Posts tonen met het label Goud. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Goud. Alle posts tonen

zaterdag 16 november 2024

'WAT DE MAATSCHAPPIJ VAN 3X3 BASKETBALL KAN LEREN' TROUW-INTERVIEW: Arvin Slagter - 'We hebben onze ego's vol trots opzij gezet voor Goud' + Aanvullend interview / EVEN NADENKEN; Goed voorbeeld voor het Nederlandse Basketball (en de politiek kan er ook nog wat van leren!) /

 

'WAT DE MAATSCHAPPIJ VAN 3X3 BASKETBALL KAN LEREN' 

TROUW-INTERVIEW: Arvin Slagter - 

'We hebben trots onze ego's opzij gezet voor Goud' 

+ Aanvullende antwoorden op vragen van Aart Dekker

EVEN NADENKEN; 

Goed voorbeeld voor het Nederlandse Basketball (en de politiek kan er ook nog wat van leren!)

Wat mij betreft één van de beste interviews over Nederlands Basketball in lange, lange tijd.
 
En eigenlijk een verhaal dat wat belang betreft het Basketball ver overstijgt, het is niet alleen een les die iedereen en alles in het Nederlandse Baksetball zich ter harte zou moeten nemen; wat zouden we niet allemaal nog meer kunnen bereiken als alle neuzen eens eendrachtig dezelfde kant uit zouden gaan werken, als de negativiteit zou worden geëlimineerd, en als het algemene belang altijd voorrang zou krijgen boven deelbelangen en eigenbelang!?!

Héél véél; daarvan ben ik altijd overtuigd geweest, en de Gouden 3X3 Mannen hebben deze zomer het bewijs geleverd. Ook 3X3 Unites heeft al heel wat aangetoond, en zal nog veel meer gaan aantonen. 
Er zijn mensen die 3X3 op zich ook weer als een bedreiging van 'het echte basketball; 5X5' zien, dat uitten en ernaar handelen. Dat is zo jammer, want met een beetje 'Omdenken' opent er zich een wereld van nieuwe mogelijkheden...dat geldt trouwens over en weer, want ook het 'Oude Basketball' biedt weer openingen waar 3X3 zich nog verder door kan ontwikkelen!

Ik had de uitspraak  'We hebben onze ego's vol trots opzij gezet voor Goud' al eerder gelezen  - in een interview van Luc Reuvers in Rebound Magazine; abonneer je op dat blad, de site en/of het Basketball Jaarboek! - maar hij kwam pas echt op stormkracht binnen toen mijn moeder me na het weekend 3X3 Worldtour in Amsterdam wees op het interview in Trouw.
 
En als je dan ziet wat er zich allemaal de afgelopen maand in Nederland (en de wereld) afspeelde, dan zou je wensen dat premier Schoof zijn kabinet en coalitie voor iedere vergadering verplicht het interview met Arvin Slagter zou laten lezen, en zijn mensen er serieus over zou overhoren, alvorens de beraadslagingen te laten beginnen...

Nadat Carrie op TV al een poging had gedaan het gevoel van de laatste seconden van de 3X3 Mannen Finale in Parijs te laten herleven, kwamen die paar tellen ook in het onderstaande interview aan de orde. Wat bij mij een paar vervolgvragen opriep, die Arvin tussen alle drukte die het viertal sinds Parijs overspoelde voor me beantwoordde. 

Waar de (*) staat kan dus ingelast worden:

`...Slagter stond in het veld toen de beslissende bal vlak voor het eindsignaal door de lucht zweefde. “Ik zag hem in een ooghoek gaan. Poe, wel een goede hoogte. De snelheid leek oké. Ik stond onder de basket en zag de bal aankomen. Hij viel binnen. Dat moment is bizar.”

...´

(*) Aanvullend interview over dit moment:

Arvin, ik weet een beetje uit eigen (top-)sportervaring, maar vooral uit interviews en vakliteratuur, dat (echte) toppers vaak het vermogen hebben om in dit soort situaties in kunnen zoomen, het beeld als het ware in slow-motion waar kunnen nemen, of zelfs helemaal stil kunnen zetten. Kan je het bovenstaande fragment van je interview verder toelichten?

´Dat klopt; het beslissende schot van Worthy – maar trouwens ook het potentieel beslissende schot van Frankrijk vlak daarvoor – heb ik inderdaad zo beleefd. Bij het schot van Worthy – dat van rechts kwam – was ik bezig met het anticiperen op een mogelijke misser, ik probeerde het gebied links van de basket helemaal voor mezelf te claimen, zodat ik optimaal kon rebounden of – de tijd zou natuurlijk sowieso erg kort zijn – tippen. Gelukkig ging de bal erin, want er bleek geen tijd meer voor een tip of rebound en putback.

Bij de misser van Frankrijk profiteerden wel van dat effect; daar deden we alles optimaal en daardoor kregen we alsnog kansen om de wedstrijd en het Goud binnen te halen´. We hebben het daar niet expliciet over gehad, maar ik kan me zomaar voorstellen dat Jan en Dimeo je vraag vergelijkbaar zouden kunnen beantwoorden...´

Dus je hebt dit soort momenten vaker? Kan je dan aangeven hoe vaak zoiets gebeurt en bij welk soort momenten bij uitstek?

´Ja ik heb het zeker vaker, maar ook weer niet heel vaak. Eigenlijk denk ik dat je dit soort ervaringen hebt wanneer (belangrijke) wedstrijden ´on the line´ zijn, dat je die momenten dan zo intens beleeft dat je ´in the zone´ of ´in the flow´ terecht komt. Kan me ook goed voorstellen dat je dit soort momenten nooit meer vergeet, en min of meer kan herbeleven...´

Zou je kunnen zeggen dat als je dat dan als collectief hebt, dus meerdere – of zelfs alle spelers op het veld – tegelijk, dat teams dan op de top van hun kunnen presteren, zeg maar wat je in het Trouw-interview onder andere beschrijft als 'We hebben onze ego's vol trots opzij gezet'?

´Ja, misschien wel; misschien is dat wel wat je een piekervaring zou kunnen noemen, het hoogste van het hoogst mogelijke bereiken als team...´

Lees het interview op de site van Trouw, of hieronder.

En zoals altijd: Reageren?

Graag!

(AD)


Het originele interview op de site van Trouw, met meer en veel mooiere foto's is   ---  Hier  --- te lezen, en anders hier:








 

Overigens heeft dagblad Trouw de laatste tijd veel meer mooie basketball-verhalen gebracht, bijvoorbeeld:



 

donderdag 17 oktober 2024

(OUDE) COLUMN AART DEKKER UPDATED OP EEN GOUDEN 3X3-FUNDAMENT: 7 jaar geleden, en ik had een Droom...7+4=11 jaar later → 2028; de Droom is weer actueel! / DIMEO VD HORST ARVIN SLAGTER WORTHY DE JONG & JAN DRIESSEN vs. KING JAMES STEPH CURRY KD & CP IIII ? /

 

De vier Gouden Mannen #3X3 in Parijs; v.l.n.r: Jan Driessen, Worthy de Jong, Dimeo van der Horst en Arvin Slagter. Zouden ze het nog een keertje kunnen overdoen, en dan NBA-toppers als LeBron James, Stephen Curry, Kevin Durant en Chris Paul kunnen treffen? (Foto: #FIBA3X3)

*

7 jaar geleden, en ik had een Droom...7+4=11 jaar later → 2028; de Droom is weer actueel!

Het moet een jaar of zes, zeven geleden zijn geweest en ik zag dat waar ik eigenlijk al vanaf de jaren '90 van droomde; dat #3X3 een Olympische Sport zou worden en serieus genomen zou worden zo rond het Olympische jaar 2024 zich zou ontvouwen.


Hoe #FIBA alle regels en systemen precies zou gaan uitwerken, dat was mij toen nog lang niet tot op detail duidelijk; eerlijk gezegd had ik ook héél andere dingen aan mijn hoofd...het was voor mij toen dus een kwestie van grote lijnen.


Ik maakte toch wel wat rekensommetjes: hoe oud zou LeBron James tegen 2024 zijn?


~39


Stephen Curry?


~38


Arvin Slagter – toen op zijn absolute top?


~37


Worthy de Jong?


~35


Er doemde een Droom op in mijn hoofd: wat nou als die vier mannen, ik bedacht er nog een stuk of wat namen van NBA-Legendes en Nederlandse spelers die mij geknipt leken voor het spelletje om de viertallen vol te maken (die regel kende ik dan net weer wel).


Ik schreef – net als nu – ff snel een kort stukje in elkaar en gooide het on-line.


Waar?


Al sla je me dood...


Waar ik nog niet mee had gerekend, waren de regels die FIBA invoerde om er een echte serieuze op zichzelf staande sport van te maken, en wat ik toen – denk ik – ook nog niet wist, was de doelstelling om het competitiesysteem zo in elkaar te zetten dat (juist) ook kleinere Basketball-landen kansen te geven op het hoogste niveau mee te laten strijden.


Dus Lebron en Steph?


2024 is nog te vroeg...


Mooi, want voor Dimeo van der Horst, Arvin Slagter, Jan Driessen en Worthy de Jong was 2024 precies goed blijkt nu!


Goud; The Netherlands!


En hoe zit het dan met die 7+4=11 uit de kop?


Nou, ik denk dat voor The King, Steph, Durant, CP III, en nog wel wat mannen, is 2028 – LA natuurlijk een punt op de horizon dat ze zouden kunnen halen. Dan zijn ze gestopt in de NBA, moeten ze nog wel ff investeren en de wereld rond om punten te halen, maar...het zou zomaar kunnen!


En dat is dan weer misschien precies de trigger die eerzuchtige, dromende Nederlandse Warriors – zoals @BeWorthy, en Arvin Slagter – wat is eigenlijk zijn bijnaam? – nodig hebben, om op hun beurt nog voor 4MoreYears te gaan...


Ik kan er nu al van watertanden!


AART DEKKER


P.S. In de tsunami aan media-producties die er sinds het Nederlandse 3X3-Goud loskwam, kwam ik ook het volgende verhaal tegen..:

 

...'t is dus blijkbaar nog geen uitgemaakte zaak...wordt het nóg interessanter om e.e.a. te blijven volgen..!


 

vrijdag 16 augustus 2024

AANRADER / FRAGMENT BOEK 'TOM DUMOULIN Wielergende in wording, Patrick Bernhart - De jeugd van Tom (en wat Frans Timmermans (niets) met hem maken had... /

“... Maar Maxime en Tom hebben geen enkele gemeenschappelijke voorouder, zoals door een genealoog is vastgesteld. In de stamboom van Tom Dumoulin is onder meer overgrootvader Hubertus te vinden die bankwerker was. Verder terug in de stamboom is de naam Dumoulin in allerlei varianten te vinden Demolin, De Molin, Du Mollin en Demolin. De oudste voorouder is ene Hendrik De Mollin die in 1617 geboren is.


De andere stamboomhouder meldt aan John Kroon voor een verhaal van wielertijdschrift De Muur dat de familie van Tom Dumoulin een echte Maastrichtse familie is. De stamboom gaat in een rechte lijn in Maastricht terug tot in de 17e eeuw. Daarmee is het van oudsher een katholieke familie. Van hugenoten, calvinisten die na 1685 Frankrijk ontvluchtten is geen sprake.


Maar het nog wèl de vraag of je de achternaam Dumoulin moet uitspreken als Dúmoulin of Dumoulín. Als Tom er in een persconferentie naar gevraagd wordt, moet hij lachen: 'Of het een stomme vraag is? Nee, helemaal niet! Het is een aanhoudende familievete bij ons thuis, ik zeg het altijd op z'n Frans, Dumoulín dus. Nou daar is m'n moeder het niet mee eens, zij is ervan overtuigd dat de klemtoon op de eerste lettergreep ligt. Dus sorry, zelfs ik moet je het antwoord schuldig blijven.



Moeder Erna is 29 jaar oud als ze Tom krijgt. Ze komt uit Heerlen, groeit op in een gezin met zes zussen en zit op het Bernardinuscollege. Naar die middelbare school gaat ook een jongen die later een bekend politicus zou worden. Die jongen is in Maastricht geboren, maar groeit door het werk van zijn vader grotendeels op in Brussel en Rome. Na de scheiding van zijn ouders gaat hij met zijn moeder terug naar Nederland om zijn middelbare school op het Bernardinuscollege af te maken. En die jongen heeft een oogje op Erna. Maar het wordt niets tussen Erna en Frans Timmermans. Misschien maar goed ook, want het is maar de vraag of Tom Timmermans een (goede) wielrenner zou zijn geworden.


Erna Burg studeert van 1984 tot 1988 Gezondheidswetenschappen aan de Universiteit van Maastricht. Maar Heerlen blijft trekken waar ze bestuursadviseur is bij de cluster sport van de afdeling Welzijn van de gemeente.



Tom gaat in Maastricht naar basisschool OBS Binnenstad. Lerares Josephine Hochtenbach haalt in het Algemeen Dagblad herinneringen op aan de kleuter Dumoulin.: 'Een leuk mannetje was het. Niet extreem, niet heel opvallend. Gewoon een kind dat heerlijk kon buitenspelen en wilde ravotten met zijn vriendjes.' Ze heeft ook Tom's jongere zussen Nina en Simone in de klas gehad en vond het een heel leuk en gezellig gezin. Stuk voor stuk bescheiden types. Maar over zich heen laten lopen deden ze niet. 'Tom was een mannetje dat wist wat hij wilde. Als hij besloten had dat hij in de bouwhoek wilde, dan moest dat gebeuren. Ook als de bouwhoek vol was.


In groep acht zwaaide leraar Walther Feddema de scepter. Aan de NOS vertelt hij in 2017 over de jonge Tom Dumoulin: 'Een rustige, bescheiden jongen die precies wist wat hij wilde. Ik herken hem nu heel goed van vroeger. De gymles vond hij heel erg leuk. We fietsten met deze klas altijd naar ons kampadres en ik kan me herinneren dat hij dat helemaal niet zo leuk vond, want het gaat hem te langzaam. Hij had niet veel hobby's. Sporten, dat vond hij leuk. En de rest daar was hij heel goed in, maar hij blonk niet uit in overdreven ijver.'


De kleine Tom weet nog niet precies wat hij wil worden. Eerst denkt hij aan goudzoeker, maar dat is een nogal exotische en niet zo'n gangbare keuze. Later lijkt het hem wel leuk om kinderarts te worden. Maar meester Feddema kan zich herinneren dat Tom twijfelde. 'Hij vond het beroep arts wel leuk, maar hij was er toen al over aan het denken om te gaan fietsen.'

Van dit boek  - ik las de editie van 2019 - is in 2020 een geheel herziene editie uitgekomen, met daarin extra 'Het rampjaar 2019, en zijn kansen op nieuwe zeges in 2020). Meer informatie   ---  Hier  ---

maandag 29 juli 2024

AANRADER! / UNIEK! / HELE PAGINA 3X3 BASKETBALL OS PARIS2024: Van 29 juli t/m 5 augustus Orange Lions 3X3 Mannen / INTERNATIONAAL BASKETBALL OLYPISCHE SPELEN PARIJS /

 

Als de #VPROGids een hele pagina Basketball heeft...dan hebben we het over iets héél bijzonders; dat is niet helemaal Uniek, maar wel bijna Uniek!


 


(Vandaag = de eerste dag van het 3X3 Toernooi; Dinsdag 30 juli dus)

Op de NBB-site Basketball.nl  een Live-Blog met 

alles, en steeds het laatste nieuws, over de Oranje Mannen 3X3   ---  Hier  --- 

(dus Bookmark deze pagina!)

Speelschema

Dinsdag 30 juli
19.05 uur: Nederland – China

Woensdag 31 juli
18.35 uur: Letland – Nederland

Donderdag 1 augustus
10.05 uur: Nederland - Servië
14.05 uur: Frankrijk – Nederland

Vrijdag 2 augustus
10.35 uur: Polen – Nederland
13.35 uur: Nederland – Litouwen

Zondag 4 augustus
19.05: Verenigde Staten – Nederland
21.30 uur / 22.05 uur: Play-In Games

Maandag 5 augustus
18.00 – 19.30 uur: Halve finales
21.30 uur: Troostfinale
22.30 uur: Finale

zaterdag 16 april 2022

ZZ_CLIP / WORDT ZZ LEIDEN DE TWEEDE PLOEG #BNXT-ELITE-GOLD DIE FILOU OOSTENDE (BCO) VERSLAAT? Zaterdagavond 20h00 - 5 Mei-Hel / AANRADER! /

Het was een prachtige team effort om de achterstand van 20 punten goed te maken. Daarna maakte Maarten Bouwknecht 3 driepunters in Q4 om het karwei af te maken #zzplayerofthegame #bnxtleague #teamworkiskey

woensdag 9 februari 2022

G.O.A.T! / EVEN TERUGKIJKEN NAAR 2018 / COLUMN AART DEKKER: Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard? / SCHAATSEN OLYMPISCHE SPELEN /

Afbeelding overgenomen via @ireenw (fb) en 

de Paulien van Deutekom Foundation

Woest over Wüst(e.v.a.) – Is Nederland wel Topsport(-ers) Waard?

Aart Dekker bekeek de Olympische Winterspelen van 2018, het Succes van de Team.NL, die van de Schaatsers en Schaatsters, en die van Ireen Wüst in het bijzonder. En verbaasde zich hogelijk over wat er in de twee weken daarna allemaal met haar gebeurde. Bijna alle Schaatsers een maand na de OS werkeloos, en Neerlands Beste Olympiër voorop. Verdient Nederland ‘Vernederland’ eigenlijk wel Topsport als we zo met onze Helden omgaan?

Een land heeft naar mijn mening pas een ‘Echte, Serieuze Sportcultuur’ als het aan een aantal criteria voldoet. Bijvoorbeeld de manier waarmee het met Topsporters, ex-Topsporters, en (ook wel) met Getalenteerde Jeugd omgaat.

Schaatsen -en dan vooral op de Traditionele Lange Baan- is in Nederland meer dan ‘zo maar een sport’; het is een sport die heel veel Nederlanders in het bloed zit. Dat zie je vooral in ‘Echte Nederlandse Schaatswinters’, met liefst natuurlijk ook nog ‘een Tocht der Tochten’; een Elfstedentocht dus. Dat laatste Mega-Event -een Rondtocht langs de Elf Friese Steden, waarvan er tot nu toe slechts vijftien(15!) officiële edities zijn georganiseerd, is dan vooral de ‘Slagroom op de Taart’, en vindt veelal pas plaats nadat er al weken lang, soms zelfs maanden lang, overal in Nederland geschaatst is, meestal door (vele) miljoenen mensen. Op schilderijen van honderden jaren oud kunnen we zien dat dit al eeuwen lang het geval is, en dat jong en oud, en arm en rijk de ijspret deelden; iedereen op dezelfde platen ijs op sloten, grachten, kanalen, plassen, meren en -soms zelfs- rivieren en Zuiderzee/IJsselmeer. Naast de buitensport in de vrieskou zelf, was en is er ook het randgebeuren van ‘Koek en Zopie’, IJsdansen, Arrensleden , IJszeilen, Priksleetjes en het (leren) schaatsen ‘aan den stok’, of achter een stoel. Al met al dus: typisch Nederlandse Sport Cultuur. Dat heeft trouwens niet ‘altijd al’ geleid tot grote dominantie van Nederlandse Topschaatsers op Olympische Spelen en WK’s en EK’s, en de daarbij behorende Oranje-gekte; die stamt van de jaren-60 en -70, en was toen nog lang niet zo totaal als bijvoorbeeld vier jaar geleden in Sotsji het geval was. De Internationale Top van het Schaatsen op de Lange Baan kwam namelijk eerst vooral uit de Noordse Landen en bijvoorbeeld ook uit Rusland. Logisch; omdat daar wel de benodigde ijszekerheid was die in Nederland al heel lang niet meer bestaat, en trouwens ook in vroeger tijden slechts bij perioden het geval was. De ISU(de Internationale Speed Skating Union) bestaat trouwens uit meer dan ‘de Lange Baan’, naast Shorttrack valt bijvoorbeeld het Kunstrijden valt er ook onder, en ook die sport -met afstand het grootste onderdeel van de ISU, en het belangrijkste Schaatsonderdeel Wereldwijd- is sinds Sjoukje&Joan een ondergeschoven kindje geworden bij NOC*NSF. Ook in het IJshockey is Nederland een zeer kleine sport, dus valt er ook op de schaats voor de Nederlandse Sport nog een wereld te winnen, maar daarover een andere keer misschien meer.

Nee, deze inleiding is context voor ‘de Case Ireen Wüst’; Nederlands Grootste Sporter Ooit op de de Sponsor Justlease -die ruim anderhalf jaarsponsorde, en dus relatief goedkoop met de veren van het door de schaatster beloofde en geleverde Goud- kon pronken, omdat Wüst dus zelf het fundament financierde- liet weten dat de coach het verhaal niet goed begrepen had, en dat hij er nu maar helemaal mee stopte…met als reden: ‘men wilde wel door met sponsoren, maar dan moest Kopvrouw Wüst wel vier jaar doorgaan…en omdat ze zich daar nog niet op had willen vastleggen kwam er dus een eind aan de zakelijke relatie.

Olympische Spelen. Deze fantastische Sportvrouw is een voorbeeld als het gaat om toewijding, doorzettingsvermogen en vechtlust. Vier keer Goud op vier opeenvolgende Olypische Spelen is gewoon uniek! Toch voorkwam dat palmares niet dat ze op de eerste dag van het WK, bedoeld als een Grote Feest kort na de Olympische Spelen op de Coolste Baan van Nederland -een tijdelijke 400-meter kunstijsbaan in het Olympische Stadion in Amsterdam, waar het Wereld Kampioenschap All-round werd georganiseerd voor een groot en wild enthousiast publiek-, een onheilstijding kreeg. Het evenement was extra feestelijk omdat men de ‘Gouden Tijden van Weleer’ wilden laten herleven in aanwezigheid van alle nog levende Kampioenen van Vroeger. Een gezelschap waar Wüst’ natuurlijk zodra ze stopt ook toe zal behoren. In plaats daarvan zette haar coach bij voorbaat een ‘doem(-per)’ op haar WK. Hij vertelde haar dat er voor haar in de -nota bene door haar zelf opgerichte, en in beginsel ook door haar mede met eigen geld gefinancierde- ploeg vanaf volgend seizoen geen plaats meer was. Zou dat er wellicht de oorzaak van zijn dat haar startafstand , de 500 meter, volkomen mislukte, en dat ze daardoor het Kampioenschap mis liep(ze werd tweede)? Deze affaire liep in de week na het WK nog verder uit de hand;

Ireen Wüst een beetje te goed voor deze wereld dus? Had ze niet gewoon moeten beloven die vier jaar aan te blijven? Dan had ze later altijd nog af kunnen zwaaien ‘als het echt niet langer meer ging’; kan tenslotte gebeuren met een absolute Topsporterdie over vier jaar 37 jaren zal tellen.

Al met al een diep droevig stemmende behandeling van een Icoon, door een bedrijf dat zich er -na het plukken van het laaghangend fruit- veel te gemakkelijk vanaf maakte. Maar het probleem ligt breder dan alleen deze sponsor; er staan geen andere sponsoren in de rij voor Wüst, noch voor de vele andere Topschaatsers- en schaatsters die Nederland rijk is -een deel van de Jumbo-ploeg van Sven Kramer uitgezonderd- dat is dus een Sponsor die het duidelijk wel begrijpt!

Wat een Volwassen Reactie (bij de NOS)...

 ‘Sponsor Justlease stopt met Wüst: “ik ben te oud” (Video))

...van Echte Topper Ireen Wüst!


Want als Nederland een ‘Echte Sportcultuur’ rijk zou zijn, dan zou het naar mijn idee anders gaan; dan zou de Sponsorwaarde van een Ireen Wüst zich zelf uitstrekken tot ver na haar dagen als actieve sporter. Maar nee; hier geldt meer ‘Nederland, Vernederland’, want zo kan je de de bejegening van de Topper natuurlijk ook typeren. De zelfbeheersing die ze toonde toen het nieuws naar buiten kwam was trouwens bewonderenswaardig; nog een reden die toch tenminste een(1) nieuwe geldschieter zou moeten overtuigen wel met haar in zee te gaan…dan waarschijnlijk wel onder leiding van een andere coach…maar dat lijkt me logisch…

Een sport die ook diep in de Nederlandse Cultuur zit verankerd -totdat de prestaties zwaar tegenvallen; dan wordt het tijdelijk iets minder- is het Mannenvoetbal. Dusdanig, dat die sport meestal apart wordt gecategoriseerd; niet onder de titel ‘Sport’, maar ernaast. In Nederland is (Mannen-) Voetbal ‘Koning, Keizer, Admiraal’ als het goed gaat, en een Mickey Mouse-versie van ‘Soccer is King’ als het niet allemaal niet voor de wind zeilt.

Ook in het Voetbal speelt/speelde even een kwestie die met ‘Respecteren van Toppers’ te maken heeft. Record-International Wesley Sneijder zag het -nadat wel voor zich nadat de nieuwe Bondscoach Ronald Koeman hem liet weten verder geen gebruik meer van zijn diensten als Oranje-klant te willen maken-; onder Koeman -dezelfde coach die hem ooit liet debuteren op het hoogste niveau- op het veld afscheid nemen, en wel bij de aankomende twee Oefeninterlands tegen Portugal en/of Engeland. Niet zo heel raar gedacht door Sneijder lijkt mij. Of toch wel? Koeman heeft er in ieder geval geen oren naar; die is waarschijnlijk zou intens bezig met het maken van een Nieuwe Start voor het Nederlands Elftal, dat…ja wat eigenlijk? Wesley selecteren, laten starten in de interland tegen Portugal -toevalligerwijs ook de tegenstander in Sneijders eerste wedstrijd met het ‘Grote Oranje’- en dan na een kwartiertje wisselen, of juist een aantal minuten voor tijd in laten vallen en dan aan het eind afscheid nemen van Team en Publiek; dat kan toch nooit een domper worden? Misschien zou het zelfs zoveel enthousiasme van de Oranje-fans genereren dat het de start van de nieuwe Bondscoach een extra push zou kunnen geven…

Sneijder zal ongetwijfeld nog wel een keer een officieel afscheid van Oranje krijgen aangeboden.

Maar in een land dat zijn Sporthelden op de juiste wijze koestert, zou er -denk ik tenminste- niet tot zo’n relletje komen; vooral omdat daar eenieder veel meer bezig is met het feit dat ook aan een mooie carrière en eind komt, wanneer dat zou kunnen zijn, en hoe je dat op een respectvolle wijze kan doen.

“Hey Dekker, jij was toch Basketball Columnist?” Zullen enkelen nu misschien denken. Dat klopt (deels). Juist ook in het Nederlandse Basketball heb ik tot op heden -ik begon Basketball te Beleven in 1983, we hebben het dus over een periode van ruim 35 jaar- weinig van Respect naar onze Helden -en al helemaal niet naar de Ex-Internationals toe- gemerkt. Dat was dan ook een reden dat ik -toen Henk Pieterse me vroeg de rol van ‘coach’ van dat gremium over te nemen nadat Rob Meurs omkwam- daar de nodige plannen voor heb ontwikkeld. Helaas zijn ook in het traject dat ik voor ogen had de nodige kinkjes gekomen -positieve, en minder positieve- maar wie weet, misschien komt dat ooit nog weleens goed…daarover later meer.

Wil ik afsluiten met de stelling dat: “Nederland -dat geldt dus zeker ook voor het Nederlandse Basketball- blinkt ook niet uit in de juiste bejegening van onze Jonge Sport-talenten!”

Dan heb ik dat vast gesteld; ik vermoed dat ik er de komende tijd nog weleens op terug zal komen, maar de lengte van dit stukje is alweer ruim die van een standaard column-lengte, dus daar zal ik u nu nog even niet mee lastig vallen.

Zoals altijd,

Reageren? Graag!

AART DEKKER


MEER gerelateerd aan deze Column:

zondag 20 oktober 2019

EVEN NADENKEN OVER / VLUCHTELINGEN TEAM.NL/ORANJE SPORT DOPING: Carolina Trujillo - 'Buitenbenen' (van Sifan Hassan) / NRC SPORT COLUMNISTE / WK 2019 /




Opinie





Buitenbenen

De snelste vrouw op de 10.000 meter loopt dit WK onder Nederlandse vlag en ze heet Sifan Hassan. Wat zullen Wilders en Baudet ziek zijn. Dertig minuten en zeventien seconden was haar tijd op de 10 kilometer. De meeste mensen die ik ken halen dat op de fiets niet eens, bij tegenwind reken ik mezelf daartoe.

Hassan werd in Ethiopië geboren in 1993, op haar vijftiende kwam ze naar Nederland. Door haar moeder op het vliegtuig gezet, verder wil ze het daar niet over hebben. In het begin zat ze in een opvangcentrum waar ze elke dag heeft gehuild. Als je goed kijkt, zie je dat verdriet nog steeds in haar ogen sluimeren.

In 2013 werd ze als Nederlander geboren, in ieder geval kreeg ze toen de plaatselijke nationaliteit. Nu loopt ze voor Nederlanders, voor hen die van buiten kwamen en zij die geen keuze hadden. Laat ik dat verduidelijken. Migranten hebben, met of zonder een pistool tegen hun hoofd, voor het land van aankomst gekozen. Als ze toegelaten worden, kiest het land ook voor hen. Bij inheemse bewoners had het land noch de bewoner een keuze. Die zitten met elkaar opgescheept. Aangaande een land is de oorspronkelijke bevolking het gedwongen huwelijk en de migrant de gekozen liefde.

Sifan vertegenwoordigt ons allemaal en dat doet ze niet alleen duizelingwekkend snel, maar ook met een tekenende strategie. Na de start neemt ze haar plek achterin het veld en daar blijft ze, alsof ze kiest voor beginnen vanuit achterstand. Als het lijkt of het te laat is, accelereert ze en passeert ze het peloton atleten zoals een renpaard langs dravers zou gaan.

In 2016 koos ze als trainer Alberto Salazar hoewel USADA al een onderzoek naar hem was gestart. Iets met verboden middelen, uiteraard. Met hem in zee gaan, was kiezen voor verdenkingen, dus in die zin koos Hassan ook hier voor een begin met een achterstand. Gevraagd of ze bang is voor die verdenkingen, antwoord ze resoluut „Nee. Ik weet dat ik schoon ben.”

Toen Sifan zaterdag goud op de 10 kilometer won, was Salazar nog in Doha. Maandagnacht werd zijn bevoegdheid afgenomen. Hij is voor vier jaar geschorst. Contact met zijn atleten werd verboden. Woensdag liep Sifan de halve finale van de 1.500 meter zonder trainer, op haar manier: eerst de hele tijd in de achterhoede, dan schijnbaar moeiteloos langs de dravers en met die vederlichte rotgang als eerste over de finish.

Sifan lijkt te lopen zoals ze leeft, vanuit schijnbare achterstand, met een gave voor een lange eindsprint. Ze is nu zesentwintig, Usain Bolt stopte op zijn 33ste. Zij is rond haar zeventiende serieus gaan trainen. Elk moment kan haar lange eindsprint beginnen. Zaterdagavond loopt ze om vijf voor acht de finale van de 1.500 meter, zonder trainer en zonder moeder. Het lijkt me het beste als we dan allemaal kijken, wij Nederlanders van de gekozen liefde en die van het gedwongen huwelijk. Sifan loopt voor ons allemaal, want een snelle vrouw kan meer verbinden dan een volksmenner scheiden kan.

Carolina Trujillo is schrijfster.

Meer: