Posts tonen met het label Brothers. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Brothers. Alle posts tonen

donderdag 7 mei 2020

AANRADER DBL: Landstede Hammers TV - Q&A met Nigel en Devon van Oostrum(30min) & Stentor Interview / CORONA TIJD /

 

Landstede Hammers - Q&A met Nigel en Devon van Oostrum

26 apr. 2020

Een Q&A met de broers Nigel en Devon van Oostrum. Ze vertellen onder andere over Kiki, Netflix, slechte kapsels en of er wel eens ruzie is.

&

Ook leuk: Dubbelinterview van de Stentor met de Gebroeders Nigel & Devon van Oostrum, eindelijk (weer) verenigd spelend in een team bij Landstede Hammers Basketball: 

Originele artikel van de Stentor   ---  Hier  ---

Bij wijze van papagaai Kiki (Foto: Andre Rump/ Doc 76 (@AndreRumpDoc76) | Twitter )

Zwolse broers Van Oostrum delen de passie voor basketbal en papegaai Kiki

Nigel en Devon Van Oostrum zijn basketbalbroers bij Landstede Hammers. Nu de twee voor het eerst in járen weer eens samen spelen, hebben ze ontzettend veel lol samen. Een familieverhaal over liefde voor de sport, het nomadenbestaan en papegaai Kiki.

Met een brede grijns zit Devon van Oostrum (26) thuis op de bank bij grote broer Nigel (29). Dé bank? Ja dus. Het is de bank waarop de twee na de hereniging bij Landstede Hammers vele uurtjes samen hebben doorgebracht. Devon sliep zelfs nog eventjes op de sofa, in afwachting van zijn eigen appartementje. Nou is de point-guard als rasechte basketbalnomade (dertien clubs in tien jaar) heus wel iets gewend, maar écht lekker ligt dat natuurlijk niet. ,,Gelukkig hebben Kiki en ik nu een eigen plekje in Zwolle'', grinnikt Devon van Oostrum.

Cadeautje tegen de eenzaamheid

Voor de goede orde; Kiki is niet zijn vriendin. Het is een papegaai. Zo'n grote, met felle kleuren. De broers vermoeden wel dat het een vrouwtje is, maar zeker weten doen ze dat niet. Een cadeautje van mams tegen de eenzaamheid, op het moment dat Devon aan huis gekluisterd was met een zware knieblessure. Sindsdien voeden de broers het beestje samen op. Vat dat vooral niet te lichtzinnig op. ,,Vorig jaar zat Devon nog in Litouwen en logeerde Kiki zolang bij mij'', vertelt Nigel quasi-serieus. ,,Het is net een baby, vraagt voortdurend aandacht. En je zit constant poep achter haar op te ruimen. Dus alleen daarom al was ik blij dat Devon bij ons kwam spelen.''

Het is me wel een verhaal, dat van de familie Van Oostrum. In het kort komt het hier op neer: het Groninger gezin zit voor studie van vader Duco in de Verenigde Staten, waar Nigel wordt geboren. Eenmaal terug in Nederland komt Devon ter wereld. Niet veel later emigreren de Van Oostrums naar Sheffield. Daar vindt senior werk aan de universiteit, wordt met Sam de derde telg geboren en groeien de jongens op. Basketballen doen ze bij de Sheffield Sharks, voetballen bij de lokale trots. Devon blijkt zelfs een verdienstelijk doelman, schopt het tot Sheffield United. ,,Toch vond ik keepen maar saai. Sta je de hele wedstrijd in de regen om drie balletjes tegen te houden. Dan liever lekker warm in de zaal.''

Het is net een baby, vraagt voortdu­rend aandacht. En je zit constant poep achter haar op te ruimen -Nigel van Oostrum, over papegaai Kiki


Als de broers va-banque voor basketbal kiezen, gaat het ineens hard. Nigel gaat studeren en spelen op de Franklin Pierce University in de Verenigde Staten. Toptalent Devon tekent een langjarig contract bij het Spaanse Baskonia. Uiteindelijk komt Nigel na zijn Amerikaanse collegetijd via Den Helder en Leeuwarden in Zwolle terecht, terwijl Devon met een koffertje door heel Europa trekt. Noem een land en de kans is groot dat-ie daar gespeeld heeft. Kroatië, Finland, Griekenland, Macedonië, Litouwen. 

Dubbele paspoorten


De broers hebben dubbele paspoorten, spreken meerdere talen en zien veel van de wereld. Een rijk leven. Toch heeft het nomadenbestaan soms een keerzijde. ,,Het gekke is dat je niet echt een 'thuis' hebt'', stelt Nigel. ,,Onze ouders wonen nog in Sheffield, veel familie zit in Nederland en ons broertje Sam studeert nu in Amerika. We hebben woensdagavond nog tot laat samen via een stream naar zijn wedstrijd zitten kijken.''


De broers genieten zienderogen van elkaars aanwezigheid. Dat is niet meer gebeurd sinds hun vroege tienerjaren bij de Sheffield Sharks, waar vader Duco de coach was. En op het veldje vlakbij huis, waar flinke duels zijn uitgevochten. Nu gebeurt dat opnieuw, in de Landstede Sportcentrum. Nigel en Devon staan zondag weer samen in de hal. Dan komt Donar naar Zwolle. Of de hereniging tot een halfjaar beperkt blijft of na de zomer een vervolg krijgt, weet niemand. In de wereld van overwegend kortdurende contracten is het als basketbalprof altijd maar weer de vraag waar je volgend seizoen speelt. En dus bestaat de kans dat het co-ouderschap van Kiki nog wel even voortduurt. ,,Wist je dat papegaaien wel dertig jaar kunnen worden?'', schatert Devon.

**

Via Topics.nl nog veel meer over de Landstede Hammers uit o.a. de Stentor   ---  Hier  ---

woensdag 29 januari 2020

SHARTIE AART DEKKER / FIBA EUROPE CUP / AANRADER: Op naar Zwolle voor Landstede Hammers vs. Ventspils(LAT) 19h30 / STENTOR INTERVIEW / Gebroeders Nigel & Devon van Oostrum /



SHARTIE AART DEKKER

Op naar Zwolle voor Landstede Hammers vs. Ventspils(LAT)

De tijd vliegt, vooral 'When you're (not) having fun', en dat gaat zeker voor mij ook deze winter weer op. En aangezien ik me vast had voorgenomen de Landstede Hammers in hun eerste echt Europacup Seizoen tenminste een keer live te gaan bekijken, betekent dit dat ik zo de auto in spring om de laatste gelegenheid aan te grijpen en de daad bij het voornemen te voegen.

De regerende Nederlandse Kampioen Basketball speelt immers vanavond alweer de laatste thuiswedstrijd van dat eerste Seizoen Europees Clubbasketball, tegen het niet geringe Ventspils uit Letland. Uitgerekend een tegenstander waartegen de Hammers uit een grote nederlaag leed (111-74) en die tot op heden veel van die grote overwinningen boekte tegenover slechts een enkele nederlaag.

Waarom dan toch ook die lange rit gaan maken over die ongetwijfeld verkeersdrukke diagonaal door Nederland?

Ten eerste omdat ik denk dat de Hammers er alles aan zullen doen om van deze laatste thuiswedstrijd wel een hele leuke en wellicht spannende te maken.

Ten tweede omdat ik in veel van mijn stukken altijd mijn liefde voor Internationaal Basketball uit, en de  - in mijn ogen -  plicht en noodzaak voor Nederlandse Clubs om op het Europese Platform deel te nemen als het recht om dat te doen er is. Landstede Hammers doet dat dit seizoen, en dan moet ik (tenminste een keertje) komen kijken ook.

Ten derde omdat ik niet naar basketball ga kijken om een team  - mijn team -  te zien spelen, maar beide teams die er spelen. En Ventspils uit Letland speelt  - met slechts drie Buitenlanders/Amerikanen en verder slechts Homegrown Letten -  ongetwijfeld aantrekkelijk basketball, want Lets Basketball is over het algemeen een zeer aantrekkelijke variant van het mooiste spelletje dat er bestaat.

Ik hoop dat veel Echte Basketball Liefhebbers uit de Zwolse Regio en van ver daar buiten ook naar het prachtige Theater van de Sport in Zwolle zullen komen en van een mooi pot basketball zullen genieten.

Tot vanavond!

(AD)

Ook leuk: Dubbelinterview van de Stentor met de Gebroeders Nigel & Devon van Oostrum, eindelijk (weer) verenigd spelend in een team bij Landstede Hammers Basketball: 

Originele artikel van de Stentor   ---  Hier  ---

Bij wijze van papagaai Kiki (Foto: Andre Rump/ Doc 76 (@AndreRumpDoc76) | Twitter )

Zwolse broers Van Oostrum delen de passie voor basketbal en papegaai Kiki

Nigel en Devon Van Oostrum zijn basketbalbroers bij Landstede Hammers. Nu de twee voor het eerst in járen weer eens samen spelen, hebben ze ontzettend veel lol samen. Een familieverhaal over liefde voor de sport, het nomadenbestaan en papegaai Kiki.

Met een brede grijns zit Devon van Oostrum (26) thuis op de bank bij grote broer Nigel (29). Dé bank? Ja dus. Het is de bank waarop de twee na de hereniging bij Landstede Hammers vele uurtjes samen hebben doorgebracht. Devon sliep zelfs nog eventjes op de sofa, in afwachting van zijn eigen appartementje. Nou is de point-guard als rasechte basketbalnomade (dertien clubs in tien jaar) heus wel iets gewend, maar écht lekker ligt dat natuurlijk niet. ,,Gelukkig hebben Kiki en ik nu een eigen plekje in Zwolle'', grinnikt Devon van Oostrum.

Cadeautje tegen de eenzaamheid

Voor de goede orde; Kiki is niet zijn vriendin. Het is een papegaai. Zo'n grote, met felle kleuren. De broers vermoeden wel dat het een vrouwtje is, maar zeker weten doen ze dat niet. Een cadeautje van mams tegen de eenzaamheid, op het moment dat Devon aan huis gekluisterd was met een zware knieblessure. Sindsdien voeden de broers het beestje samen op. Vat dat vooral niet te lichtzinnig op. ,,Vorig jaar zat Devon nog in Litouwen en logeerde Kiki zolang bij mij'', vertelt Nigel quasi-serieus. ,,Het is net een baby, vraagt voortdurend aandacht. En je zit constant poep achter haar op te ruimen. Dus alleen daarom al was ik blij dat Devon bij ons kwam spelen.''

Het is me wel een verhaal, dat van de familie Van Oostrum. In het kort komt het hier op neer: het Groninger gezin zit voor studie van vader Duco in de Verenigde Staten, waar Nigel wordt geboren. Eenmaal terug in Nederland komt Devon ter wereld. Niet veel later emigreren de Van Oostrums naar Sheffield. Daar vindt senior werk aan de universiteit, wordt met Sam de derde telg geboren en groeien de jongens op. Basketballen doen ze bij de Sheffield Sharks, voetballen bij de lokale trots. Devon blijkt zelfs een verdienstelijk doelman, schopt het tot Sheffield United. ,,Toch vond ik keepen maar saai. Sta je de hele wedstrijd in de regen om drie balletjes tegen te houden. Dan liever lekker warm in de zaal.''

Het is net een baby, vraagt voortdu­rend aandacht. En je zit constant poep achter haar op te ruimen -Nigel van Oostrum, over papegaai Kiki

Als de broers va-banque voor basketbal kiezen, gaat het ineens hard. Nigel gaat studeren en spelen op de Franklin Pierce University in de Verenigde Staten. Toptalent Devon tekent een langjarig contract bij het Spaanse Baskonia. Uiteindelijk komt Nigel na zijn Amerikaanse collegetijd via Den Helder en Leeuwarden in Zwolle terecht, terwijl Devon met een koffertje door heel Europa trekt. Noem een land en de kans is groot dat-ie daar gespeeld heeft. Kroatië, Finland, Griekenland, Macedonië, Litouwen. 

Dubbele paspoorten

De broers hebben dubbele paspoorten, spreken meerdere talen en zien veel van de wereld. Een rijk leven. Toch heeft het nomadenbestaan soms een keerzijde. ,,Het gekke is dat je niet echt een 'thuis' hebt'', stelt Nigel. ,,Onze ouders wonen nog in Sheffield, veel familie zit in Nederland en ons broertje Sam studeert nu in Amerika. We hebben woensdagavond nog tot laat samen via een stream naar zijn wedstrijd zitten kijken.''

De broers genieten zienderogen van elkaars aanwezigheid. Dat is niet meer gebeurd sinds hun vroege tienerjaren bij de Sheffield Sharks, waar vader Duco de coach was. En op het veldje vlakbij huis, waar flinke duels zijn uitgevochten. Nu gebeurt dat opnieuw, in de Landstede Sportcentrum. Nigel en Devon staan zondag weer samen in de hal. Dan komt Donar naar Zwolle. Of de hereniging tot een halfjaar beperkt blijft of na de zomer een vervolg krijgt, weet niemand. In de wereld van overwegend kortdurende contracten is het als basketbalprof altijd maar weer de vraag waar je volgend seizoen speelt. En dus bestaat de kans dat het co-ouderschap van Kiki nog wel even voortduurt. ,,Wist je dat papegaaien wel dertig jaar kunnen worden?'', schatert Devon.

**

Via Topics.nl nog veel meer over de Landstede Hammers uit o.a. de Stentor   ---  Hier  ---
 

donderdag 16 augustus 2018

MEMORIAM LEGENDE ARETHA FRANKLIN(1942-2018) : 'Aretha Franklin - Think (The Blues Brothers 1980)' / COMMENTAAR VERDER OVERBODIG / MUZIEK / FILM /



Aretha Franklin - Think (The Blues Brothers 1980)

Uit NRC van vandaag:

Aretha Franklin: voor altijd de absolute koningin van de soul


Aretha Franklin (1942-2018) Ze begon met zingen in de kerk van haar vader en werd in de jaren zestig de onbetwiste Queen of Soul: Aretha Franklin maakte met haar doorleefde stem van soulsongs strijdliederen voor emancipatie.

De Koningin van de Soul is dood. Aretha Franklin, volgens popblad Rolling Stone de beste zangeres ‘aller tijden’, is donderdag in Detroit op 76-jarige leeftijd overleden.
Haar versie van de soulhit ‘R-E-S-P-E-C-T’ uit 1967 werd een strijdlied voor de Amerikaanse burgerrechtenbeweging en strijders voor vrouwenemancipatie. „Het werd een strijdkreet voor Afro-Amerikanen, vrouwen en allen die zich benadeeld voelden om hun uiterlijk en om de persoon van wie zij houden. Ze wilden wat respect”, zei de toenmalige Amerikaanse president Barack Obama in 2014 over het nummer, oorspronkelijk van Otis Redding.

Door haar gloedvolle, gevoelvolle en doorleefde stem, waarin pijn en trots doorklinken, maakte Aretha Franklin ook van een tamelijk onderworpen vrouwelijk lied uit de jaren 60, ‘(You Make Me Feel Like) A Natural Woman’ een lied over emancipatie. Ze gaf aan het nummer een heel nieuwe lading, aldus Peter Guralnick in zijn boek over de geschiedenis van soulmuziek, Sweet Soul Music.
.........
......
....

Het complete In Memoriam van NRC vind je   --- Hier  ---

Nog meer van NRC:


dinsdag 31 januari 2017

MEER BLUES BROTHERS / GOEDE VOORSPELLING / HIER WORD ik NIET VROLIJK VAN / TRUMP: De Twee gekken Mannetjes Zagen het in de 80's Al Aankomen

Jake Blues had the only decent response for when the top trending term in Chicago is .

FF IETS LEUKS UIT DE US OF AMERICA / MUZIEK / KLASSIEKE FILMS / HIER WORD IK VROLIJK VAN: Blues Brothers...ff de Diarree van Trump Opzij!

Met dank aan mijn vriend Nikolai T...

Enjoy!!


I said hey hey hey hey yeaaaahh!!


Mia kai den to eyriska sto youtube,apofasisa na to anebaso. Ola ta tromera paidia mazi!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! The Louisiana Gator Boys are: Jeff ...
YOUTUBE.COM
LeukMeer reacties weergeven
Reageren  Buffer

**
Добро утро :) Няма стари песни! Има хубави и по-малко хубави :)
LeukMeer reacties weergeven
Reageren  Buffer