Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Spijkers met Koppen is hét satirische actualiteitenprogramma met Dolf Jansen en Willemijn Veenhoven. Elke zaterdag tussen 12:00 en 14:00 uur live vanuit café The Florin in Utrecht op NPO Radio 2.
Bijna elke club waar basketbalcoach Ton Boot aan het roer staat, wordt en/of blijft kampioen. Boot lijkt de sleutel tot succes. Hoe kan dat? Hoe kan je in twintig jaar tijd veertien keer landskampioen worden? In 2005 geeft Boot toestemming aan de NOS om hem en zijn team MPC Capitals te volgen, We zien een coach die spelers tot op het bot vernederd en een Amerikaanse basketballer die op een aparte wijze getest wordt tijdens zijn eerste training. Maar we zien ook een coach die leeft voor zijn vak en voor zijn team. Boot, in 2004 uitgeroepen tot Coach van het Jaar, is een en al basketbal.
Stel, je komt op het werk en de chef zegt: ,,Nou hangt je hemd
weer uit je broek! Doe je dat soms om mij uit te dagen? Zie ik het
nog een keer, dan kan je vertrekken!'' Is dat een alledaags tafereel?
Dan luistert de leidinggevende wellicht naar de naam Ton Boot. Deze
basketbaltrainer, nu werkzaam in Groningen, wordt vanavond
geportretteerd door NOS Sport. Veel vooroordelen over de succesvolle
coach (in twintig jaar veertien keer landskampioen) worden in de
boeiende documentaire bevestigd. Even emotioneel als controversieel.
Gepubliceerd op 9
juni 2005 Leestijd 1 minuut Originele recensie van NRC --- Hier ---
Boot tracht spelers groter te maken door ze eerst te kleineren.
Tot op het gênante af. Als een speler van zijn team, Travis Reed,
geplaagd wordt door liefdesverdriet, pakt hij hem meedogenloos aan:
,,Travis Reed is een verschrikkelijk egoïstische speler.'' Op een
weerwoord van de kant van de speler wordt niet gerekend. ,,Bedankt
coach dat je me helpt. Dat moet je zeggen.'' Maar hoe `echt' is Boots
gedrag op het moment dat hij een microfoontje op zijn shirt heeft
zitten? Is dit de echte Boot of is dit vooral een coach die op deze
manier gezien wil worden?
Gebrek aan zelfkennis heeft de bijna 65-jarige coach in elk geval
niet. Hij bevestigt een bezetene te zijn die actief is in een (in
Nederland) kleine sport. Tijdens zijn coachschap in Groningen woont
hij ver weg van zijn gezin. ,,Eigenlijk interesseert me behalve
basketbal niets.'' Groningen een leuke stad? ,,Weet ik niet. Ik ken
alleen de sporthal en de weg erheen.''
Ook harde en bezeten coaches kennen hun zachte kant, die zij soms
aan de buitenwereld tonen. Als Groningen onverwacht wordt
uitgeschakeld voor het landskampioenschap, valt vooral het
relativeringsvermogen van Boot op. ,,Bij sport hoort verliezen'',
zegt hij direct na afloop. Het overkwam immers ook Johan Cruijff en
Michael Jordan. Een paar dagen later bedankt hij de trouwste
supporters in de sporthal. ,,Na de laatste [verloren] wedstrijd
kwamen tientallen mensen naar mij toe om mij te bedanken voor het
mooie seizoen.'' Dat positieve gebaar verraste de haast mensenschuwe
Boot. ,,Na 64 jaar jaar heb ik toch weer wat kunnen opsteken.''
Wellicht merken zijn spelers er volgend seizoen iets van.
DePers - Gepubliceerd: zaterdag 20 juni 2009 22:12
Ramses Shaffy, Liesbeth List en hun begeleidingsband Alderliefste staan op nummer 2 in de Franstalige top 50 in Nederland met hun lied Vivre. Ongetwijfeld een opsteker voor de 75-jarige Shaffy bij wie onlangs kanker is geconstateerd.
Op nummer 1 staat de Franse zanger Patrick Bruel met Casser la voix die in de Ahoy volle zalen trok. Dat heeft de Vereniging Levende Talen zaterdag bekendgemaakt. Via hun site www.franszelfsprekend konden liefhebbers van het Franse lied tot vrijdag hun stem uitbrengen.
Op de 3e plaats staan Les Poppys met hun hit uit begin jaren zeventig Non, non, rien n' a changé. Naast enkele oudgedienden zoals de Belg Jacques Brel, Edith Piaf, Charles Aznavour en Yves Montand staan er opvallend veel 'jonge' artiesten in de lijst. Zo staat de 25-jarige Franse zangeres Alizée met Lolita op de 3e plaats, gevolgd door de Algerijn Khaled met Aïcha.
Wende Snijders
De in België uit Nederlandsse ouders geboren Kate Ryan staat op nummer 5 met Génération désenchantée en op nummer 11 met Ella, elle l'a. De 41-jarige Canadese zangeres Céline Dion staat met Pour que tu m'aimes encore op 9. In totaal komt Dion drie keer voor in de top vijftig. Met nog twee andere liedjes staat Bruel ook op respectievelijk de tiende en dertiende plaats.
De Nederlandse Wende Snijders staat op nummer 46 met Je suis comme je suis. Ook de Franstalige rockers zijn doorgedrongen tot Nederland. Zo staat Noir Désir met het melancholisch, zomerse Le vent nous portera op nummer 43. Rond deze band was het een tijdje stil, nadat de zanger Bertrand Cantat wegens moord op zijn vriendin, de actrice Marie Trintignant, in 2003 in Litouwen achter de tralies verdween. Twee jaar geleden werd hij vrijgelaten. De Spaans-Franse zanger Manu Chao, die ook met Noir Désir samenwerkte, sluit de rij met het grappige Je ne t' aime plus.
Liesbeth List & Ramses Shaffy - Pastorale | Cor & Co
De registraties van Troy,
in 1988. Sinéad O’Connor had in november van het jaar ervoor haar
debuutalbum uitgebracht, The Lion and the Cobra, een
verwijzing naar de psalmen in de Hebreeuwse bijbel. Opgenomen toen ze
zwanger was van haar eerste kind. Opníeuw opgenomen, om precies te
zijn: O’Connor vertrouwde de producer niet die haar
platenmaatschappij haar had opgedrongen en begon op eigen kosten de
opnamen opnieuw, waardoor de 21-jarige zangeres haar carrière
startte met een schuld van honderdduizend pond.
De grote doorbraak kwam pas twee jaar later met het voor vier
Grammy Awards genomineerde volgende album, en dan met name de door
Prince (die ze één keer ontmoette, waarbij ze letterlijk slaande
ruzie kregen) geschreven wereldhit Nothing Compares 2 U.
Maar The Lion and the Cobra bevatte al een staalkaart van de
stijlen die O’Connor later allemaal zou uitwerken, bijeengehouden
door haar stem, die het Amerikaanse muziekwebzine Pitchfork
perfect samenvatte: ‘She sings and you cannot look away.’
De kracht van die stem viel in een studio niet volledig te vangen,
daarvoor moest je haar live zien. De live-opnamen van Troy
uit 1988 tonen haar jong en zonder veel ervaring voor massa’s van
tienduizenden mensen, zoals het veld van Pinkpop. Ze pakte die enorme
velden volledig in, in haar eentje met haar akoestische gitaar.
Het is simpelweg onmogelijk je ogen van haar af te houden. De
halve popmuziek hangt aan elkaar van nummers over dit onderwerp, een
echtbreuk, en zeker in het decennium hierna gebeurde wat O’Connor
hier doet – fluisteren, schreeuwen, dan weer fluisteren – in zo
ongeveer elke hit. Maar hier wordt de breuk niet gedipt in zalvende
woorden, en hier staat geen format of formule op het podium, hier
staat iemand bij wie elke zin trilt van lading.
Als ze ‘God, I love you’ fluistert, vervolgens haar
ogen priemt en dan ‘I’d kill a dragon for you, I’ll die’
eruit schreeuwt, moet je werkelijk van top tot teen uit cynisme zijn
opgetrokken om nog enige twijfel te voelen.
Wat ze hier doet, haar mond opensperren en alles eruit gooien, ook
de inktzwarte deceptie (‘Make no difference what you say,
you’re still a liar’), precies dat wilde haar
platenmaatschappij niet zien op haar platenhoes. Geen schreeuwende
vrouw: daar houden de mensen niet van.
Ze pakte de velden met tienduizenden mensen volledig in
De terecht veelgeprezen documentaire Nothing Compares van
Kathryn Ferguson over Sinéad O’Connor was een documentaire over de
zangeres, maar ook een over vrouwenhaat en seksisme. De beelden van
O’Connor die door een mensenmenigte in Madison Square Garden wordt
uitgejoeld, minutenlang, zijn een even ondraaglijke als treffende
illustratie van misogynie. En dan waren dit nota bene fans van Bob
Dylan, tegen wil en dank icoon van de protestgeneratie. Op dat podium
stond O’Connor in een lange traditie, die zich van
heksenverbrandingen uitstrekt richting de trollenhaat tegen vrouwen
met een mening. Sinéad O’Connors leven stond in het teken van
verzet tegen precies die onderdrukkingsmechanismen. Ook daarvoor
gebruikte ze die indrukwekkend luide stem.
Haar verzet tegen het seksueel misbruik van de katholieke kerk, de
aanleiding voor haar ontvangst in Madison Square Garden, leidde niet
tot een blijvende verwijdering van georganiseerde religie. In de
jaren negentig werd ze in de Orthodox Catholic and Apostolic Church
tot priester gewijd, twee decennia later bekeerde ze zich tot de
islam.
In 2007 vertelde ze in The Oprah Winfrey Show over haar
bipolaire stoornis, en over haar zelfmoordpogingen. Een tweede juk:
én vrouw in een industrie waar het in haar tijd nog geaccepteerd
werd dat een platenmaatschappij een zangeres een abortus probeert aan
te praten, én worstelend met mentale problemen in een tijd waarin
dat, zeker bij publieke personen, eerder op hoongelach dan op begrip
kon rekenen.
Ze werd woensdag dood gevonden in haar nieuwe huis in Dublin, ruim
een jaar na de zelfmoord van haar zeventienjarige zoon Shane. Wanneer
ze exact is overleden, en waaraan, is nog onduidelijk.
Na haar dood werd ze overladen met lof. Tot ergernis van haar
generatiegenoot Morrissey, ex-zanger van The Smiths, en al een leven
lang onderwerp van vele controverses.
In een lange blog schrijft hij: ‘Er bestaat een zekere
muziekindustriehaat voor zangers en zangeressen die “niet in het
plaatje passen”. Die ontvangen nooit lof tof tot hun dood –
wanneer ze eindelijk niet meer kunnen terugpraten. Nadat ze zeven
miljoen albums voor ze had verkocht, werd ze gedumpt door haar label.
De pers noemde haar naargeestig, dik, shockerend, krankzinnig… o,
maar niet vandaag! Muziekindustrie-ceo’s die haar niet wilden
uitbrengen staan nu in de rij om haar een “feministisch icoon” te
noemen. Ze weigerde om in een hokje te worden geduwd, en ze werd
vernederd, zoals de enkeling die de wereld werkelijk in beweging zet
altijd vernederd wordt.’
In 2021 vroeg The New York Times haar nog eens terug te
blikken op het live op tv verscheuren van een foto van paus Johannes
Paulus II. Had ze er inmiddels spijt van? Nee. Hoe vond ze haar actie
nu, decennia later? ‘Briljant.’
In this episode of Four Decades in Durham, Bobby Hurley, Jay Bilas, Shane Battier and Chris Spatola join host Dalen Cuff to tell the story of Duke's back-to-back NCAA championship teams of 1991 and 1992. Led by All-American Christian Laettner, and infused with the playmaking and size of Grant Hill, Coach K's Blue Devils grew up from double-digit underdogs to dynasty in one year's time.
Auteur Jacob Bergsma en gastheer Bob van Oosterhout ontvangen de grootste namen uit het Nederlands basketball ter gelegenheid van de lancering van het boek Game Changers - De geschiedenis van basketball in Nederland.
In de Bossche Maaspoort spreken zij met onder anderen uitgever Michel van Troost (Arko Sports Media), journalist Mart Smeets en fotograaf Peter Smeets.
Martin de Vries (Mister Donar) en Nashua-speler en -coach Jan Dekker vertellen over de magische krachten tijdens het Groningse kampioenschap van 1982.
Rinus de Jong - the Godfather van het Nederlands basketball - en coach Ton Boot vertellen hoe zij Den Bosch aan de wereldtop brachten rond 1979.
Kees Akerboom sr. en Ton Boot nemen het eerste exemplaar in ontvangst van het boek, uitgereikt door drie kleinkinderen-Akerboom.
Kees Akerboom en Ton Boot vormen samen met Rik Smits de top drie van de 75 belangrijkste mensen in de geschiedenis van het Nederlands basketball, zoals samengesteld door een vakkundige jury.
Ook alle andere 72 personen worden geroemd, op het podium uitgenodigd, of vertegenwoordigd door hun nabestaanden.
Overleden grootheden zoals Vladimir Heger (oom Vladi), Theo Kinsbergen en Henk Konings worden geëerd.
Kees Akerboom maakt indruk met zijn speech over coach Jan Janbroers en de diepe betekenis die Janbroers in zijn leven heeft.
Er is een kennisquiz die wordt gewonnen door Jan Dekker en er zijn live optredens van Günter Weber (saxofoon) en zanger Gerard Alderliefste, beiden voormalig eredivisiespelers.
Woensdag j.l. was de dag van het concert in het Concertgebouw, Amsterdam...
En het was fantastisch!
(AD)
Paul McCartney 80 jaar met Strange Brew, Eric Vloeimans, Roel van Velzen, Bertolf e.v.a.
Vier
de tachtigste verjaardag van de grootste nog levende poplegende: Paul
McCartney. Vijftig jaar geleden trad Macca zelf nog op in de Grote Zaal,
vijftig jaar later zijn zijn grote (Beatles-)hits en minder bekende
favorieten in goede handen bij Strange Brew. Onder de solisten zijn Eric
Vloeimans, Roel van Velzen en Bertolf.
Dit concert is (zo goed als) uitverkocht. Er zijn nog kaarten beschikbaar voor concerten in Rotterdam, Eindhoven en Enschede. Meer informatie
Emma Meesseman en de familie Ann Wauters 'Sky-high' in Chicago
De bende is bijna helemaal
bij elkaar: na Ann Wauters ook Emma Meesseman gearriveerd in Chicago
Na Ann Wauters is ook Emma Meesseman
gearriveerd in Chicago. De Belgian Cat, die vorig jaar omwille van
het EK en de Olympische Spelen niet in de WNBA actief was, gaat bij
kampioen Chicago Sky een nieuwe uitdaging aan.
Chicago Sky is de uittredende kampioen
in de WNBA. Naast Ann Wauters, die debuteert als assistent-coach in
de Windy City, zijn ook Emma Meesseman en Julie Allemand bij Chicago
aan de slag.
Ann Wauters arriveerde met partner Lot en de
kinderen Lou, Vince en Dree vorige week al in Chicago. “De
sportieve staff leren kennen en alles voorbereiden richting het
trainingskamp,” zei Wauters. Emma Meesseman, die van 2013 tot 2020
bij Washington Mystics speelde, keerde in maart en na de invasie van
Rusland in Oekraïne, terug naar België en werkte het seizoen dus
niet af bij de topploeg Ekaterinburg. Haar team werd tevens door FIBA
uit de Euroleague geschrapt. Ze speelde nog eventjes met het idee om
het elders in Europa het seizoen te beëindigen. Dat plan ging niet
door en op een city-trip naar Valencia na, waar ze een bezoekje
bracht aan Jana Raman en Sam Van Rossom en ging supporteren voor
collega Cat Antonia Delaere (Zaragoza) op de Copa del la Reina, stond
alles in het teken voor haar debuut bij Chicago Sky.
Emma Meesseman veroverde in 2019 met
Washington Mystics de titel en werd MVP van de WNBA-play-offs.
Chicago Sky opent de nieuwe WNBA-campagne op 6 mei in eigen midden en
tegen Los Angeles Sparks, de ploeg waarmee Ann Wauters in 2016
WNBA-kampioen werd. Op Julie Allemand is het nog eventjes wachten.
Zij werkt met het Franse ASVEL Lyon eerst nog de reguliere fase in de
LFB af en gaat dan in de play-offs op zoek naar de Franse titel.
We sluiten onze tweede serie af met een van de mooiste hymnes uit de popmuziek. “Hallelujah” van Leonard Cohen. Hij schreef er meer dan zeven jaar aan, maar wat gebeurde er toen hij het nummer uitbracht? Helemaal niks. Totdat Bob Dylan het begon te spelen. En na hem Jeff Buckley, Rufus Wainwright, Bon Jovi en honderden anderen. Nu wordt het verhaal van dit lied verteld in de documentaire ‘Hallelujah: Leonard Cohen, a Journey, a Song’.
Jan Rot maakte de mooiste Nederlandse vertaling en zingt het samen met een honderdkoppig koor, samengesteld uit verschillende koren uit het hele land.
Na zolang op een houtje bijten is het voor de echte Basketball-liefhebber die van sfeervol basketball op hoog niveau houdt nu ineens hoogtij in Leiden; de wedstrijden volgen elkaar in hoog tempo op, het publiek begint de gang naar de 5-Mei-Hel na de vele maanden Corona-uitsluiting weer terug te vinden en stent met veel geluid de Leidse ploeg en als klap op de vuurpijl treft Zorg en Zekerheid Leiden Basketball als Kampioen drie mooie, sterke Europese tegenstanders in de FIBA Europe Cup. Dat komt raar over omdat je zou verwachten dat de Kampioen wat gemakkelijker zou loten dan Heroes Den Bosch en Donar Groningen die ZZ vorig seizoen achter zich hield. Maar het is ook mooi omdat het publiek ermee verzekerd is van drie mooie groepswedstrijden!
Deze week staat met Iraklis een mooie Griekse naam op het programma. Hoe vaak Liefhebbers krijgen Basketball-Liefhebbers nu eigenlijk de kans dit soort clubs dicht bij huis te zien spelen?
Zulke kansen mag je eigenlijk niet voorbij laten gaan..! Dus...
(AD)
Onder de volgende links, de aankondiging van ZZ Leiden.
Leon Kersten schreef een voorbeschouwing voor de drie Nederlandse deelnemers: --- Hier ---
Veel meer over de Fiba Europe Cup op de site FIBA.com : --- Hier ---
De ongetwijfeld weer uitstekende Leidsche Live-stream is woensdag --- Hier --- te zien.
*
Europees basketbal in de Vijf Meihal
ZZ Leiden - Iraklis BC, woensdag 12 oktober om 20.30 uur in de Vijf Meihal.
Komende
woensdag is het weer tijd voor Europees basketbal. Iraklis BC, dat in
de sterke Griekse competitie uitkomt, is om 20.30 uur de tegenstander.
Een ploeg die in Griekenland mee wil doen voor het kampioenschap. Een
wedstrijd die je niet mag missen.
Iraklis BC speelt met vijf
Amerikanen, waaronder de voormalige NBA-speler Toney Douglas. Deze
Amerikaanse scoringsmachine heeft in het seizoen 2018-2019 al eens in de
Vijf Meihal gespeeld. Hij was toen in dienst van het Turkse Sakarya.
In
de thuiswedstrijden tot nu toe heeft Zorg en Zekerheid Leiden het niet
echt zwaar gehad tegen Basketbal Academie Limburg, Yoast United en Zeeuw
& Zeeuw Feyenoord Basketball. Iraklis BC is echt andere koek.
Een goed georganiseerd en diep team waar je niet zo maar van wint. Zorg
en Zekerheid Leiden zal aan de bak moeten. Een zesde man is dan ook van
harte welkom. Dus kom op en beklim woensdag de tribunes van de Vijf
Meihal.
Voor de drie Europese thuiswedstrijden kun je een mooi voordeeltje scoren door HIER een passepartout aan te schaffen. Losse tickets zijn HIER te bestellen
LET
OP: Parkeren in de Luifelbaangarage, NIET in de AH-garage, die is dicht
na de wedstrijd. Vergeet niet je geldige coronatoegangsbewijs en
legitimatie mee te nemen.
Chicago Bull van het eerste uur die een Amerikaanse Foppe de Haan werd
Jerry Sloan (1942-2020)
In zijn woonplaats Salt Lake City overleed vrijdag de oud-basketballer
die uitgroeide tot een van de beste en meest gerespecteerde coaches in
de NBA, Jerry Sloan.
Lang voordat Michael Jordan zijn successen vierde met de Chicago
Bulls, dit voorjaar nog eens overgedaan in de documentaireserie The Last Dance,
was Jerry Sloan een van de sterspelers bij dat team in de National
Basketball Association (NBA). De bijna twee meter lange guard uit
Illinois was de eerste speler bij de club wiens nummer (4) na zijn
vertrek in 1976 nooit meer op de rug van een andere Bull zou prijken,
als eerbetoon. Zoals dat met Jordans nummer 23 gebeurde toen die eind
jaren negentig vertrok. Sloan behield de rest van zijn carrière de
bijnaam die hij in Chicago verworven had: The Original Bull.
Maar
het was als coach dat boerenzoon Gerald Eugene Sloan zijn grootste faam
verwierf. Toen hij in februari 2011 stopte als hoofdcoach van de Utah
Jazz, was hij de langstzittende coach in het Amerikaanse basketbal;
drieëntwintig jaar (met in totaal 1.223 gewonnen wedstrijden) leidde hij
het NBA-team uit Salt Lake City, de stad waar hij vrijdag op 78-jarige
leeftijd overleed; volgens een verklaring van de Utah Jazz als gevolg
van Parkinson en dementie, die beide bij hem in 2015 werden vastgesteld.
Bij zijn afscheid roemde toenmalig NBA-bass David Stern hem als ,,een
van de beste en meest gerespecteerde coaches in de geschiedenis van de
NBA’’.
Toen Sloan negen jaar geleden met pensioen ging – zijn
laatste wedstrijd was er toevallig één tegen zijn oude club Chicago
Bulls - was er in geen van de grote Amerikaanse teamsporten (American
football, honkbal en basketbal) een hoofdtrainer die het zo lang bij één
club had volgehouden. Die beide records zijn inmiddels in handen van de
coach van de San Antonio Spurs, Gregg Popovich (71).
Eind ’84
werd Sloan assistent van coach Frank Layden, in december 1988 nam hij
het over bij de Jazz, de ploeg die in 1979 van New Orleans naar de
mormonenstad Salt Lake City was verhuisd. In vijftien opeenvolgende
jaren (1989-2003) leidde Sloan de club naar de play-offs, met als
‘hoogtepunten’ de twee (verloren) finales tegen de Chicago Bulls van
Jordan.
Van 1966 tot in 1976 basketbalde Sloan bij de Bulls, in de
staat waar hij in 1942 werd geboren, Illinois. Daar bezat hij een
boerderij, waar hij buiten het basketbalseizoen veel tijd doorbracht.
Sloan voelde zich nog verbonden met de streek waar hij als boerenzoon
opgroeide, als de jongste van tien kinderen. Hij was vier toen hij zijn
vader verloor, en samen met zijn broers en zussen hielp hij zijn moeder
met het draaiende houden van de boerderij. Als tiener stond hij om half
vijf op om daar allerlei klussen te doen, vervolgens liep hij een paar
kilometer naar school om zich daar om zeven uur bij de basketbaltraining
te melden. Sloans grootste hobby had agrarische wortels: lange tijd
verzamelde hij oude tractoren, en knapte ze zonodig op, vooral van het
merk John Deere. Bijna tien jaar geleden, nadat er één bijzonder
exemplaar was gestolen, verkocht hij bijna zijn hele collectie van 70
trekkers – twee hield hij er zelf.
Als speler moest Sloan het niet
van zijn talent hebben. Hij was een harde werker, een bikkelharde guard
die het vooral in defensief opzicht goed deed en voor niemand opzij
ging. Hij debuteerde in 1965 in de NBA bij de Baltimore Bullets en ging
in ’66 naar de Bulls, in het jaar dat de club was opgericht. Sloan
speelde elke wedstrijd alsof het zijn laatste was en haalde tweemaal het
All Star Team, met de beste spelers uit het oosten van de VS. In het
seizoen van de club, 1966-’67, leidde hij de Bulls naar de play-offs.
Het was in een periode dat de Boston Celtics van sterspeler Bill Russell
de dienst uitmaakten.
Jerry Sloan is an American former National Basketball Association player
and head coach, and a member of the Basketball Hall of Fame. Former NBA
commissioner David Stern called Sloan "one of the greatest and most
respected coaches in NBA history". Sloan had a career regular-season
win–loss record of 1,221–803, placing him third all-time in NBA wins at
the time he retired.[3] Sloan was only the fifth coach in NBA history to
reach 1,000 victories and is one of two coaches in NBA history to
record 1,000 wins with one club (the Utah Jazz). He also coached for one
team longer than anyone in NBA history. The 2009–10 season was his 22nd
season (and 21st full season) as coach of the Jazz. Sloan coached the
Jazz to 15 consecutive playoff appearances from 1989 to 2003. Although
he never won a Coach of the Year award, he is one of only four coaches
in NBA history with 15-plus consecutive seasons with a winning record
(Gregg Popovich, Pat Riley and Phil Jackson are the others). He led Utah
to the NBA Finals in 1997 and 1998, but lost to the Chicago Bulls both
times.
After Tom Kelly stepped down as manager of the Minnesota Twins in Major
League Baseball in 2001, Sloan became the longest-tenured head coach in
American major league sports with their current franchise. He resigned
on February 10, 2011. On June 19, 2013, the Utah Jazz announced that
Sloan was returning as an adviser and scouting consultant.
Vervolg NRC-artikel:
Nadat basketballer Sloan in 1976 als gevolg van
knieblessures was gestopt, werd hij in 1977 coach van het collegeteam
waar hij speelde toen hij aan de Universiteit van Evansville studeerde.
Bij de Evansville Purple Aces hield hij het nog geen week vol – hij
wilde een profteam coachen. In december van dat jaar kwam de hele ploeg
van Evansville, inclusief de trainersstaf, om bij een vliegtuigongeluk.
Naar eigen zeggen was het die ervaring die Sloan voorgoed leerde dat er
meer in het leven was dan basketbal. Hij ging aan de slag als scout bij
de Chicago Bulls, werkte zich op tot assistent-coach en in de periode
1979-1982 was hij hoofdcoach. In zijn tweede seizoen leidde hij de Bulls
naar de play-offs. Toen in Chicago de vette jaren met Jordan aanbraken,
was Sloan al aan het werk in Salt Lake City, ook daar aanvankelijk als
assistent-coach.
Glamour en publiciteit konden Sloan gestolen
worden – zo droeg hij vaak een pet van John Deere, zijn favoriete
tractor. Hij sprak ook liever over ‘the game’ dan dat hij woorden
vuilmaakte aan zijn bijzondere staat van dienst. Hij leek in dat opzicht
op drie Europese voetbaltrainers en generatiegenoten: Foppe de Haan met
een twintigtal dienstjaren bij SC Heerenveen de langstzittende trainer
bij dezelfde club in het betaalde voetbal), de Fransman Guy Roux (44
jaar aan één stuk bij AJ Auxerre) en de Schot Alex Ferguson (27 jaar bij
Manchester United). Clubiconen voor wie spelers door het vuur gaan.
Karl Malone, met zijn maat John Stockton de beste spelers met wie Sloan
in Utah werkte, dreigde begin 1998 zijn club de rug toe te keren als het
contract van Sloan niet zou worden verlengd. „Als de coach weg moet,
dan ga ik ook. We zijn hier samen iets begonnen en ik wil het ook samen
met hem afmaken.”
‘The Mailman’ doelde op het winnen van de titel.
In 1997 had Utah Jazz voor het eerst de finale gehaald. En was daarin
verslagen door de Bulls. Een jaar later herhaalde de geschiedenis zich,
toen beide teams elkaar opnieuw in de finale troffen. In de halve finale
pakte Sloans strijdplan tegen de Los Angeles Lakers (met sterspeler
Shaquille O’Neal en de negentienjarige Kobe Bryant) perfect uit: de Utah
Jazz wonnen de best-of-sevenreeks met 4-0. Maar de hoofdprijs ging weer
naar Chicago, waar Sloans profcarrière begon. De coach verschuilde zich
niet achter excuses. Oprecht gaf hij zijn oude club alle credits.
Ook
toen hij in 2008 in zijn twintigste jaar als hoofdcoach met de Utah
Jazz zijn 1000ste overwinning had behaald, als eerste trainer in de NBA,
cijferde Sloan zichzelf weg. „Ik ben geen onemanshow en dat heb ik ook
nooit willen zijn”, zei hij tegen persbureau AP. „Er zijn veel
fantastische coaches. Ik reken mezelf daar niet toe. Ik heb gewoon een
heel goede staf.” Hoewel hij de kampioensring nooit om zijn vinger kon
schuiven, werd Jerry Sloan in 2009 opgenomen in de Basketball Hall of
Fame, in Springfield (Massachusetts), tegelijkertijd met John Stockton.
Karl Malone volgde een jaar later. Coach Sloan en zijn sterspelers leven
voort als de drie-eenheid van de Utah Jazz.
Dit is een bewerking van een artikel dat verscheen in NRC Handelsblad van 11 december 2008.
Het originele artikel met foto's op NRC.nl lees je --- Hier ---
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden