Posts tonen met het label Event. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Event. Alle posts tonen

vrijdag 26 mei 2023

AANRADER / SHARTIE AART DEKKER / HNBT: 26e Holland Nordic Basketball Tournament zet unieke traditie voort - NT MU20 & 31 andere Teams uit 10 landen spelen Pinksterweekend in Groningen / INTERNATIONAAL JEUGD BASKETBALL /

EWE Baskets Juniors vs Dutch National Team

27 mei 2023 11:10 Poule A Sporthal Vinkhuizen

Dutch National Team vs Donar DTL

27 mei 2023 14:25 Poule A Sporthal Vinkhuizen

COREtec Basketball Academy vs Dutch National Team

28 mei 2023 12:15 Poule A Sporthal Vinkhuizen

Het hele wedstrijdprogramma en alle side events vind je hier: www.hnbt.nl.


AANRADER!  INTERNATIONAAL JEUGD BASKETBALL

SHARTIE AART DEKKER over het  HNBT

26e Holland Nordic Basketball Tournament zet unieke traditie voort

NT MU20 & 31 andere Teams uit 10 landen spelen Pinksterweekend in Groningen

Het Holland Nordic Basketball Tournament in Groningen is echt niet het enige Internationale Jeugd Basketball Toernooi in Nederland. Maar wat het Groninger toernooi uniek maakt is de combinatie van continuïteit  - zo'n gigantisch evenement met allerlei neven-activiteiten in de regio organiseren is op zich al geen sinecure, maar dat bijna 30 jaar volhouden is heel bijzonder! 
 
Daarnaast ontwikkelt het toernooi zich ook nog steeds: steeds meer leeftijdscategorieën, nevenactiviteiten en innovaties, maken het steeds meer tot een evenement waar stad en regio trots op mogen zijn.
 
Het is ook een evenement dat zoveel vrijwillige mankracht vergt, dat je ervan kunt uitgaan dat veel van die vrijwilligers  - vooral de jongeren onder hen -  ervan leren, en zich dus op hun beurt ontwikkelen, en weer voor anderen zal het een zingevende, trots makende bezigheid zal zijn. Het evenement is zo groot, en heeft zoveel lijntjes en uitstraling naar vele en soms zeer verre buitenlanden, dat je gerust kunt aannemen dat het pure Groningen-promotie is. En in dat licht begrijp ik niet zo goed dat de betrokken overheden met een relatief kleine bezuiniging zo'n waardevol evenement zo lang op losse schroeven zetten. Deze keer brachten een Crowdfunder en de publiciteit die ermee gepaard ging dat de organisatie het gat wisten te dichten, maar zoiets kan je niet ieder jaar herhalen. Misschien zouden die overheden nog eens bij zichzelf te rade kunnen gaan of je zo met zo'n parel om moet gaan...

In mijn tijd als scout van internationaal jeugdbasketball bezocht ik het toernooi zo'n beetje ieder jaar, de afgelopen jaren was dat wat lastiger.
 
Maar dit jaar ga ik mijn uiterste best doen om te komen, al was het alleen maar omdat Peter van Noord met zijn Nationale MU20 Selectie in opbouw mee zal doen. Waarschijnlijk nu nog lang niet compleet  - van deze leeftijd speelt een aanzienlijk deel van de spelers in het buitenland, en lang niet alle competities zijn daar al afgelopen, en voor sommige college-studenten geldt dat het studiejaar nog niet is afgerond  - het op maximale kracht krijgen van een MU20 is een ingewikkelde en lastige operatie! -  maar daar staat dan weer tegenover dat je spelers in actie kan zien die (nog) weinig in beeld zijn, en dus voor hun kans kunnen en willen spelen.

Kortom; een aanrader voor alle Echte Basketball-liefhebbers! 

Een uitgebreider artikel over toernooi, deelnemers en programma lees je hieronder.

(AD)

*

24 mei 2023

26e editie met deelnemers uit alle windstreken laat zien dat HNBT springlevend is

Artikel overgenomen van de NBB-site , originele artikel lees je  ---  Hier  ---

Leek het er even op dat het Holland Nordic Basketball Tournament (HNBT) in afgeslankte vorm verder moest of zelfs na vijfentwintig glorieuze jaren de deur achter zich dicht moest trekken, niets is minder waar. Het HNBT is nog springlevend. Nog sterker, de organisatie is er ondanks de lastige aanloop in geslaagd van 27 t/m 29 mei a.s. weer een interessant en spannend jeugdtoernooi op poten te zetten, met 32 teams uit tien verschillende landen die uitkomen in vier leeftijdscategorieën.

Hulde! De kartrekkers Jeffrey Kraaijenhagen en voorzitter Bart Prak hebben nog een tandje bijgezet, daarbij geïnspireerd door de vele basketbalharten die het noorden van Nederland rijk is. Maar ook vanuit het buitenland kwam er veel support.

De crowdfundingsactie leverde genoeg bijdragen op om het financiële gat te dichten, dat door het wegvallen van de gemeentelijke subsidie was ontstaan. Die donaties waren nodig om ook het U21 hoofdtoernooi door te kunnen laten gaan en op die manier o.a. het Nederlands mannenteam U20 de mogelijkheid te bieden zich op dit sterke internationale podium te kunnen testen.

Laten we het deelnemersveld even doornemen. België is dit keer sterk vertegenwoordigd, vooral bij de leeftijdsgroep U21, waar Coretec Basketball Academy (voorheen Filou Oostende) opnieuw te gast is om de titel van vorig jaar te komen verdedigen, ook al is daar de noodzakelijke verjonging doorgevoerd. Daarnaast zal de jeugdopleiding van Oostende ook meedoen in de U16 categorie, waardoor het publiek ook met hun jonge talenten kennis kunnen maken.

Het andere Belgische team is Hubo Limburg United, dat met z'n Academie goed op weg is om in de bovenste regionen mee te kunnen draaien. Zij laten hun jeugdige buitenlandse spelers - de Sloveen Tim Draganz, de Kroaat Luka Kujundzic en de Amerikaan CJ Hammonds - invliegen om zo goed mogelijk voor de dag te kunnen komen.

23 HNBT Limburg United

Nog een oude bekende is de Academy van KK Actavis uit het Zuid-Servische Leskovac. Zij eindigden vorig jaar als voorlaatste en hebben dus wel iets recht te zetten.

Door omstandigheden lukte het BC Tornado uit het Litouwse Kaunas dit keer niet om met een U21 team mee te doen, maar ze zullen zeker van zich laten horen in de drie jongere categorieën. Zodoende is het snelle en dynamische Litouwse basketball toch weer van de partij bij het HNBT.

Ook EWE Baskets uit Oldenburg, dat met een jong team in eigen land via de play-offs weer naar de A poule van de NBBL promoveerde, doet met maar liefst vier teams mee en komt uit in elke categorie. Oldenburg verloor vorig jaar de U21 finale tegen BC Oostende. De Duitsers zullen alles op alles zetten dit keer de hoofdprijs mee naar huis te nemen, net als hun U13 team in 2022 deed. De U21 mannen van Oldenburg moeten het ditmaal zonder international Casper Kocevar stellen die verplichtingen heeft met Sloveense nationale ploeg. Wel zijn de Oekraïense spelers aanwezig, waaronder Aleksander Zecevic, winnaar van de laatste HNBT Dunk Contest.

De tweede Duitse ploeg is Veolia Towers Hamburg, vijfde in de NBBL Noord, onder leiding van de vrouwelijke coach Constanze Wegner. Dit solide en vaak sterke U19 Bundesliga bolwerk wil er in Groningen graag voor gaan. Net als de U21 ploeg van Bayer 04 Leverkusen. De nummer vier de NBBL Noord deed ook al in de beginjaren van het HNBT mee en won destijds de tweede editie.

Dan nog de Nederlandse deelname in de leeftijdscategorie U21. Allereerst thuisploeg Donar DTL, dat in de vaderlandse competitie de play-offs haalde. En daarnaast, voor de derde keer, de Orange Lions MU20. Deze nationale jeugdselectie zet bij het HNBT de eerste stappen in de voorbereiding op het EK later deze zomer.

Bij de jongere jeugd zijn ook in alle drie de categorieën de teams van zowel OKK Sloboda Tuzla uit Bosnië als Fortuna uit het Duitse Leer te gast. UKS Katowice uit Polen wil het na de U15 toernooiwinst van vorig jaar ditmaal in de U16 proberen. Alle drie de clubs onderhouden een innige relatie met de grootste Groningse basketbalclub BVG, dat zelf ook met vier teams deelneemt in alle jeugdcategorieën. De andere club uit Groningen is Celeritas, dat met z'n U16 team wil laten zien dit jaar een sterke ontwikkeling te hebben doorgemaakt.

22 HNBT dunkcontest

Twee andere Nederlandse teams zijn de Gelre Rookies en SVO Utrecht in respectievelijk U12 en U14. Zij zetten het HNBT, dat vooral een grote bekendheid in het buitenland geniet, ook in eigen land beter op de kaart.

Met Woking Blackhawks uit Zuid-Engeland, onder de bezielende leiding van de Nederlandse coach Ramon Wiersema die zijn carrière startte in het Groningse Stadskanaal, is de U12 categorie compleet.

De U14 categorie is met teams vanuit drie continenten wel de meest internationale deze keer. TIBU Basketball Academy uit Casablanca (Marokko) wil laten zien dat ook het basketball in Noord-Afrika in ontwikkeling is. En, onder leiding van coach Carl Wheaton, zorgt het team van Space High Elite met een U14 team voor het eerst voor een Amerikaans tintje.

Kortom, drie dagen topbasketball met jeugdteams uit de hele wereld in sporthal Vinkhuizen in Groningen. Dat wil niemand missen. 

Ga voor het wedstrijdprogramma en alle side events naar www.hnbt.nl.

zaterdag 27 augustus 2022

COLUMN AART DEKKER: 'A Giant Night of the Orange Lions' - een Idee /


Het idee voor/van dit stukje is niet nieuw, sterker nog; ik heb de essentie ervan jaren geleden – toen de Mannen Orange Lions hun wedstrijden nog speelden in de kleine zaal van de Sporthallen Zuid in Amsterdam – al eens aangereikt aan een van de grote mannen van het toenmalige NMT, een van de zakelijke redders van het Nationale Mannen Team toen dat dreigde te worden wegbezuinigd dus...


Vanavond – 27 augustus 2022 – beleeft het Nederlandse Basketball een uniek moment; ik volg het NT al meer dan 40 jaar intensief, mijn geheugen is volgens mij best redelijk, maar toch kan ik me niet herinneren dat Spanje – altijd al een Wereldtopper, maar zeker de laatste 15 jaar uitgegroeid tot de duidelijke Nr.2 van de wereld – voor een officiële wedstrijd naar Nederland kwam, en vanavond is dat dus een feit!


Toen ik mezelf ruim een jaar geleden ging verdiepen in 'the Road to the Fiba World Cup 2023' voor de Orange Lions zag ik een reëel pad naar het WK voor het Boegbeeld van het Nederlandse Basketball. Een Eerste Groepsfase met vier landen, waarvan een drie doorgingen naar de Tweede en laatste Groepsfase, met medeneming van de onderlinge winstpunten. Rusland? Lastig, maar niet ondenkbaar dat de Oranje Mannen er een keer tegen zouden kunnen stunten. Italië? Haalbaar om er tenminste één, maar misschien wel twee keer van te winnen. En IJsland? Hoezeer ik de IJslanders ook bewonder en vrees als tegenstander; als je wat wilt als Oranje Basketball, dan moet je daar gewoon van winnen...


En dan die Tweede Groepsfase. Spanje? Normaal gesproken onverslaanbaar, maar wel de mooiste tegenstander die je maar kunt treffen...Thuis spelen tegen Spanje; uniek! Oekraïne, Georgië en Noord-Macedonië? Allemaal lastig, maar écht goed spelende Orange Lions zouden er punten tegen moeten kunnen pakken...en als alles dan mee zou zitten...wie weet, misschien zou Oranje voor de tweede keer deelnemer van een WK kunnen worden...


Het schudde het idee dat ik al langer had wakker. Ik zocht alleen nog een goed moment om het op te schrijven...


Dat moment leek steeds niet optimaal, want Nederland gaf al in het Eerste Window twee mogelijke winstwedstrijden weg; zowel tegen IJsland thuis als in Italië uit, werd nipt en onnodig verloren. Daarna volgde het bizarre Window dat tweemaal Rusland zou brengen. Uit op de dag datPutin Oekraïne binnen viel, en dus ging de thuiswedstrijd niet door. Fiba wachtte vervolgens lang met de beslissing de Russen uit te sluiten van het vervolg. En in het laatste Window werd vervolgens nog nipter en meer onnodig van IJsland verloren en bleek Oranje kansloos tegen een herboren Italië.


En kort daarop werd het programma voor de Tweede Groepsfase bekend; Spanje bleek – vanavond dus – al direct de eerste thuiswedstrijd. Dat maakte mijn idee als serieus voorstel onmogelijk. Toch denk ik dat het als concept een belangrijke bouwsteen voor het Nederlandse Basketball zou kunnen worden, dus schrijf ik het dan nu maar op.


De NBB heeft al enige tijd al marketingconcept het idee van 'de Basketball Community' omarmd. Dit gaat er van uit dat het aantal mensen dat op enige manier in Basketball geïnteresseerd is vele malen groter is dan het aantal leden van de Bond. En dat als je die mensen op welke manier dan ook aan je kan binden, het Nederlandse Basketball commercieel veel aantrekkelijker kan worden dan het als relatief kleine ledenbond ooit zal zijn. Ik deel dat idee.


De vraag is wel 'Hoe?'


Hoe maakt je duidelijk aan potentiële marketing- en media-partners dat de NBB staat voor een grote groep mensen?


Mijn idee is simpel: 35.000-40.000 NBB-leden zijn dan weliswaar geen grote Bond vergeleken met de Grote Sportbonden in Nederland; als ze een aanzienlijk deel van die mensen in een fantastische entourage bij elkaar weet te brengen, dan maakt dat wel degelijk indruk. En aangezien hoe dan ook je eigen actieve leden toch de kern van zo'n Basketball Community moeten vormen zeg ik: breng een aanzienlijk deel van je leden bij elkaar als je Boegbeeld een belangrijke en aantrekkelijke wedstrijd speelt. Organiseer daar nog een en ander omheen om ook andere geledingen van je Bond zichtbaar te maken. Eenmaal per jaar een Signature Event waar je laat zien wat het potentieel van je sport is; met zo'n 10.000-20.000 Basketballers bij elkaar!


Ik realiseer me heel goed dat dit geen kwestie is van een zaal huren en een wedstrijd plannen; je zal lang van te voren met inschakeling van al je verenigingen moeten gaan werken aan het bij elkaar brengen van zoveel van je leden, en het organiseren van een aansprekend spektakel eromheen. Maar ik ben ervan overtuigd dat het kan, en dat de winst op diverse vlakken groot zal zijn. Voorbeelden dat dit zo werkt zijn in binnenland – zie de Korfbal Finale – als in het buitenland – The Night of the Giants in Antwerpen – met gemak te vinden...


Bij deze!


Verder wens ik iedereen een unieke ervaring vanavond:


19h00 TopSport Centrum Almere

Orange Lions vs. Spanje

op TV bij ZiggoSport

of via Livestream van Fiba: --- Hier ---


AART DEKKER

(De foto is overgenomen van 'The Night of the Giants', 2016)




 

 

dinsdag 7 september 2021

AANRADER! / #BNXT: NIEUWE PROFESSIONELE MANNEN BASKETBALL LEAGUE België & Nederland Trapt a.s. Zaterdag 20h00 af in de Bossche Maaspoort met Zorg en Zekerheid Leiden vs. Filou Oostende

 

ZZ Leiden & FILOU Oostende strijden voor BNXT Supercup trofee

Om het gloednieuwe BNXT League seizoen te luiden, staat een eerste klassieker op het programma: de Supercup. De Nederlandse en Belgische kampioen nemen het tegen elkaar op in de Maaspoort, 's Hertogenbosch (NL) op zaterdag 11 september om 20u00. Voor deze eerste editie strijdt de kampioen van de Dutch Basketball League Zorg en Zekerheid Leiden tegen de Belgische EMBL kampioen FILOU Oostende.

Tickets zijn vanaf vandaag te koop via bnxtleague.com/events!

Leiden won al vier Nederlandse titels in de geschiedenis van hun club. Zij spelen op maandag 13 september voor een ticket naar de FIBA Champions League groepsfase tegen Belfius Mons-Hainaut. In België kon Oostende afgelopen seizoen voor de tiende keer op rij de trofee heffen. De kustploeg heeft 21 kampioenschappen in totaal op hun naam staan. Zij zijn reeds gekwalificeerd voor de FIBA Champions League.

vrijdag 17 april 2020

SHARTIE AART DEKKER / AD-INTERVIEW OUD-TEAMGENOOT FRISOL/R & GOBA (BESTAAT 50 JAAR!): 'Goba-icoon David Jones schoot, scoorde en bleef'

Foto: AD-Rivierenland(©Matthijs Daniels)

Goba-icoon David Jones schoot, scoorde en bleef


Wekelijks struinen verslaggevers Levien Vermeer en Matthijs Daniëls door de geschiedenis van deze streek. Deze week bezochten ze een icoon van de jubilerende basketbalvereniging Goba. David Jones was er de ster van de jaren tachtig en vertrok nooit meer uit de gemeente Gorinchem.

AD-Rivierenland, via Topics.nl, door Matthijs Daniëls 14 april 2020, Originele artikel   ---  Hier  ---


David Jones kwam via een omweg terecht bij Goba in Gorinchem en bouwde hier zijn leven op. 

Ver in het zuiden van de staat Georgia in de Verenigde Staten ligt Fort Gaines, een kleine gemeenschap met een goede duizend inwoners. ,,Pindaboeren en houthakkers’’, aldus David Jones. Hij werd er geboren in 1955 en kwam uit een gezin met zeven kinderen. ,,Bijna een eigen basketbalteam’’, lacht hij. ,,Ik was de langste. Ik heb een broer die 1,85 of 1,90 is. Ik ben precies twee meter. Voor mijn laatste jaar op high school ben ik enorm gegroeid. Na de zomervakantie kwam ik een stuk langer terug dan ervoor. De gymleraar zag dat. Die liet me gelijk naar de sportschool komen.’’

Jones speelde junior college en college basketbal in Dalton, Georgia en op Concord University in West-Virginia. Een vroegere medespeler van het junior college was in de Belgische competitie beland en dat prikkelde de nieuwsgierigheid van David Jones. ,,Hij kwam in de zomer terug naar huis. Toen heb ik hem gevraagd of ik ook in België zou kunnen spelen. Het leek me een mooi avontuur. Niet iedereen krijgt zo’n kans om te reizen.’’


Toen we een paar keer verloren, raakten ze in paniek en moest ik weer gaan


David Jones

,,Ik kwam in de zomer van 1978 in Willebroek terecht, een plaatsje tussen Brussel en Antwerpen. Maar daar zochten ze eigenlijk een center, een grote jongen. Ik ben niet klein, maar ik ben een small forward, een andere positie. Toen we een paar keer verloren, raakten ze in paniek en moest ik weer gaan. Via een paar toernooien in Nederland kwam ik in contact met Frisol in Dordrecht. Daar heb ik een half jaar eredivisie gespeeld, maar ook Frisol had eigenlijk een center nodig.’’

‘Beste een goede ploeg’

En zo kwam David Jones, na bemiddeling door Frisol-trainer Maarten van Gent, uit bij Goba in Gorinchem. ,,De club was helemaal nieuw voor me. Ik kwam vanuit de eredivisie en Goba speelde toen nog tweede divisie. Het was eigenlijk wat te makkelijk in het begin. Ik ging ineens terug naar twee trainingen en een wedstrijd in de week. Maar we hadden best een goede ploeg.’’ 

,,Kees Duyzer was nog jong, die was snel gegroeid en van een voetbalveld geplukt. Flip van Wijk was onze aanvoerder en verder had je Hans Cusell, Arno Blokland, Jack van Namen, Erik Snijders. Mijn kracht was de aanval. Ik kon schieten, ‘driven’ naar de basket, ik had een jumpshot en kon hoog springen. De ploeg zorgde ervoor dat ik vrij kon komen om te schieten.’’
***

David Jones toont zijn sprongkracht tijdens Goba - Virtus in 1982 in een volle Van Rappardhal. ©Archief Goba 

Goba promoveerde vlot naar het één na hoogste niveau in Nederland en David Jones zette klinkende cijfers neer, met ruim over de helft van het seizoen 83/84 bijvoorbeeld een gemiddelde van 27 punten. Van een langdurige terugkeer naar de eredivisie zou het echter niet meer komen. ,,Ik heb nog wel een jaar bij BC Markt in Utrecht gespeeld, maar ik had al last van mijn rug, knieën en achillespezen. Dat krijg je ervan als je hoog kunt springen; behalve als je veel geluk hebt.’’

Iets nieuws opbouwen

Hij vond het overigens geen ramp. ,,Ik had mijn eigen leven gevonden in Gorinchem. Ik kon van het basketbal bij Goba natuurlijk niet leven dus was erbij gaan werken. Dat vond ik prima, ik kwam uit een arbeidersfamilie. Ik werkte bij Bosal in Vianen. Ik had geen zin om alles weer in te pakken om eredivisie te spelen in Zutphen.’’

,,De meeste Amerikanen kwamen naar Europa om een paar jaar wat te verdienen en gingen dan weer terug. Ik koos ervoor om hier iets op te bouwen. Ik ben blij en gelukkig dat ik dat heb gedaan. Ik ben hier opa geworden van twee kleinkinderen.’’


Mijn toenmalige vrouw had gezegd: ga maar, er gebeurt toch nog niks vanavond


David Jones

De moeder van zijn kleinkinderen werd overigens geboren toen David Jones play-offs speelde voor Goba. ,,Ja, dat klopt’’, vertelt hij lachend. ,,Tegen Stoepie Shooters uit Spakenburg, haha! Dat was misschien een beetje dom van me. Mijn toenmalige vrouw had gezegd: ga maar, er gebeurt toch nog niks vanavond. Maar ze kwam toch.’’

Hij is nu 64 en woont in Dalem, nog altijd binnen de gemeentegrenzen dus. Na zijn uitstapje naar BC Markt in het seizoen 85/86 keerde David Jones terug bij Goba. ,,Ik heb nog een jaar bij Goba gespeeld. Daarna ben ik gestopt. Maar toen ik af en toe kwam kijken begon het toch weer te kriebelen. Dat kan ik nog wel, dacht ik. Ik heb nog een jaar of vijf in Vianen gespeeld, bij Blue Herons. Twee volle seizoenen en de rest tot december. Dan was ik te geblesseerd om het jaar af te maken.’’

Mooie tijd

,,In de Den Braven-jaren in de eredivisie ben ik nog wel eens bij Goba gaan kijken. Daarna eigenlijk niet meer. Ik heb af en toe nog telefonisch contact met wat Amerikanen die bij andere clubs speelden vroeger en Gorinchem word ik heel soms aangesproken. Vroeger kende ik iedereen als ik door de stad liep, maar nu bijna niemand meer. Een enkele keer nog zie ik iemand van vroeger. Het was een mooie tijd.’’

Goba bestaat vijftig jaar in 2020. Dat zou in juni uitgebreid worden gevierd, maar de festiviteiten zijn in verband met het coronavirus uitgesteld tot 2021. Op een speciale Facebookpagina worden regelmatig flitsen uit de clubhistorie getoond.

**

SHARTIE AART DEKKER

Twee Oud-Teamgenoten met de naam Jones in een Week; Bamford en David!


De naam 'Jones' is een een die veel voorkomt onder basketballers. Ik heb er in de loop van de jaren ook met de nodige te maken gehad.

Zo was daar Bamford Jones III die dik een half seizoen bij Frisol/R in Dordrecht speelde, een aantal dagen per week bij mij op de bank overnachtte, en die ik toch ook wel een vriend mocht noemen. Hij kwam op wereldreis lang bij Randy Wiel  - die toen in Amsterdam woonde -  Charis Sideris zocht een scorende en creatieve PG, en Bamford speelde goed. Vervolgens reide hij door, speelde ook nog een seizoen als Playing Coach bij Colchester in Engeland, en kwam aansluitend bij me langs, ik speelde inmiddels bij BVV en daar deed hij ook nog een training mee. Uiteindelijk ging hij terug naar de USA, waar ik hem nog een keer een paar dagen opzocht in 1999 in de regio van Washington DC. We hielden nog lang contact, maar op een bepaald moment raakten we elkaar uit het oog. 
In die twintig jaar probeerde ik hem af en toe te vinden op internet, maar dat lukte eigenlijk nooit. Tot ik afgelopen weekend ineens een foto van hem tegenkwam  - nauwelijks veranderd! - en meen een ingang te hebben gevonden die mijn contact met hem zou moeten kunnen herstellen. Als het lukt, zal ik er wel een verhaaltje aan wijden...

David Jones speelde eerder ook een half seizoen bij Frisol/R, maar daarna verkaste hij naar GOBA Gorinchem, waar ik een seizoen later ook naartoe ging. Jarenlang hadden we regelmatig contact, tot ik naar Den Haag ging, en hij stopte met spelen. Ik heb hem nooit meer gezien, maar wist wel dat hij nog steeds in dezelfde regio woonde. Aangezien GOBA dit jaar 50 jaar bestaat, en Cor van der Wel bezig is iets groots te organiseren (wat helaas door Corona wel minimaal een jaartje opschuift), en ik verheugde me erop David weer eens te zien.

Gisteren stuurde mijn broer me het bovenstaande interview; weet ik in ieder geval hoe David er tegenwoordig uitziet, want 25 jaar is best lang...

En zo vond ik binnen een week twee 'Jonesen' waarmee het contact verloren gegaan was terug. 
Toch best bijzonder! Ik kijk er naar uit weer eens bij te praten met beide mannen...

(AD)

Meer:


Over 50 Jaar GOBA & Cor van der Wel   ---  Hier  ---

Over GOBA Gorinchem (via Topics.n)  ---  Hier  ---

Over Frisol/Rowic Dordrecht   ---  Hier  ---





woensdag 8 mei 2019

COLUMN HEY LEON, HEY AART / JOURNALIST VS. ACTIVIST: Na de (Windmills) Pauze - 'De DBL in de Beslissende Fase' (Lange Versie) / BASKETBALL NEDERLAND MANNEN /

De Activist/Idealist Aart(L), en de Journalist Leon(R)
Leon Kersten en ik delen veel gedachten over het (Nederlandse) Basketball; we zijn het vaak eens en een enkele keer wat minder, en eigenlijk is het dan nog leuker om die gedachten en argumenten erachter uit te wisselen. Maar alhoewel we beiden het Nederlandse Basketball een goed hart toedragen, hij blijft 'de Journalist' en ik schrijf nogal eens vanuit de idealistische en activistische invalshoek. Dat is af en toe van invloed op wat we wisselen. En deze keer - het heeft even geduurd na het drama van het vlak voor de Play-offs uit de competitie zetten van Dutch Windmills Dordrecht door het DBL-bestuur, waar ik de laatste tien dagen voor dat moment geprobeerd heb actief een steentje bij te dragen aan het redden van die club - heeft het even geduurd voordat ik weer 'klaar' was de draad van deze rubriek weer op te pakken. In deze iets langere versie wijd ik wat langer uit over mijn persoonlijke beleving van het Dordtse drama, Leon heeft die uitwijding beknopt weergegeven in zijn kortere versie omdat hij vindt dat alle ogen nu op de apotheose van het DBL-seizoen gericht moeten worden. Ik ben het met hem eens, maar maar heb de afgelopen maand vertaald in een Open Brief met vragen aan het DBL-bestuur. Daar komt vast wel antwoord op.


Hey Leon, je hebt het al gemerkt; ondanks dat we snel naar de apotheose van het seizoen gaan, heb ik heb – na het DBL-debacle in Dordt – even een maandje adempauze ingelast. Jij weet – maar waarschijnlijk een flink deel van onze lezers niet – ik maakte geen deel uit van de Dutch Windmills Dordrecht organisatie; ik schreef de wedstrijdverslagen voor de DBL-site omdat Martin Hoekstra me dat gevraagd had. De series interviews/profielen die ik aan het maken was, en nu helaas niet meer af kon ronden, was een initiatief van mezelf. Ik heb het eerder wel vaker in mijn stukken benoemd; ik zie mezelf meer als een Basketball-liefhebber in het algemeen, dan dat ik nu vaststaande voorkeuren heb voor (een) bepaald(e) teams. In het algemeen geldt: ik hoop op mooi en goed basketball, en moge de beste winnen. Maar als je een club intensief volgt en daar zit veel ontwikkeling in, dan kan het gebeuren dat je toch een ploeg graag ziet winnen. Oranje Basketball, daar ben ik o.a. Fan van, als Nederlandse clubs Internationaal spelen dan hoop ik dat ze allemaal winnen. En verder zie ik graag dat het Nederlandse Basketball als geheel zich goed ontwikkelt. En dus zag ik het als heel positief dat we voor het eerst in jaren weer eens tien clubs in de DBL hadden, en als die nieuwste club dan ook nog eens in de stad van je jeugd speelt, waarnaar je toevallig na meer dan een half leven in Den Haag weer in de buurt gaat wonen, en dat team ontwikkelt zich boven verwachting goed en snel, en je zit daar bij de thuiswedstrijden achter een perstafel om stukjes te schrijven, je leert al die jonge spelers kennen, dan is dat natuurlijk hartstikke leuk. Maar als een tegenstander dan gewoon beter blijkt te zijn en wint, dan heb ik daar totaal geen moeite mee.

Toen ik doorkreeg dat er echt problemen waren en dat het voortbestaan van Windmills in het geding was, heb ik me er een dag of tien wel mee bemoeid; geprobeerd om naar mijn mogelijkheden een steentje bij te dragen om die tiende club voor de DBL en het Nederlandse Basketball te behouden. En ja, de problemen waren serieus. Maar er kwamen een aantal mensen van buiten bij, er kwam hulp uit Den Bosch, en ik zag mogelijkheden zat om – ondanks dat de tijd kort was – die redding met succes uit te voeren, zodat de club in ieder geval het seizoen uit zou kunnen spelen, alvast zoveel mogelijk schuldeisers zoveel als maar mogelijk was af te betalen, en een basis te leggen die ook het voorbestaan na het lopende seizoen mogelijk zou maken. Dat waren tien behoorlijk intense dagen...

Maar tot mijn verbijstering haalde het DBL-bestuur – naar mijn waarneming zonder ook maar enige interesse te tonen in al die inspanningen en de resultaten daarvan – er een dikke vette streep door. Voor mij onbegrijpelijk, schadelijk juist voor de schuldeisers, en dat was frustrerend. Maar ik werd eigenlijk pas echt boos toen ik jouw lijstje met vorige gevallen van clubs die wegvielen uit de DBL las; dat hakte er behoorlijk in! Met de blik op 'het glas is half-leeg' en het beetje extra inzicht dat ik opdeed in de tien intensieve reddingsdagen kon ik – toen jij het zo mooi op een rijtje had gezet – niet anders dan concluderen 'Mijn god, de zoveelste keer dat men dit laat gebeuren; het zal dus bij ongewijzigd beleid niet de laatste keer zijn dat we zoiets meemaken...' En dat zette tijdelijk nogal een domper op mijn vermogen plezier te beleven aan het Nederlandse Basketball, en al helemaal om mezelf daar voor in te zetten ten koste van lijf en leden en eigen portemonnee...een en ander eens te meer omdat mijn credo in de 18 jaar dat ik nu o.a. als columnist actief ben 'Samen' of 'We moeten het SAMEN met zijn allen doen in en voor het Nederlandse Basketball, en het aasgierengedrag en leedvermaak dat ik waarnaam daar het volkomen tegendeel van zijn.

Naast de vraag 'Waarom?' rezen er steeds meer vragen, en hoe meer ik te weten kwam, des te meer vragen er rezen. Die heb ik maar eens op een rijtje gezet in de vorm van een open brief aan het DBL-bestuur. Ik hoop dat er goede antwoorden op gaan komen, want op dit moment is mijn vertrouwen in die club vrijwel tot het nulpunt gedaald, en ik vrees ook dat deze affaire nog een hele lange staart kan gaan krijgen.

Goed, je begrijpt: ik heb het dus even allemaal niet zo goed gevolgd allemaal! Jij vast wel; dus vandaar als eerste vraag (een tikje vilein)...



Q-Hey_Leon: hoe staat het met de DBL? Zijn de Playoffs al begonnen?

A-Hey_Aart: Grinnik Nee. Donderdagavond is het bingo. Het voorspel begon in oktober en heeft zolang geduurd dat menig vrouw er jaloers op zal zijn. Zonder gekheid. Het begint nu pas echt.



Hey_Leon: Alle gekheid op een stokje – ik heb er al vaker tegen geageerd – die eerste ronde van de DBL-Playoffs in een midweekse Best-of-three afwikkelen, dat is toch een farce? Voordat ook maar iemand die geen basketball-junk van de buitencategorie is het doorheeft is die voorbij – letterlijk binnen 50-52 uur liggen de nummers vijf t/m acht eruit. Daar is dan het hele seizoen voor gespeeld, en in dit geval dus ook nog eens...ach, laat ik er niet weer over beginnen... Maak er dan tenminste een Best-of-five van...

Q-Hey_Leon: hoe kijk jij hier tegenaan?

A-Hey_Aart:  Ik vind dat je het sportief gezien niet kunt maken om meer dan de helft van de competitie deel te laten nemen aan de play-offs. Dus als je er acht wilt laten spelen, moet de competitie uit zestien bestaan. Utopie natuurlijk.

Persoonlijk vind ik vier genoeg. Nou is het zo dat de verhoudingen in de competitie, zeker na het wegvallen van Windmills, zo zijn dat er een duidelijke top vier is en de rest.

Die extra wedstrijden van de kwartfinales zijn commercieel in het leven geroepen om de clubs wat recettes te geven. Ik vraag me af als kosten en baten van elkaar worden afgetrokken hoeveel er verdiend is, zoveel volk zat er voor donderdag nergens en de media-aandacht blijft nihil voor deze series.

Enfin. 

Ik zou ook geen dubbele competitie spelen. In de zomer kijk je naar het aantal deelnemers en de verhoudingen. In de huidige situatie van negen had ik na een hele competitie een Elita A en B gemaakt.  

De eerste vier houden hun punten en spelen nog twee of misschien wel drie of vier keer tegen elkaar. De rest ook, maar die beginnen op nul. Met als inzet één play-offplek (tegen de nummer vier). Zo heeft ook BAL een kans om vijfde te worden. Als je echt wil zou je ook de nummer zes play-offs kunnen laten spelen. 

Overigens vind ik de best-of-sevenserie in de finale die wordt afgewerkt in maximaal twaalf dagen ook een anticlimax. Waarom wordt er niet een week extra uitgetrokken voor de allerbelangrijkste serie van het seizoen? Nu is het toch vooral een survival of the fittest en niet per se de best basketballende ploeg die kampioen wordt.



Hey_Leon: Het is alweer even geleden, maar ik wilde toch nog even terugkomen op het Event 'The Return of the Legends' in Den Bosch. Ik heb me goed vermaakt, en vind het een voorbeeld van hoe het koesteren van je historie vorm gegeven kan worden, want: zonder geschiedenis geen heden en toekomst.

Q-Hey_Leon: vind jij het ook een goed initiatief dat navolging bij de andere clubs verdient?

A-Hey_Aart:   Ik vond het een heel mooi initiatief in Den Bosch, eenmalig. Althans voorlopig. Dit moet je niet te vaak doen want dan is het niet meer leuk. Nast Den Bosch zijn er trouwens niet veel steden waar het kan. Den Helder zeker, Groningen ook, maar verder. 

Overigens schuilt het gevaar in te vaak de geschiedenis eren, dat het heden ondersneeuwt. Vroeger was alles beter, klinkt het al snel. Leuk voor de huidige generatie die in een heel andere tijd leeft. Het verleden is voor iedereen belangrijk en heeft veel bepaald, maar het draait, zeker in de sport, om het heden.

Q-Hey_Leon: wie was volgens jou naast Kees Sr. De grootste Legende in het Bossche Basketball Ooit?

A-Hey_Aart:   Rinus de Jong. Geen twijfel mogelijk. Zonder hem was er nooit geweest wat er is, en dat geldt voor het gehele Nederlandsse basketbal. Qua spelers is Jan Dekker, ook als coach, natuurlijk heel belangrijk geweest, maar met hem velen.

Q-Hey_Leon: Het smaakte dus naar meer: als jij Bob v O. zou moeten adviseren, welk team/welke spelers & coaches zouden dan in het zonnetje gezet moeten worden bij de 'Return of the Legends' in Den Bosch 2.0?

A-Hey_Aart:   Zoals ik hiervoor al schreef: even niet doen, hou het uniek.



Hey_Leon:   Dan het vervolg van de Play-offs van de DBL; vanaf donderdag gaat het dus echt los. Ik heb natuurlijk ook het seizoen de revue even laten passeren. Vooraf zette ik nogal impulsief een kruisje bij New Heroes Den Bosch als potentiële Kampioen. Maar met alles wat er met name in het begin van het seizoen is gebeurd is dat op dit moment geen logische keuze meer. Zorg en Zekerheid Leiden daarentegen heeft – schat ik zo in – vrienden (zeker) vijand verrast en tot op heden een subliem seizoen gespeeld, en alle kanttekeningen – ook van mijn kant – aangaande 'de smalle bank die ZZ ergens in het seizoen haast wel op zou moeten gaan breken' – gelogenstraft. Donar was meer dan wisselvallig; dat een team met zo'n grote relatief oude en al lang samen spelende kern op een gegeven moment niet meer beter kan en dus 'Over the hill' kan gaan is niet zo vreemd, maar het contrast met het fantastische en consistente niveau van vorig seizoen is wel heel erg pregnant. Persoonlijk dacht ik op een gegeven moment: 'Landstede Zwolle heeft weer een stukje kwaliteit toegevoegd, misschien wordt dit dan eindelijk het jaar waarin die club Kampioen gaat worden', maar het slot van het seizoen lijkt daar geen voorbode van...

Toch zegt mijn gevoel me dat het nog lang geen uitgemaakte zaak is wie uiteindelijk met de Kampioensbeker op het bordes mag; ik acht zelfs een Finale tussen Landstede en Donar niet geheel uitgesloten, hoezeer ook ZZ Leiden die kroon ook verdient. Interessante, en wellicht erg leuke series voor de boeg dus..!

Q-Hey_Leon: kan jij je licht hier nog eens nader over laten schijnen?

A-Hey_Aart:   De torenhoge favoriet is Zorg en Zekerheid Leiden. Simpelweg spelen zij op dit moment het beste basketbal van Nederland, zowel aanvallend als verdedigend en dat laatste is cruciaal om kampioen te worden. Plus zij hebben de beste spelers van Nederland in hun gelederen. In mijn ogen is dat Worthy de Jong anderen roemen Darius Thompson, in feite een luxe-discussie, maar er is geen ploeg die zulke spelers heeft.

Het voordeel van de basketbalcompetitie is voor alle teams die in de reguliere competitie niet als eerste eindigen dat er toetje komt. Dat weet iedereen. Als het dan eenmaal zover is zal een ervaren groep die drie keer op rij kampioen is geworden zich niet zonder slag of stoot overgeven. In Amerika zeggen ze dan: Don’t ever underestimate the heart of a champion. Ik zou Donar niet onderschatten en een vierde kampioenschap op rij is zeker niet uitgesloten.

De andere halve finale is van een andere orde van grote. Landstede is een hecht team, dat goed kan verdedigen met een zeer ervaren coach, maar uiteindelijk wint kwaliteit altijd en ik denk dat Landstede te weinig kwaliteit in huis heeft om kampioen te worden.

New Heroes op hun beurt zijn niet te peilen, erg wisselvallig. Of zoals coach Skelin het omschrijft Jekyll and Hide. Op hun best is Den Bosch tot leuke dingen in staat, bijvoorbeeld drie keer winnen van Zwolle. Kampioen zie ik ze, op dit moment, niet worden vanwege hun wisselvalligheid, maar ook omdat de ploeg wel wat mankementen heeft die vooral tegen Leiden dit seizoen bloot zijn komen te liggen.


 
Hey_Leon: Tenslotte nog een topic wat we na de Play-offs maar eens verder moeten uitdiepen, maar misschien kan jij – en kunnen onze lezers ook – er alvast eens de gedachten over laten gaan..?

Ik propageer al langere tijd een veel beter uitgedacht systeem van een bij de deelnemende clubs in de DBL passend competitie-format. Dat nu alweer is besloten volgend seizoen weer Play-offs volgens exact hetzelfde format te gaan spelen. Dus inclusief een eerste rond in Best-of-three. Ik kan daar met mijn pet niet bij! Ik moet eerst nog maar eens zien dat er volgend seizoen negen of tien clubs aan de start staan, ga door voor een onverbeterlijke optimist, nou nu ff niet dus...

Daarnaast heb ik begrepen dat de in mijn ogen noodzakelijke Regionale League – BeNeLiga – al weer op de langere baan is geschoven. Als ik Belg was, zou ik er nu ook niet aan beginnen, en te weinig DBL-clubs zijn daar al klaar voor. De kloof met de Promotiedivisie blijft dus in stand of wordt groter. En Dutch Windmills laat dus maar weer eens zien hoe moeilijk het is om uit het niets een solide club neer te zetten; dat is gewoon verrekt moeilijk!

Ik denk dat alles begint met een goede definiering: wat voor een soort clubs hebben we eigenlijk allemaal? Professionaliteit, Commerciële en Organisatorische kracht, Accommodaties, Jeugdopleiding, Entertainment, Achterban; ik noem maar een aantal belangrijke aspecten, maar er zijn er nog wel meer te benoemen. En dan willen we al die clubs tegen dezelfde criteria aanhouden? Dat is natuurlijk onmogelijk, laat staan het handhaven daarvan als er onverwachte ontwikkelingen zijn. Ik zie een aantal clubs die gefundeerd zijn op een Academie, een paar Full-professionele clubs, maar ook clubs die deels Professioneel, deels Semi-prefessioneel, of zelfs eerder als veredelde Amateurclubs zouden moeten worden gekwalificeerd. Er wordt regelmatig geklaagd dat in de NBB-ALV amateurs moeten beslissen over 'de Profs', nou dat geldt dus ook voor de DBL-clubs onderling....

Een vraag die in dat kader ook moet worden gesteld en beantwoord is: 'Hoeveel DBL-waardige spelers zijn er eigenlijk (wereldwijd) te vinden? Ik heb het gevoel dat dat er meer zijn dan weleens wordt aangenomen; neem bijvoorbeeld Boy van Vliet, ik had de laatste jaren wel andere dingen aan mijn hoofd dan alles en iedereen Scouten of Researchen, dus ik ben stukken minder goed op de hoogte dan een jaar of tien geleden, maar deze jongen was toch wel een openbaring...

Q-Hey_Leon: als je hier al een eerste reactie op hebt, dat zie ik die graag tegemoet. Maar een wat diepgaander debat moeten we dus over een maand (of iets langer) maar eens opzetten. En ik hoop dat de weldenkende mensen onder onze lezers daar ook aan mee willen doen...

A-Hey_Aart:   Ik denk dat als er geld genoeg zou zijn in Nederland er ook ruimte is voor 12 misschien wel 14 clubs. Denk dan ook aan regionale spreiding; Zeeland, Maastricht, Assen, Flevoland, regio Twente en dan ga ik er gemakshalve vanuit dat Nijmegen terugkeert.

Alleen zijn er niet overal goede accommodaties om mensen te ontvangen (dat wordt nogal onderschat, in de bioscoop zit ik tegenwoordig in een luxe fauteuil en niet op een houten bankje) en om commercieel stappen te zetten en geld te genereren zijn dus goede accommodaties nodig. Moeilijk dus.

Maar stel dat er meer geld komt en accommodaties dan kun je ook Nederlandse spelers, bijvoorbeeld die uit Amerika komen van college, een podium bieden om verder te groeien. Nederland gaat natuurlijk nooit een topcompetitie in Europa worden, maar de Eredivisie kan een goede vervolgopleiding zijn op Amerika om stappen te maken in Europa, dat geldt voor Nederlanders maar ook voor Amerikanen en dat gebeurt nu niet of in een zeldzaam geval. Kortom professionaliseren, makkelijk gezegd hè.

vrijdag 12 april 2019

BASKETBALL HISTORIE NASHUA DEN BOSCH: 'Return of the legends, the final' - 40 Jaar na de Europacup-2 Finale / EVENEMENT / NEW HEROES DEN BOSCH /


Goud van oud!
   © Robert Verboon

Return of the legends, the final

Door Rob de Keijzer, de originele post op de DBL-site   ---  Hier  ---, en nog veel meer over het Event op de site van New Heroes Den Bosch.
 
DEN BOSCH, 6 april 2019 - 40 jaar geleden; ik was nog geen tiener dus de wedstrijd en de hele weg ernaar toe heb ik niet bewust meegemaakt. Mijn hometown was Den Dungen en je ging vanuit dat dorpje onder de rook van Den Bosch, alleen naar de grote stad voor de markt of een nieuwe broek.
Zaterdag 6 april was ik iets voor vieren in de Maaspoort. Alles en iedereen ademde al nostalgie uit en bij het testen van het geluid en licht kreeg ik al kippenvel. En dan heb ik, zoals gezegd, het destijds niet bewust meegemaakt. Wat moet dat doen voor de mensen die er destijds wel bij zijn geweest en nu alles nog een keer mogen beleven.

De middag begon met de opkomst van de spelers. Kees Akerboom, Jan Dekker, Theo Kropman, Dan Cramer, Buff Kirkland, Al Faber, ze zijn de laatste weken allemaal al een keer de revue gepasseerd. Een voor een werden ze naar het podium geroepen door Ronald van Dam. Kippenvel bij iedereen, zelfs de jeugd had groot respect voor deze (oud) spelers.

Na de speech van Bob van Oosterhout en anekdotes van Rob van Essen en Jan Dekker was het tijd voor Mart Smeets om wat te vertellen over die tijd. Rinus de Jong werd natuurlijk meerdere malen in het zonnetje gezet, en toen hij even later zelf aan het woord kwam werd het ‘de godfather van het Nederlandse Basketbal’ even teveel.

Het was Ton Boot die de huldiging beëindigde met de woorden: “Dit was in die tijd een van de beste teams van de wereld. Je had Real Madrid, Maccabi Tel Aviv en noem ze maar op. Maar wij wonnen daarvan. We waren de beste van Europa. Na de NBA kwam Europa. Canada en Australië waren nog toplanden. Kroatië en Litouwen bestonden in die tijd nog niet. Je had de NBA, en dan kwam Europa. En daar stonden wij met dit team.”

De spelers mochten het podium af en konden zich tussen de fans gaan mengen. Ongetwijfeld zal daar nog het een en ander besproken zijn uit vervlogen tijden en dan met name die legendarische halve finale wedstrijd in de Vinkenkamp tegen Sinudyne Bologna.

Rond half zes begon de wedstrijd tussen Nashua en de oud-internationals. Starting five, zoals verwacht, waren Faber, Akerboom, Cramer, Kropman en Dekker. De oud-internationals begonnen furieus en hadden binnen een paar minuten reeds een 2-13 voorsprong genomen. Voor Nashua was het Jan Dekker die voor de score mocht tekenen, bij de oud-internationals liet met name Marco de Waard zien zijn vizier nog steeds op scherp te hebben. Bij 4-13 was het de oud-speler van de Indiana Pacers en Seattle Supersonics, Terrence Stansbury die met twee scores Nashua weer in de buurt van de oud-internationals bracht. Uiteindelijk bleef de ruststand steken op 14-19.

Het tweede bedrijf werd ietwat ingekort zodat de avondwedstrijd op tijd kon beginnen. Nashua pakte deze tweede helft overtuigend met 13-8 waardoor er een mooie 27-27 stand op het bord stond aan het einde van de wedstrijd. Buff Kirkland kreeg halverwege de wedstrijd een banner aangeboden vanwege zijn verdiensten voor het Bossche Basketbal. Hij speelde in totaal vier seizoenen in Den Bosch en werd even zo vele malen uitverkozen tot het All Defense Team. Hij werd in die periode met Den Bosch drie keer kampioen.

Tijdens de gewonnen avondwedstrijd, die New Heroes speelde in Nashua tenue, werd ook Rinus de Jong nog een keer in het zonnetje gezet. De tribune aan de businessclub zal voortaan door het leven gaan als de Rinus de Jong tribune. Een mooi eerbetoon aan een van de grootheden van het Nederlands Basketbal.

Een memorabele dag kwam ten einde. Helden werden geëerd, anekdotes werden opgehaald, de spelers mengden zich nogmaals tussen de fans en zochten daarna de kleedkamer op en de fans verlieten zeer tevreden de zaal. Wat er deze dag in de Maaspoort op het veld stond, zal vele fans nog lang in het geheugen gegrift staan.

zaterdag 2 februari 2019

SHARTIE AART DEKKER / POETRY SLAM 2019 / OP RADIO1(30-1-19): het Gedicht 'Gelukkig Mens' van Martje Wijers


'Gelukkig Mens'(start op1:30 en duurt ongeveer 1m30s)


Gepubliceerd op 1 mrt. 2018

Martje Wijers in de eerste ronde van de finale van het NK Poetry Slam 2018.

**

SHARTIE AART DEKKER: 'Gelukkig Mens'


Ooit had de moeder van een vriend aan de binnenkant van haar voordeur een spiegelende poster hangen met als opschrift: 'Ooit een Gelukkig Mens Gezien?'...

Sindsdien intrigeert die vraag me, en ook de vraag 'Wat is Geluk?'
En ook: 'Wanneer kan je zeggen "Ik ben Gelukkig"?'

In dat perspectief vond ik het boven gedeclameerde gedicht zeker interessant..!

(AD)
**

Een artikel over de Finalisten van Poetry Slam 2019 vind je:   ---  Hier  ---

Over het Evenement:   ---  Hier  ---

En dan nog dit op NPO.nl: 'Dichter-uit-utrecht-organiseert-eerste-internationale-africa-poetry-slam'










vrijdag 7 juli 2017

3x3 FIBA EUROPEES KAMPIOENSCHAP 2017 AMSTERDAM MUSEUMPLEIN / NRC / PAROOL / JOBSE 3x3 UNITES: NRC-Verhaal 'Op half veld is Nederland basketbaltop' & Parool Interview 'Dit is Jesper Jobse, de Voorman van Oranje op het EK 3x3 Basketbal'

Jesper Jobse in actie, foto van NRC.nl, origineel   --- Hier  ---
Op het moment dat de Landelijke Media (allemaal) op het Nederlandse Basketball duiken, dan is er iets bijzonders aan de hand. Vaak is er dan 'stront aan de knikker', soms is er sprake van iets bijzonders.

Maandag overdag zat er in het NOS-Journaal een aankondiging van het EK 3x3, dit weekend op het Museumplein in Amsterdam. Ik neem aan dat dat lange tijd bij iedere nieuwe uitzending -vaak om het kwartier- het geval was. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit eerder een aankondiging van Basketball in Nederland in het Journaal gezien te hebben. Uniek dus.

Waarom?

Een doorbraak voor het 3x3-Basketball was natuurlijk de aankondiging van het IOC dat 3x3 in ieder geval tijdens de Olympische Spelen van Tokio 2020 Olympisch zal zijn. Een wapenfeit waar ik bijna 25 jaar op heb gewacht, en waarvan mijn gevoel me zei 'dat het ooit zover zou komen'; nu dus.

En in de meeste Nederlandse Media geldt 'Olympische Spelen = Serieus'; nu dus.

De afgelopen weken wonnen diverse Oranje 3x3-teams medailles op WK's -de Mannen(in Nantes) en de MU18(in China); nu dus.

En als je dan precies op dit moment een Internationaal Top-Evenement op een van de meest aansprekende plekken van Nederland -het Museumplein in Amsterdam; het Straatbasketball zag die plek ooit ook nog eens als 'het Mekka'!- dan is de timing dus ideaal voor heel veel aandacht in de Nationale Media; nu dus!


Hieronder twee verhalen die dat illustreren, en die niet iedereen tegen zal komen:

NRC.nl, originele artikel   ---  Hier  ---



Op half veld is Nederland basketbaltop

3×3-basketbal
Het 3×3-basketbal is nog vrij onbekend, maar vanaf 2020 wel olympisch. Dit weekend is het EK in Amsterdam, dus tijd voor een introductie.






 
Ze vinden het zelf de puurste vorm van basketbal, zoals je het met vrienden na school op een pleintje in de buurt speelt. Korte wedstrijden, intens, de 3×3-basketballers denken dat de minder sportbezeten toeschouwer deze variant aantrekkelijker vindt dan het grote 5×5. Het is alleen nog klein en onbekend. Dat moet de komende jaren veranderen, nu het een olympisch onderdeel wordt op de Spelen van 2020 in Tokio.
Vrijdag tot en met zondag wordt het EK gehouden op het Museum- plein in Amsterdam.
Een spoedcursus in vier vragen.
Waar komt het 3×3-basketbal vandaan?
De spelvorm bestaat al decennia. Op pleinen en in gymzalen wordt al lang drie tegen drie gespeeld. Toernooien waren er ook al, ver voordat wereldbasketbalbond FIBA de variant professionaliseerde. Zo had je in de jaren zeventig al 3×3-toernooien in de Verenigde Staten, onder de naam Gus Macker. De FIBA schenkt er sinds 2007 extra aandacht aan. Toen besloot de bond de 3×3-variant aan het programma van de Jeugd Olympische Spelen van 2010 toe te voegen. „Nu krijgen landen die in het traditionele 5×5 al te veel achterstand hebben opgelopen – neem Qatar, maar ook Nederland – de kans om hierin internationaal op hoog niveau mee te doen”, zegt Brian Benjamin, bondscoach van de 3×3-mannen.









Hoe verschilt het van het traditionele basketbal?
Er wordt met twee spelers minder per team gespeeld, maar ook op slechts een half veld, dus met één basket. Wedstrijden duren tien minuten, zonder pauzes. In het traditionele basketbal speel je vier kwarten van twaalf (NBA) of tien (Nederland) minuten. Een wedstrijd eindigt na die tien minuten óf als een team 21 punten heeft gescoord. Je krijgt één punt binnen de cirkel, twee erbuiten, waar het in het traditionele basketbal twee om drie is. In het 3×3 heb je daarnaast twaalf in plaats van 25 seconden voor een schotpoging. Er wordt gespeeld met een bal ter grootte van een vrouwenbasketbal, maar met het gewicht van een mannenbal.
De omschakeling van 5×5 naar 3×3 is flink, zegt Sharon Beld, speler bij de Nederlandse vrouwen. „Het is ander spel: veel fysieker en er wordt veel minder afgefloten vanwege overtredingen. Je moet snel schakelen tussen aanval en verdediging. Er is geen rust, heel intens.” Benjamin: „En je bent meer allrounder. In tegenstelling tot het 5×5 heb je geen vaste rol. Je moet alles kunnen en iedereen kunnen dekken.”

Beeld van de WK-wedstrijd Nederland-Servië, vorige maand in Nantes en een dunk van Joey Schelvis.Foto’s Loïc Venance/AFP
Waar komen de Nederlandse spelers vandaan?
Het 5×5-seizoen in Nederland, inclusief de eredivisie, loopt van september tot april/mei, het korte 3×3-seizoen begint daarna. De meeste spelers combineren de twee disciplines. Het Nederlands mannenteam speelt voornamelijk in de promotiedivisie, het op een na hoogste niveau. De vrouwen spelen allen wel in de eredivisie. De vier vrouwen die op het EK staan – drie plus één reserve – maken ook deel uit van het Nederlands team in het 5×5.
Hoe goed is Nederland?
Nederland heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot internationale top, met als uitschieter het zilver voor de mannen en de vierde plaats voor de vrouwen op de WK in Nantes, vorige maand. Het komt vooral doordat de Nederlandse bond al vroeg investeerde in de discipline. In 2009 begon de Streetball Masters Tour, een serie 3×3-toernooien die uiteindelijk leidde tot Nederlands kampioenen per leeftijdsklasse. Momenteel zijn er naar schatting 10.000 spelers. „Het is voor de jeugd ook makkelijker in te stappen in het 3×3 dan in het 5×5. Vanaf het begin is er samenwerking met steden en is het geïntegreerd in het topsportbeleid van de bond”, zegt Benjamin.
Beelden van de finale van het afgelopen WK bij de mannen tussen Nederland en Servië:
De top is breed en de verschillen klein. Die top is vooralsnog erg Europees: landen als Servië (drie wereldtitels) , Frankrijk en Slovenië doen het goed bij de mannen, Rusland en Hongarije zijn toplanden bij de vrouwen. De Verenigde Staten, hét basketballand, lopen nog niet heel warm voor het 3×3 en de teams die het land afvaardigt verschillen per jaar in kwaliteit; vanwege een voorrondesysteem spelen zelden dezelfde spelers samen op de grote toernooien.
De verwachting is dat de wereldtop de komende jaren breder en dus internationaler wordt. Vanwege de olympische status zullen meer landen investeren in 3×3 basketbal. Dat zorgt er meteen voor dat Nederland niet zomaar een land is om rekening mee te houden voor een medaille. Benjamin: „Je moet je eerst nog maar zien te plaatsen; er mogen in Tokio maar acht landen meedoen. Ja, we hebben een voorsprong en die willen we de komende jaren behouden.”

Parool.nl, originele artikel   ---  Hier  ---

Dit is Jesper Jobse, de voorman van Oranje op het EK 3x3 basketbal

Foto:



Jesper Jobse © Mats van Soolingen
(overgenomen van Parool.nl)

Amsterdammer Jesper Jobse (32) staat dit weekeinde als voorman van het Nederlands team op het EK 3x3 basketbal, dat op het Museumplein wordt gehouden. De sport is vanaf 2020 olympisch.



Jobse ploft neer op een terras op het Museumplein, met uitzicht op het basketbalplein. Een dag eerder speelde hij nog in Kroatië, dus hij is wat vermoeid. "Het ging daar niet heel goed," zegt de Amsterdammer. "We spelen veel wedstrijden, waardoor we niet altijd kunnen pieken. Maar het toernooi in Kroatië was goed als voorbereiding op het EK."

Dat EK is dit weekeinde op het Museumplein. In zijn stad. Waar Nederland als nummer twee van het afgelopen WK een van de favorieten is. En waar alle ogen op gericht zijn, omdat de sport sinds kort de olympische status heeft.

Wie had dat gedacht? Jobse niet. Hij speelde al tijden in de eredivisie toen hij een jaar of vier geleden met twee anderen (Joey Schelvis en Sjoerd van Vilsteren) besloot een 3x3-team te ­beginnen.
Als je eerlijk bent, is Nederland natuurlijk een muis in basketbal
"Gewoon, omdat we het leuk vonden. Het lijkt nog het meest op basketballen op straat, je gaat terug naar de basis. Dat sprak ons aan, En het ligt me wel: je moet namelijk allround zijn, kunnen aanvallen en verdedigen. Daarnaast moet je niet te klein zijn, omdat er veel duels zijn. Maar ook niet te groot, omdat je dan te traag wordt."

Pionier
Vlak nadat ze waren begonnen, deden Jobse en zijn maten namens Nederland mee aan het WK. Ze kwamen niet bij de eerste twintig. Twee weken geleden deden ze weer mee, dit keer met zilver als resultaat. Alleen Servië was net te goed.

"Inmiddels trainen we ook veel intenser en krijgen we steun van de bond. We spelen landentoernooien als het Nederlands team en anders als team Amsterdam, met ondersteuning van Apollo. We krijgen nu veel support, maar dat was in het begin echt niet zo. We hebben alles zelf moeten doen. Daarom voelt het extra mooi dat we dit allemaal hebben bereikt."

Nu de sport vanaf 2020 olympisch is, zou je denken dat deelname voor de vicewereldkampioen binnen handbereik ligt. Jobse: "Was het maar zo simpel. Om te beginnen doen er maar acht teams mee. En het is een jonge sport, dus er kan tot die tijd nog heel veel gebeuren. Kijk naar ons: toen wij begonnen had niemand gedacht dat Nederland tot de wereldtop zou behoren. Door de nieuwe olympische status gaan natuurlijk veel meer landen inzetten op 3x3, ook grote landen als Amerika en Spanje. En als je eerlijk bent, is Nederland natuurlijk een muis als het om basketbal gaat."
Ik kreeg last van faalangst, mijn zelf­ver­trou­wen werd minder. Ik dacht dat ik het niet meer kon
Maar, benadrukt Jobse, 3x3 is echt iets anders dan 'gewoon' basketbal. "Er deden aan het afgelopen WK spelers mee met een carrière waarbij die van mij echt helemaal niks voorstelt, individueel echt zó goed. Maar wij klappen er vol op, zijn enorm op elkaar ingespeeld en tactisch ook ver. Het is ook gewoon echt een andere sport."

Maar toch, Jobse vindt het leuk, de Olympische Spelen, en hij zal geen nee zeggen, maar hij droomt er allerminst van. "Natuurlijk is het te gek, maar ik vind het als pionier veel belangrijker dat de sport groeit en dat er überhaupt een Nederlands team staat. Ik wil andere jongens enthousiast maken voor 3x3. Het zou de eerste keer zijn dat er een Nederlands basketbalteam op de Spelen staat. Dáár wil ik mijn steentje aan blijven bijdragen."

Zelfvertrouwen
Jobse is met zijn eigen stichting 3x3 Unites al bezig met projecten in de stad om jongeren kennis te laten maken met de sport en ze daarbij sociale vaardigheden bij te brengen. 

"De sport heeft mij zoveel gegeven, dat ik dat ook aan anderen wil meegeven. Zelf liep ik ook helemaal vast toen ik in de eredivisie kwam: anderen zeiden wat ik moest doen, ik kreeg last van faalangst, mijn zelfvertrouwen werd minder. Ik dacht dat ik het niet meer kon." 

"Vervolgens heb ik de juiste mensen om me heen gezocht, weg van mensen die zeggen wat jij moet doen. Dat was voor mij 3x3 basketbal, waar we alles zelf deden; van toernooitjes zoeken, tickets boeken tot trainen. Dat wil ik anderen meegeven."

Dit artikel kwam via 'Topics.nl', als jij dat ook wilt:












En de Basketball Bond -de NBB- deed dat zo: --- Hier ---


Veel korte videoclips van NOS Studio Sport:   ---  Hier  ---

En dan nog deze clip: nos.nl/artikel/2179055-hip-snel-en-flitsend-het-ioc-omarmt-3x3-basketbal

Het Brabants Dagblad had trouwens deze week een verhaaltje over het feit dan Bondscoach Hakim Salem de Vrouwen 3x3-selectie grondig overhoop haalde voor het EK, je leest het   ---  Hier  ---