Netherlands 🇳🇱 v Latvia 🇱🇻 | Highlights | FIBA Basketball World Cup 2027 European Qualifiers
Telkens weer...
Ik was er dus niet bij – gisteravond in Almere – toen de Nederlandse Mannen 5X5 Orange Lions speelden voor definitieve kwalificatie voor de Tweede Ronde European Qualifiers voor het volgend jaar in Qatar te spelen Wereldkampioenschap – The Fiba World Cup 2027.
Waarom ik er niet bij was, ik volg het Nationale Mannen Team immers al sinds eind jaren ´70 zoveel mogelijk op de voet, en schrijf daar toch al zeker 20-25 jaar over?
Omdat de communicatieafdeling van de NBB vond dat er geen plaats was op de – zoals altijd overvolle – persplaatsen. Men wil het wel een beetje exclusief houden... Ik ben dus benieuwd in welke media ik straks wat kan vinden over de wedstrijd en het wel en wee van het boegbeeld van het Nederlandse Basketball... Vind u ergens iets? Stuur het me a.u.b. Ik zou niet graag iets missen..!
Omdat deze beslissing mij pas enkele dagen van te voren bereikte – nadat ik zelf navraag deed – kon ik ook geen kaart meer kopen; het was immers uitverkocht... Deze onverwachte beleidswijziging ontregelde me behoorlijk, en daarom kon ik de preview – waar ik al aan het schrijven was – niet goed afronden; het ontbrak me ten ene male aan informatie. Wellicht dat ik deze nog helemaal omgooi en dan maar later publiceer... Het zorgde er tevens voor dat ik de open training van de MU20 aan mij voorbij moest laten gaan; een andere categorie die ik al sinds 2004 intensief volg, en waar ik zeker 15 keer live bij aanwezig was en veel over schreef...maar ja, een uurtje of twee naar Almere rijden – er waren nogal wat files – en dan weer terug, dat zou ervoor zorgen dat ik de wedstrijd niet eens op livestream zou kunnen meemaken...
Ach, op basis van de livestream kan je toch ook best een beschouwing schrijven?
Dat vind ik eigenlijk niet; ik wil de sfeer proeven, voelen, ik kijk naar de bank wat daar en eromheen gebeurt, wil naar de scheidsrechters kunnen kijken, naar het publiek, ga altijd naar de persconferentie; al die zaken doen er voor mij toe, ik verwerk ze zowel in mijn verhaal als in mijn analyse. Waar het mij om gaat is de ontwikkeling van het team over de jaren heen.
Maar goed, ik lag dus met een notitieblokje op de bank naar de wedstrijd te kijken, maakte wat notities en dit is wat ik meende te zien.
Keye van der Vuurst de Vries – die bij mijn weten al zo´n maand geen wedstrijd meer gespeeld had – begon de wedstrijd met twee afstandknallers en onder andere dat gaf Nederland een aardige start. Toch geloof ik daar niet in; volgens mijn moet een spelverdelers eerst zijn team aan de praat zien te krijgen, als dat goed gelukt is komen er vanzelf kansen te over voor een Pointguard om zelf zijn punten mee te pikken.
Ondanks dat coach Johan Rooijakkers direct al flink doorwisselde, zag ik dat bij diverse spelers tegen het eind van Q1 het gas in de tank al op begon te raken. Dat was vooral te merken aan het schotpercentage van van der Vuurst; na die eerste twee driepunters miste hij tien keer op rij. Toen al had ik het gevoel dat het alweer een nipte nederlaag zou worden, om de simpele reden dat de vermoeidheid Nederland aan het eind weer parten zou spelen...
Maar Nederland sloot Q1 af met 26-18 en dat was zeker niet verkeerd.
Alhoewel dit Letland ook niet op volle kracht aantrad, beschikten de Letten over meer spelers die op niveau spelen, meer fysiek vermogen en ik denk ook wel meer ervaring. Toch zou je als Nederland zijnde met een 78-86 uitoverwinning op zak, deze wedstrijd voor eigen publiek – het zag er weer sfeervol uit! – gewoon moeten winnen. Dat zou hebben betekend dat je met 2 W´s tegen Letland naar de volgende ronde gaan, de kans dat je de Letten dan ook in die groep achter je zou houden zou dan fors zijn. Omdat Israël in de volgende groep ook zonder overwinningen – of hooguit eentje – zou beginnen zou je dan bij aanvang op plaats vier staan; toch een lekker gevoel..!
Maar zo ging het niet; Q2 was desastreus en werd afgesloten met een 7-23 kwartstand. Het was dus niet zo dat Letland ineens vleugels kreeg – wat bij een land dat het meestal van schieten van afstand moet hebben natuurlijk zomaar kan – maar de Orange Lions kregen er domweg geen bal meer in. Het team bleef wel gewoon hard werken in de verdediging, dus aan werklust ontbrak het niet; wel aan aanvallend vermogen tegen de Letse verdediging die wel wat tandjes bijzette.
Rust: 33-42. Dat is niet prettig, als je weet dat je – haast traditioneel – slecht wedstrijden afsluit en ergens in de eerste helft al conditioneel door het ijs zakt...
Als we het toch over ´tradities´ hebben; de Orange Lions verliezen wedstrijden nogal eens in Q3. Het pleit voor team en coach dat dat deze keer niet gebeurde. Letland leek te denken dat de buit al binnen was; nu waren het de Letten die ineens kwetsbaar oogden en stukken minder goed en scherp speelden dan in de eerste helft. ´Dus´ de 21-11 winst die Oranje pakte in Q3 was gewoon heel netjes en gaf weer hoop op het meenemen van die tweede winstpartij naar de Tweede Ronde.
Stand na Q3: 54-52. Voor de derde keer tegen de hoger gerankte tegenstanders in deze groep ging Nederland met voorsprong het beslissende kwart in... Maar ´ergens´ zat dus de gedachte ´Ja, maar in dat vierde kwart, of zelfs de eindfase van de wedstrijd gaat het meestal mis...´
Ik kon het op TV niet zo goed zien, maar op het oog en oor zou ik zeggen dat de twijfel bij zowel spelers als publiek er meer en meer inkroop...
Het werd dus alweer bloedspannend, maar niet nadat Nederland met hard werken toch weer een zes-punten voorsprong pakte. En...deze in de slotfase ook weer kwijtraakte... Het werd een puntje-puntje wedstrijd waarbij zowel Keye van der Vuurst en Marijn Ververs met driepunters de hoop lang levend hielden...maar Letland met 69-72 aan het langste eind trok. Wat betekent dat het onderling resultaat op doelsaldo nog gunstig blijft. Dat is tenminste iets!
Nederland schoot verrassend genoeg overall beter dan de Letten, een teken dat Oranje goed heeft verdedigd. De cijfers wijzen uit dat ook dit Nederland echt niet van een hoger gerankt land als Letland hoeft te verliezen; het verschil wordt alleen verklaard door een paar keer meer balverlies en 10 FT´s meer voor de Letten, wat de prijs is van zo intens verdedigen als coach Rooijakkers voorstaat en dus geen probleem is. Nederland speelde langer met voorsprong dan de Letten, er waren 5 leadchanges en 8 keer een gelijke stand. Dit zijn teams van dezelfde categorie, maar dat zie je pas terug in de Rankings en Loting als je eindtoernooien speelt en daar wedstrijden wint...
Ik zou echter graag initieel wat meer schoten zien van Sander Hollanders (11p uit 4:8 schot), Marijn Ververs (11p uit 5:9 schot) en vooral natuurlijk ook inside Kuta (10p, 3:7 schot en 4:4 FT´s). Nu namen deze drie samen nauwelijks meer schoten dan Keye van der Vuurst in zijn eentje (23p, 6:22 schot waarvan 4:16 3-punters, 7:8 FT´s). Dat kan volgens mij beter. Wel petje af voor Keye dat hij er altijd is, in tegenstelling tot zoveel andere spelers die op papier ´beter´ zijn dan de mannen die gisteren akte de présence gaven. Dus ook hulde voor deze 12 man en reserves...
Maar zoals het Nederlands Elftal de natie inmiddels zowat een nationaal trauma bezorgt; telkens weer strafschoppen, en tekens weer eruit voor de hoofdprijs wordt uitgedeeld, zo voorspelbaar worden de wedstrijden van de Oranje Basketball Mannen 5X5 – de Orange Lions – hard werken, leuk spelen, maar aan het einde rest een nipte nederlaag...
Telkens weer...
Maandagavond in Krakau, Polen de volgende wedstrijd die meetelt in Ronde-2!
AART DEKKER
.jpg)
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten