DE BESTE WENSEN VAN DE @VVD VOOR 2026 (en #Eeuwig in de #regering!): Voor al uw #wanbeleid & No (Bits of) #Freedom- #Yesilgöz valt in de prijzen: privacyschender van het jaar / #SpijkersmetKoppen | @NPORadio2 /

Yesilgöz valt in de prijzen: privacyschender van het jaar | Spijkers met Koppen | NPO Radio 2

NPO Radio 2

 

20 jan 2024

Demissionair minister Yesilgöz is privacyschender van het jaar! In Spijkers met Koppen reageert ze op deze heugelijke gebeurtenis. Spijkers met Koppen is hét satirische actualiteitenprogramma met Dolf Jansen en Willemijn Veenhoven. 

 

Elke zaterdag tussen 12:00 en 14:00 uur live vanuit café The Florin in Utrecht op NPO Radio 2.

 

NRC-OPINIE CARTOON Fokke & Sukke nemen geen enkele risico meer...#herkenbaar!

Zeer #herkenbaar! Op https://t.co/eHWhRt6oBB de volgende "Fokke & Sukke" ´moderne #Nieuwjaarswens´ #risicomijdend & #veilig https://t.co/hOi5iNabud

— Aart Dekker (@AartDekker) January 4, 2025

 

Van NRC.nl op 03 januari 2025, meer NRC FoSu   ---  Hier  ---

en nog veel meer Fokke & Sukke   ---  Hier  ---

WENSEN VOOR 2024 (E.V.V.): MEER BLAUWE BOSSEN: Herstel en Adaptatie voor een Prachtige Planeet! - (Be One with Nature Magazine, 2023.03)

Vanuit de ruimte zie je rond de evenaar een groene gordel liggen. Onderbroken door het blauw van de oceanen liggen hier de drie grootste oerwouden ter wereld. Deze eeuwenoude jungles zijn van cruciaal belang in het beperken van klimaatverandering. Reis mee en ontmoet enkele bijzondere bewoners van de Amazone, het hart van Borneo en het Congobekken.

Tekst: Ellen de Wolf

De Amazone

Het Amazonewoud in Zuid-Amerika is de grootste jungle op aarde. Elk jaar valt er tijdens het regenseizoen zoveel regen dat de Amazonerivier overstroomt en bomen met hun voeten in het water komen te staan. De rivier wordt dan op sommige plekken wel veertig kilometer breed!

from Be one with nature | 3 | 2023

by Wereld Natuur Fonds

Next Article

from 'Be one with nature | 3 | 2023'

Daar en hier

Foto mangrove: © naturepl.com / Shane Gross / WWF

Op plekken waar zee en land elkaar raken, vind je bijzondere bossen. Deze blue forests zijn niet alleen bloeiende broeinesten van biodiversiteit, maar kunnen ook bondgenoten zijn in de strijd tegen klimaatverandering.

Tekst: Jaap Backx

Mangrovebossen zijn een labyrint vol leven. Tussen een wirwar van bomen op wijdvertakte steltwortels slingeren smalle kreekjes die op het ritme van de getijden constant water af- en aanvoeren. De ondiepe zee en modderige bodem vormen een perfecte kraamkamer voor vissen, krabben en schelpdieren. Beschermd door de wirwar van wortels en stammen en het dichte bladerdek, groeien jonge dieren er veilig op. Dat geldt ook voor zeegrasvelden, die een eindje verder in het water liggen. Zeegrassen – niet te verwarren met zeewier – zijn bloeiende planten die met hun wortels aan de bodem verbonden zijn. Tussen de lange groene slierten van deze onderzeese grasvelden vinden jonge vissen, zeepaardjes en zeeschildpadden voedsel en veiligheid. Zonder dit soort gebieden zouden de oceanen veel leger zijn.

Verborgen superkracht

Bovendien hebben wetenschappers ontdekt dat deze kustecosystemen – in het Engels blue forests – nog belangrijker zijn dan we lang hebben gedacht. Mangroven en zeegrasvelden blijken namelijk een verborgen superkracht te hebben: ze kunnen veel sneller en efficiënter koolstofdioxide en stikstof opnemen en opslaan dan bossen op het land. Daardoor spelen ze een positieve rol in de zogenaamde klimaatmitigatie: het verminderen van door mensen veroorzaakte uitstoot van broeikasgassen. En het mooie is: dat geldt ook voor blauwe bossen in koelere klimaatzones, zoals kelpbossen en kwelders.

En er is meer. Zeker in tropische gebieden vormen de stijgende zeespiegel, overstromingen en tyfoons een acute bedreiging voor mens en natuur. Mangroves en zeegrasvelden blijken belangrijk te zijn in het tegengaan van de gevolgen van klimaatverandering. De begroeiing vermindert de golfslag en remt de kracht van de stroming. En doordat de planten het laagje zand dat de zee jaarlijks afzet vasthouden, stijgt het land mee met de zeespiegel. Zo vormen ze natuurlijke buffers tegen stormen, overstromingen en erosie.

© Davis Clode

Natuurlijke bondgenoot

Dat deze buffers levensreddend zijn, bleek na de tsunami die in 2004 landen als Thailand, Indonesië en de Filipijnen trof. Uit onderzoek bleek achteraf dat hoe meer gezonde mangrovebossen er in kustgebieden waren, hoe kleiner de impact van de ramp was die de vloedgolf veroorzaakte.

Merijn Hougee van WWF-Nederland is gespecialiseerd in natuurlijke oplossingen waarmee we extremere weersomstandigheden het hoofd kunnen bieden. ‘De natuur is onze beste bondgenoot,’ legt hij uit. ‘En bovendien de goedkoopste. We zetten nog steeds te vaak in op dure, grijze oplossingen zoals dammen en dijken, maar met de verwachte stijging van de zeespiegel is dat financieel niet vol te houden. Op de lange termijn niet bij ons en zeker niet in de armere delen van de wereld – waar het water nu al aan de lippen staat. In feite hebben we geen keuze. We moeten investeren in natuurlijke oplossingen. Daarmee gaan we niet alleen de gevolgen van klimaatverandering tegen, maar versterken we ook onze eigen leefomgeving.’

Nu we weten welke rol blauwe bossen spelen op het gebied van klimaat, biodiversiteit en voedselvoorziening, zou je denken dat we er zuinig op zijn. Helaas is de realiteit anders. Overal ter wereld nemen mangroves, zeegrasvelden, kelpbossen en kwelders af, zowel in oppervlakte als in kwaliteit. Dat betekent dat opgeslagen CO2 vrijkomt in de atmosfeer en kusten kwetsbaarder worden.

De bedreigingen komen van zowel het water als het land. Door de stijgende zeespiegel staat de begroeiing in mangrovebossen langer onder water, waardoor ze als het ware verdrinken. En vanaf land moeten mangroves plaatsmaken voor hotels, huizen en kweekvisvijvers. Of ze worden gekapt om houtskool van te maken. Zeegrassen lijden onder vervuiling, intensieve scheepvaart en hoteleigenaren halen de planten weg omdat toeristen niet met hun tenen tussen het groen willen staan. Onbedoeld creëren ze zo een veel groter probleem. Want als zeegras geen zand meer vasthoudt, verlies je uiteindelijk strand.

© naturepl.com / Shane Gross / WWF

‘We moeten kustecosystemen beter beschermen en waar mogelijk herstellen’, benadrukt Merijn Hougee. Om dat voor elkaar te krijgen, werkt WWF samen met organisaties als het Rode Kruis aan herstel van natuur om mensen te beschermen tegen de gevolgen van klimaatverandering. ‘Onze focus ligt op de gebieden waar het meest te verliezen en het meest te winnen is. Die vind je onder andere in de Koraaldriehoek, de tropische oceaan tussen Indonesië, Maleisië, de Filipijnen en de Salomonseilanden. Daar heb je prachtige, relatief gezonde kustecosystemen die ontzettend belangrijk zijn voor de veiligheid, voedselvoorziening en het levensonderhoud van lokale gemeenschappen. Die mensen hebben het meest te vrezen van klimaatverandering, terwijl ze nauwelijks aan de oorzaken hebben bijgedragen.’

Loslopende geiten

Mangroves beschermen en herstellen kan, maar is niet makkelijk. Dat weet marien bioloog Sabine Engel als geen ander. Ze woont en werkt op Bonaire, waar het grootste mangrovewoud van overzees Nederland ligt. Met Mangrove Maniacs – een groep vrijwilligers – zet ze zich in om de mangroves in Bonaire National Marine Park gezonder te maken en te houden. ‘Het grootste probleem speelt aan de achterkant’, legt ze uit. ‘Daar eten loslopende geiten en ezels de begroeiing op. Daardoor erodeert het land en spoelt de toplaag weg in de mangroves. Dat is slecht voor het land en slecht voor de mangroves, die door de modder verstikken. Het resultaat is een bar landschap met lelijke, kaalgevreten stronken die uit het water steken.’

Hoewel de mangroves in een beschermd natuurgebied liggen, kunnen die grazers gewoon hun gang gaan. Engel: ‘Er staat geen hek omheen en de politiek hier heeft nauwelijks oog voor natuurbehoud.’ Een ander probleem zijn kreekjes die dichtslibben. ‘Die zijn cruciaal voor de gezondheid van het bos. Zonder goede circulatie wordt het water te zout.’ Daarom trekt Engel met de vrijwilligers van Mangrove Maniacs in bootjes met zagen, messen en bijlen het bos in om de waterstroompjes open te maken en te houden. ‘Dat is fysiek zwaar, maar niets doen is geen optie. Zodra het water in een mangrovebos stopt met stromen, vloeit ook het leven weg. Als we niet ingrijpen, sterven de mangrovebossen op Bonaire uit. Door ons werk hebben de getijden weer vrij baan en dat biedt hoop voor de toekomst van dit schitterende gebied.’

Zeegras terug in Nederland

Zeegras komt van nature ook in Nederland voor. Tot in de jaren 30 van de vorige eeuw was het volop aanwezig in de Waddenzee en de toenmalige Zuiderzee. De gedroogde stengels gebruikten we als vulling voor matrassen. Door een wierziekte en de aanleg van de Afsluitdijk verdween het zeegras uit onze wateren. Tot enkele jaren geleden. Om de kusten veiliger te maken en natuurlijke rijkdom te vergroten, zijn natuurorganisaties en Rijkswaterstaat begonnen met het injecteren van zaden. In de buurt van het eilandje Griend – ten zuiden van Terschelling – ligt nu een veld van 650 hectare. In vier jaar tijd is de biodiversiteit in dit gebied met 32 procent toegenomen.

© naturepl.com

JE ZOU WILLEN DAT HET PER 1.1.2024 OVER ZOU ZIJN! / GROENE AMSTERDAMMER REPORTAGE: Gaza – de gewone Palestijnen; ‘Onze lijdensweg begon in 2006’

 

Een gewond kind na een Israëlische luchtaanval op Khan Younis, in het zuidelijke deel van de Gazastrook, 26 oktober © Mohammed Salem / Reuters

Gaza – de gewone Palestijnen

‘Onze lijdensweg begon in 2006’

Terwijl duizenden Palestijnen in Gaza omkomen door het Israëlische offensief, was de meerderheid ook allang klaar met Hamas, dat al jaren met veel geweld zijn eigen volk onderdrukt.

Yaghoub Sharhani

1 november 2023 – verschenen in nr. 44  

Het Originele verhaal op Groene.nl vind je  ---  Hier  --- 

Het hele Dossier over de Oorlog (en alles daarvoor) in Gaza staat   ---  Hier  ---

 

‘De inwoners proberen te ontsnappen aan de verstikkende greep van Hamas’, zegt Moumen Al-Natour telefonisch vanuit Rafah in Gaza. In een zoektocht naar veiligheid te midden van het oorlogsgeweld leidde de advocaat en mensenrechtenactivist zijn gezin vanuit hun huis in het centrum van Gaza naar het uiterst zuidelijke gebied. Ons gesprek wordt meerdere malen onderbroken door oorverdovende knallen. ‘Hoor je dat? Dat is onze realiteit, gevangen tussen de klauwen van een tijger. Hamas onderdrukt ons, terwijl Israël ons bombardeert.’

‘Als ik ontsnap aan de dood die boven ons hoofd hangt, zal mijn geest jarenlang, misschien zelfs voor altijd, gekweld worden’, zegt Al-Natour. ‘Overdag ontmoet je geliefden of pleeg je een telefoontje en binnen enkele ogenblikken hoor je dat ze zijn weggevaagd.’ Veertien dagen geleden verloor hij een dierbare vriend, een collega-advocaat, door ‘volstrekt willekeurige luchtaanvallen’. ‘Hij was een symbool van moed, een strijder tegen onrecht, zowel door Hamas als door Israël’, aldus Al-Natour.

Het aantal slachtoffers in Gaza heeft de grens van achtduizend overschreden, onder wie meer dan 3300 kinderen, volgens de officiële cijfers van het ministerie van Gezondheid in Gaza. ‘De gewonden zijn ontelbaar’, zegt Al-Natour. ‘Er bestaat geen plek in dit gebied waar we veilig kunnen schuilen.’ De hulpgoederen die vorige week vanaf de Egyptische grensovergang zijn binnengekomen zijn volgens hem ontoereikend om zelfs maar één dag in de behoeften van de mensen te voorzien.

De meeste medische voorraden ‘bestaan slechts uit een coronatestkit’. ‘Wat heeft iemand van wie de ledematen zijn afgerukt aan een coronatest?’ vraagt hij. ‘Deze oorlog moet eindigen. Genoeg met het bloedvergieten en de dood. Als het afdwingen van vrede met Israël voor de internationale gemeenschap een onmogelijke taak is, laten ze dan op z’n minst streven naar het creëren van een zone waarin het geluid van vuurwapens en de geur van de dood geen huis hebben.’

Voor de terreuraanval van Hamas op 7 oktober groeide in Gaza het verzet tegen de organisatie, vertelt Al-Natour. Inwoners hadden genoeg van de corruptie en zelfverrijking, het gebrek aan democratie en de onderdrukking van andersdenkenden. Volgens opiniepeilingen van The Washington Institute zou de meerderheid van de Gazanen het Hamas-bestuur willen vervangen door de officiële Palestijnse Autoriteit en zou Hamas de gewapende groepen moeten opheffen.

Met een bloedige staatsgreep nam Hamas in 2007 de controle over Gaza over. Leden van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (plo) werden vermoord of verdreven naar de Westelijke Jordaanoever. Sindsdien is Gaza een éénpartijstaat. Amnesty International veroordeelt voortdurend de harde aanpak van mensenrechtenverdedigers door Hamas. Internationale rapporten schetsen een schrijnend beeld van de economische en sociale omstandigheden.

Op 1 augustus dit jaar trokken honderden demonstranten door de smalle straten van Gaza, de Palestijnse vlag hoog in de lucht. ‘Vrijheid, vrijheid, vrijheid!’ is te horen op filmpjes op internet. ‘Het volk eist het neerhalen van het Hamas-regime.’ Spandoeken dragen duidelijke boodschappen: ‘Wij willen vrijheid’, ‘Wij willen elektriciteit’, ‘Wij willen water’. Vrouwen kijken toe vanuit ramen en vanaf daken. Hamas-leden vallen de demonstranten aan met knuppels en stokken en de demonstranten vluchten weg, zoals te zien is in een andere video op Facebook. ‘Het regime in Gaza duldt geen kritiek’, zegt Al-Natour. Op protesten reageert Hamas altijd met repressie.

Sinds 2019 is Moumen Al-Natour actief in de Wij Willen Leven-beweging. In eerste instantie streven ze geen politieke verandering na, vertelt hij. ‘Niet omdat we dat niet willen, maar omdat het omverwerpen van het heersende militaire regime een kracht vergt die wij niet hebben.’ Het is een vreedzame jeugdbeweging. ‘We willen alleen onze rechten. We willen leven. We willen gelijkheid, waardigheid en vrijheid. We hebben voorstellen ingediend om de buitensporige belastingen te verlichten, de kosten te verlagen en werkgelegenheid te creëren.’ Onder de berichten, die hij deelt met zijn ongeveer vijfduizend volgers op Facebook, is de hashtag ‘wij willen geen oorlog’ prominent aanwezig.

‘Gaza snakt naar de terugkeer van haar ziel naar haar diepste wortels’

Op zijn Facebook-pagina heeft hij veel kritiek op Hamas. Maar dat heeft een prijs. ‘Binnen 24 uur moet je je melden bij de interne veiligheidsdienst voor ondervraging’, staat te lezen bij een foto die hij in 2019 deelde. Tientallen steunbetuigingen van Gazanen weerhouden hem ervan om te gaan. ‘Ik ben herhaaldelijk gearresteerd onder de beschuldiging van “minachting van de hooggeplaatsten”. De laatste keer zat ik tien dagen vast in een duistere gevangenis, waar ik bruut werd gemarteld, zowel mentaal als fysiek’, vertelt hij.

Hamas jaagt ook op journalisten. Al-Natour is vaak hun advocaat, maar zijn succes in de rechtbank is beperkt. ‘We bereiken meer via sociale media.’ Enkele maanden geleden deelde hij op Facebook een aangrijpende foto van de jonge journalist Hani Abu Ruzk, die door Hamas werd gearresteerd omdat hij op een openbare plaats filmde zonder toestemming. ‘Ik probeerde voor hem te pleiten, maar mijn inspanningen waren tevergeefs. Het was de krachtige reactie van mensen op mijn post op Facebook die Hamas dwong om hem na twee dagen gevangenschap vrij te laten.’

‘De wortels van de Wij Willen Leven-beweging gaan verder terug dan 2019’, zegt Mohammed, een filmregisseur en kunstenaar in Amsterdam. Op zijn verzoek is zijn naam gefingeerd om de veiligheid van zijn vrouw en twee kinderen te waarborgen die nog steeds in Gaza zijn, in afwachting van gezinshereniging. In de grote eetzaal van het opvanghostel doet hij zijn verhaal.

Vanaf 2014 nam hij in Gaza deel aan talloze protesten en organiseerde hij workshops en seminars over mensenrechten, tot het moment waarop hij uit Gaza vluchtte. Net als Al-Natour is hij vele malen gearresteerd en ondervraagd door de veiligheidsdiensten van Hamas.

Na een evenement werd hij op weg naar huis tegengehouden door gewapende Hamas-strijders. ‘Ik kreeg een klap op mijn hoofd en verloor het bewustzijn. Toen ik bijkwam, lag ik midden op straat’, zegt hij. ‘Ze wilden blijkbaar dat ik door een auto overreden zou worden. Een goede manier om me te elimineren zonder hun handen vuil te maken. In hun ogen ben ik als kunstenaar een ongelovige, een spion en een buikdanseres.’

Mohammed zoekt op zijn telefoon in het archief van zijn werk. Op een video uit 2014 is een rode loper te zien die is uitgerold over het puin, er lopen honderden Gazanen overheen. Hij organiseerde samen met een grote groep vrijwilligers theatervoorstellingen over de Palestijnse cultuur, waaronder volksdansen. Op de video dragen jonge mannen en vrouwen kufiya’s en andere Palestijnse klederdracht en voeren traditionele dansen uit op Palestijnse muziek. ‘Het witte doek dat voor de projector ligt, is doodskleedstof en het was drie maanden hard werken totdat wij de rode loper vanuit Israël in Gaza konden krijgen.’

‘Met onze evenementen wilden we mensen een leven bieden te midden van de dood’, zegt Mohammed. ‘We zeiden tegen hen: loop op deze loper. Angelina Jolie is niet beter dan jullie. Zij is een ster in de kunstwereld, maar de sterren in de mensenrechtenwereld zijn jullie, de slachtoffers.’

‘Ik zat tien dagen vast in een duistere gevangenis, waar ik werd gemarteld, zowel mentaal als fysiek’

Zijn missie staat lijnrecht tegenover die van Hamas, voegt hij toe. ‘Ik vertel mensen dat er miljoenen andere keuzes zijn dan geweld. Sinds wapens Gaza bereikten, is ons leven constant achteruitgegaan. We hebben geleerd van de ervaring van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie, die na dertig jaar strijd heeft ingezien dat wapens geen land opbouwen.’

In een links en gematigd georiënteerd Gaza stichtte de later door Israël vermoorde spiritueel leider sheikh Ahmed Yassin in 1987 de beweging Hamas. Het was het hoogtepunt van de Eerste Intifada. Maar de wortels van Hamas gaan terug naar de Moslimbroederschap in Egypte. Vanaf de jaren vijftig was de beweging actief in de Gazastrook, waar ze via verschillende liefdadigheids- en sociale organisaties invloed vergaarde. Na de oprichting groeide Hamas gaandeweg uit tot een krachtige politieke speler, in tegenstelling tot de seculiere plo die in 1964 werd opgericht en onder leiding stond van Ahmad Shukeiri en later Yasser Arafat.

‘Hamas probeerde sociale en culturele relaties te ondermijnen en een extremistische visie van de islam te bevorderen’, zegt Mohammed. ‘Ze brandden bioscoopzalen af en richtten zich op publieke linkse figuren, zoals Haidar Abdel-Shafi, een Palestijnse politicus die in 1991 in Madrid de eerste onderhandelingen met Israël leidde.’

De oprichting van de Qassam-brigades in 1992, de gewapende tak van Hamas, markeert een radicale ommekeer in het Palestijnse leven. Minder dan drie weken na de Oslo-akkoorden in 1993 pleegde een lid van de gewapende tak met een autobom een aanslag op een Israëlische militaire bus in Ramallah. ‘Elke keer dat de plo dichter bij een overeenkomst met Israël kwam, voerde Hamas een aanval uit om de onderhandelingen te laten mislukken’, zegt Mohammed. ‘De terugkeer van de plo naar Gaza zou immers het politieke einde van Hamas betekenen. Door de Oslo-akkoorden ontstond er aanvankelijk vreugde over het vooruitzicht van een stabiel leven, met veranderingen in de sociale en culturele dynamiek en verschuivingen in de relaties tussen Palestijnen en Israëliërs. Er werden gezamenlijke jongerenfeesten en culturele uitwisselingen georganiseerd, mensen vierden hun leven’, herinnert Mohammed zich. ‘De bestorming van de Al-Aqsamoskee door de toenmalige Israëlische oppositieleider Ariel Sharon en de gewelddadige confrontaties waarbij aan beide kanten veel doden en gewonden vielen, was de vonk die in 2000 de Tweede Intifada deed ontbranden.’

Daarna voerde Hamas verschillende aanslagen uit in Israël. Palestijnse facties raakten verdeeld en die verdeeldheid bleef de samenleving tekenen. Ondanks de inspanningen van Sharon om Hamas te onderdrukken en de Intifada te stoppen, bleef de situatie escaleren. Hamas begon in 2003 tunnels te graven en slaagde er later in een uitgebreid netwerk te creëren, wat een ernstige bedreiging vormde voor Israël. In 2005 besloot Israël tot de volledige terugtrekking uit Gaza.

‘Onze lijdensweg begon nadat Hamas in 2006 de overwinning behaalde bij de Palestijnse parlementsverkiezingen’, zegt Mohammed. Hamas veroverde 76 zetels, tegenover 43 voor de politieke beweging Fatah. Een onverwachte schok. Drie peilingen uitgevoerd door een Palestijns beleids- en onderzoekscentrum in 2005 en 2006 hadden voorspeld dat Fatah de overhand zou hebben met minstens vijftig procent van de stemmen, terwijl Hamas slechts ruim dertig procent zou krijgen.

‘Veel Fatah-aanhangers namen niet deel aan de verkiezingen omdat ze dachten dat hun partij sowieso zou winnen’, zegt Mohammed. ‘Anderen stemden op basis van persoonlijke relaties in plaats van op programma’s. Ik stemde op een aantal mensen van de Fatah-lijst, en op iemand van Hamas, Said al-Seyam, de eerste omstreden minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet van Hamas. Al-Seyam was destijds een arme leraar en ik dacht: laat ik op hem stemmen, misschien verbetert dat zijn sociale situatie.’ Israëlische propaganda heeft volgens Mohammed ook een rol gespeeld. ‘Ze verspreidden destijds het beeld van een corrupte en onbekwame Palestijnse Autoriteit. Dit leidde tot een gevoel van wanhoop en frustratie bij veel Palestijnen, die Hamas zagen als alternatief.’

‘Als ik ontsnap aan de dood die boven ons hoofd hangt, zal mijn geest voor altijd gekweld worden’

Al-Seyam, die in 2009 werd gedood bij een Israëlische luchtaanval, richtte de Uitvoerende Macht op. ‘Een militie’, beschrijft Mohammed de groep. Hij plaatste veiligheidsbarrières en voerde acties uit, waaronder het oppakken en elimineren van tegenstanders van Hamas en activisten die loyaal waren aan Fatah. Deze organisatie hielp ook bij de coup tegen Fatah. ‘Vergelijkbaar met de verrassingsaanval tegen Israël op 7 oktober voerde de militaire tak van Hamas aanvallen uit op politiebureaus, schakelde agenten uit en hees overal de Hamas-vlag’, zegt Mohammed. Dat wordt ook bevestigd in meerdere rapporten van Human Rights Watch.

Jaren later probeerde Hamas een nieuw gezicht te tonen. Ze richtten een regering op die losstond van de beweging, bestaande uit burgerleden. Er werden ministeries voor cultuur, jeugd en sport opgericht. Gazanen konden voor het eerst in twee decennia naar de bioscoop. Er werden geen Hollywood-films vertoond, maar islamitisch theater, islamitische liederen en films over verzet.

Achter de schermen is er corruptie, zegt Mohammed. ‘Het geld van Qatar verdwijnt in de zak van de zoon van de leider van Hamas, Ismail Haniyeh. Hij krijgt miljoenen dollars voor de door hem opgerichte sportbond en sportzender. Hamas-aanhangers die vroeger een motorfiets hadden, hebben nu luxe auto’s, gebouwen en grote huizen. Ze exploiteren landbouwhulpbronnen en manipuleren markten en financiële instellingen. Drugs vinden hun weg naar de markten van Gaza.’

‘De corruptie in Gaza is als een kankergezwel dat zich verspreidt naar alle sectoren’, zegt ook advocaat Moumen Al-Natour. Zelfs de bouwsector wordt geplaagd door oneerlijke toewijzingen. Contracten gaan niet naar de meest bekwame bouwbedrijven, maar naar degenen met de juiste connecties met Hamas, is te lezen in een rapport van de Palestijnse Coalitie voor Verantwoordelijkheid en Integriteit (Aman). De voorzitter van de Raad voor Financiële en Administratieve Controle in Gaza erkent dit, zonder duidelijk te maken wie de verdachten zijn.

Mohammed en Al-Natour zijn woedend op Hamas vanwege hun oneerlijke belastingpraktijken in de Gazastrook. Ze beschrijven de belastingen als onrechtvaardig en chaotisch. De heffingen worden zonder wettelijke basis opgelegd. Bovendien bekritiseren ze Hamas voor het inhouden van een deel van de maandelijkse salarissen die Qatar verstrekt aan de armste gezinnen in Gaza, onder de noemer van een ‘solidariteitstaks’. ‘Terwijl essentiële diensten zoals elektriciteit en water uit Israël komen en worden gefinancierd door Qatar en internationale organisaties, dwingt Hamas de burgers toch om belastingen te betalen voor deze diensten. Dit geld wordt vervolgens omgeleid van sociale programma’s naar militaire infrastructuur’, vertelt Mohammed.

De hashtag #OnzeHandenZijnSchoon op sociale media onthult een stortvloed aan berichten waarin Gazanen hun diepe afkeur uitspreken voor Ismail Haniyeh, de politieke leider van Hamas sinds 2006. De hashtag vindt zijn oorsprong in een publieke toespraak van Haniyeh in Gaza, waarin hij beweerde dat het bestuur van Hamas gebaseerd is op transparantie en integriteit, met de woorden: ‘Onze handen zijn schoon; we hebben geen geld gestolen, we hebben geen eigendommen behouden, we hebben geen gebouwen gekocht en we hebben niet overdreven.’

Deze campagne krijgt momentum na de onthulling door Egypte van een lijst met namen van mensen die vorig jaar de grens mochten oversteken via de Rafah-overgang. De namen van Haniyehs zoon Hazem en zijn familie stonden prominent bovenaan, waarna ze naar Turkije vertrokken. ‘Als de families van de leiders, hun kinderen en kleinkinderen niet geloven in hun eigen kwestie, en ondanks het feit dat ze in Gaza in weelde kunnen leven, ervoor kiezen om het land te verlaten en naar hotels en villa’s in Doha en Istanbul te gaan… Ze laten het uitgehongerde Gaza achter als gijzelaars van hun eigen ongelovige project, onderworpen aan armoede en honger. Als jullie kinderen niet geloven in jullie project, willen jullie dan dat anderen dat wel doen terwijl die geen eten hebben?’ – dit bericht deelt Mahmoud Nashwan uit Gaza met zijn 35.000 volgers op Facebook.

In de zachte regen van Amsterdam-Zuidoost staat Mohammed te roken bij de hoofdingang van de opvang. Hij scrolt door zijn telefoon. ‘Dit moet je horen’, zegt hij. ‘Gaza schreeuwt om een kleurrijke snoepjesfabriek, modewinkels vol leven, een muziekschool waar creativiteit bloeit, een kankerziekenhuis dat hoop biedt, een bioscoop met weelderige luxe en een park zo groot als militaire trainingskampen…’

Aan het woord is Mahmoud Gouda, een Palestijnse schrijver uit Gaza, die zijn diepste verlangens deelt op het podium van een evenement dat Mohammed vorig jaar organiseerde. ‘… Gaza smacht naar vrouwen die hun rokken hoog optillen, die de elegantie van de wereld belichamen met elke stap op hoge hakken, die het tikken van de tijd horen en met trots zeggen: “Wij houden van wit”’, spreekt Gouda voor een groot publiek. ‘Gaza verlangt naar vrije, nobele mannen die boeken verslinden, die bidden met hun ziel, dansen met hun hart. Gaza snakt naar de terugkeer van haar ziel naar haar diepste wortels.’

‘Dit is het Gaza waar wij onvermoeibaar naar streven’, zegt Mohammed. ‘Hamas is hier absoluut geen voorstander van.’

Lees verder:

In het nieuws

‘Het vuur regent op ons neer’, vertellen Gazanen

Yaghoub Sharhani 20 oktober 2023

Dossier

Gaza-oorlog

Nr. 44 / 2023

Meer recente verhalen hierover:

Illegaal en moedwillig

De Groene Amsterdammer

https://www.groene.nl › artikel › illegaal-en-moedwillig

15 nov 2023 — Bij het geweld in Israël en Palestina zijn meer dan twaalfduizend mensen gedood. Het leed is immens. Welke internationale misdrijven worden ...

Wachten op de Messias

De Groene Amsterdammer

https://www.groene.nl › artikel › wachten-op-de-messias

20 dec 2023 — Wie brengt de verlossing? Israëlische academici en diplomaten werken met Palestijnse, Amerikaanse en Arabische geestverwanten in het geheim ...

'Joden worden niet als wit gezien' – ...

De Groene Amsterdammer

https://www.groene.nl › artikel › joden-worden-niet-als-...

8 nov 2023 — Joods nationalisme in Palestina had volgens hem niet koloniaal hoeven zijn. De verwantschap en verbondenheid met Palestina zit bij veel joden ...

De As van Verzet

De Groene Amsterdammer

https://www.groene.nl › artikel › de-as-van-verzet

6 dec 2023 — Deze As vond zijn oorsprong in de heuvels van Zuid-Libanon, in een guerrillaoorlog tegen Israël. 'Wij leerden al heel vroeg van Palestina dat je ...

 

VK-CARTOONIST JIP VAN DEN TOORN VOELDE het EIND 2022 UISTEKEND AAN WAT 2023 ONS ZOU GAAN BRENGEN...

Dit was in 2022 met de Kesrt een wel heel erg voorspellende 

cartoon van Jip van den Toorn  in de Volkskrant

Meer over Jip, als eerste vrouw en als jongste winnaar ooit van de Inktspotprijs

  ---  Hier  --- en op haar site   ----  Hier  ---

Meer cartoons van Jip in de Volkskrant   ---  Hier  ---

´Gaaf man...wat een Klap!´ / HAD HEM OVER HET HOOFD GEZIEN...MAAR TE MOOI OM TE SKIPPEN Prettige vakantie allemaal, Mark Rutte / VK-CARTOON JOS COLLIGNON /

´Gaaf man...wat een Klap!´

Cartoon van Jos Collignon voor de Volkskrant 8 juli  2023

meer Cartoons van Collignon op --- Hier --- op zijn site

Collignon is een vaste Cartoonist van VK.nl

CARTOON NIEUWJAARSWENS JOEP BERTRAMS: Leuk...maar ik weet niet of ik hem helemaal snaap...Wat zie jij hierin? / REAGEREN? GRAAG! /

Nieuw jaar. Maak er wat van! pic.twitter.com/7ztOz0J8YR

— Joep Bertrams (@joepbertrams) January 1, 2022

Aart Dekker Net Uit Zijn Winterslaap - Nieuwjaarswens 2018 voor Familie, Vrienden, Kennissen, Volgers en Lezers

Door mijn persoonlijke omstandig-heden ben ik mettertijd veranderd van iemand die altijd overal ruim op tijd kwam, tot iemand die vaak op -en ook wel over- het nippertje arriveert, of zaken af heeft.

Zo ook weer deze keer; mijn Nieuwjaarswens voor 2018. Alhoewel; ik had in mijn hoofd dat de etiquette voorschrijft dan dat tot en met 10 januari mag, maar even Googelen wees uit dat daar verschillend over gedacht wordt; er zijn zelfs bronnen die zeggen: tot eind januari...ben ik toch nog ruim op tijd!

Mijn Chronische Ziekte heeft tot gevolg dat ik regelmatig dagen, soms weken, en heel af en toe zelfs wel ruim een maand in een soort van Winterslaap terecht kom;

Slapen? Soms veel te weinig, vaker veel teveel... Lekker? Zelden.

dan slaap ik gigantisch lang -tot wel 14,16,18 uur per etmaal, komt er weinig uit mijn handen, geen of veel minder Columns, Verhalen of andere 'Blogger-Posts', en zeker bijvoorbeeld geen Uitnodigingen of Gelukswensen; daar staat mijn hoofd dan echt niet naar, en het is lastig afspraken maken als je niet kunt voorspellen wanneer je 'winterslaap' afgelopen is, of dat je weer energie hebt voor zulke dingen. Dit is dus de belangrijkste reden van mijn 'Op de nipper'-gedrag. 2017 was voor mij persoonlijk wel een erg gitzwart jaar; een extra verklaring voor de late datum van deze Nieuwjaarswens.


Dus een beetje aan de late  kant -maar niet minder gemeend- allereerst,

ik wens iedereen die dit leest:

Voor 2018: een Mooie Tijd, met Veel Geluk, Liefde en Vriendschap, Succes in het Werk en andere zingevende Bezigheden en dat er van ieders Dromen maar ten minste wat moge Uitkomen!

En verder - in het kader van dat ik ieder ander graag toewens waar ik voor mezelf ook op hoop:

***

Ben je Gezond? Houden zo! Ben je dat niet? Dan Beterschap!

**

Slaap je Bere-goed? Houden zo! Zo niet; hopelijk brengt 2018 Verbetering!

**

Na alle Krankzinnigheid die zeker 2017 typeerde, hopelijk wat 'meer Normale Tijden'

Voor een ieder die nu zegt: "Bedankt, jij ook Aart", en deze post al lang genoeg vindt, zou ik zeggen: "Stop hier met lezen".Voor diegenen die toch graag wat meer updated worden, mensen die ik al lang niet sprak maar toch wel van de hoed en de rand willen weten, lees dan nog even door...

AART DEKKER

***

Na mijn oogoperatie in 1990, die mijn gezondheid een zware knal gaf, terwijl het zicht in het geopereerde rechteroog desondanks toch afnam tot enkele procenten, en die dan vaak nog hinderlijk -want bijvoorbeeld dubbel- ook, was eind 2009 mijn linkeroog aan de beurt. Deze operatie had gelukkig wel als resultaat dat ik er voldoende mee kon blijven zien, en nog gelukkiger: helemaal geen nieuwe/extra bijwerkingen.

Toch had ik het hele eerste kwartaal van 2010 nodig om te herstellen, en me aan te passen aan de door de operatie veroorzaakte noodzakelijke veranderingen. Ik was in april 2010 net bezig de draad weer voorzichtig op te pakken, toen mijn vriend Rob Meurs op 10 april 2010 met zijn motor verongelukte. Dat hakte erin; in een klap was ik een van mijn beste vrienden, mijn -nog onbetaalde- werk als Scout en Adviseur in het Internationale Jeugd Basketball, en ook nog eens meer dan een jaarinkomen aan achterstallige reis- en verblijfskosten die hij mij nog schuldig was.

Toen de Erven Meurs aan het eind van 2010 ineens die vordering afwezen -in eerste instantie accepteerden ze die uitdrukkelijk wel!- maakte dat ook nog eens een rechtszaak noodzakelijk, deze is pas zeer recent afgelopen, en dan nog zeer onbevredigend ook; de rechters maakten zich er met Jantje van Leiden vanaf, maar daarover ---  Hier  ---  alvast iets in Column-format, maar misschien schrijf ik daar -als ik de geest krijg- een andere keer wel wat meer over (een hoofdstuk van, of een heel boek of iets dergelijks...).

Tenslotte kwam ik begin 2017 in een zeer verdrietige scheiding terecht, die zich vervolgens ontwikkelde tot een hele lelijke.

Naast het feit dat de rechtszaak dan nu eindelijk is afgelopen, bracht 2017 -naast veel ellende en stress- toch nog ook een ander lichtpuntje; er werd een oorzaak gevonden die wellicht tenminste een deel van mijn chronische ziekteverschijnselen zou kunnen verklaren, en die oorzaak kan nog behandeld worden ook; die behandeling loopt, en hopelijk gaat dat op termijn wat verbetering brengen, ook al is het wel zeker dat er nog heel wat andere oorzaken zijn die ook gevonden moeten worden, en als dat lukt, dan blijft het afwachten op ze ook behandeld kunnen worden.
Maar, na vele jaren dus enkele lichtpuntjes die toch hoop geven.

Waarom ik dit verhaal zo openbaar deel; wellicht een ongebruikelijke actie..?

Omdat ik weleens moe wordt van het steeds maar weer aan mensen moeten uitleggen dat voor mij de vraag 'alles goed?' door mij niet met 'Ja' kan worden beantwoord en waarom niet. Door het op deze manier te doen spaar ik tijd en energie, en kan ik het nog helderder brengen ook.

Een andere reden is dat ik iemand ben die vaak overloopt van de ideeën en plannen, en dat ik om die te kunnen realiseren heel hard de hulp van anderen nodig heb. Ik hoop op deze manier wat achtergrond te geven, waardoor mensen mij wat beter kunnen plaatsen -want dat is nogal eens lastig gebleken, met als gevolg dat mensen dan reserves hadden en afstand hielden, terwijl daar volgens mij geen reële redenen voor zijn. Ik hoop dat er mensen zijn die nu dachten: "Laat ik die Dekker eens een handje helpen...". Dat zou voor mij een wereld aan verschil maken, want zonder hulp kom ik niet erg ver...

Maar misschien wel de belangrijkste -want fundamenteel voor de meeste mensen, in ieder geval zeker voor mij- reden; het is belangrijk begrepen te worden. En als mensen niet op de hoogte zijn van het bovenstaande, dan denk ik dat het ook lastig is mij goed te begrijpen.

Goed, zo dus...

Bedankt voor het doorlezen,
en hopelijk ergens tot ziens,
schrik er niet voor terug mij aan te spreken, of op een andere manier te benaderen.


AART DEKKER

DEN HELDER SUNS / GELUKSWENS 2017/2018 / DBL

 

Gerrie van der Boom heeft de video van Den Helder Suns gedeeld.

Beheerder · 3 uur

Kerstgroet Den Helder Suns.

Den Helder Suns

5 uur

Den Helder Suns wenst iedereen een heel sportief, gelukkig en gezond 2018! Wij bedanken iedereen voor de geweldige support! En we hopen jullie volgend jaar weer terug te zien tijdens de clinics en de wedstrijden.
Met sportieve groet,
Spelers en staff Den Helder Suns

LeukMeer reacties weergeven

Opmerking plaatsen

***

Veel meer Videos van Den Helder Suns   ---  Hier  ---

***

Donar,  v
Leiden, v
Den Helder v

Wie volgt?

AART DEKKER

GELUKS-/FEEST-WENS 2017 DBL ZORG&ZEKERHEID LEIDEN / GOEDE ZAAK

Met dank aan:

Richard Kater die heeft een foto van ZZ Leiden Basketball gedeeld.

Moderator · 20 uur

Leiden in kerstsfeer

ZZ Leiden Basketball

Gisteren om 9:58

Sponsoren, fans, vrijwilligers en medewerkers van harte bedankt voor alle support dit jaar! #zzleiden #kerst #fijnekerstdagen #gelukkignieuwjaar #bedankt! #basketball

***

Donar,  v
Leiden, v

Wie volgt?

AART DEKKER

Beste Wensen voor 2016 voor Iedereen!

Voor Iedereen die ik nog niet op een andere wijze heb bereikt/ga bereiken:

Veel meer Fokke en Sukke --- Hier ---

Open Brief/Nieuwjaarswens Emile Roemer (SP)

Beste ....

Het nieuwe jaar is begonnen. Ik hoop dat u een mooie jaarwisseling hebt gehad en ik wens u het allerbeste voor 2015. Hopelijk in goede gezondheid én met een politieke omwenteling die Nederland heel hard nodig heeft.

Premier Rutte heeft besloten zich flink te gaan bemoeien met de verkiezingen van 18 maart. Hij ziet de bui al hangen natuurlijk. Een fors verlies voor VVD en PvdA brengt het kabinet in grote moeilijkheden. ‘Dit zijn landelijke verkiezingen, die raken direct ook het kabinet,’ zei Rutte daarom in NRC.

Nu ben ik het niet vaak met Rutte eens, maar nu wel. De verkiezingen gaan het kabinet zeker raken, én kraken, tenminste als het aan mij ligt!

Voor de kerst hebben we gezien wat er gebeurt als het kabinet de meerderheid in de Eerste Kamer verliest. Slechte voorstellen - zoals het beperken van de vrije artsenkeuze - gaan dan niet door. En andersom. Goede voorstellen - zoals het verlagen van topinkomens in de publieke sector - worden ondanks een tegenstem van de VVD tóch aangenomen.

Met een grote SP in de Eerste Kamer gaan we dit soort goed nieuws straks steeds vaker horen. Dat biedt perspectief én de sociale vernieuwing die ik graag zie. Met een publieke zorgverzekering voor iedereen, met goede thuiszorg én voldoende plekken in verzorgingshuizen. Met lagere belastingen op arbeid en hogere belastingen op de vermogens van miljonairs.

Laten we van 2015 het jaar maken waarin we een einde maken aan de extreme huurverhogingen en laten we voor eens en voor altijd afrekenen met de armoede die steeds meer kinderen treft. Er is namelijk genoeg voor iedereen!

2015 kan uw en ons jaar worden. Helpt u mij mee om zoveel mogelijk mensen te vertellen dat er op 18 maart écht afgerekend kan worden?

Emile Roemer

Column: Ik wens Iedereen een voorspoedig 2015 en een Zinderend Nederlands Basketball-jaar!

Heel af en toe kan ik wat tegendraads zijn. Misschien veroorzaakt door als mijn halve leven als Import Hagenees? Al zal ik ' het Echte Haagse Harrie's ' nooit goed zal beheersen... In ieder geval zal ik deze keer eens niet de 'onverbeterlijke/eeuwige optimist' uithangen, en kom ik – bij wijze van Nieuwjaarswens – met een ietwat stichtelijk stukje.

Zelfs als er geen familie en/of vrienden in de MH17 zat, bracht 2014 voor velen nogal wat onprettigs; het zelfbenoemde 'Crisiskabinet' braakte vloedgolven aan maatregelen – terwijl veel mensen moeilijk zaten – maar waarschijnlijk was dat een kwestie van 'You ain't seen nothing yet'. En ik heb er ook weinig fiducie in dat we snel verlost zullen zijn van de gevolgen van het destructieve beleid, al zou het flut-kabinet zelf weleens snel kunnen vallen; “Wordt vervolgd”, zal ik maar zeggen...

Daarnaast – wie had dat zelfs kort geleden kunnen denken – kwamen we stukken dichter bij oorlog. Op ons eigen continent, maar ook uit de conflicten in 'Verweggistan' – waar relatief weinig mensen tpt voor kort zich iets aan gelegen lieten liggen – kwam oorlogsdreiging dichterbij.

Tenslotte zagen we zowat dag-in-dag-uit hele volksstammen creperen, aan Ebola, op een berg, in plat gebombardeerde plaatsen, of in wrakke bootjes op een koude stormachtige zee, dan wel surrealistisch zittend op hekken. Terwijl 'wij' ons veilig voelden achter die zee en hekken.

Voor wat betreft het Nederlandse Basketball was het echter niet louter 'Kommer en Kwel', ook al was er in die afdeling natuurlijk voldoende om uit te putten. Een kwestie van 'Is het glas nu halfvol? Of juist halfleeg?' Ik – hier betoon ik me toch even de 'Optimist' – hang de mening aan dat we uit moeten gaan van 'Halfvol'. Dat is dus nog lang niet 'Vol'; daarvoor zullen wij Nederlandse Basketballers/Basketball-liefhebbers, waarschijnlijk nog jaren flink aan moeten poten, en dat dan bij voorkeur 'SAMEN', want anders schiet het allemaal niet op.

Wat opstekers van 2014 voor de Nederlandse Basketballwereld:

1) de (zelfs door mij!) onverwachte successen van het boegbeeld van het Nederlandse Basketball; het Nederlandse Nationale Mannenteam gaat – na een kwart eeuw afwezigheid – weer meedoen op 'the Main Stage' van het met afstand sterkste Basketball-continent (als het gaat om Internationaal Basketball); EuroBasket 2015 !

2) na een zware 'hik-exercitie' – die zo'n 15(!) jaar duurde – zijn de diverse geledingen van de NBB – in ieder geval in structuur en op papier – tot een eenduidige structuur samengesmolten. Er zijn binnenkort geen zelfstandige Rayons meer die elkaar tegen kunnen werken en/of tegen de haren in strijken. Alle Verenigingen tellen vanaf nu in gelijke mate mee, en zullen het – met vereende kracht en met de andere Bondsorganen – SAMEN moeten doen. En omdat Basketball nu eenmaal mensenwerk is, geldt dat tot het niveau van het individu.

En wat dat laatste – het SAMENWERKEN – betreft; daar vrees ik weleens dat 'we' dat 'met z'n allen' gewoon (nog) niet (willen en/of kunnen) opbrengen... Is dat een probleem? Ja! Het Nederlandse Basketball – hoe relatief klein ook – heeft de laatste decennia niet uitgeblonken in in eenduidigheid van beleid, in slagkracht, en zeker niet in eenstemmigheid/saamhorigheid van uitvoering.

Wie niet groot of sterk is, zal de relatieve winst ten opzicht van grotere en sterkere concurrenten (andere sporten) moeten behalen door duidelijke doelen te stellen en in de uitvoering Slim & Verstandig, Snel & Lenig, en Eendrachtig moeten zijn. Dat was niet de realiteit; de Nederlandse Basketball-wereld bestond uit vele eilandjes die niet – of matig – samenwerkten, en ook op het individuele niveau en dat van kleine groepjes mensen, was er te vaak sprake van frustraties, frictie, of zelfs regelrechte animositeit. Dat begon al bij de NBB als structuur; vele jaren lang was er binnen de ALV regelmatig sprake van meningsverschillen tussen de diverse Rayons en andere stemgerechtigden, en dat zette zich her en der door tot de basis van de NBB – verenigingen, of zelfs tot fracties binnen verenigingen.

Per 1 januari is de NBB dus EEN geworden. Maar daarmee is die eenheid niet ineens – tot in alle haarvaten – van de organisatie realiteit. Het zal heel veel bereidheid van mensen vergen, om het verleden het verleden te laten, en gezamenlijk de schouders eronder te zetten en dezelfde richting uit te werken. We hoeven echt niet allemaal hetzelfde te denken en te vinden, 'agree to disagree' vervolgens op andere punten toch samen te werken en/of de ander de ruimte te gunnen is best mogelijk, maar dat vereist wel een grootmoedige instelling en respect voor elkaar. Ik denk dat dat cruciaal is voor een betere toekomst voor het Nederlandse Basketball.

En dat is dus mijn wens voor 2015:

dat we met zijn allen die mentale draai kunnen maken, ECHT SAMENWERKEN!

Op zijn Haags: 'Kappe nah (sgè ùit) met mekkeren en kankuhruh',
en 'SAMEN Volle Kracht Vooruit'!!

In andere woorden, muzikaal en in de krachtige woorden van Ramses Shaffey:

1) Stop te leven als 'Sammy';

kijk omhoog, beeld jezelf niet in dat 'we toch helemaal niets voorstellen', maar dat er kansen liggen. Om te winnen, al zal er natuurlijk – zeker in het begin – ook verloren worden. En:
2) Voor iedereen in het Nederlandse Basketball 'Zing Vecht Huil Bid Lach Werk en Bewonder.... ';

laten we – optimistisch en samen – knokken voor, en genieten van onze prachtige sport en de 'Gunfactor' in ons wereldje een een flinke boost omhoog geven.
3)

Zijn we daartoe in staat, dan liggen er volgens mij nieuwe 'Gouden Tijden' voor de boeg van het Nederlandse Basketball!

De sterren staan niet ongunstig voor weer een zomer van goede prestaties van 'Onze Lange Mannen'; en dat kan dan wat mij betreft betekenen:

1) niet tegenvallende resultaten; minimaal competitief spelen tegen de vijf sterke tegenstanders in Groep-C, tot...

2) Opnieuw stunten door de eerste wedstrijden te winnen; in theorie staat Oranje drie winstpartijen van de Kwartfinale – dus een Top-8 positie –, en laat dat nu precies het resultaat zijn dat Nederland ook 25 jaar geleden – ook in Zagreb, bij zijn laatste deelname op dit platform – behaalde; toeval bestaat niet!

3) Ter vergelijking: ook België was zeer lang afwezig. In 2011 voor het eerst (W:0-L:5, maar wel competitief) – 21e. In 2013 9e (W:3-L:8, en dicht bij winst in een paar verloren wedstrijden). Nu in 2015 zit België in een gunstige groep, en kan het wellicht weer een stap maken.

Tenslotte, ik zeg het niet voor het eerst en zal het zeker blijven herhalen:
“Ben ik van mening dat de Oranje Mannen optimale steun verdienen in Zagreb; en 'we' dus in zo groot mogelijke getale die richting op moeten, begin september. Daarvoor heb ik vast een facebook-groep aangemaakt. Meld jezelf -- Hier -- aan, en help elkaar! –


AART DEKKER Meer (Basketball) van Aart -- Hier -- op zijn -- Weblog: http://www.aartdekker.blogspot.nl/ --

Best Wishes 2015 Aart Dekker (English)

My 2015 Best Wishes to You

Fireworks above beautiful Delft, about 4 kilometres away from our home.

(Photo from Delftopzondag.nl , Koos Bommele , you can order it)

My 'Best Wishes Message for 2015' to You (English):

2014 was not a good year; not for me and not for countless people around the world who are even much worse off...I don't know, may be it was for good you (?)...anyway, I wish you and everybody else a better 2015!

In The Netherlands 2014 was a year without a Winter, and the summerholiday was not really 'Summer' either... So I wish everybody will see some nice real Winter-weather in 2015 (it would be great if we could have an Eleven Cities Race here!). 

The 'Eleven Cities' in 1985, I took part in 1986

And, of course, after that a nice Spring, Summer and Autumn...

In Holland 2014 brought many days with the most beautiful Skies:

This a view from 'De Dordtse Biesbosch', an National Park close to where I grew up.

I wish everybody as many enlightening (free) views again.

And besides all that: a lot of Good Health, Work & Income, Love & other Heartwarming Social Encounters, Sensible Things to do & a Meaningful Spot in a Group and/or Society, Happiness & Enjoyment...

Hopefully our Political Leaders will have a better 2015 too, in the sense that they manage to a better job in making the World a better Place... Anyway, I wish all suffering because of War, Illness (e.g. Ebola!), Fanatic Lunatics & Lack of Freedom, etcetera, etc...will be (at least a little) better off in 2015! Don't forget them!

Hopefully we will get the chance to talk to each other - or meet - in 2015...

If you are interested what I wish for (Dutch) Basketball, you can click -- Here --. In Dutch, but Google can translate it for you...

Coockie&Aart enjoying the nice Winter of 2010 near Arnhem

And...if winter really breaks in? Be careful outside!

Greetings,

Aart