Mijn Passie? Delen(want 'Gedeelde Vreugd=Dubbele Vreugd & Gedeelde Smart=Halve Smart).Zie mijn Blog-bijdragen dus als mijn middel om wat me interesseert te delen. Als Links, Reposts, en regelmatig in de vorm van Column, Analyse of Commentaar & al dan niet bijtend, ironisch, of roerend statement. Mijn intentie is iedere dag iets van waarde door te geven...
Ik krijg ook graag feedback; dus Volgen en Reageren stel ik zeer op prijs!
Iconen als LeBron James of Neymar beseffen: met één muisklik bereik je miljoenen https://www.nrc.nl/nieuws/2020/06/05/iconen-als-lebron-james-of-neymar-beseffen-met-een-muisklik-bereik-je-miljoenen-a4001932
SHARTIE AART DEKKER
Alleen al om Deze Reden vind ik dat LeBron James The G.O.A.T. is...en dus Niet Michael Jordan...
En weer laat LeBron James zien dat hij een Echte Leider is..!
Nadat hij al eindeloos veel van zijn eigen geld, en nog veel meer van zijn commerciële partners heeft geïnvesteerd in die plekken van de samenleving waar het het hardst nodig is...
...neemt hij nu dus het Initiatief om Politiek het Verschil te willen gaan maken in de aankomende Verkiezingen; het Registreren van Nieuwe Kiezers die anders (nog) niet zouden gaan Stemmen of wie het stemmen zo moeilijk wordt gemaakt door manipulerende (vooral republikeinse) politici (en hun aanhang), en als ze dan eenmaal Stemgerechtigd zijn, ze ook daadwerkelijk naar de Stembus te krijgen...
Wat een Held!
LBJ for President (and Fuck King Bleach..!)...
(AD)
Je leest het Complete Originele NRC-verhaal met de bijbehorende Foto's hier:
**
Voor het geval je het daar niet kan lezen:
Iconen als LeBron James of Neymar beseffen: met één muisklik bereik je miljoenen
Activisme
Politiek activisme is sporters door de jaren heen vaak duur komen te
staan. Maar sinds de dood van de Amerikaan George Floyd lijkt sprake van
een kentering.
Basketbal-ster
LeBron James droeg in 2014 als speler van Cleveland Cavaliers een shirt
ter ere van geweldsslachtoffer Eric Garner. Foto Getty Images
Als LeBron James zich in december 2014 in de kleedkamer van het
Barclays Center in New York klaarmaakt voor de NBA-wedstrijd tegen de
Brooklyn Nets, twijfelt hij of het shirt dat een van zijn ploeggenoten
bij de Cleveland Cavaliers heeft aangetrokken ook om zijn schouders
hoort. Het is een zwart T-shirt met op de borstzijde in witte letters de
tekst ‘I can’t breathe’, de zin die de Afro-Amerikaan Eric
Garner (43) elf keer herhaalde voor hij op een stoep in het
stadsdistrict Staten Island het leven liet. Blanke politieagenten hadden
hem minutenlang in een nekgreep gehouden op verdenking van het illegaal
verkopen van sigaretten. Als ze vijf maanden later worden
vrijgesproken, breken overal in de VS protesten uit.
James’ ster
is dan al even rijzende. Hij is twee keer NBA-kampioen geworden en werd
vier keer uitgeroepen tot meest waardevolle speler van de league. Wat
hij doet en zegt heeft steeds meer impact. Twee jaar eerder heeft hij
eindelijk, na aandringen van ploeggenoten en fans, besloten om via
sociale media dingen van zichzelf met de wereld te delen. Tot die tijd
wilde hij zijn privéleven afschermen. Binnen de kortste keren volgen
twintig miljoen mensen zijn verrichtingen.
Boodschap
Bij
het betreden van het stadion ritst James zijn trainingsjack open en
wordt het shirt zichtbaar, hij heeft het over zijn wedstrijdtenue
getrokken. Een journalist van sportzender ESPN vraagt wat de boodschap
is die hij de wereld wil meegeven. „Ik weet het niet”, klinkt het eerst
nog aarzelend. „Het is niet aan mij om dat te bepalen. Ik doe dit vooral
uit respect voor de nabestaanden.” Om er daarna aan toe te voegen: „Als
samenleving moeten we elkaar beter behandelen, ongeacht tot welk ras we
behoren.”
Hij worstelt met de politieke rol die hij als sportheld in
Amerika zou kunnen spelen. In 2008, James is dan pas 23, doneert hij
20.000 dollar aan Barack Obama’s presidentiële campagne, maar hij zegt
erbij dat hij sport en politiek graag gescheiden houdt. James weet dat
hij zijn carrière en sponsordeals riskeert als zijn uitingen en
politieke steunbetuigingen verkeerd vallen. Om die reden laat Michael
Jordan zich als actief basketballer nooit tot politieke stellingname
verleiden. In 1990 weigert hij zich uit te spreken ten faveure van de
zwarte, democratische politicus Harvey Gantt omdat „Republikeinen ook
sneakers kopen”. „Ik heb mezelf nooit als activist gezien”, zegt Jordan
in de documentaire The Last Dance. „Ik was geen politicus, ik was een basketballer.”
Politiek activisme is Amerikaanse topsporters door de jaren heen
vaak duur komen te staan. Boksgrootheid Muhammad Ali stond drie jaar aan
de kant omdat hij in 1967 weigerde mee te vechten in de
Vietnamoorlog. Toen olympisch kampioen op de 200 meter Tommie Smith en
bronzen-medaillewinnaar John Carlos – beiden van Afro-Amerikaanse komaf –
tijdens de huldiging op de Spelen van 1968 in Mexico een vuist gehuld
in een zwarte handschoen in de lucht staken om aandacht te vragen voor
wat ze later ‘mensenrechten’ zouden noemen, werden ze van het toernooi
verwijderd. Terug in de VS werden de twee en hun families met de dood
bedreigd. Tommie Smith en John Carlos, winnaars van
olympisch goud en brons op de 200 meter in Mexico (1968), steken hun
vuist omhoog uit protest tegen de behandeling van zwarte Amerikanen. De
Australiër Peter Norman is de atleet met zilver. Foto BettmannAls de VS in de zomer van 2016 opnieuw worden opgeschrikt
door politiegeweld tegen Afro-Amerikaanse burgers, besluit LeBron James
samen met drie NBA-collega’s de wereld toe te spreken tijdens de ESPY
Awards, een show waar jaarprijzen voor sportprestaties worden
uitgereikt. „Enough is enough”, luidt de boodschap van de vier.
James, dan uitgegroeid tot internetfenomeen met ruim 100 miljoen
volgers op sociale media, roept collega-sporters op hun bekendheid te
gebruiken en zich uit te spreken tegen politiegeweld. „Wat gaan wij doen
om te zorgen voor verandering?”
Die verandering lijkt zich te
voltrekken als een zekere Colin Kaepernick, American football-speler bij
de San Francisco 49ers, een maand later besluit te knielen tijdens het
Amerikaanse volkslied, voorafgaand aan een NFL-wedstrijd in San Diego.
Zijn actie heeft impact, en wordt gesteund door dan nog president
Obama. Maar er klinkt ook kritiek van spelers die vinden dat zijn
gebaar getuigt van weinig respect voor de Amerikaanse vlag. Kaepernick
heeft niet de onaantastbare sterrenstatus van James. Met zijn actie
loopt hij het risico uitgesloten te worden. Footballer Colin Kaepernick (nr. 7) knielt
tijdens het Amerikaanse volkslied, voorafgaand aan een wedstrijd in San
Diego in 2016. Foto Getty ImagesAls Kaepernick na dat seizoen uit San Francisco vertrekt,
komt hij als controversiële quarterback nergens meer aan de bak – tot
vandaag. Er zijn teams die verwachten significant minder tickets te
verkopen als ze Kaepernick een contract aanbieden. Kaepernick klaagt de
NFL aan omdat hij vermoedt buiten de league te worden gehouden, en komt
uiteindelijk tot een schikking. Hij is dan al het gezicht van een
jubileumcampagne van sportmerk Nike en wordt gezien als dé voorvechter
voor gelijke rechten in de VS. Zijn carrière is ten einde, maar als
activistische figuur is hij des te groter geworden.
Een
wereldwijde protestbeweging ontstaat als George Floyd zich op 25 mei
van dit jaar in Minneapolis verzet tegen zijn arrestatie. Hij wordt
ervan verdacht met een vals briefje van 20 dollar te hebben betaald.
Vier agenten werken hem tegen de grond. Een van hen, Derek Chauvin,
houdt hem met zijn knie in een nekklem en blokkeert minutenlang de
bloedtoevoer. Net als Eric Garner in 2014 roept Floyd dat hij geen lucht
krijgt. Hij overlijdt ter plekke.
Momentum
Er
ontstaat een momentum als wereldwijd wordt opgeroepen om op te staan
tegen racisme, onder aanvoering van beroemdheden, onder hen veel
(Amerikaanse) sporters. Ineens durven ze zich massaal uit te spreken.
Zelfs blanke NFL-spelers achten de tijd rijp en laten dat weten in
online verklaringen.
Bokser Floyd Mayweather biedt aan de
begrafenis van George Floyd te betalen. De Amerikaanse wielerfederatie
USA Cycling steekt de hand in eigen boezem door te stellen dat de
wielersport de afgelopen decennia niet „de meest inclusieve sport” is
geweest. Maar ’s werelds bekendste sporter Cristiano Ronaldo – 400
miljoen mensen volgen hem online – vindt het niet nodig zich in deze
discussie te mengen. Als massaal gehoor wordt gegeven aan
#blackouttuesday – men zet uit solidariteit met de Black Lives
Matter-beweging de social media-pagina een dag op zwart – post hij een
foto van zijn kinderen. Grootheden als Lionel Messi en Andrés Iniesta
doen wel mee, net als veel grote sportorganisaties. Daarop komt dan
weer kritiek: een digitale steunbetuiging is nog geen
gedragsverandering.
Atlete Dafne Schippers post een zwart scherm
omdat ze het belangrijk vindt een signaal af te geven tegen racisme. „Ik
maak geen onderscheid en vind dat anderen dat ook niet moeten doen,
niet in de sport en niet daar buiten”, zegt ze. Op de vraag of ze bereid
is haar bekendheid in te zetten door shirts met activistische leuzen
te dragen of mee te doen aan demonstraties, wil ze niet reageren.
Voetballers Memphis Depay en Denzel Dumfries stonden deze week tussen
de demonstranten in Amsterdam en Rotterdam.
Lewis Hamilton
Wereldkampioen
Formule 1 Lewis Hamilton hekelt het uitblijven van reacties bij zijn
collega’s, waarop zij stelling nemen tegen racisme. De Fransman Charles
Leclerc geeft aan dat eerder niet te hebben gedaan uit ongemak. Sporters
lijken niet langer bang voor repuatieschade.
In Brazilië gebeurde
iets interessants rond voetballer Neymar, goed voor meer dan 200
miljoen volgers. Hij staat niet bekend om zijn politieke engagement,
plaatst vaak foto’s van zichzelf in ludieke kleding. Als de beroemde
youtuber Felipe Neto hem daar afgelopen week op aanspreekt, komt Neymar
in actie. Hij zet zijn scherm op zwart, en verklaart zich solidair met
de Black Lives Matter-beweging.
De draai van Neymar staat symbool
voor een verandering in bewustwording bij sporters, al dan niet
ontstaan onder druk van een ander. Hun activisme is niet nieuw, maar de
effectiviteit ervan is des te groter. Sportsterren kunnen met één
muisklik een miljoenenpubliek aanspreken en inspireren. LeBron
James post al een week vrijwel dagelijks activistische berichten op
zijn Instagram-pagina, die miljoenen keren worden geliked. Een foto van
een knielende Colin Kaepernick heeft hij naast een foto gezet waarop te
zien is hoe Derek Chauvin zijn knie in de nek van George Floyd zet.
Erboven staat: ‘THIS IS WHY’. ‘Do you understand now?’. Ook hij zette zijn pagina dinsdag op zwart. De vraag is: hebben die acties effect?
Ja,
zo lijkt. Uit een recente studie van Cambridge University naar het
stemgedrag van 511 Afro-Amerikanen in zes staten tijdens de
presidentsverkiezingen in 2016 en de bereidheid te stemmen tijdens de
midterm-verkiezingen in 2018, blijkt dat de invloed van Kaepernick op de
politieke keuzes van die Afro-Amerikanen niet moet worden onderschat.
Degenen die Kaepernicks protest steunen zijn vaker bereid tot politieke
acties, zoals het ondertekenen van petities, het meedoen aan een boycot
of een demonstratie, en donaties aan een politieke campagne. Een gang
naar de stembus dankzij Kaepernick kon echter niet worden aangetoond.
Misschien is die rol op een goed moment weggelegd voor de grootste
Afro-Amerikaanse atleet van deze tijd, LeBron James, die zijn sport is
overstegen.
Ferguson
Sander van
Haperen, politiek socioloog aan de Universiteit van Amsterdam, deed
onderzoek naar de invloed van sociale media op de protesten in Ferguson,
zes jaar geleden. Die laaiden op nadat Michael Brown, een
Afro-Amerikaan, door een blanke agent werd doodgeschoten, en
verspreidden zich over Amerika, gelijkaardig aan de protesten van nu.
„Het doel van zo’n protestbeweging is aandacht voor een bepaalde cause
genereren”, zegt Van Haperen, „onder aanvoering van een leider. De
beweging wordt groter als zo’n leider groepen met verschillende
interesses aan elkaar weet te verbinden.”
The New York Times
ging vorig jaar na waar de posts van LeBron James over gaan. Hij blijkt
mensen te bedienen die niet alleen geïnteresseerd zijn in basketbal,
maar ook in hiphop, voeding, kleding, en de positie van de zwarte
gemeenschap. „LeBron toont daarmee inderdaad een vorm van leiderschap”,
zegt Van Haperen. Een positie die hij al sinds zijn steun aan Barack
Obama, twaalf jaar geleden, parallel aan zijn basketbalcarrière lijkt
voor te bereiden. Zijn meest recente post gaat over ‘more than an athlete’. Eronder staat: „I’m louder than EVER.”
3 jun. 2020 - PVV-fractievertegenwoordiger Henk Bres ligt op sociale media weer onder vuur na een Twitterbericht over mensen van kleur. De Hagenaar ...
17 jun. 2019 - Afgelopen weekend retweette PVV'er Henk Bres een tweet van ene @Claudio_Salvatore. 'Kut Afrikanen. Laf, stiekum en altijd in een groepje.
3 jun. 2020 - Twitter heeft woensdag twee omstreden tweets van tv-persoonlijkheid en Haags PVV-fractievertegenwoordiger Henk Bres verwijderd. Bres had ...
Slaan. Schoppen. Wurgen. Knokken. Schieten. Vechten. Gooien.
Winnen. Verliezen. Het lexicon van de sport werd de afgelopen dagen
geplunderd en meegenomen op straat in Amerikaanse steden. De woorden
lagen voor in de mond van woedende mensen en oververhitte
politiekorpsen.
Sport beperkt zich niet tot de ruimte tussen getrokken lijnen van
een veld of tussen start en finish, het heeft zijn tentakels in de
maatschappij. Sport en politiek hebben alles met elkaar te maken en
de sporticonen van nu maken dat zichtbaar.
Het voorwerk werd ooit verricht door de zwarte atleten Tommie
Smith en John Carlos. Tijdens de Olympische Spelen in Mexico in 1968
staken zij hun gebalde
vuist omhoog tijdens de medaille-uitreiking. „Black America
will understand what we did tonight”, zei Smith na afloop.
De toeschouwers wisten niet wat ze zagen.
Ruim een halve eeuw later laten topsporters zich nog steeds horen
over racisme. Michael Jordan had na het uitzenden van zijn tiendelige
documentaire serie The
Last Dance misschien wel even in de luwte gewild, maar na de
dood van George Floyd kwam hij toch met een verklaring. „Ik sta
achter de mensen die het ingewortelde racisme tegen donkere mensen
willen stoppen.”
Ook F1-coureur Lewis Hamilton kwam met een statement en uitte
kritiek op het zwijgen van zijn collega’s in de racewereld. Waar
bleven hun reacties? Druppelsgewijs kwamen coureurs als Daniel
Ricciardo en Charles Leclerc over de brug met steunbetuigingen.
In het lege stadion van Liverpool steunden de voetballers de
protesten in Amerika door in een kring te poseren. Ze steunden op één
knie in het gras, als verwijzing naar Colin
Kaepernick, de American footballer die vier jaar geleden op die
manier aandacht vroeg voor racisme.
President Donald Trump had destijds weinig compassie met
Kaepernick en vond het schandalig dat topsporters demonstratief op
hun knieën gingen tijdens het Amerikaanse volkslied.
Veel medeleven met de nabestaanden van George Floyd heeft de
president niet getoond. Floyds broer beklaagde zich erover. Het woord
racisme neemt Trump weinig in de mond. Dit zijn niet de dagen dat hij
zich graag in het openbaar laat zien.
Trump is een fervent golfer. Midden in de coronacrisis was hij een
paar uurtjes op een baan en kreeg kritiek. Hij zou van plan zijn om
ook nu weer even stoom af te blazen op zijn privé-golfbaan in New
Jersey.
Zou hij na het ‘putten’ op de knieën gaan om de bal te
pakken? Knielen voor een golfbal, dat als een wit wereldbolletje in
de put lag. Nee, de president stond liever rechtop, de neus in de
wind, zoals zaterdag op het terrein van de NASA bij de lancering
van SpaceX.
Amerika moest weer ‘great’ zijn in de kosmos.
Met zijn rug naar de pers gekeerd zag Trump hoe de commerciële
raket op hoge snelheid naar het inktzwarte gat vloog.
een magische afsluiting van het optreden van Kyteman op Lowlands 2009.
als je er een traantje bij gelaten hebt, was je niet de enige. geniet
van Sorry.
En Bewegen deden Ze! - Wilfried de Jong(rechts), hier met Martin Waardenberg in een succesvolle reprise van hun Unieke Fysieke Cabaret van de Jaren '90 (Foto: Facebook)
We moesten meer bewegen, hoorde ik op de dag dat ik nou net van
plan om eens lekker stil te blijven zitten. Buiten was het somber en
het regende; dit waren hersteluren voor de droge natuur, zo was mijn
excuus. Ik moest de grutto en de kievit deze zondagmiddag maar even
niet vermoeien met mijn gehijg in hun habitat.
De dwingende televisieoproep tot sporten kwam van Erik Scherder.
In een collegezaal doceerde de hoogleraar neuropsychologie wat er in
de hersenen plaatsvindt als je je lichaam aan de praat hield. Niet
alleen hart, longen en spieren deden zich tegoed aan beweging, ook in
de hersenpan waren juiste verschuivingen waarneembaar.
Tijdens zijn mini-college raakte ik afgeleid door het overhemd van
Scherder. Zoals altijd hagelwit. Ik vermoed dat de prof handwasjes
mijdt als de pest en liever met een zak vol vieze hemden op zijn
fiets naar de stomerij stiert. In de zwaarst mogelijke versnelling
natuurlijk. Twee vliegen in één klap: altijd een schoon boord om de
nek en het corpus in balans.
Ook Louis van Gaal liet weten dat Nederland uit stoel en bed moet.
Bewegen zullen we. Op mijn laptop zag ik een foto van Van Gaal: als
coach maakte hij tijdens de finale Ajax - AC Milan zijn beroemde
karatetrap. Zo lenig was hij toen nog – precies 25 jaar geleden –
horizontaal hangend in de lucht, met een pen in de rechterhand en
velletjes papier fladderend in de linker.
Met de voeten op de bank klikte ik Langs de Lijn aan.
Luisteren naar sport in plaats van zelf bewegen Zo’n dag was het.
Radio voor luiaards. Maar waar bleef de sport? Ik viel midden in een
herdenking voor de gesneuvelden in Margraten.
De koning stond klaar in de houding, zei de verslaggeefster.
Eerst blies een trompettist de taptoe, daarna was er één minuut
stilte met vogelgekwetter. Het was indrukwekkend, vooral het geluid
van vier straaljagers die als eresaluut over het grasveld met de
duizenden witte kruizen scheerden.
Deze grauwe middag was goed te verteren, zonder zelf gesport te
hebben. Een pas op de plaats is ook iets waard. Al lukt helemaal
stilzitten me nooit. Er beweegt altijd wel iets. Een voet wipt of
vingers tikken mee met de maat op een plaat.
Een gezond lichaam voorkomt nooit alle ellende. De voetballer
Andrés Iniesta onthulde dit weekend in Bild dat hij op het
WK in 2010 last had van een depressie. Een jaar eerder was een
bevriende speler van Espanyol overleden na een hartaanval. Iniesta
was topfit tijdens dat toernooi, maar het verloste hem niet van zijn
zwaarmoedigheid.
Tot hij in de finale met Spanje tegen Nederland in de verlenging
de bal langs doelman Maarten Stekelenburg schoot. „Dat doelpunt
hielp me uit mijn depressie te komen”, vertelde Iniesta nu.
Was die beweging – de kille terechtstelling met zijn rechtervoet
– toch nog ergens goed voor geweest.
Nieuw Dieptepunt Trump - Een Showtje: Trump als Man van de Bijbel... Wanneer gaan zijn Christelijke Supporters inzien dat er niets, Niets, maar dan ook HELEMAAL NIETS Christelijks is aan deze Zielepiet..?
Dat lijkt me een van de hamvragen voor de rest van dit verkiezingsjaar, voor de toekomst van de USA, en zelfs van die van de rest van de wereld, en van de Planeet.
“........ Ik leefde mee toen
Ziyech, gezet voor het oude migrantenblok, koos om voor Marokko uit
te komen. Als Nederland en je land van herkomst twee vrienden van je
zouden zijn, is Nederland die ene die in het café, als hij te veel
Geerts of Thierry’s op heeft, gaat dreigen de vriendschap op te
zeggen. „Als je je niet zoals ik gedraagt, ga je maar.” Of: „Eén
strafbaar feit en je bent exit.” In dat café wordt het afschaffen
van de dubbele nationaliteit: „Je moet kiezen tussen hem of mij.”
Van het land van herkomst hoef je geen rondje te verwachten, want dat
heeft geen cent te makken, maar het behandelt je nooit, hoe beneveld
ook, als een ledemaat dat hij zou kunnen afhakken. Daarom begreep
ik dat Ziyech voor Marokko koos. Dat zou u waarschijnlijk ook doen.
Helemaal als Johan Derksen, voor hij van zijn kruk lazert, roept dat
je dankbaarheid moet tonen. Een thuisspeler hoeft dat nooit.......
Ajax kon Hakim Ziyech geen waardig afscheid geven met een staande
ovatie in een bomvolle Arena, dus brachten ze hem naar een leeg
Tuschinski-theater en lieten hem daar zijn mooiste momenten bij Ajax
in bioscoopformaat terugkijken. Met Ziyech heb ik een ding gemeen en
dat is het migreren. Dan kunt u wel zeggen: ah joh, die Ziyech is
helemaal geen migrant, die is in Dronten geboren, maar een mens komt
niet uit het postcodegebied waar hij toevallig op aarde kwam, afkomst
huist in heel andere zaken.
Ik begon met migreren toen ik vier was, inmiddels weet ik er een
aantal dingen over. Een daarvan is dat er geen weg terug is, eens een
migrant altijd een migrant, zelfs wanneer je terugkeert, is jouw
wereld voor altijd anders dan die van je naasten die thuis bleven.
Het is als het verschil tussen een team dat altijd thuis speelt en
een team dat vooral de uitwedstrijden kent.
Ik leefde mee toen Ziyech, gezet voor het oude migrantenblok, koos
om voor Marokko uit te komen. Als Nederland en je land van herkomst
twee vrienden van je zouden zijn, is Nederland die ene die in het
café, als hij te veel Geerts of Thierry’s op heeft, gaat dreigen
de vriendschap op te zeggen. „Als je je niet zoals ik gedraagt, ga
je maar.” Of: „Eén strafbaar feit en je bent exit.” In dat
café wordt het afschaffen van de dubbele nationaliteit: „Je moet
kiezen tussen hem of mij.” Van het land van herkomst hoef je geen
rondje te verwachten, want dat heeft geen cent te makken, maar het
behandelt je nooit, hoe beneveld ook, als een ledemaat dat hij zou
kunnen afhakken. Daarom begreep ik dat Ziyech voor Marokko koos. Dat
zou u waarschijnlijk ook doen. Helemaal als Johan Derksen, voor hij
van zijn kruk lazert, roept dat je dankbaarheid moet tonen. Een
thuisspeler hoeft dat nooit.
Ziyech vertrekt naar Chelsea, Engeland. Van enkel
‘migratieachtergrond’ maakt hij daarmee de transfer naar
droommigrant. Dat is die waarvan de droom in het buitenland woont. Om
daarbij te komen moet de droommigrant zijn volk verlaten.
Droommigranten zijn meestal jong en gaan alleen. Ik was 21 toen ik
uit Montevideo vertrok omdat ik zo nodig schrijver wilde worden. Wat
veel droommigranten gemeen hebben, is dat ze ooit in een vertrekhal
hun moeder zagen vechten tegen tranen veroorzaakt door hun keuze. Een
gevecht dat moeders altijd afleggen.
Van alle wedstrijden die Ziyech zal spelen, is er een die hij niet
kan winnen: die tegen de tijd die hij heeft met de zijnen. Tijd heeft
elke wedstrijd tegen je gefikst. Voor je het weet, zit je in de
tweede helft van je leven en heb je tientallen verjaardagen gemist.
Daarom hoop ik dat Ziyech, meer dan bekers en schalen, momenten met
zijn naasten zal vasthouden.
Tegen het slot van de vertoning in Tuschinski kwamen de
afscheidsfilmpjes die vrienden voor hem hadden opgenomen. De klap
werd voor het laatst bewaard: het filmpje waarin zijn moeder hem
toesprak. Het was het moment waarop Ziyech brak. Die jongen gaat het
zwaar krijgen in de vertrekhal.
Via dit Hoekje van mijn Blog, ben ik Boeken-Handelaar;
Te Geef Boek: Gratis/Tegen Verzendkosten(ophalen gratis) bij mij te verkrijgen Boeken, eBooks:
-TTD-Manifest 'Het Begon op Straat, Eindigt het ook weer op Straat'(2001, .pdf, voor de Early-birds, 1e 100 Gratis)
Zoek Boek: als je een specifiek Boek, tegen een Goede Prijs Zoekt, kan je dat -Hier- melden. Ik ga op Zoek, als ik binnen 2 weken iets voor je gevonden heb, hoor je dat.
Stef Bos zingt in 'Papa' "Misschien ben ik niet geworden wat jij wou". Mijn Pa zag in mij een in Wageningen opgeleide Ir; ik koos de IT. Waarschijnlijker alternatief: dat ik --naast duursporter (hardlopen, schaatsen, langlaufer, (berg-) wandelaar, en basketballer-- organisator, journalist, en/of cabaretier was geworden...
Ik ben een nogal idealistisch ingestelde persoon met een sociale inslag en probeer daar invulling aan te geven door mezelf in te zetten als vrijwilliger; iets doen voor anderen. Met een achtergrond die van jongs af aan het beoefenen van de prachtige sport Basketball omvatte, ligt het vrijwilliger zijn in het basketball natuurlijk voor de hand. Ik begon daar al jong mee, en ben daar tot de dag van vandaag (inmiddels al tientallen jaren). In al die jaren heb ik al van alles gedaan: vrijwilligersfuncties binnen Clubs, de Landelijke en Rayonale Bond, en heb daarnaast zelfstandig allerlei Toernooien, Wedstrijden en andere Activiteiten georganiseerd. Daarnaast schrijf ik ook over basketball in diverse Media. Tenslotte is mijn passie het vinden en helpen ontwikkelen van (Jeugdig Basketball-) Talent.
"Beste vriend, ik schrijf je een lange brief, want ik heb geen tijd om een korte te schrijven."Johann Wolfgang von Goethe Schrijven als hulpmiddel en uitlaat-klep, het duurde lang voor ik het doorhad; Schrijven werkt voor mij! Ik kan er mijn emoties mee kanaliseren, gedachten door ordenen en (beter door) overbrengen op anderen. Het gaat dan vaak om Basketball (belangrijk in mijn leven), Politiek (zowel een grote ergernis als betrokkenheid voor mij), Muziek, Cabaret, Boeken en Film, en alles dat met mensen te maken heeft zijn ook hobby's en/of fascinaties van me.
Nevendoel van Aart's Blog
Ik ben van mening dat er vandaag de dag te weinig gelezen wordt; kranten, magazines en lange diepgravende artikelen op het Internet...
Alhoewel ik me er heel goed van bewust ben dan mijn Blog die ontwikkeling niet zal keren, wil ik via deze blog toch proberen om mijn lezers (iets) meer te laten lezen. Dus deel ik -behalve eigen teksten- ook stukjes/artikelen&posts van kranten(o.a. NRC, Trouw, Volkskrant), Magazines(o.a. SI, ESPN), en content van Sites en uit mijn 'Oude Doos met Knipsels'. Een beperkte selectie van wat ik de moeite waard vind.
In de hoop dat - al is het maar af en toe een enkel iemand - deze waardevolle Media ontdekt, doorklikt en - vroeger of later - ook zelf naar die media gaat om te lezen...l leest er maar een persoon per post, een(1) stukje meer dan hij/zij anders zou hebben gedaan, dan is mijn moeite niet verspild.
(*) Mocht een van de bronnen van door mij gedeelde content vinden dat mijn delen onrechtmatig is, dan verzoek ik dat mij te melden.
Steun onze club TTD
Jarenlang stopte ik mijn ziel en zaligheid in de Haagse Inner-City-Basketballvereniging Team Ten Dreamers The Hague. We hadden veel succes, en waren een bijzondere, 'Multiculti-club' (and proud about it!) met veel talentvolle jeugd.
Doordat de gemeente Den Haag toegezegde steun uiteindelijk niet nakwam waren we genoodzaakt onze activiteiten te stoppen. Maar TTD slaapt slechts; ooit komen we terug! Steun ons daarbij door hieronder één of meer Sponsorloten te nemen bij de SponsorBingoLoterij! Clicken op de banner, en de rest wijst zichzelf!
Natuurlijk, het is spreken voor eigen parochie. Maar toch, ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik de Vriendenloterij een leuke loterij vind. Waarom? Omdat ik steeds vaker iets win; mijn 'Winlog' vanaf November 2014:
-nov'14: DVD-pack Penoza
-dec'14:DVD-pack Overspel (s1+2)
-dec'14: Boek'En uit de bergen kwam...echo'
-dec'14: Boek 'de MS van Tess'
-feb'15: DVD-pack Nieuwe Buren
-mrt'15: 2x Cadeaukaart Bloemen
-dec'15: 3x CadeaukaartRituals(2xEuro10,-), Gratis Lot
Dus het loont voor TTD en voor JOU; MEEDOEN ALLEMAAL! (AD)
Zit je op Google+ en wil je op de hoogte blijven van nieuwe TTD-ontwikkelingen? -Hier clicken- TTD-U16Kern rond 1996:
Basketball speelt een belangrijke rol in mijn leven. Toen ik 14 was zag ik voor het eerst een wedstrijd. Ik zag balkunstenaar Jerome Freeman voor Frisol/Rowic tegen (ik meen) Jugglers spelen; mijn leven was veranderd.
Het duurde nog wel even voor ik lid werd van Frisol/R, toen was 15. Het is niet zo dat Basketball voor mij 'alles' was (of is). Het is wel een belangrijk onderdeel; ik werd 'Basketballer', en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Daarbij maakt het niet eens veel uit dat ik zelf niet meer kan spelen; ik was Speler en nu doe ik andere dingen in het Basketball.
Hoe het Nederlandse Basketball reilt en zeilt, telt dus voor mij; het houdt mij bezig en ik zou graag beter zien gaan. Dus wil ik daar mijn steentje aan bijdragen.
Het kan zijn door Kinnesinne, Frustratie, Sensatielust, Domme Onwetendheid, Profileringsdrang, Persoonlijke Aversie, enzovoort; er wordt in en rond het Nederlandse Basketball nogal eens met modder gegooid. Daar baal ik weleens van.
Basketball is een schitterende sport; met voetbal de grootste teamsport ter wereld, spectaculair en een mooie metafoor voor het 'gewone leven'; alles zit erin.
Alleen weten in Nederland slechts relatief weinig mensen dat, en dat is jammer, want de sport Basketball verdient een groter en belangrijker podium in de Nederlandse samenleving.
O.a. daarom schrijf/deel ik, op deze Blog of in mijn column op www.iBasketball.nl .
Aanraders; Links naar Familie, Vrienden en Bekenden
/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data58771573-cd3eac.jpg)
:format(jpeg):fill(f8f8f8,true)/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data50115449-9a78d5.png)
/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data58779279-336a7f.jpg)
/s3/static.nrc.nl/images/gn4/stripped/data58771577-619c53.jpg)
Posts
