total of 9030 registered basketball players in Iceland. Basketball has grown considerably over the last ten years, with a rise in the number of players and attention in the media.

A breakdown of the numbers from 2020 shows that we had just over 6100 male players and about 2900 female players. I have broken down the difference between genders and age in the table below.

 

Gender

Age

2020

Male

0-12

2672

Male

13-18

1730

Male

19+

1757







Gender

Age

2020

Female

0-12

1394

Female

13-18

845

Female

19-25

632


In general, basketball is probably the second biggest sport in Iceland, when we take everything into account. In terms of registered players, we are the fifth biggest. When we include the number of spectators, attention, and media coverage, basketball is now the second biggest sport in Iceland.

 

Question: can you also sketch the mission of the Federation? And how it is organized? What is the filosophy on Talent-development not only of players, but also of coaches, refs and so on?

Answer: Our Federation has the ambition to do the best for Icelandic basketball; we did great playing in two Eurobasket Tournaments with the Men in recent years, and I hope to see the team there sometime again. The Federation has good connection to FIBA after our former President Ólafur Rafnsson was president of FIBA Europe until he passed away way too soon. Our President today – Hannes Jonsson – is working hard for Icelandic Basketball, and our board is doing all they can so our National teams can compete on as high a level as possible.

We have been working with a good philosphy with our youth national teams and the future for Men´s National Team is bright; we have talented players coming out of our youth program. Coaches and Refs here in Iceland have a high ambition to do well, and are always willing to learn and add to their game. We have coaches who live basketball and sacrifice all their spare time to work hard with our youth players.

And for our Youth Program; it´s a mix of a good program with our youth national teams and coaches that were willing to practice a lot, setting a standard to run good program for our youth teams. We did not always partcipate in every possible European compition, but when we did not, we still practised a lot and used our opportunities well. Youth team clubs here in Iceland did a good job also; they went abroad too and played for example in the Scania Cup Tournaments with good results, and all volunteers and parents around all of basketball here have been amazing helping all the players to have those opportunities. We start with our players in program when they are 11 years old and we have solid program for them all the way to our Men´s team.


Question: how many clubs are there, and how does the League look like? Is there anything typical for Icelandic clubs?

Answer: We have on the men´s site 4 leagues with around 38 teams, 12 in the Top Leagur, 10 in 2nd divsion, 10 in 3rd division and 6 in 4th divsion. The level on our top league is continuously getting stronger, and players that do well here in our league are signing in the big leagues in Europe. The next step should be that Icelandic clubs start play in the Fiba Europe Cup again; I really hope the best teams will do that. On the Women's side we have a Top League with 8 teams and 2nd league with 11 teams.


Question: Iceland drew a lot of attention and respect in our country with the National Program for a Healthy Youth to take them away from drinking alcohol and using drugs as much as possible. Can you sketch that in brief? How did that program influence the development of the sport of Basketball?

Answer: The Government provided the money a little bit, but in order to have everything running smoothly, the Federation had to invest more of it's own. Our government understands how important it is for youth to stay in sport and are always trying to do better on supporting for them.


Question: How is Dutch Basketball – and more specifically our National Men's Team – seen in your country and your Basketball Community?

Answer: We have good respect for Dutch Basketball we have had some few Icelandic Players over there but that´s some years ago. Your National Youth Teams are strong with good height, something that we haven´t got a lot of. Icelandic people don´t know too much of Dutch Basketball because we don´t see it in TV. It´s more the coaches that are around our National Youth Teams and the Men that know all about it.


Question: What a lot of people here won't know is that your Men have played at EuroBasket more often in recent times than ours. I expect every Icelandic fan and insider to know that. How is this match-up seen; what are the expectations for this crucial game for both of us?

Answer: I think almost every Icelandic Basketball Fan was supporting our National team at Eurobasket, first in Berlin and then later in Helsinki. The team did good and there where a lot of other strong Basketball Nations that “should” have participated but weren´t. Our team has a great coach and the level of our players is good. We have finally have height on our team in Tryggvi Hlinason that we didn´t have when we participated on EuroBasket tournaments, but like I said earlier the future of our National team is good and we have players with big hearts for their National Team. I believe that the expectations for both teams are to leave each other behind in this group to qualify for next round.


Question: Are there things people here should know? Things like how many players on the Roster are playing abroad (or did earlier) and for what kind of clubs they play? How many went to College in the USA, and how many played in Europe as youngsters? What can we Dutch expect to see Friday? How about the coaching staff?

Answer: On our National Team today we have only five of our 12 men roaster playing abroad, but two of them – Martin Hermansson and Tryggvi Hlynason – play in the ACB in Spain. Six players of the team played in college in the US, of whom Jon Axel Gudmundsson played very well with Davidson. The rest of the players play here in the Top League which – like I mentioned before – is more competive than ever before. We are missing Haukur Pálsson – who played in the ACB last season – he´s injured, and so is our captain for last games Hörður Axel Vilhjálmsson. Still we show up with good and exciting team and we look forward to watching them play against you guys. We have three players on the roaster that have been with youth programs in Spain and Italy. Our coaching staff is good and our head coach Craig Pedersen has been with the team for more than 10 years now and he has done a very good job with his staff.

 

Iceland coach Craig Pedersen beams with pride(Foto: FIBA.basketball)

Question: How many people are expected to follow the game, live or postponed?

Answer: All basketball fans in Iceland will be able to watch the game on our national TV so they don´t have any excuse to skip the game. I would say 100.000 people will watch the game, but remember that we are 350.000 here in Iceland


Question: After the game Friday, your men travel on to Russia. How about that game?

Answer: Our team goes into all games to win, but Russia is very strong team and we are realistic about our chance against them. We might see players that played less minutes on Friday play more in that game.

Ingi Þór Steinþórsson hier met gust-Sigurdur-Bjorgvinsson, FIBA certifiede coaches (Foto: kki.is)

Bonus Question: I also always enjoyed watching Icelandic teams, and meeting with all of you guys, because it felt like you were a strong community, with a shared sense of purpose, and a lot of will to work all together. Was my feeling correct? And could you describe how it is to work in such a community? I think we here could use more of that..!

Answer: For a long time we had few coaches working together with the youth national teams and we made a very strong force. We achieved amazing results of having our MU16 and MU18 in the A-divisions, and later our MU20 also in the A-division. It's different now; we see more changes on coaches now from year to year.


Thanks Ingi!

I hope we get a enjoyable game on Friday!

Greetings,


AART DEKKER

 

vrijdag 16 maart 2018

BASKETBALL IN DE LANDELIJKE MEDIA / NRC INTERVIEW / ...: Sean Cunningham en Jason Dourisseau: '‘Als je de NBA niet haalt, moet je een beetje nederig zijn’'

Leuk Interview van Steven Verseput, NRC Sport, met Sean Cunningham en Jason Dourissea, een dag of tien geleden. Omdat de meeste van mijn volgers het artikel niet gelezen zullen hebben...bij deze:

Het Originele artikel op NRC.nl met de foto's op groot formaat vind je  ---  Hier  --- Meer Basketball van NRC   ---  Hier   ---, bekijk vooral ook even de Sportfoto's van de Week, met een schitterende NCAA-foto!

‘Als je de NBA niet haalt, moet je een beetje nederig zijn’


Sean Cunningham en Jason Dourisseau Basketballers
De NBA was te hoog gegrepen. Nu spelen de twee Amerikanen, met Nederlands paspoort, voor het eerst Europese play-offs met het Groningse Donar. „Er zijn spelers die de genetische loterij hebben gewonnen. Je kunt lengte niet leren, right?”


De Amerikanen Sean Cunningham (links) en Jason Dourisseau, spelers van basketbalclub Donar. „Er is veel onbenut potentieel hier, zonde. Er moet geïnvesteerd worden, financieel en qua infrastructuur.” Foto’s Kees van de Veen

Drukte op het hoofdkantoor van de Groningse basketbalclub Donar in Martiniplaza, maandagmiddag. Coach Erik Braal bekijkt beelden van de komende tegenstander, een NOS-crew monteert een item over de club en beneden in de hal wordt het houten parket aangelegd voor een van de grootste wedstrijden uit de clubgeschiedenis.
Jason Dourisseau (34) en Sean Cunningham (31) leunen achterover in een stoel. De eerste is aanvoerder en heeft een iconische status in Groningen. Hij won hier vier landstitels, in Martiniplaza is een tribune naar hem vernoemd.
De tweede is een gewaardeerde, hardwerkende kracht. „We hebben eigenlijk nooit problemen met die jongens. Superprofs”, zegt Martin de Vries, bestuurslid technische zaken. „Nooit wat op aan te merken.”

Dourisseau en Cunningham praten rustig, met zware stem. Ze spreken Groningen uit met een zachte, ingehouden g.

Dourisseau: „Groningen is a fan-tas-tic place to play. We hebben een geweldige fanbase.”
Cunningham: „Exactly.”

Dourisseau: „De sfeer in Martiniplaza is ongelofelijk als het vol is. Natuurlijk, in de NBA heb je stadions met 20.000 plekken. Ik kijk er ook graag naar. Maar ik ben blij dat ik hier ben.”

Dinsdagavond speelt Donar voor het eerst in play-offs in Europees verband. In de achtste finale van de FIBA Europe Cup, dat wordt gezien als de vierde Europese competitie, treft het de Roemeense club Cluj-Napoca. Volgende week is de return in Roemenië. Het is voor het eerst sinds 2009 dat een Nederlandse club in Europese play-offs uitkomt, destijds was het Amsterdam.
Foto Kees van de Veen
Dourisseau en Cunningham zijn in Amerika geboren en opgegroeid, maar spelen onder de Nederlandse vlag. 

Dourisseau is getrouwd met een Groningse, ze hebben een kind en kochten een huis in het dorp Harkstede. Dourisseau – uit Omaha, Nebraska – deed zijn inburgeringscursus en kreeg in 2015 een Nederlands paspoort. „Ik voel mij ook zeker Nederlands.” 

Cunningham, opgegroeid in Los Angeles, heeft een Nederlands paspoort doordat zijn moeder Nederlandse is. Beiden kwamen enkele duels in actie voor de nationale ploeg. 

Hoe is het om in Groningen te spelen, terwijl de NBA [Noord-Amerikaanse basketbalcompetitie] jullie jeugddroom was?

Cunningham: „Zolang ik de sport kan spelen waar ik van hou, is het niet moeilijk mij te focussen. Ik vind het wel heel interessant om naar de NBA te kijken, hoe ze teams samenstellen, hoe spelers worden ingepast, wat wel en niet werkt bij ploegen.” 

Dourisseau: „Het belangrijkste is dat ik kan basketballen. Als kind wist ik dat als je de NBA niet haalt, er nog zo’n zeventig landen zijn met professionele competities. Ik ben begonnen in Duitsland en daarna speelde ik in IJsland, dan moet je een beetje nederig zijn. Ik vind het leuk hier. Maar ik weet dat het niet het hoogste niveau is.” 

Welke kwaliteiten misten jullie om de NBA te halen? 

Cunningham: „Je moet niet alleen goed zijn, soms is er meer nodig. Met mijn lengte moet je een beetje geluk hebben. Mijn fysieke coach in Amerika zei toen ik jong was: je bent 6 ft 3 in [zo’n 1,90 meter], hoe lang is dat nou? Dat is niet echt speciaal.”

Dourisseau: „1 procent van de basketballers wereldwijd haalt de NBA. Er zijn zeker spelers in de NBA die de genetische loterij hebben gewonnen. Ze zijn langer, groter. Je kunt lengte niet leren, right? En lengte is een onderdeel van het spel. Er zijn ook spelers, zoals Kyrie Irving: die is niet de grootste, sterkste, snelste, maar hij is wereldklasse qua balbehandeling, scoren. Om op dat niveau te komen, zijn de verschillen niet enorm, maar er zijn bepaalde dingen die je van de rest scheiden. 

De Foto's bij dit artikel zijn allemaal gemaakt door Kees van de Veen; bekijk ze   ---  Hier  --- op het grote formaat.


 „En als je eenmaal daar komt, heb je spelers die wegvallen, die komen naar Europa, of gaan naar China. En dan heb je wisselspelers, zo’n zeven man in een selectie, die zijn goed, maar ze vervullen een bepaalde rol in het team, zij zijn niet noodzakelijk de beste spelers ter wereld. En dan heb je het beste van het beste, LeBron James, Kyrie Irving, James Harden.” 

Tot tien, vijftien jaar geleden reisden er soms Amerikaanse basketballers naar Nederland die hier ook voor het avontuur en het feesten kwamen, vertelt Bas Kammenga, voorzitter van de supportersvereniging van Donar. „Hét voorbeeld van zo’n figuur is Mack Tuck. Dat was een center uit Amerika, die stond bij wijze van spreken dronken op het veld, nog van de avond ervoor. Hij liet in wedstrijden fantastische dingen zien, maar was soms ook periodes afwezig en niet in goede conditie.” Dat soort spelers zie je hier niet meer, zegt Kammenga. „Deze generatie Amerikanen zijn echt topsporters.”

Nederland is een land met veel lange mensen, vinden jullie het niet vreemd dat we niet meer presteren in basketbal? 

Cunningham: „Als ik in Amerika ben kijk ik over iedereen heen, als ik hier dan weer het vliegtuig uitstap, staat iedereen op ooghoogte. Het is een beetje gek. Lengte is belangrijk, maar het is geen grote sport hier.”

Dourisseau: „Voetbal is koning hier. Voor de jeugd is het zo: als je hard werkt en profvoetballer wordt, ben je financieel zeker. Dat is hetzelfde als je als kind in Amerika de NBA haalt. In Nederland heb je de DBL [Dutch Basketball League], maar daar word je niet rijk van. Het is zonde, want er is veel onbenut potentieel hier. Er moet geïnvesteerd worden, financieel en qua infrastructuur.
Foto Kees van de Veen
Dourisseau (sinds 2006) en Cunningham (2010) verblijven al lang in Europa. Ze kijken met verbazing naar het Amerika onder president Trump. 

Spelers als LeBron James en Stephen Curry spraken zich uit tegen Trump, is dat typisch voor de Amerikaanse sportcultuur? 

Dourisseau: „Ik respecteer het dat ze dat hebben gedaan. Bijvoorbeeld Michael Jordan zei nooit iets politieks, omdat hij bezorgd was over de samenwerking met sponsors. Het is een stap terug in de tijd, naar Kareem Abdul-Jabbar en Bill Russell. Zij stonden in de jaren zestig op voor de burgerrechten. In die tijd was het veel gevoeliger, ook voor henzelf. Ze hadden de moed om hun platform en status te gebruiken om zich uit te spreken, dat is geweldig. Om te spreken voor mensen die geen stem hebben.”

Correctie, 6 maart, 10:10 uur: in een eerdere versie stond abusievelijk de naam van Bas Kammenga verkeerd. Dit is aangepast.


vrijdag 27 januari 2017

DONAR GRONINGEN VS. LUKOIL AKADEMIC SOFIA / FIBA EUROCUP / COLUMN AART DEKKER / INTERVIEWS & KRANTEN: 'Prachtig...Maar waar waren de Landelijke Media?'

Donarspelers bedanken uitverkocht Martiniplaza
na een 8-op-14 Fiba Europe campagne
De vorige keer dat ik schreef over een wedstrijd van Donar op het Europese Platform waarbij ik aanwezig was, ging het over 'een puntje van strijd' tussen de Groningse Donar-coach Erik Braal en een (klein) deel van het Groninger Publiek...'the Times They Are a Changing', dichtte Nobelprijswinnaar Literatuur 2016 Bob Dylan ooit. Welnu, hoe van toepassing is dat op de situatie in Groningen! Voor het eerst in de Groningse Basketball-geschiedenis en uitverkocht huis bij een Internationale clubwedstrijd, en dat bij de laatste Europese wedstrijd van Donar in 2016-2017 -terwijl toch van tevoren bekend was dat de kansen op overleven niet heel groot waren-, een geweldige sfeer, en publiek dat tot zowat de laatste man, en tot en met de laatste minuut in de benen ging en hun team toejuichte en -klapte. En terecht!

Donar Groningen heeft mijns inziens een majeure stap vooruit gemaakt, en dat dan vooral ook omdat het Groninger Publiek die stap lijkt te hebben gemaakt..! En wel juist vooral doordat het publiek het Internationale Basketball begint te waarderen. En ook voor de organisatie Donar Groningen gold nog niet zo lang geleden dat als de keuze moest worden gemaakt tussen Internationaal spelen, en een extra speler die de kans op een Kampioenschap iets groter zou maken, die keus meestal uitviel voor die extra speler.

Donar; het was Mooi! En het was goed zo...zo blijft er nog iets te wensen voor volgende seizoenen. Hopelijk dat dan ook andere DBL-clubs weer kiezen voor, of mogelijkheden zien tot het deelnemen op het Europese Podium! Volgende jaar weer een stap!

Een wedstrijdverslag van Hans Kortekaas met Stats vind je op de DBL-site:   ---  Hier  ---

Als ik de geluiden in de Groningse Businessclub goed beluisterde was men zeer tevreden over de Media-aandacht, ook al liet Ziggo dit toppunt van het Nederlandse Basketball dit seizoen op het laatste moment liggen. De wedstrijd was thuis via andere kanalen ook wel te zien, maar toch wekt zo'n beslissing wel wat vraagtekens... Nou ja, daar kom ik nog weleens op terug, hoop ik...

NRC schreef vooraf een mooi portret van Succescoach Erik Braal (zie hieronder), de Telegraaf had ook een Preview. Maar voor zover ik het kon nagaan bleef het daarbij...

Hoeveel betaald voetbal-clubs zullen het toeschouwersaantal van Donar gisteren -laat staan de ambiance!- veelal niet halen? En welk ander Nederlands clubsportteam tipt er nooit aan? Natuurlijk; er zijn ook nu weer criticasters die gelijk gaan roepen "...dat het Nederlandse Basketball nu eenmaal niets voorstelt..." Ik raad die mensen aan de vorige zinnen nog eens te lezen en tot zich door te laten dringen. En voor die Basketball-liefhebbers die denken "...dat in het Buitenland overal grotere zalen met meer publiek vollopen..."; vergeet dat maar gelijk! Er zijn niet zoveel landen -zelfs meerdere van de traditionele 'Powerhouses'- waar ze hun vingers af zouden likken bij zoveel publiek, zo'n sfeer, en waar het relatieve succes van nu Donar, maar in voorgaande jaren ook wel in Den Bosch, Nijmegen, Amsterdam en Leiden veel beter op waarde wordt geschat dat hier ten lande...

Het is weer voorbij, die mooie Basketball-winter!

Terug naar de DBL.

Nu moet Donar ook daar het hoge niveau zien te handhaven. Dat dat gaat gebeuren heeft er alle schijn van. Toch mag de club dat niet als vanzelfsprekend aannemen, want van Landstede Zwolle verwacht ik dat ze er aan het eind van het seizoen klaar voor zullen zijn, en wie weet wat er nog voor een gekke dingen kunnen gaan gebeuren in Den Bosch...

En Play-Offs zijn in Groningen natuurlijk altijd al een spektakel op zich...

Hieronder -tenminste op mijn Weblog-  nog wat meer bij elkaar geschraapte content.



AART DEKKER


Donar TV:



Met Jason, Chase, Meindert en Maarten van Gent 250117




Press conference Donar Groningen - PBK Lukoil Akademik



Steven Verseput van NRC schreef een lange, mooie voorbeschouwing in NRC en -toeval of niet- zette de twee uitblinkers van Donar op woensdag op de begeleidende foto; Coach Erik Braal en 'Ouwe Getrouwe' Jason Dourisseau...

Hij wil zijn ploegen laten swingen als een jazzorkest

Erik Braal, coach van de Groningse basketbalclub Donar.
Erik Braal basketbalcoach
Erik Braal, coach van het Groningse Donar, is de professor van het Nederlands basketbal. Woensdagavond kan zijn ploeg zich plaatsen voor de achtste finale van de Europe Cup.
Door onze redacteur Steven Verseput | NRC, 25-1-2017, originele artikel   ---  Hier  --- meer van Steven Verseput op NRC.nlnrc:   ---  Hier  ---


Het Noord-Brabantse dorp Werkendam, zo’n 35 jaar terug. Een ventje fietst naar de plaatselijke bibliotheek voor een boek van voetbalcoach Wiel Coerver. De jongen verdiept zich in zijn trainingswijze, de bekende Coerver-methode. En past het toe. Als hij met vrienden gaat voetballen beginnen ze niet direct met een partijtje, zoals gebruikelijk. Op zijn commando doen ze eerst oefeningen: kappen, draaien, kaatsen, passen. Een half uur lang.
De jongen heet Erik Braal en is dan tien jaar.
Hij wordt coach, basketbalcoach. Iemand over wie Ton Boot, Nederlands meest succesvolle basketbaltrainer met veertien landstitels, nu zegt: „Een perfecte coach.” Braal is zijn protegé, ze voerden lange, intense gesprekken. Als de Groningse basketbalclub Donar in 2015 Boot om advies vraagt over het aantrekken van Braal, zegt hij: „Meteen doen.”
Erik Braal (45) staat bekend als een van de meest innovatieve coaches. Eigenzinnig, procesdenker, type professor. Hij is opgeleid als docent bedrijfseconomie, kent geen verleden als prof, is grotendeels autodidact, benadert het spel wetenschappelijk, laat zich inspireren door het boek Moneyball, ging tijdens zijn sabbatical op ontdekkingsreis en bezocht een dirigent om van hem te leren.
Hij is gerijpt, de prijswinnende jaren zijn aangebroken. Vorig seizoen werd hij met Donar Nederlands kampioen, zijn eerste grote titel. En woensdagavond kan de club uit basketbalminnend Groningen de achtste finales bereiken van de Europe Cup, grofweg het vierde Europese niveau.
Na een training gaat Braal zitten en praat twee uur onophoudelijk. Voor het grote publiek is hij misschien wat kleurloos, de datanerd met bril en laptop. Achter dat beeld schuilt een boeiende persoonlijkheid. Hij volgde in zijn sabbatical een cursus filosofie, verdiepte zich in de westerse traditie, las Aristoteles, Socrates, Plato. Hij zeilt, vreet kranten, is liefhebber van klassieke muziek en jazz.
Hij leeft obsessief voor het basketbal, analyseert beelden tot in detail. Hij heeft een latrelatie met zijn vrouw: hij woont aan het Friese Pikmeer, zij woont en werkt in de buurt van Rotterdam. Alleen in de weekenden komt ze over; deels om praktische redenen, ook zodat hij zich volledig op het coachen kan richten. De maniakale Ton Boot woonde in periodes ook afgescheiden van zijn gezin.
Braal groeit op in het streng protestantse Werkendam, sportdorp van ruim 10.000 inwoners, bekend van voetbalclub Kozakken Boys en basketbalclub Virtus. Hij haalt het eerste bij Virtus, maar na een afgescheurde kruisband doet hij een stap terug.
Goede jeugd, maar ook botsende belangen. Met zijn moeder gaat hij zondags mee naar de Hervormde Kerk. Daardoor kan hij niet ingaan op de uitnodiging van de nationale jeugdteams. „Daar werd op zondag getraind. Dat mocht niet van mijn moeder. Dat was pijnlijk. Als je een keer niet komt, is het klaar.”
Braal werkt zich als selfmade coach omhoog. Hij begint als jeugdopleider, twintig jaar terug in Rotterdam. Wordt daar coach van het eerste, bouwt de kleine club om tot een subtopploeg, doet hetzelfde in Bergen op Zoom en Leeuwarden. De wetmatigheid: overal waar Braal instapt, gaan ploegen beter presteren. Met de nuance dat hij bij bijna alle clubs over goede Amerikanen beschikt.
Hij compenseert het gebrek aan kennis en profervaring door te leren van anderen. In zijn vormende jaren bezoekt hij Boot, als een soort student op audiëntie bij de meester. Boot, nu 76 en gestopt: „Hij was een van de weinigen die dat deed.”
Boot is dan, rond 2005, nog coach én Braals tegenstander in de competitie. Braal: „Ton zei letterlijk: ik heb zoveel kennis en jij weet nog helemaal niks, door jouw vragen word ik ook geprikkeld, zo komen we samen tot nieuwe kennis. Achteraf denk ik: dat ik ernaartoe ben gegaan, het is super hooghartig.” Als coaches verschillen ze van elkaar: Boot is hiërarchischer, rücksichtsloser; Braal minzamer, zoekt de samenwerking met spelers.
Boot nam regelmatig een sabbatical, om te ontspannen en ontwikkelen. Braal doet het ook, zes jaar terug. Hij wilde bijleren, vindt zichzelf „wel heel erg een autodidact”. Hij bezoekt het EK en WK basketbal, krijgt inzicht in de machinekamer van grote clubs, kijkt in andere sporten zoals bij het nationale vrouwenhockeyteam en trekt door Indiana, dé basketbalstaat van Amerika.
En hij loopt drie dagen mee met een dirigent bij een orkest in Den Haag. Hij ziet overeenkomsten met het kneden van een basketbalploeg. „Ik zeg soms tegen mijn team: in het begin van het seizoen zijn we een symfonieorkest, je hebt bladmuziek, dat moet je gewoon spelen. Ik zeg hoe aanval één, twee en drie gaan. Langzaam moeten we evolueren tot een jazzorkest. Dan hoor je een thema, je hebt een ritme, een melodie, daarbinnen heb je één iemand die denkt: hé, ik voel het, ik ga voor een solo.”
Basketbal is meer jazz dan klassieke muziek, vindt Braal. „Het is creatief, er wordt gereageerd op elkaar, met veel ritme, tempo. Er bestaat een uitdrukking: basketball was the sports answer to jazz.”
Tijdens het jaar vrijaf gaat hij ook op pad met een managementgoeroe, Mario Bierkens, om te leren van diens presentatietechnieken. Braal is zijn chauffeur naar evenementen, helpt hem bij het opstellen van de beamer, bekijkt de optredens, stelt vragen in de auto. Braal: „Een tsjakka-figuur met inhoud.”
Bierkens houdt hem voor dat 5 procent bewust, gepland gedrag is, tegenover 95 procent onbewust, automatisch gedrag – een schatting van gedragsonderzoeker Ben Tiggelaar. Hier is een wereld te winnen voor coaches, denkt Braal. „Het gaat om, die 95 procent, die vele handelingen. Daar kan je het verschil maken.”
Het is een zelfregulerend proces. Braal: „Het adagium is: het is niet wat je zegt, maar wat je doet.” Het zit hem in kleine dingen. Zo is hij door de lessen van Bierkens nu een half uur voor de training aanwezig, waardoor spelers vanzelf gedwongen worden op tijd te komen.
Ander voorbeeld. Toen hij in de eerste week op het kantoor van Donar rondliep was het daar een „ongelofelijke puinhoop, met dozen en spullen in de gang”. Hij sprak er de verantwoordelijke op aan. „Wij willen toch Nederlands kampioen worden? We hebben hoge doelen voor het team, en niet voor de organisatie zelf? Daar zit die 95 onbewust gedrag in.” De rommel is inmiddels opgeborgen. Braal: „Nu kom je binnen in het kantoor van de landskampioen.”
Hij was een van de eerste coaches in Nederland die serieus data analyseert en gebruikt in zijn tactische besprekingen. Inmiddels doet bijna iedere trainer het. Braal zag het licht bij de Italiaanse topclub Olimpia Milano, waar hij tijdens zijn sabbatical vier weken verbleef. Daar kreeg hij per speler en per situatie inzicht in de effectiviteit van een play, een bepaald spelsysteem voor een aanval.
Hij pakt zijn laptop erbij met de schotdiagrammen van vorig seizoen bij Donar. Uit zijn analyse blijkt dat de schoten uit het ‘middengebied’ – het vlak tussen de driepuntslijn en het gebied direct om de basket – te weinig scores opleveren: tussen de 34 en 38 procent is raak. Conclusie: „Die schoten vermijden we liever.”
Het is beleid op basis van statistieken. Als een speler toch een schotpoging waagt vanuit dat gebied, krijgt hij dat te horen. „Uiteraard.” Het is, wat simplistisch vertaald naar het voetbal, alsof een coach een spits opdraagt niet uit bepaalde gedeeltes in het strafschopgebied te schieten.
De trend om deze zogeheten ‘verre’ tweepunters te mijden is overgewaaid uit de Noord-Amerikaanse competitie NBA, mede doordat het percentage rake driepunters explosief is gestegen. Grofweg is het nu: óf je gaat voor een tweepunter dicht bij de basket óf voor een driepunter.
Recentelijk bleek uit de data van Donar dat het percentage gemaakte schoten bij de hoeken van de driepuntslijn laag ligt, rond 25 procent. „Heel zwak.” Terwijl dat doorgaans de meest efficiënte ‘drietjes’ zijn. Hij confronteerde de spelers met de cijfers. „Nu zie ik dat ze woest aan het trainen zijn op dat hoekschot.”

Erik Braal Kampioen in eerste seizoen bij Donar

Erik Braal is op 16 mei 1971 geboren in Dordrecht. Als speler was hij shooting guard. Hij is 1 meter 86 lang. Sinds medio 2015 is hij coach van het Groningse Donar. In zijn eerste seizoen won hij de landstitel. Afgelopen oktober werd ook de Supercup veroverd. Donar is koploper in de eredivisie, op ruime voorsprong van de concurrentie.
Hij was coach bij Rotterdam (2003-2007), Bergen op Zoom (2007-2010), Leeuwarden (2011-2013) en het Oostenrijkse Oberwart (2013-2015).
Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Woensdag, 25 januari 2017, pagina 10 - 11

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Woensdag, 25 januari 2017