Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Grades: Spurs Legend Tony Parker Leaving San Antonio for Charlotte
You Might Like
Should Lakers Sacrifice Assets to Land Kawhi Leonard?
×
Quickly
Spurs legend Tony Parker is leaving San Antonio after 17 seasons. While the move makes sense for a veteran hoping to prolong his career, it's puzzling for the Hornets.
Well, this is going to be weird. Spurs legend Tony Parker’s tenure in San Antonio has come to a close. The point guard reportedly agreed to a two-year, $10 million contract with the Hornets on Friday, according to multiple reports. Parker, 36, played in 55 games for the Spurs last season, mostly playing off the bench for the first time in his career. He averaged a career-low 7.7 points and 3.5 assists in 19.5 minutes per game. Parker told SI earlier this year he was hoping to finish his career in San Antonio after three more seasons. Instead, he’ll be leaving the Spurs in what’s been the strangest offseason for the franchise in years. Let’s grade the deal for Charlotte.
This is an, uh, interesting move for the Hornets. On one hand, their backup point guard last year was Michael Carter-Williams. On the other hand, Parker has had a negative net rating for the Spurs in each of his last five seasons, though last year was the only instance in which the team as a whole had a negative net rating with Parker on court. At this point in his career, Parker is probably more valuable as a veteran presence than as a productive player. (Though it should be noted he may have helped push Kawhi Leonard away from San Antonio.) Parker, at best, will be a slight upgrade over Carter-Williams, and he shouldn’t expect to see a ton of playing time behind Kemba Walker.
The signing does beg the question of the Hornets’ plan. Charlotte seems intent on being respectable next season, but sooner or later, this team will probably need to hit the eject button. In a summer filled with one-year deals, why did Parker get two? The Hornets could have over $90 million in salary commitments next summer, and that’s before a new deal for Kemba Walker. Maybe Charlotte finally lets Kemba walk, but then why give Parker another year? These moves, along with taking on Timofey Mozgov’s salary, invite scrutiny when considered together. Ultimately, Parker’s signing most likely won’t move the needle much on the court. His strong presence in the locker room could go either way on a team mired in mediocrity. And Charlotte handing a 36-year-old point guard a second year in a buyer’s market is a little baffling. Who knows, maybe with LeBron out of the East the Hornets will be one of the teams that benefit. For now, Parker’s acquisition feels like all splash, very little substance. Grade: D+
**
De Blog waarop SI.com alle Free-Agent-deals waardeert: --- Hier ---
Alles over 17 seizoenen Tony Parker bij de San Antonio Spurs --- Hier ---
I often go back and watch old Spurs highlights for fun. This Tony Parker game-winner from Game 1 of the 2013 Finals is probably in my top 3 all-time. pic.twitter.com/GkPsGNtfDJ
The Spurs are supposedly interested in New York’s free agent point guard.
POUNDINGTHEROCK.COM
Reageren? Graag!!
CITAAT: “I hate fame. It’s just not who I am.” (Derrick Rose in onderstaand verhaal)
Ik schreef het vaker: ik heb wat met de basketballer en de persoon Derrick Rose. Waarom en hoe en wat? Ik was voor Adidas -waarvoor ik toen scoutte- aanwezig bij de eerste editie 'Adidas Nations' in New Orleans. Buiten Top-Jeugd-Talenten uit ieder werelddeel, was er ook een groep met aankomende Collegespelers aanwezig. Overdag waren die mannen 'Tutors' voor de iets jongere spelers in het Event. In de avond hadden ze als groep enkele uren voor hun eigen ontwikkeling; het grootste deel van die tijd werd er in twee teams tegen elkaar gespeeld. Die -ik herinner me 23- mannen, vormden de beste groep Talent die ik ooit ergens buiten Topwedstrijden op de allerhoogste niveau's bij elkaar zag. Geen Collegeteam dat er maar ooit bij in de buurt kwam, geen Nationaal Team Jeugd dat ik ooit van dichtbij zag -en dat waren er honderden in tien jaar scouten en erover schrijven voor het Nederlandse publiek! Ik denk dat er NBA-wedstrijden zijn met minder talent op de vloer, en ook in het Internationale Basketball staat er vaak beduidend minder talent tegelijk op de vloer. En deze mannen waren 18-19 jaar, dat is goed om te benadrukken.
Wie waren er onder andere bij?
Derrick Rose stak er met kop en schouders bovenuit, vooral op basis van techniek en sublieme snelheid. Kevin Love was een van de beteren, net als een van de broers Lopez. Maar er waren er nog veel meer, waarvan een deel 'het gemaakt heeft' en een deel uiteindelijk stukken minder.
Ik had het voorrecht die mannen dagen achter elkaar van dichtbij gade te slaan; van ontbijt, via ochtendsessie, lunch, middagsessie, diner tot en met die specifieke avonden. En dan soms daarna nog in de wandelgangen en/of recreatieruimten.
En Rose intrigeerde mij het meest van al die Supertalenten van over de gehele planeet.
Ik dacht toen al: "Dat kan de Beste Speler Ooit worden!"
Hij schopte het binnen no-time in de NBA tot Francisespeler van de Chicago Bulls, tekende Megacontracten voor in totaal zo'n $ 2 a 300.000.000,- nadat hij tot jongste MVP ooit in de NBA werd gekozen... En toen ging het mis; vooral door een serie zeer zware blessures, maar ook door affaires buiten het veld, en 'minder dan briljante uitspraken' bij interviews.
Toch is hij nog steeds relatief jong. En iets diep in mij zegt me, dat al dat talent niet in rook opgegaan is, alhoewel dat best mogelijk zou kunnen zijn, daar zijn teveel voorbeelden van.
Als het er ergens ooit uit zou kunnen komen, dan lijkt me dat mogelijk bij de San Antonio Spurs, onder leiding van die uitstekende staf en management, met als boegbeeld Legende Greg 'Pop' Popovic. Dus wat mij betreft: "Ik kan niet wachten!"
Bovenstaande cartoon komt van de site die ook dit interview bracht:
Inside the lower Manhattan apartment of the notoriously taciturn Derrick Rose, there is a moment when he tells you exactly who he is. “I’m a true introvert,” says the 28-year-old point guard for the New York Knicks.
“I picked the profession I’m in, so there’s no way I could whine about it,” he says. “And I’m blessed enough to be in this position.”
But?
“I hate fame. It’s just not who I am.”
This summer, Rose becomes a free agent for the first time in his career. And it’s a moment to reckon with this fame and some of his complicated and troubling personal and professional topography. As a college freshman, Rose led his team to the NCAA finals but their wins were later vacated over allegations of wrongdoing, including that he cheated on the SAT. Jumping to the NBA, he was the league’s youngest MVP, seemingly destined to return his hometown Chicago Bulls to their former glory. But Rose spent entire seasons recovering from injuries that eclipsed his preternatural power and athleticism and caused many fans to lose heart. Season after season, he generates controversy–from premature quotes about free agency to accusations of rape.
Sitting across the dining room table, he asks you to consider that he’s simply not wired to change his game. Not wired to be more politic with the media, sell himself to fans or better explain the decisions behind the controversies that have followed him. That it is not in his DNA to meet people and give interviews that distill his essence to basketball writers and fans who, at bottom, believe that being complicated is an indulgence reserved for champions.
And in the saga of Derrick Rose, that’s one thing he still hopes to be.
“Winning takes care of everything,” he says.
Rose graduated from the violence-plagued Englewood neighborhood on Chicago’s South Side to the rarefied air of professional sports stardom and imagined that he could always let his game speak for itself.
But both on the court, and in the game of life, he’s sent mixed messages.
On April 2, the Knicks announced he had torn the meniscus in his left knee and three days later he underwent surgery. It was his fourth knee operation in five years. Now he faces free agency coming off rehab and there’s a real question of how he’s going to land.
When you ask him about the past several years, Rose is contemplative about the ground he’s covered, the move from Chicago to New York, and what it has taught him about himself.
“I feel like you need a break sometimes just to find out who you are. And I think my family and my friends, they understand that. I’m 28 years old. I hurt myself when I was 23. Twenty-three, that’s quite young to accomplish what I accomplished.”
He said he’s been figuring himself out and figuring out the world at the same time — as a man, a ballplayer, as a father.
When he was first injured in Chicago, he said, he shut everybody out. “I feel I was wrong,” Rose said. “I’m human. You try to go through these problems yourself,” but you need people to talk to, “even to vent to get things off your chest.” And not just friends and family. “And it took me actually going through it, and experiencing it to recognize what I was doing wrong.”
In The Return, a 2013 documentary Adidas produced to chronicle his initial comeback, Rose said that when he tore his ACL, “the whole time I’m in the MRI machine, I’m just praying, crying and stuff, hoping that it wasn’t tore. Think of your most downest day and times that by a hundred. That ain’t enough to describe how I felt at that time.”
“You drive yourself crazy trying to hold all that in,” he now says. “And there’s nothing wrong with talking to a professional.”
Rose was a shy kid, close to his mother, Brenda, an aide for the Chicago Board of Education, and three older brothers, Reggie, Dwayne and Allan, who kept their keenest eyes on young Derrick and helped groom him for basketball stardom. After winning back-to-back state championships at Chicago’s Simeon Career Academy, he led the Memphis Tigers to the NCAA championship game in 2008.
Simeon’s Derrick Rose, left, and Randall Hampton celebrate after Rose hit a last-second shot to beat Peoria Richwoods in overtime of the championship game of the IHSA boy’s Class AA state basketball tournament in Peoria, Ill., Saturday, March 18, 2006. Simeon won 31-29 in overtime.
AP PHOTO/BRIAN KERSEY
The NCAA ruled a few years later that someone else had taken the SAT college entrance exam for Rose, and that his brother Reggie, himself a promising athlete, had flown to away games.......
....
...
..
.
Het complete originele artikel, met de originele afbeeldingen vind je --- Hier ---
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
Posts
