maandag 19 januari 2015

Citaat NRCq: over de 'Buddy-hond'

NRC Q’s citaat van de dag (17 januari 2015)
“We helpen niet alleen mensen die niet kunnen zien, maar ook mensen die te veel hebben gezien.” - De boodschap van KNGF Geleidehonden in de winnende Loeki-reclame Buddyhond

zaterdag 17 januari 2015

Goede zaak: Human is Aspirant Omroep binnen NPO

Beste Humanleden,
Het is gelukt! Gisteravond maakte staatssecretaris Dekker van OCW bekend dat Human vanaf 2016 als aspirant-omroep deel gaat uitmaken van de publieke omroep. Human is een omroep geworden dankzij uw investering en die van ruim 81.000 (!) geestverwanten.
 
Wij kunnen u niet genoeg bedanken!
 
Graag willen we via deze weg ook onze partners bedanken. Het Humanistisch Verbond, Humanitas, Denkstation Brandstof, Filosofie Magazine en de VPRO; dankzij al hun initiatieven en inzet was deze - nu definitieve - doorstart niet mogelijk geweest.
 
In 2015 zal de Human-programmering zijn zoals u van ons gewend bent. Vanavond kunt u bijvoorbeeld luisteren naar OBA Live (19-20 uur Radio 5). Ook vanavond de tv-uitzending van Medialogica over Russia Today (21.15 uur NPO 2) en de documentaire De Kleine Oorlog van Boer Kok (22.59 uur NPO 2). Aanstaande zondag aflevering 2 van Dus ik Ben met Stine Jensen die er in Israël achter probeert te komen in hoeverre vijandbeelden onze identiteit vormen (19.25 uur NPO 2).
 
Met het uitzicht op het nieuwe Human vanaf 2016 is 2015 vooral ook een ontwikkeljaar. We onderzoeken nieuwe vormen voor onze geestslijpende en blikverruimende programma's en evenementen met diepgang. Dat doen we graag met u. Binnenkort nemen we contact op over het vervolg.

We houden u op de hoogte, tot snel.
 
Met vriendelijke groet, namens Human
 
Bert Janssens​, directeur.

Coach Greg 'Pop' Popovic, Tony Parker, Tim Duncan en Manu Ginobili (Spurs) praten met/over Elkaar

Aangevuld met wat extra 'Pop' op 18 januari 2015...

Champions Revealed-- Expectations


Champions Revealed: 2014 San Antonio Spurs- On Spurs Organization being family


Champions Revealed: Ginobili Sinks Best Trick Shot Ever?!


A Championship Look Back at the Spurs Season!


En nog meer van zulk fraais over -- misschien wel het Beste TEAM Ooit --

2014 San Antonio Spurs Finals Mini Movie (34min)


-- hangtime.blogs.nba.com --

Uitsmijters:
Gregg Popovich FUNNY MOMENTS! HD


Gregg Popovich Postgame Interview after Berlin Beats Spurs

vrijdag 16 januari 2015

Marc Chavannes zet Mark Rutte neer waar hij staat/hoort....

Mark Rutte, vrijheid is meer dan het woord
Marc Chavannes | NRC pagina 8 - 9, 10-01-2015
De burgemeesters van Rotterdam en Den Haag spraken namens hun burgers Franse woorden van solidariteit met Frankrijk en de Fransen. Premier Rutte ging op de Dam in Amsterdam voor in een nationale uiting van ontzetting en strijdlust voor de vrijheid. Ook die laatste oproep was goed en juist. Toch roept die vragen op.

Over welke vrijheid had Rutte het? In wat voor soort land precies? De minister-president zei terecht dat in „ons land en de landen om ons heen” ruimte is voor ieders geloof en overtuiging, ook voor „vlijmscherpe en onwelgevallige kritiek, voor scherpe verschillen en bijtende spot. Dat is het wezen van de democratie en tegelijkertijd van echte vrijheid.”

Het waren wervende woorden, afgerond met de strijdkreet, liefst ‘met duizenden tegelijk’: „Handen af van onze vrijheid”.

Daar ging de premier in de retorische overdrive. Nergens in zijn korte toespraak gaf hij aan iets anders of iets meer te bedoelen dan de vrijheid van meningsuiting. Wat dat betreft groef zijn partijgenoot Jozias Van Aartsen, burgemeester van Den Haag, dieper en breder. Hij herinnerde met rede aan de four freedoms die president Roosevelt formuleerde in zijn oorlogs-State of the Union van 1941.
Naast de vrijheid van meningsuiting en vrijheid van godsdienst zijn mensen vrije burgers als zij gevrijwaard zijn van vrees en van gebrek. Die vier vrijheden bestaan alleen in samenhang. Zij vormen de basis van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Wie als staatsman over vrijheid spreekt, moet worden geacht dát brede vrijheidsbegrip te bedoelen.
Het is logisch dat in de ontzetting na de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo veel mensen, zeker in het ‘vrije Westen’ de straat op zijn gegaan om hun steun te betuigen aan het vrije woord en het vrije beeld, desnoods het recht te kwetsen met ideeën. Maar eenmaal bekomen van de eerste schrik zullen zij zich afvragen hoe het staat met al hun verdere vrijheden.

Na de val van de Muur in 1989 zette het Westen onbekommerd in op ruim baan voor de vrije markt. De ideologische strijd met het communisme en in het kielzog het staatssocialisme was gewonnen. Het was tijd de belemmeringen van de vrije markt op te ruimen. Een welvarend avondland gloorde. Ook onze naaste ex-Sovjet-buren kregen het recept aangereikt. Liefst twee maal daags innemen met een scheutje rechtsstatelijkheid. Sommigen werden EU-genoten.

Na de aanslagen van 11 september 2001 werd onder leiding van George W. Bush een Oorlog tegen het Terrorisme ingezet. Die bracht een permanent betoog voort waarin de afweging tussen burgerlijke vrijheden en beperking daarvan in het belang van de veiligheid bij voorbaat werd beslist ten gunste van inperking van uiterst fundamentele rechten.

Curieus genoeg bracht die focus op veiligheid het volgens de nieuwe logica omgedoopte ministerie van Veiligheid en Justitie er niet toe de nationale luchtvaartmaatschappij in te lichten over het toegenomen dreigingsniveau boven Oekraïne. Zo vloog de Maleisische partner van de KLM met open ogen het oorlogsgebied binnen, met de rampzalige gevolgen van dien. ‘Niet-gevalideerde’ informatie levert toch al snel oranje licht op, zou je denken.

Besefte premier Rutte wat hij aanroerde met zijn Vrijheidsgelofte op de Dam? Hadden hij en zijn collega’s er bij stilgestaan dat het niet-doorgeven van een belangrijke Oekraïense briefing over de vliegveiligheid een rol kan hebben gespeeld in het drama dat vele honderden burgers van dit en andere landen hun leven of hun geliefden heeft gekost? Dat je niet zomaar voor het oog van de natie zulke emotierijke uitspraken kunt doen over vrijheid zonder althans te laten merken dat je beseft dat er allerlei vormen van vrijheid zijn waar mensen zich in bedreigd kunnen voelen. Bijvoorbeeld de afnemende vrijheid van burgers die tussen de raderen van de bezuinigingen raken.

Hij was nog niet uitgesproken of op Twitter werden Rutte’s vrome woorden in verband gebracht met de kerstcrisis van zijn kabinet, toen de Eerste Kamer beperking van de herziening van de Zorgwet had afgewezen. Vergeleken bij de twaalfvoudige moord in Parijs en de MH-17-ramp is vrije artsenkeuze een kleinigheid, aan ’t andere eind van het vrijheidsspectrum.

Dat neemt niet weg dat overheden in ons deel van de wereld zich op tal van gebieden geroepen zien steeds dwingender maatregelen te nemen. In zijn knappe laatste boek (zie de bijlage Boeken van gisteren) geeft de in de MH17 omgekomen senator en rechtsgeleerde Willem Witteveen het voorbeeld van de verlichte Europese wetgever die 500 miljoen burgers de gloeilamp afnam. De meeste burgers werden - ondanks de goede bedoelingen - volkomen overvallen door deze uitkomst van een akkoord tussen industrie en milieubeweging.

Het voorbeeld staat model voor een opgejaagde overheid die steeds instrumenteler omgaat met problemen en daartoe de wet inzet, lang voordat burgers een kans hebben gekregen serieus mee te praten of overtuigd te worden. De markt en de overheid vinden elkaar in oplossingen die de burger op een toenemend aantal terrein weinig reële keus laat. Zijn gewenst gedrag is meestal voorgeprogrammeerd.

Van Charlie Hebdo naar het keukentafelgesprek is een lange weg. Waar het om gaat, is dat de democratische rechtsstaat veel meer is dan het vrije woord. Vrijheid is een rijk en kwetsbaar bezit. Witteveen roept op daar zorgvuldiger mee om te gaan dan mogelijk is op de Dam. Al had de minister-president alle vrijheid de ernst van burgerlijke vrijheden en de noodzaak van een bescheiden overheid tenminste aan te stippen.

Longread via NRC.nl: 'De Kulluk, het gezicht van de mislukte poolexpeditie van Shell' (New York Times)

Shell oil rig ran aground

De Kulluk gestrand voor de kust van Alaska, hier op een foto van de Amerikaanse kustwacht. Foto EPA / Jon Klingenberg
Het nieuwe jaar is nog maar amper begonnen als op de vroege morgen van 1 januari 2013 een reusachtig gevaarte strandt voor de kust van het onbewoonde eiland Sitkalidak. De ronde, stalen kolos steekt scherp af tegen de donkerbruine heuvels van Alaska achter hem. Op de boeg staat slechts een woord: Kulluk.
Het betekent zoveel als ‘donder’, in het dialect van de inheemse volken van Noord-Canada. Maar van donderen is het nooit gekomen in de 10 jaar dat Shell het grote boorplatform bezat. In plaats van een toonbeeld van exploratiedrift is de Kulluk het gezicht geworden van een mislukte poolexpeditie.

DE ZOEKTOCHT NAAR OLIE ONDER HET POOLIJS

Het is 2005 als Shell – op dat moment het op drie na grootste oliebedrijf ter wereld - besluit op zoek te gaan naar olie en gas op de Noordpool. Het Brits-Nederlandse concern heeft nieuwe oliereserves nodig om ook in de toekomst mee te kunnen doen met de grote olieconcerns. En onder de poolkappen ligt een schat aan olie en gas.
Om in de ijskoude en vaak bevroren wateren rondom de Noordpool te kunnen boren, schaft Shell de Kulluk aan. Hoeveel het bedrijf daaraan heeft uitgegeven, werd nooit bekendgemaakt. Maar duidelijk is wel dat Shell na aanschaf nog eens meer dan 200 miljoen dollar uitgaf om het platform op te tuigen.
Maar door een ongelukkige samenloop van omstandigheden loopt het anders en wordt de Kulluk niet de wichelroede die Shell naar de olie onder de poolkappen leidt, maar onderdeel van een mislukte miljardeninvestering.  

LEES MEER op NRC.nl OVER:
BOORPLATFORM
SHELL

Lees in The New York Times hoe het ambitieuze project van Shell in een jaar verandert in een fiasco (Leestijd: 40 minuten).






Photo

The Kulluk in the Beaufort Sea as it prepared to drill an ex

           
In 2005, Royal Dutch Shell, then the fourth-largest company on Earth, bought a drill rig that was both tall, rising almost 250 feet above the waterline, and unusually round. The hull of the Kulluk, as the rig was called, was made of 1.5-inch-thick steel and rounded to better prevent its being crushed. A 12-point anchor system could keep it locked in place above an oil well for a full day in 18-foot seas or in moving sea ice that was four feet thick. Its drill bit, dropped from a 160-foot derrick, could plunge 600 feet into the sea, then bore another 20,000 feet into the seabed, where it could verify the existence of oil deposits that were otherwise a geologist’s best guess. It had a sauna. It could go (in theory) where few other rigs could go, helping Shell find oil that (in theory) few other oil companies could find.

pensive effort to open Arctic waters to oil production.Runaway Oil Rig Under Control, Shell SaysDEC. 31, 2012
The purchase was important not because Shell needed oil in 2005. The company had plenty of oil. It was important because Shell had spent the previous year engulfed in a scandal involving what are known as proved reserves: a petroleum company’s most sacred promise about the future. Proved reserves are measured in barrels of oil, but the oil in question is still in the ground. Its total volume is unknowable, or rather it is constantly changing, because the amount a given deposit could produce depends as much on human factors as it does on geology. The same deposit will yield more or less if production methods improve (as was the case with hydraulic fracturing), if prices go up or down (some tar-sand deposits simply aren’t worth pursuing when oil is cheap), if the regulatory environment changes (like the United States moratorium, after the Deepwater Horizon disaster in 2010, on some offshore drilling) or if the actual environment changes (melt in the high Arctic may put difficult deposits within reach).

Lees de rest van het artikel:
-- op de site van de New York Times --


vrijdag 9 januari 2015

Must-See! - Bert Wagendorp: 'Homeland laat je anders naar de werkelijkheid kijken'

Bert Wagendorp: 'Homeland laat je anders naar de werkelijkheid kijken'

Afgelopen weelend begon bij BNN op NPO 3 het vierde seizoen van Homeland, de Amerikaanse televisieserie over inlichtingendienst CIA en de War on Terror. De eerste aflevering heet The Drone Queen, dus dat begint al goed. Vooral omdat de trouwe fans weten wie daarmee wordt bedoeld: Carrie Mathison, de manisch-depressieve superagent die het tot hoofd van de CIA in Islamabad, Pakistan heeft geschopt.

(Helaas heb ik geen ruimte voor een spoilervrije versie van deze column, dus wie nog bezig is met een van de vorige Homeland-seizoenen kan beter stoppen met lezen.)

Homeland I, II en ook het hier en daar wat minder goed ontvangen seizoen III vond ik geniale televisie.

De rest van de Column van Bert Wagendorp in de Volkskrant vind je o.a. -- Hier --


Nu - na de aanslag in Parijs - belangrijker dan ooit tevoren!


HOMELAND - Season 4 | Full TRAILER | HD:


Afleveringen 1&2 waren zondag j.l, a.s. zondag:
Homeland Season 4: Episode 3 Clip - Your Feelings for Carrie


Homeland - Saturday Night Live (Satire):