Interview Laki Lakner
•14 jun. 2012
Interview Laki Lakner
Permanent streven naar passie en pressie
Het is niet zo gek dat zijn idool Co Adriaanse is. Net als de soms verguisde, maar evenzeer geprezen voetbalcoach verkondigt Laki Lakner de leer van onvoorwaardelijke discipline, een aanvallend spelconcept en spelen met passie en pressie....
Van onze medewerker Peter Bruin 5 februari 2007, Originele artikel van VK.nl/sport via Topics.nl --- Hier ---
Inherent aan de opvattingen van zijn grote voorbeeld, nu in dienst van Metallurg Donetsk in Oekraïne, wil de geboren Kroaat de basketbalsters van Landsmeer naar de landstitel voeren. Of beter gezegd, elkaar kampioen maken. Want zo is het wel. Hij ergert zich aan coaches die roepen dat zij een wedstrijd hebben gewonnen. ‘Dan denk ik: sukkel, wat heb jij gedaan? Jij zit op de bank. Het is altijd zij en wij. Nooit ik.’Lakner (41) kan zijn idealen verwezenlijken bij Landsmeer, de club met op dit moment ruime financiële mogelijkheden. Dat is wel eens anders geweest. Het zegt ook weer niet zoveel, omdat de rest vaak een kwijnend en armlastig bestaan leidt. Toch is Lakner er de coach niet naar om met een rammelende geldbuidel er op uit te trekken en speelsters naar Landsmeer te lokken.
Alleen eist hij een paar sterke Amerikanen. Hoe kommervol het bestaan van de overige verenigingen ook is, Amerikaanse speelsters hebben ze bijna allemaal. Dus kan hij niet achter blijven.
Ze komen voor weinig geld, omdat ze zich hier in de kijker kunnen spelen van kapitaalkrachtige clubs in Turkije, Duitsland en Spanje. ‘Verder heb ik geen toppers nodig. Wij hebben een jeugdig en sterk tweede team. Al jaren voegen we iemand van daaruit toe aan het eerste. Dat hele gedoe van kopen, kopen en nog eens kopen hoeft voor mij niet.’
Afgelopen seizoen wist Lakner wel Anouk Biesters uit Nijmegen te strikken. Dat was geen kwestie van geld. ‘Ik ken haar al vanaf zo’, zegt hij als hij zijn hand verheft tot een meter hoogte. ‘Weinigen hadden van haar gehoord. Nu weet iedereen wie zij is. Zij speelt recht uit haar hart. Een fanatieke kanjer. Wij willen alleen meiden die passen bij ons spelconcept. Speelsters in wie we dat niet zien zitten, al zijn ze nog zo goed, komen hier niet. In ons team staat de mentaliteit voorop.’
Nederlandse basketbalsters ontbreekt het aan creativiteit, vindt Lakner. Daarom laat hij hen op de training zoveel mogelijk acties maken. Als het in de wedstrijd een keer misgaat, berispt hij hen niet. Zo stimuleert hij spitsvondigheid en frivole oplossingen.
Zijn speelsters behoeven de bal ook niet steeds bij de Amerikanen in te leveren zoals elders het geval is. ‘Amerikanen maken deel uit van de ploeg. Ook anderen moeten de boventoon kunnen voeren.’
Zoals Tanya Bröring in het laatste kwart van de topper tegen Binnenland zaterdagavond in sporthal De Driesprong in Barendrecht.
De wedstrijd is geen reclame voor de basketbalsport. Ook Amy Taylor, de beste Amerikaanse speelster in de Nederlandse competitie, weet het duel geen inhoud te geven. Al scoort ze wel 20 punten, eentje meer dan Bröring en zeven meer dan Biesters, die heel wat vrije worpen mist.
Als de bezoeksters in een belabberde fase een voorsprong van dertien punten verspelen en op een achterstand van 47-40 worden gezet, gaat Bröring zich met de strijd bemoeien. Ze scoort aan de lopende band en onder haar bezielende leiding wint Landsmeer met 74-60.
Bröring is voor zijn team van eminente waarde, zegt Lakner. ‘Ze is pas 22 jaar, al vijf jaar international en een geboren leider. Je ziet het in haar ogen, ze wil niet verliezen. Zij bepaalt in het veld wat er gebeurt. Zelfs als ze slecht speelt, behoudt ze haar waarde voor het team.’
In Nederland heeft Bröring niets meer te leren. Als ze dit jaar haar studie bewegingswetenschappen succesvol afrondt, gaat ze in Spanje of Portugal spelen.
Vorig jaar won Landsmeer de beker en de final four, dit seizoen is Lakner pas tevreden als ook de landstitel wordt veroverd. De voorsprong van vier punten op Den Helder is tamelijk geruststellend, bovendien werd de huidig kampioen laatst met 34 punten verschil verslagen.
Maar geheel in de lijn van Adriaanse streeft Lakner naar perfectie in de uitvoering. Wat dat betreft is er afgaande op de ontmoeting tegen Binnenland volop werk aan de winkel.
Zijn speelsters weten ondertussen hoe ze met Lakner moeten omgaan. ‘Af en toe denken ze dat ik gek ben. Geeft niet. Zij respecteren mij en ik respecteer hen.’
Vaak hoort hij dat vrouwen moeilijker te coachen zijn dan mannen. ‘Onzin. Dat zeggen lieden die nooit vrouwen hebben gecoacht. Ik heb ook mannen onder mijn hoede gehad. Ik zie weinig verschillen, het enige verschil is dat vrouwen niet kunnen dunken.’
 |
| Een Clinic die Laki Lakner recent een aantal keren gaf |
Posts
