Colorado #10 Alexander
Strating
-
- Position
- Forward
-
- Height
- 6-7
-
- Weight
- 228
-
- Class
- Senior
-
- Hometown
- Wassenaar, Netherlands
-
- Highschool
- American School of The Hague
Finality (1) - Alexander Strating (1)
Een woord in een (voor mij) nieuwe
(diepe) betekenis; het was commentator Jimmy Jackson die tegen het
einde van de wedstrijd Iowa vs. Oregon in 'the Round of 32' dit woord
gebruikte. Het ging om Luka Garza, de Center met zo'n unieke carrière
bij Iowa dat nu al bekend is dat zijn shirtnummer (55) binnenkort
'Retired' zal worden.
'Finality' omdat Iowa – een universiteit die
ik goed ken en waar ik wat meer betrokkenheid bij voel dan bij veel
andere scholen – afgelopen avond zijn Waterloo vond in Oregon,
waarmee dus – misschien wel een beetje tegen de verwachtingen in;
Iowa stond het hele seizoen (niet zelden hoog) in de nationale Top-10
en was als 2e 'gerankt' terwijl Oregon als 7e deze wedstrijd inkwam.
Dat was niet het enige bijzondere aan dit verhaal; waar het om gaat
is dat een letterlijk en figuurlijk Grote Speler plotsklaps een
ietwat voortijdig eind zag komen aan aan zijn college-carrière. En
dat dat met emoties gepaard ging.
Maar op één team na, speelt dit
begrip van 'Finality' natuurlijk voor zo'n kwart van alle spelers; op
de Kampioen na is iedere school van de 68 die aan 'the Big Dance'
meedoen ergens in die drie lange weekenden die March Madness duurt
een verliezer waarvan de (meeste) Seniors tijdens die wedstrijd de
mentale kloof van 'Hoop op Winnen' naar 'het is het Einde' moeten
nemen.
Zo ook een aantal Nederlandse jongens
die deel uitmaken van het Grote Spektakel ...
Deze keer: Alexander Strating
(Colorado) en voorheen uit de Leidse regio en ZZ Leiden.
Hij schreef ruim een week geleden –
toen moest het Conference
Tournament van de PAC-12, waar zijn team Colorado de Finale
haalde en verrassend verloor van Oregon State verloor (70-68, meer
--- Hier
---) een stukje over zijn ervaringen tot dat moment, en dat deel ik
natuurlijk graag met alle Echte Basketball Liefhebbers:
Beste
Aart,
Ik
had beloofd je op de hoogte te houden van mijn senior jaar in de VS,
waar ik speel voor de University of Colorado (CU) in de PAC-12. Het
was vanwege COVID lange tijd onzeker of we wel een seizoen zouden
hebben, maar inmiddels hebben we al weer 24 wedstrijden gespeeld
(17-7) waarvan 17 in de Conference (11-6). Overigens zonder publiek.
Met deze score staan we vierde in de PAC-12. Enigszins teleurstellend
wat mij betreft, omdat we dit jaar een team hebben waarvan ik had
verwacht dat het zou kunnen meedingen om de Conference titel. Dat
gaat niet lukken want vlak voor het einde hebben we drie
verliespartijen meer dan de koplopers USC en UCLA.
Maar
uiteindelijk gaat het daar niet om, want het gaat om de kwalificatie
voor het NCAA eindtoernooi, the Big Dance of March
Madness zoals het in de Amerika wordt genoemd. Vorig jaar hadden
we ons na vier jaar eindelijk weer eens gekwalificeerd, ging het
toernooi vanwege de pandemie niet door! Dit jaar zal het gespeeld
worden in een bubbel in Indianapolis. We zijn goed op weg naar
kwalificatie met een NET ranking van 22 (er mogen maximaal 68 teams
meedoen), maar er kan in de laatste wedstrijden natuurlijk nog van
alles gebeuren.
Ik
kreeg dit jaar maar weinig speeltijd. We hebben een sterke frontcourt
rotatie met een goede mix tussen oudere spelers en jong talent. In de
afgelopen jaren speelden de atletische George King (gedraft door
Phoenix) en Tyler Bey (gedraft door Dallas) op mijn plaats en nu
onder meer Jabari Walker (misschien one-and-done) wiens vader al
in de NBA speelde. Jabari is nu niet eens starter bij ons. In mijn
eerste jaar speelde Derrick White nog voor CU (nu San Antonio) en
zijn opvolger als point guard McKinley Wright staat inmiddels op
1700+ punten, 600+ assists en 600+ rebounds in de PAC-12. Een record.
Te midden van dat geweld zit ik nogal eens op de bank.
Dan
wordt mij wel gevraagd of het dan wel leuk is, of ik niet beter
ergens anders had kunnen spelen of in Nederland had kunnen blijven.
Valide vragen. Ik zie het zo. Ik had na een jaar CBA in Spanje een
aantal mogelijkheden. Ik had vast een starter kunnen worden bij een
'Low Major'(Division 1 team). Of veel minuten kunnen maken bij een
'Mid Major' school. Uiteindelijk heb ik er – toen de mogelijkheid
zich voordeed – bewust voor gekozen mijn kans te wagen bij een
'High Major' college in een 'Power Five conference'. Op een
universiteit met goed academisch niveau, op misschien wel de mooiste
campus in Amerika, aan de voet van de Rockies in het prachtige
Boulder (the number one college town of the US). Ik neem na vijf jaar
afscheid met een Bachelor wiskunde en een Bachelor economie en zonder
studieschuld. We speelden een toernooi op HawaΓ―, een
demonstratiewedstrijd in China en maakten een tour door ItaliΓ«. Ik
speelde thuiswedstrijden voor 10.000 man en groeide uit tot een
publiekslieveling. We vliegen met een charter naar uitwedstrijden en
spelen daar soms voor meer dan 20.000 man, zoals vorig jaar tegen
rivaal Kansas (met Tristan Enaruna), een wedstrijd waarvoor mijn
vader speciaal overkwam. Dan weet ik niet of meer speeltijd voor een
team dat de bus moet nemen naar een uitwedstrijd en gemiddeld voor
een paar honderd man speelt nu zoveel leuker is. Maar daarin maakt
iedereen natuurlijk zijn eigen afweging, en ik snap ook de jongens
die een andere keuze zouden hebben gemaakt.
Wat
helpt is mijn uitstekende relatie met coach Tad Boyle en de
waardering die ik van hem en mijn teammates krijg wanneer ik in de
trainingen ter voorbereidingen op een wedstrijd makkelijk
de plays kan lopen waarvan we weten dat de tegenstander ze
gaat spelen. Of een jonge speler snel op de goede plek kan zetten bij
onze eigen plays, die soms best ingewikkeld zijn. Volgens Boyle
schuilt er een coach in mij. Zo ben ik toch een belangrijke schakel
in het succes van het team. Ik heb dan ook nooit overwogen een
transfer te maken met een kans op meer speeltijd. Het totale pakket
dat Colorado bood zou maar moeilijk kunnen worden overtroffen.
De
komende weken zullen bepalend zijn voor het succes van dit seizoen.
Ik houd je graag op de hoogte als je daarvoor belangstelling hebt.
Hartelijke
groet,
Alexander
Strating
Boulder, Colorado
Zaterdag speelde Colorado met Alexander
in 'the Round of 64' tegen Georgetown met als coach de Legende
Patrick Ewing – ook die andere Georgetown Big Man - Dikembe Mutombo
- was 'in the House'. Al die Grote Mannen – ook op het veld stonden
een paar echte Big Men – waren geen partij voor Colorado.
Alexander speelde aan het eind van de wedstrijd kort mee (96-73,
meer; Stats, Recap, Video --- Hier
--- en Post-game persconferentie --- Hier
---).
Vanavond (zo ongeveer nu, op het moment
van posten) speelt Colorado in 'the Round of 32' om een plek in 'the
Sweet Sixteen volgend weekend). Te zien on-line en via ESPN-6 via de
Nederlandse kabel (Pay-TV).
Het avontuur van Alexander gaat dus
door. En ik hoop op snel een update!
En natuurlijk is het interessant wat
Alexander Strating na afloop van dit seizoen gaat doen; zou hij een
volgende versterking voor DBL-koploper ZZ Leiden kunnen zijn na de
twee Nederlanders Emmanuel
Nzekwezi en Luuk
van Bree beiden afgelopen zomer uit college gekomen en inmiddels
International voor de Orange Lions kunnen zijn? En zou hij dat
willen?
Meer Informatie:
Profiel Alexander Strating: --- Hier
---
Roster Colorado Buffalo's: --- Hier
---
De 2e Ronde van NCAA Men's March
Madness (en met een beetje doorzoeken het hele toernooi) bij Sports
Illustrated: --- Hier
---