Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Kijk de allereerste BNXT Awards ooit nu terug! Tijdens de award-show worden de beste basketballers uit Nederland en België verkozen. Van MVP (Most Valuable Player) tot Defensive Player of the Year: alle titels die je als basketballer of coach kan winnen worden verdeeld.
De prestigieuze MVP-award gaat naar de beste speler van de BNXT League. Kanshebbers zijn Asbjorn Midtgaard (ZZ Leiden), Emmanuel Nzekwesi (Belfius Mons-Hainaut) & Levi Randolph (Filou Oostende). Alle andere jaarlijkse awards zijn: Player of the Year, Rising Star of the Year, Referee of the Year, Coach of the Year, Defensive Player of the Year, Sixth Man of the Year, het BNXT Dream Team & de Lifetime Achievement.
De jury bestaat uit (assistent) coaches, media en teamcaptains van de BNXT League. Wie gaat er met de prijzen vandoor?
De allereerste BNXT Awards ooit, live vanuit de AED Studios in Lint, België! Tijdens de award-show worden de beste basketballers uit Nederland en België verkozen. Van MVP (Most Valuable Player) tot Defensive Player of the Year: alle titels die je als basketballer of coach kan winnen worden verdeeld. Volg de spetterende show hier, vanaf 20:30 uur, live!
De prestigieuze MVP-award gaat naar de beste speler van de BNXT League. Kanshebbers zijn Asbjorn Midtgaard (ZZ Leiden), Emmanuel Nzekwesi (Belfius Mons-Hainaut) & Levi Randolph (Filou Oostende). Alle andere jaarlijkse awards zijn: Player of the Year, Rising Star of the Year, Referee of the Year, Coach of the Year, Defensive Player of the Year, Sixth Man of the Year, het BNXT Dream Team & de Lifetime Achievement.
De jury bestaat uit (assistent) coaches, media en teamcaptains van de BNXT League. Wie gaat er met de prijzen vandoor?
Nog meer Ziggo Sport? Bekijk ook onze andere racing social media kanalen:
Het Laatste Nieuws verwerkte dit nieuws in een artikel over de Nobelprijs voor de Vrede:
Onze opinie. Abiy Ahmed verdient de Nobelprijs
Krijgt ze de prijs of krijgt ze hem niet? Het was nagelbijten. Maar ja hoor, ze heeft hem gekregen: Emma Meesseman is tot MVP gekroond, tot Most Valuable Player van de WNBA-finale, de top van het basketbal. Dan ben je een wereldster in de VS. De Belgische vrouwensport baadt in luxe als nooit tevoren, maar wat Meesseman presteert, hoort thuis in het rijtje Henin-Clijsters-Thiam, de fine fleur van deze sporteeuw. Zo mogelijk een trapje hoger nog dan de Tia's en de Nina's.
Krijgt ze hem of krijgt ze hem niet? De echte vraag betrof gisteren uiteraard niet de basketster Emma Meesseman, wel de zeilster Greta Thunberg, en ging niet over de WNBA, wel over de Nobelprijs voor de Vrede. Die heeft ze dus niet gekregen, de prille klimaatactiviste met de boze blik en de verwijtende woorden. Wereldwijd hielden leedvermaak en ontgoocheling elkaar in evenwicht. Maar beide zijn hier misplaatst. Al was het maar omdat alle speculaties over de jonge Zweedse de aandacht afleiden van de terechte winnaar van gisteren: Abiy Ahmed, de premier van Ethiopië. Hij verdient de Nobelprijs.
Ahmed is er in geen tijd in geslaagd om een lang sluimerend grensconflict tussen Ethiopië en Eritrea te beëindigen. Niet alleen heeft hij vrede gebracht waar oorlog voor eeuwig en één dag de norm dreigde te blijven. Tegelijk heeft hij in zijn onmetelijke land de vrijheid van denken en doen hersteld. De economie groeit er als kool. Het herstel en de democratie zijn er weliswaar pril, maar de prijs van het Nobelcomité is dan ook niet alleen bedoeld als erkenning voor het al geleverde werk, maar ook als aanmoediging voor de gigantische uitdagingen die nog wachten, daar in Oost-Afrika, in dat uitgestrekte land met zijn weerbarstige klimaat, zijn etnische en religieuze verscheidenheid en zijn bevolkingsexplosie. In 2100 zal Ethiopië tot de tien meest bevolkte landen ter wereld behoren, als de nummer drie van Afrika na Nigeria en Congo, met bijna 300 miljoen inwoners. Nee, België is echt geen ingewikkeld land.
Kritische stemmen vinden die Nobelprijs voor Abiy Ahmed prematuur, maar wat is die bemerking waard sinds Barack Obama al in 2009 de prijs te beurt viel, nog voor hij iets tastbaars had verwezenlijkt als president? Ethiopië komt van ver. In ieders herinnering is het synoniem van schaarste en ellende. De grote Joni Mitchell bezong het in 1985 als volgt: 'Hot winds and hunger cries / Flies in your babies' eyes / Walking sticks on burning plains / Betrayed by politics / Abandoned by the rains / On and on, the human need / On and on, the human greed / Ethiopia, Ethiopia, Ethiopia'. Niet alles is er vandaag rozengeur, maar Ahmed is erin geslaagd om de meest kostbare grondstof aan te boren: hoop.
Het is uiteraard voorbarig om de Ethiopische premier uit te roepen tot de Oost-Afrikaanse versie van Nelson Mandela, Nobelprijswinnaar in 1993. Maar als voorbeeld en stimulans voor een heel continent, het sterkst groeiende in de wereld, kan dit tellen. Afrika moet zijn eigen weg gaan, met de hulp van het Westen en het Oosten, maar zonder hun directieven en hun opgelegde waarden en normen. Nu Congo nog.
**
Hoe Meesseman haar Prijs verdiende? Je ziet het hieronder:
Nu speelt vrijwel hetzelfde Antwerpen een Final-4 voor de Fiba Champions League voor 15.000+ M/V in eigen huis... Zo klein zijn de verschillen dus....
(AD)
Rice named MVP of the Season
4 MAY 2019
ANTWERP (Belgium) - Tyrese Rice, the player of Brose Bamberg, has been awarded the title of Most Valuable Player of the 2018-19 Basketball Champions League Season.
The 31-year-old American, who grew up in Chesterfield, Virginia, has had an outstanding season with Brose Bamberg. Second best scorer with a total of 303 points this season, he's also the 3rd best turnover specialist with an average of 3 turnovers per game. Tyrese Jammal Rice has been elected among the Team of the Week of the second, fourth and eight Gameday of the Regular Season, as well as of the Quarter-Finals, and also named MVP of the Round of 16.
The player started his professional career at Panionios, Greece, and has collected a few trophies lately, winning this year's German Cup with Brose Bamberg versus Alba Berlin last February (83-82).
The announcement of the award was made on Saturday during the Basketball Champions League Awards Ceremony, in presence of coaches, players and media. The award has been given to Rice by the President of ULEB, Tomas Van Den Spiegel.
MUNICH (FIBA Europe Cup) - With an exciting FIBA Europe Cup campaign rolling towards its high-point, we are putting the ball in your hands with an opportunity to have your say. Who were the top players in their respective positions? Who deserves to be crowned MVP? Did you come across a particularly interesting up-and-coming player? Which coach did the best job on the sidelines? The floor is all yours so vote for your favorites to decide who triumphs in the Fan Awards! Voting ends on Tuesday, May 1 at 23:59.
Ook al haalde Donar Groningen na een fantastische campagne de Finale van de Fiba EuropeCup in 2017/18 niet, er is toch nog een kans voor de Groningers op Prijzen: in de Fan Vote van Fiba kan Gestemd worden op:
Erik Braal als Coach van het Seizoen
Brandyn Curry als MVP en Beste Guard
Evan Bruinsma als Beste Forward
Gezien de aantallen Fans in Groningen, en met wat steun uit de Rest van Nederland, zou je zeggen dat ze niet kansloos moeten zijn!
Ik zou er mijn hand niet voor in het vuur steken dat Tjoe de Paula(15 februari 1981) niet meer actief ergens op een Basketball-veld terug te zien zal zijn...zelfs niet in de Eredivisie/DBL... Hij heeft namelijk al eerder afscheid genomen van de DBL, maar bijvoorbeeld op 19 februari 2016 maakte hij zijn rentree bij Kampioen Donar Groningen, en kreeg prompt contractverlenging voor nog een seizoen. Daarna stapte hij over naar het nieuwe Den Helder Suns, waar hij nog een seizoen als team-Nestor fungeerde. Maar aan alles komt een eind, dus ook daar nam hij na de laatste wedstrijd (weer) afscheid, nu als 37-jarige.
Dat alles doet mij dan weer denken aan zijn debuut als International bij Oranje, onder Coach Maarten van Gent, in de periode dat ik zelf met Rob Meurs in de staf van het Nationale Team zat. In die tijd stonden de spelers bepaald niet in de rij voor Oranje, en van Gent is altijd een coach geweest die graag (ook) met jonge veelbelovende spelers aan de gang was. Meurs en ik, en nog wat anderen zorgden dat we alle spelers in actie hadden gezien, en ik weet nog wel wat een van mijn meest dik geschreven argumenten voor Tjoe als Neo-international was: "Maarten, Tjoe is Echt een Speler...hij Speelt Basketball!" Waarmee ik bedoelde dat Tjoe niet bang was, acties maakte en geen eenzijdige, gemaakte basketballer.
Daarnaast staat me nog een moment bij: we hadden net de voor Turkije beslissende Uitwedstrijd gespeeld in Istanbul(2003, uitslag 107-67). Het was al dagen lang een gekkenhuis om ons heen; het meest idiote was dat een jonge medewerker van het hotel ingebroken -met zijn elektronische sleutel, dat was niet zo erg bijdehand van hem- tijdens een training in de kamer van Jos Frederiks en Patrick Cortenraede en Jos Frederiks en o.a. portefeuilles had gestolen. Binnen geen tijd nadat zij dat hadden gemeld, werd die gast natuurlijk gepakt, kregen onze spelers hun spullen terug, werd hij op staande voet ontslagen en aan de politie overgeleverd. Als extra straf werd een en ander ook gemeld aan de media, stond hij met naam en foto in de kranten, met als gevolg dat we vanaf dat moment belaagd werden door televisie- en radioploegen, stond er bewaking op de gang, en probeerden journalisten onder valse voorwendselen toegang tot spelers en coaches te verkrijgen. Dat was niet het enige avontuur, in die paar dagen, maar daar gaat dit verhaal niet over; ik schrijf het alleen maar even op om de hectiek te schetsen.
Hectiek te over ook ook in de grote Basketball Arena; we waren kansloos en dat wilde het Turkse publiek weten ook. Tjoe speelde die wedstrijd (nog) niet mee, maar was erbij voor de ervaring en de trainingen. Het is niet leuk een wedstrijd zo te verliezen, dus de stemming was niet erg vrolijk. Tjoe stond redelijk stoïcijns in de kleedkamer, en ik meende iets positiefs te zeggen om hem een beetje te betrekken. Het was een Grote Wedstrijd voor de Turken, zo eentje waar ik er al veel van had gezien, en die voor mij juist het Internationale Basketball zo aantrekkelijk maken, ook al hem je hem als team natuurlijk liever anders dan zo'n veegpartij. Ik zei iets als dit: "Ja, Tjoe dit is het nu (dat Internationale Basketball)", Tjoe reageerde niet echt -niet positief, niet negatief-, maar Vincent Krieger, die net voorbij kwam en mij hoorde, interpreteerde het anders dan ik het bedoelde ("Dit is het dus...het Nederlandse Nationale Team...", en reageerde een beetje pissig "Waarom zeg je dat nou? Wil je hem demotiveren?" Nee, in tegendeel natuurlijk...
Maar dat ik toch wel een beetje gelijk had met mijn kwalificatie liet hij in al die jaren -vanaf 2001 tot en met 2018- in de Nederlandse Eredivisie/DBL wel zien; Tjoe de Paula is een Echte Speler, met gevoel voor het spel. Ik zie hem tenminste nog steeds graag spelen! En misschien gaat dat -op een of andere wijze- toch wel weer ergens een keer gebeuren...
En ik kan mezelf ook heel goed voorstellen dat Rookie Boyd van Vuurst de Vries blij is dat hij in zijn eerste seizoen een Speler en Persoon als Tjoe de Paula naast zich wist.
Cartoon overgenomen van Forbes.com, is een jaar oud, je vindt hem --- Hier ---
De rest van deze post is: REPOSTED 3 juni 2017
Het ontbreekt me op dit moment aan tijd om zelf een flink stuk te schrijven over het opgelaaide debat over discriminatie van allochtonen/nieuwe nederlanders dat door de gebeurtenissen rond Sylvana Simons en Typhoon weer veel losmaakt. Maar dat debat zal niet een een, twee weken voorbij zijn; ik kom er later op terug.
Nu stuitte ik op dit verhaal over de MVP van het NBA Seizoen 2015-2016, dat er ook mee te maken heeft. Dus dat wil ik alvast delen...
Het origineel - en veel meer - vind je --- Hier ---, en het komst van de site 'undefeated.com'
Stephen Curry’s prominence resurfaces issues of colorism among blacks
NOTE: This is the first of two consecutive commentaries by Michael Eric Dyson on Stephen Curry, his family and their influences on questions of race, color, family and faith.
It was a brisk May night in Oakland, California, when the Golden State Warriors vanquished the Portland Trailblazers to snag a second consecutive berth in the 2016 Western Conference finals.
Before the game, reigning MVP Stephen Curry once again hoisted the Maurice Podoloff Trophy recognizing him as the league’s most-heralded player. As the glee gently took hold in the locker room and spilled into the hallway outside, I spoke to Curry and most of his family — his father, the 16-year NBA veteran Dell, his enchanting mother Sonya, his brother and current NBA player Seth, and his resourceful wife Ayesha. I discussed with them a wide range of issues — faith, fatherhood, feminism, and family values — seeking to gauge how they affect Curry and his loved ones.
Now that the Warriors are entering the NBA Finals to play the Cleveland Cavaliers, Curry’s profile as the league’s best player will be further elevated.
But there is a vexing issue I didn’t raise with Curry and his family — an issue that his celebrity has shined new light on: the difference one’s visibility makes to the race, and to the larger world, if one is light-skinned or dark-skinned.
The politics of shade have shadowed black folk from the time we set foot in North America. Curry’s fame has upped the ante: Suspicion surrounds him because of his light skin, and because he’s been lauded by both the NBA and media establishments. The subliminal message has become explicit: Curry is a brother we may not be able to embrace because the powers that be embrace him too. Curry is not the first black man who makes some black folk uneasy because America loves him as much as we do, but he may be the most popular contemporary figure evoking that dilemma. And Curry’s color is at the heart of that dilemma.
There’s little question that Curry’s skin has inflamed a racial wound that may be invisible to folk outside the culture: the plague of colorism, or skin tone, that has yet to be conquered. Curry’s light skin and its relation to — some would argue the crucial reason for — his broad cultural appeal has not gone unnoticed.
“James Harden doesn’t stand a chance to win the MVP,” a college professor on the West Coast proclaimed in his class when I visited his school in 2015, referring to Curry’s closest competitor for the award. “He’s too dark and ‘too black.’ ”
Stephen Curry of the Golden State Warriors poses for portraits as part of 2015 All-Star Weekend at in New York.
NATHANIEL S. BUTLER/NBAE VIA GETTY IMAGES
“I thought he was white,” Durant said. “He was this yellow kid, right? I’m just being real now, right? Where I come from, in the hood, we don’t see that. We don’t see the light-skinned guys around. It was all guys like me.” As the darker-skinned Durant told the story, Curry was engulfed in guffaws as he rested his left hand on Harden’s back, who was bent over in laughter. There was clearly no offense meant or taken.
Still, there is a premise or two suppressed in the logic of Durant’s remarks. First, “ ‘hood” and “dark” imply an inverse relation to “light” and “suburban,” or somewhere that is definitely not the ghetto. Class distinctions abound in Durant’s observations.
“I thought he was white,” Durant said. “He was this yellow kid, right? I’m just being real now, right? Where I come from, in the hood, we don’t see that. We don’t see the light-skinned guys around. It was all guys like me.”
Second, “ ‘hood” in the coded speech of black identity means “real.” Durant channels what passes for common sense among many blacks: that a “real” black may be the darker one, and the lighter black is suspect and inauthentic because his or her skin reflects symbolic, if not literal, ties to the white world. There would be no light skin if there weren’t white skin in the game — either through the raping of black women on slave plantations, or in less-volatile relations between black men and white women.
The retired Philadelphia 76ers superstar Allen Iverson recently took to the airwaves to laud Curry. “That light-skinned dude,” Iverson said in praising Curry’s skills as the radio host laughed. “I never seen anything like this in my life. I was a certified serial killer. But this dude has it all.” Iverson, like Durant, was clearly displaying affection for Curry. Still, the comments of both stars reveal a third suppressed premise of race: that light-skinned players have different — read lesser — athletic ability, the reason in part that Durant and Iverson were both surprised by Curry’s skills.
Earlier this year, Los Angeles Lakers legend Kobe Bryant admonished his lighter-skinned teammate Jordan Clarkson for driving to the basket like a “light-skinned dude,” presumably soft and hesitantly, leading Clarkson to comment that “I’ve got to start doing it like a dark-skinned [dude]” — presumably hard and authoritatively.
The retired Philadelphia 76ers superstar Allen Iverson recently took to the airwaves to laud Curry. “That light-skinned dude,” Iverson said in praising Curry’s skills as the radio host laughed. “I never seen anything like this in my life. I was a certified serial killer. But this dude has it all.”
The hidden injuries of race come into view beneath the banter of athletes. Many blacks beyond the sports arena are far less playful about the matter of skin tone.
“I would like to think that Steph Curry’s apparent marketability has nothing to do with it, but if I made that false assumption, that would be as silly as me thinking that Beyoncé is the top woman in music because she actually sings better than Jill Scott or Jennifer Hudson,” TayJordan wrote on the website theBlackJuice.com. “I mean who cannot notice the media’s clear favorability to Stephen Curry? He’s of fair complexion … and his eyes are a pretty cool color, too.”
STEREOTYPES ABOUT COLOR HARM BLACKS IN HIDDEN WAYS
Iverson and Durant’s comments, as well as those on the Internet, nod to a pecking order where lighter-skinned blacks were perched atop the racial hierarchy of rewards. “Light, bright and damned near white” is an expression that captures the superior social appeal of fair-skinned blacks, who were believed to be biologically and culturally closer to white culture. Lighter-skinned blacks were deemed to be smarter and more culturally refined; darker blacks were believed to be dumber and cruder.
Blacks have often internalized in our minds and cultures the vicious stereotypes associated with skin color. We have often circulated harmful beliefs about ourselves that are tied to skin tone: deferring to some blacks because their skin is lighter, demonizing other blacks because their shade is darker.
I remember several years ago speaking at a higher education conference where I was praised by a black attendee for being much lighter in person than I appeared on television. I argued in a CNN documentary on black America that I thought my imprisoned brother Everett, equally as bright as me, but darker-skinned, wasn’t nearly as encouraged in his studies as I was. And I witnessed firsthand how whites, and many blacks, too, disparaged my blue-black father, Everett Sr., for no other reason than his dark skin.
Intraracial politics of color can have an opposite, if not equally punishing, effect. The resentment by darker blacks of the perceived and quite real advantages accorded to lighter blacks has sometimes led to a wholesale repudiation of all fairer-skinned blacks. There is, however, a big difference between asking for racial transparency in light privilege, and the unvarying treatment of fairer-skinned blacks as automatically guilty of exploiting their status.
But let’s be honest: Often, one needs to do no more than be light-skinned to reap the rewards of light privilege in a culture that remains profoundly color-struck. Yet there are many lighter blacks who have sought to unmask the privileges that come their way and to discourage a society built on a pervasive color hierarchy.
Then too, the unconscious correlation of skin tone with mental or physical ability is a bugaboo that cuts both ways. Curry is assumed to be white, or to “play white,” because he lacks commanding physical presence, because he’s more finesse than forceful, and because he’s a towering shooter, a trait some more readily associated with white players such as Atlanta Hawks forward Kyle Korver and Curry’s coach Steve Kerr, than free agent Ray Allen, retired Indiana Pacer Reggie Miller or Curry’s father Dell. Such anecdotal observations about Curry’s nonblack style of play are easily challenged with the argument that Curry’s “handles” are uber-black — as in Curly Neal, Harlem Globetrotter black. There’s no shame, but plenty of “ghetto,” in his game.
Stephen Curry, No. 30 of the Golden State Warriors, shoots against the Oklahoma City Thunder during Game 4 of the Western Conference Finals during the 2016 NBA Playoffs on May 24 at Chesapeake Energy Arena in Oklahoma City.
ANDREW BERNSTEIN/NBAE VIA GETTY IMAGES
There is also a worrisome, knee-jerk reaction to the skin tone issue, a reaction, however, that is certainly not equal to the unconscious preference for lightness-as-whiteness but which roils beneath the surface and occasionally flares. It is the belief that all lighter blacks are willingly and consciously complicit in the color hierarchy that offers undeniable rewards to fair-skinned blacks.
Often, without proof, lighter blacks are indicted for the sin that their skin suggests they’ve committed — the sin of collusion with white society to derive advantage from their elevated status. In such a view, their choices are narrowed to either eagerly embracing light privilege, or disdaining light skin as the mark of racial heresy — a sign of the denial of authentic blackness at the level of the epidermis.
This troubled logic leads us to conclude, for instance, that Beyoncé must want to be white because of the acclaim she wins for her talents — a belief fueled by rumors that her magazine covers are getting lighter and lighter over the years. Given Scandal actress Kerry Washington’s recent complaint about being photo-edited on the cover of Adweek, and the brouhaha over Serena Williams’ photo-edited image in People magazine, darker-skinned female celebrities are prey to the cultural desire to lighten their skin or reshape their bodies.
The recent case of rapper Lil Kim dramatically lightening her skin — and the retired Dominican baseball star Sammy Sosa doing so before her — reminds us of the perils of self-hate in its most common expression among blacks: finding a way to lighten one’s skin, and therefore, lighten one’s load as a human being “damned” to darkness.
LIGHT OR DARK, BLACK SKIN MATTERS
There are surely welcome cracks in the edifice of light privilege alongside the demand for a more complicated and nuanced understanding of race and shade.
Beyoncé has emerged as a prominent feminist and a strong advocate for black pride and political freedom — much like other lighter-skinned celebrities of the past, including actress Lena Horne and singer Harry Belafonte. And light-skinned leaders such as New York politician Adam Clayton Powell Jr. and Muslim leader Malcolm X in the past, and Nation of Islam leader Louis Farrakhan and former NAACP president Benjamin Jealous in our day, have not only fought racial injustice, but have provoked reflection on how black folk have been, and too often remain, color-struck.
This recognition doesn’t deny the legitimacy of light-skinned privilege and the need to combat its dangerous premises — and the benefits and advantages it offers to those of us who are lighter. But it also suggests caution in ascribing to lighter blacks complicity with a color regime that in different and unequal fashion has harmed all blacks.
Of course, the reason that such quarrels over the politics of black skin matter is because Curry is arguably the most uniquely gifted and widely celebrated player in the league today. It will undoubtedly not help him win a single game, but he must be credited with perhaps his biggest assist: getting under our skin and forcing us to openly and honestly address an ancient injury to our black psyches. When it comes to blackness, Curry may be light-skinned, but he’s no lightweight.
Michael Eric Dyson, Georgetown University Sociology professor, and author of 18 books, most recently The Black Presidency: Barack Obama and the Politics of Race in America, is a former shooting guard who hooped on the outside courts in Detroit with his cousin Bobby Joe, a local playground legend.
Bericht overgenomen van de site van de DBL, originele bericht -en veel meer DBL- --- Hier ---
Voor de tweede keer in zijn Nederlandse carrière is Lance Jteer uitgeroepen tot MVP van het seizoen in de DBL.
Jeter: MVP van het seizoen
NOORDWIJKERHOUT, 11 april 2017 - Lance Jeter is door de coaches en de aanvoerders van de clubs in de Dutch Basketball League en mediavertegenwoordigers uitgeroepen tot Meest Waardevolle Speler van het DBL-seizoen 2016-2017. J.T. Tiller is de enige speler dit seizoen met drie prijzen. Lance Jeter volgt Worthy de Jong van Zorg en Zekerheid Leiden op. Voor de spelverdeler van Donar Groningen is het de tweede MVP-titel. Eerder viel hem die eer in het seizoen 2014-2015 te beurt. De Amerikaan kreeg dit seizoen 144 punten, 28 punten meer dan zijn ploeggenoot Chase Fieler. Het is voor de negende keer in de historie van de verkiezingen van de seizoenprijzen dat de Meest Waardevolle Speler uit Groningen komt. Daarmee evenaart Donar het totaal van negen MVP’s dat werd geleverd door recordhouder Den Bosch. De eerste Groningse MVP was wijlen David Lawrence in 1983. De Groningse voorgangers van Jeter waren: Jack Jennings (1993), Donell Lee Thomas (1998), Mack Tuck (2002), Travis Reed (2004), Jason Dourisseau (2011), Arvin Slagter (2014) en Lance Jeter zelf (2015).
All Star Team
In het All Star Team van het seizoen 2016-2017 krijgen Lance Jeter (40 punten) en Chase Fieler (35 punten) gezelschap van guard J.T. Tiller (25 punten) en forward Clayton Vette (21 punten) - beiden van Landstede Basketbal Zwolle - en van center Drago Pasalic (22 punten) van Donar Groningen.
Statistical MVP
De prijs voor de Meest Waardevolle Speler in de Dutch Basketball League op basis van de statistieken gaat eveneens naar een speler van Donar Groningen: Chase Fieler. Ook vorig seizoen ging de Statistical MVP Award naar de Martinistad; toen was Ross Bekkering de gelukkige. Fieler had dit seizoen een efficiency rating van 21,50.
Coach of the Year
Donar mag er in 2017 een prijzenkast bij timmeren, want ook de Coach van het jaar komt uit Groningen. Die eer is weggelegd voor Erik Braal met 145 punten. Nummer twee, Herman van den Belt van Landstede Basketbal Zwolle, kreeg 99 punten. Voor Braal is het de derde Coach of the year-titel. Eerder werd hij gedecoreerd als beste coach bij Rotterdam Basketbal in 2006 en bij West-Brabant Giants in 2008.
6th Man
Tot besluit van de Groningse prijzenregen komt ook de beste zesde man in 2016-2017 uit Groningen. Donar-speler Arvin Slagter verzamelde 141 punten, 63 punten meer dan nummer twee, Rogier Jansen van Zorg en Zekerheid Leiden, die vorig jaar de verkiezing voor de Sixth Man of the year won.
MVP onder 23 en Most Improved Player
Twee persoonlijke prijzen zijn er voor Maarten Bouwknecht van New Heroes Den Bosch. Bouwknecht mag zich dit DBL-seizoen zowel de Meest Waardevolle Speler onder 23 jaar noemen, als Most Improved Player. Bij de verkiezing voor MVP onder 23 steekt Bouwknecht met 174 punten ver uit boven Coen Stolk van Forward Lease Rotterdam met 55 punten. In de categorie ‘Most Improved Player’ ging de strijd eveneens tussen Bouwknecht (84 punten) en Stolk (44 punten). Als MVP onder 23 gaat Bouwknecht bovendien op herhaling. Ook vorig seizoen was die prijs voor de guard van New Heroes Den Bosch.
Rookie of the Year
Geen enkele speler wint dit seizoen zo onbedreigd een seizoenprijs als Olaf Schaftenaar van Landstede Basketbal die met maar liefst 180 punten tot Rookie of the Year werd uitgeroepen. Runner-up is Jules Schild van BS Weert met 84 punten. Schaftenaar volgt als beste debuterende speler in de Dutch Basketball League zijn ploeggenoot Freek Vos op.
All Rookie Team
In het All Rookie Team krijgen Olaf Schaftenaar en Jules Schild gezelschap van Marijn Ververs (49 punten) en Rens Butter (26 punten), allebei van Zorg en Zekerheid Leiden, en van Sam van Dijk (41 punten) van Forward Lease Rotterdam.
Beste verdediger
Tot Best Defensive Player van de Dutch Basketball League in het seizoen 2016-2017 is J.T. Tiller van Landstede Basketbal Zwolle uitgeroepen. De Zwolse guard kreeg 103 punten. Guard Sean Cunningham van Donar Groningen eindigde als tweede met 67 punten.
All Defense Team
J.T. Tiller (32 punten) en Sean Cunningham (15 punten) vormen het All Defense Team samen met forward Jason Dourisseau (20 punten) van Donar Groningen en twee spelers van Zorg en Zekerheid Leiden: forward Mohamed Kherrazi (18 punten) en center Thomas Koenis (17 punten).
Referee of the Year
Antio Sinterniklaas is door de coaches, de aanvoerders en de mediavertegenwoordigers voor de vierde keer op rij gedecoreerd als Scheidsrechter van het Jaar. Sinterniklaas kreeg 15 punten, acht meer dan nummer twee, Joske Kuut. In totaal is het al de zevende keer dat Sinterniklaas als beste scheidsrechter wordt aangewezen. Hij is nog één uitverkiezing verwijderd van het evenaren van het record dat met acht onderscheidingen in handen is van wijlen Ton Rolvink. Van 1993 tot 1998 was Rolvink onafgebroken scheidsrechter van het jaar. Bovendien werd er tussen 1985 – de eerste seizoenprijs voor Rolvink – en 1998 geen andere scheidsrechter van het jaar gekozen, omdat tussen 1987 en 1992 de prijs niet werd toegekend.
Alle onderscheidingen op een rijtje
MVP: Lance Jeter (Donar Groningen) Statistical Most Valuable Player: Chase Fieler (Donar Groningen) Coach of the Year: Erik Braal (Donar Groningen) 6th Man of the Year: Arvin Slagter (Donar Groningen) Most Valuable Player under 23: Maarten Bouwknecht (New Heroes Den Bosch) Most Improved Player: Maarten Bouwknecht (New Heroes Den Bosch) Defensive Player of the Year: J.T. Tiller (Landstede Basketbal Zwolle) Rookie of the Year: Olaf Schaftenaar (Landstede Basketbal Zwolle) Referee of the Year: Antio Sinterniklaas All Star Team Guard: Lance Jeter (Donar Groningen) Guard: J.T. Tiller (Landstede Basketbal Zwolle) Forward: Chase Fieler (Donar Groningen) Forward: Clayton Vette (Landstede Basketbal Zwolle) Center: Drago Pasalic (Donar Groningen) All Defense Team Guard: J.T. Tiller (Landstede Basketbal Zwolle) Guard: Sean Cunningham (Donar Groningen) Forward: Jason Dourisseau (Donar Groningen) Forward: Mohamed Kherrazi (Zorg en Zekerheid Leiden) Center: Thomas Koenis (Zorg en Zekerheid Leiden) All Rookie Team Olaf Schaftenaar (Landstede Basketbal Zwolle) Jules Schild (BS Weert) Marijn Ververs (Zorg en Zekerheid Leiden) Sam van Dijk (Forward Lease Rotterdam) Rens Butter (Zorg en Zekerheid Leiden)
Ik houd het maar eens heel beperkt; er zijn een aantal verhaallijnen die me de moeite van het volgen waard zouden kunnen blijken te zijn:
-Chicago Bulls; doen al veel te lang niet mee om het Kampioenschap, er is de laatste jaren veel veranderd, maar helpt dat ook?
-In 2007 mocht ik Derrick Rose een weekje van dichtbij volgen -en zag een Superster in de dop- dat bewees hij in de NBA onder andere door de jongste NBA-MVP Ooit te worden. Daarna ging het erg mis door -vooral- zware blessures. De man die zeker tien jaar de Franchise Speler in Chicago had moeten zijn, speelt vanaf nu dus bij de New York Knicks; een verhaal op zichzelf! Hoe gaat die combinatie uitpakken? Maakt Phil Jackson ook van deze rampen-club weer een topper?
-Wat wordt het bij de Golden State Warriors, nu met nog meer Star- & Shooting-power?
-Kunnen de San Antonio Spurs zonder Tim Duncan een topper blijven?
-Gaat LeBron James met zijn Cleveland Caveliers nu echt Michael Jordan achterna? Nog drie Kampioenschappen te gaan...
-ten slotte blijven de Indiana Pacers altijd een ploeg waar ik benieuwd naar blijf...
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
Posts
