maandag 8 januari 2018

RATED XXX / #MeToo / WTF!?!?! / Only In The Netherlands (Brabant?)...(& natuurlijk in the US of A van malloten zoals Trump) denkbaar....... / BIZAR / BD / ...


VIDEO: Topless boerenbabes wassen tractors in Loosbroek: 'Ik ben extra door de blub gereden'

LOOSBROEK - Het plein achter uitgaanscentrum Lunenburg is zondagmiddag omgedoopt tot een wasplaats voor tractoren. De aandacht gaat echter niet uit naar de stoere landbouwvoertuigen, maar naar de topless boerenmeiden die er overheen glibberen.


Het idee van Rob Lunenburg, bedoeld als opwarmertje voor het evenement Høken en Hakselen, werd op sociale media massaal gedeeld en nam dermate grote vormen aan dat er haastig een alternatieve locatie werd gezocht en er extra schaarsgeklede boerenbabes werden opgetrommeld. En zo zijn op een gewone zondag, tot groot vermaak van de aanwezige boeren, zeven topless meiden met emmers water en sop in de weer zijn...


,,Waarom we hier zijn? Wat denk je? Gewoon een beetje lol maken en bier drinken", zegt Dirk Swinkels (21) uit Vinkel. Aan zijn Volvo BM 400 uit 1954 valt niet echt veel te wassen. ,,Maar je kunt op zondagmiddag ook thuis op de bank gaan zitten." Willem van Eert uit Sint-Oedenrode hoopt dat de dames flink op zijn tractor tekeer gaan. ,,Ik ben extra door de blub gereden." 


Topless vrouwen © Philip van den Brand

© Philip van den Brand


***
Zelfs het Genie Trump heeft het niet (eerder) bedacht...anders hadden we het wel gezien...hij zal deze clip tandenknarsend van jaloezie hebben bekeken, want...Trump ziet alles...

HILARISCHE PRESENTATIE MET OOK WEL WAT WIJSHEDEN: Sportmonoloog Ben vd Burg, ingeleid door Erben Wennemars / #vanMijnFavoriete(Ex)Sporthelden


De Sportmonoloog van Ben van der Burg | SportsSpeakers | Xsaga

Gepubliceerd op 3 dec. 2017
Ben van der Burg was tussen 1986 en 1991 een succesvolle langebaanschaatser. In zijn carrière werd hij Nederlands kampioen allround en werd hij in 1990 tweede tijdens het WK-allround in Heerenveen. Eind 1991 zette hij een punt achter zijn schaatsloopbaan. Tegenwoordig is hij presentator, commentator en commercieel directeur bij Triple IT. In Sportmonologen vertelt Ben van der Burg over zijn carrière, zowel binnen als buiten de baan. ‘Sportmonologen’ is een theatervoorstelling waarbij voormalig sporters een monoloog over hun leven houden, uiteenlopend van overwinnen tot falen en van grootste prestaties tot diepe teleurstellingen. Sportmonologen is een project van Xsaga in samenwerking met SportsSpeakers

***

Van dit Duo duurde de sportcarriere van Ben van de Burg net even te kort om het te schoppen tot mijn sportheld van een bepaald moment, al had ik veel respect voor hem, en vond ik hem ook toen al Grappig&Interessant. Erben Wennemars was zeker een aantal jaren mijn actieve Sportheld Nr.1 en kan ik op dit moment best waarderen als commentator/deskundige. Maar op dat punt is vd Burg Wennemars inmiddels wel ruimschoots voorbij.

Dit optreden van Ben vd Burg is de tijd van het kijken meer dan waard...een Aanrader dus! (Zelfs voor verstokte schaatshaters..!!

Overigens vertelt Ben vd Burg in deze monoloog zoveel over zijn jeugd, belevenissen, overwegingen, denkbeelden, gedragingen, voorkeuren, etc, etc, dat zelfs ik -die zijn actieve carrière grotendeels wel via TV, Radio en Gedrukte Media best goed heb gevolgd- veel nieuwe dingen over zichzelf, waaronder ook een aantal overeenkomsten met mijn eigen leven, doen en laten... Welke? dat houd ik nog even voor me, maar dat Alex Roeka ook een van mijn favoriete zangers/tekstdichters is is er een van...  Voor alle duidelijkheid: (dichtbij) Wereldrecords ben ik nooit geweest, tenminste niet voor zover ik weet...

MEMORIAM PETE HARRIS / DBL-SITE / AANRADER

Pete Harris overleed op 1 januari 2018 op 66-jarige leeftijd.

Pete Harris (66) overleden


NOORDWIJKERHOUT, 7 januari 2018 - Op Nieuwjaarsdag is – naar nu bekend is geworden – Pete Harris overleden. Harris was een begenadigd forward van 2.04 meter die in de jaren zeventig en tachtig aan de weg timmerde, maar nergens echt leek te kunnen aarden. Behalve in de stad Amsterdam.


Pete Harris wordt op 26 april 1951 als William Edward Harris in een nietig gehucht ergens in North Carolina geboren. Basketballen leert hij er op de boerderij van zijn opa en oma. Harris bezoekt Dunbar High in Baltimore en speelt aansluitend drie seizoenen voor Stephen F. Austin College. Hij wordt in 1973 door de Atlanta Hawks in de zevende ronde van de NBA Draft als nummer 113 gekozen. In de ABA lijken zijn kansen iets beter: de Utah Stars kiezen hem in de vijfde ronde van de ABA Draft.....
....

Het hele interessante verhaal over Pete Harris lees je   ---  Hier  ---

ACHTERGROND-ARTIKEL / AART DEKKER - ZIEKTE&GEZONDHEID - BEGRIJPEN / VK / ME/CVS: Mark Vink - 'Als je CVS hebt is naar de wc gaan al een marathon Patiënt en arts Mark Vink over het Chronisch Vermoeidheidssyndroom' / WETENSCHAP / STAND VAN ZAKEN


Mark Vink in de Slaapkamer waar hij bijna al zijn tijd doorbrengt(VK.nl 2017)
Ik ben zeker geen exhibitionist, en het gaat mij meestal meer om de zaak waarover ik schrijf, of die ik deel, dan om mezelf. Aan de andere kant probeer ik vaak wel mijn persoonlijke beleving te delen, dus de schijn zou kunnen ontstaan dat het wel over 'Me, myself, and I' gaat, maar dat is meestal toch echt niet het geval. Ik ben wel iemand die vaak overal kansen en mogelijkheden ziet, en als je dan eens een goed plan, of een goed idee, denkt te hebben, dan is het ook weleens leuk om dat dan te kunnen realiseren. Met de soort dingen die ik graag tot stand breng gaat vrijwel altijd op dat ik daar andere mensen voor nodig heb...soms zelfs best wel veel mensen...en dan helpt het wel als die mensen je dan goed begrijpen, als ze je kunnen plaatsen.

Dat is nog weleens een probleem. Waarom?

Omdat mijn leven nogal afwijkt van dat van 'gewone' andere mensen, en dat dat van buiten af niet aan mij af te lezen is; als ik me buiten de deur begeef, dan is er niet zoveel afwijkends aan mij te zien, tenminste niet dat mijn leven zo anders is dan dat van het merendeel van de andere mensen. Dat komt doordat ik al heel lang chronisch ziek ben, en dat mijn ziektebeeld ook nog eens zeer complex en samengesteld is uit eigenlijk weinig met elkaar te maken hebbende ziekten/beperkingen. Dat beperkt mij gigantisch in zowel energie, in de tijd die ik in zaken kan steken, en vertraagt mij ook nog eens behoorlijk bij bepaalde bezigheden. Dus daar waar 'een normaal mens' -voor zover die bestaat- toch al snel een uurtje of acht, negen per dag in werk kan steken en daarnaast nog een aantal uren in andere bezigheden -van huishouden, sociale contacten en bijvoorbeeld hobby's- is voor mij mijn actieradius gemiddeld zeker vier tot zes uur per dag beperkter, en op een slechte dag -en die zijn er veel- blijven er misschien slechts een of enkele uren over om echt iets voor elkaar te krijgen. Dus waar er voor de gemiddelde 'druk, druk, druk-persoon' op een dag zomaar een hele lijst met afspraken, telefoontjes, en/of activiteiten in de agenda kunnen staan, en die grotendeels ook nog kunnen worden afgewerkt, zijn er voor mij nogal wat dagen als ik een zo'n punt van mijn lijst kan wegstrepen. En ik heb mezelf aangeleerd om daar dan nog tevreden mee te zijn ook, want dat is beter dan continu te moeten balen dat je bij lange na niet gedaan krijgt van wat je je voor zo'n dag had voorgenomen. Anders groeit de frustratie alleen maar, en daar wordt helemaal niemand wijzer van...

Dus samenvattend: ik zou heel graag heel veel willen doen -en als ik maar even de ruimte hebt doe ik ook veel, soms teveel- maar al te vaak kom ik maar aan een fractie van die gewenste zaken toe. Maar dat ziet eigen lijk niemand aan mij, behalve die paar mensen die mij thuis, of bijvoorbeeld op reis meemaken. Het is zelfs een bizarre gewaarwording -die mij toch regelmatig overkomt- dat ik mij met veel moeite over de drempel sleep om buiten de deur iets te gaan doen, maar dat dat mij heel zwaar valt, dat juist op die momenten mensen tegen mij zeggen "Je ziet er goed uit!"

"Yeah, right...pffff".

Ik hou er ook niet van mensen geen eerlijk antwoord te geven. Hoe vaak vragen mensen je niet, als je ze weer eens tegenkomt: "He, hoe gaat het? Alles goed?"

Als het dan helemaal niet goed gaat, wat zeg je dan? Lastig!

Zo hebben Ferry Steenmetz en ik de gewoonte ontwikkeld -nadat hij mij vele malen had gevraagd "Hey Aart, alles goed?" Waarop mijn antwoord dan in vele verschillende toonaarden was dat het niet zo heel erg goed ging, hij in plaats van zijn standaardvraag, juist ging vragen "Hey Aart, alles slecht?" Zodat ik dan kan zeggen: "Ach, valt eigenlijk wel mee Ferry..!" Klinkt toch gelijk heel anders..?

Ik ben best wel een verteller, geloof ook dat dat me aardig afgaat, maar mijn verhaal is lastig om goed te vertellen, nog lastiger te begrijpen, en maar al te vaak leven er ook nog wel wat vooroordelen...dan wordt het nog ingewikkelder. Dus in de laatste drie decennia heb ik al heel vaak geprobeerd mensen een goed beeld te schetsen van mijn ziekte, en de gevolgen daarvan. Dat kostte heel veel praten, en het is helemaal niet leuk om te doen, maar als je het niet doet, dan hebben mensen geen idee, word je dus niet begrepen, en dat is nog veel lastiger en vervelender...

Op dit moment is mijn situatie zodanig, dat het voor mij best belangrijk is dat veel meer mensen een beetje idee van mij en mijn omstandigheden krijgen, zodat ze me beter begrijpen en kunnen plaatsen. Omdat ik via deze Blog en Social Media nu ook het kanaal heb om met een keer schrijven veel meer mensen kan bereiken dan verbaal en in persoon ooit mogelijk was (en is), doe ik dat met dit stuk, en misschien nog wel een paar meer, dus maar. Dat betekent dat ik energie (en tijd) uitspaar die ik dan voor nuttiger en aangenamer gesprekken kan gebruiken. Dat dus wat betreft van het waarom van deze persoonlijke ontboezeming. Nu nog iets meer inhoudelijks...

Mijn chronische ziekte bestaat uit zware oogklachten, die me vertragen bij met na lezen en schrijven (laat ik dat nu juist veel doen op dit moment), maar ook soms erg vermoeien, en de ziekte die ME/CVS heet; Chronische Vermoeidheid dus, die ook nogal eens gepaard gaat met spier- en gewrichtspijnen, en soms aanzienlijke mentale beperkingen, maar eerst en vooral 'weinig energie', en slecht herstellen van vermoeidheid. Er zijn ook nog wat andere complicerende factoren, maar laat ik die nu maar verder onbesproken laten.

ME/CVS is een syndroom dat in Nederland op de een of andere rare manier 'niet goed valt'; het past niet zo goed bij onze volksaard of zo...want er zijn ook landen -de VS zijn daar een voorbeeld van- waar zowat iedereen bekend is met de ziekte, en de gevolgen ervan, waar je weinig hoeft uit te leggen, omdat een groot deel van de mensen de ziekte kent en goed begrijpt. Niet in Nederland dus, terwijl er wel 40.000 mensen zijn die er - vaak heel zwaar- onder lijden.

Omdat het vaak veel beter werkt om een ander je verhaal te laten doen, hieronder het verhaal van iemand die -net als ik- heel lang een zeer actieve sporter was, een goede baan en een druk leven had, en nu diep in de shit zit door ME/CVS. En nog arts is ook, dus zichzelf nog goed kan testen ook. Om mezelf in perspectief te plaatsen ten opzichte van dit verhaal: heel veel is voor mij heel herkenbaar, maar de mate van mijn klachten wisselt veel sterker dan bij hem, dus soms ben ik echt wel beter af, maar er zijn periodes -soms weken aan een stuk- waarbij ik vrijwel net zo beperkt ben als de hoofdrolspeler in het onderstaande verhaal. Maar mijn complex aan klachten is dan weer wel veel ingewikkelder, en voor een deel ook nog eens definitief, dus zonder enige kans op verbetering.
Ik werd -na een zware oogoperatie begin 1990 erg ziek, herstelde daar nooit meer van, en kwam na een hele lange, nog eens extra uitputtende slag met GAK/UWV die 14 jaar duurde, met terugwerkende kracht volledig in de WAO terecht.

Goed, ik zal het hierbij laten; ik zou zeggen lees het verhaal, dan hoef ik als we elkaar tegenkomen niet zoveel meer over mijn (gebrek aan) gezondheid te vertellen...kunnen we het over leukere zaken hebben....

Bedankt voor de aandacht!

AART DEKKER
***

Originele Volkskrant-artikel, en links naar meer info over deze materie  ---  Hier ---


Als je CVS hebt is naar de wc gaan al een marathon

Mark Vink in betere tijden(VK.nl)
Patient en arts Mark Vink over het Chronisch Vermoeid-heidssyndroom

Zo weinig energie hebben dat je maar twee keer per dag even uit bed kunt komen: zo kan Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS) eruitzien. Onderzoekers suggereerden dat het om een psychische ziekte gaat. Onzin, zegt arts en CVS-patiënt Mark Vink.
Na die paar meter is hij afgepeigerd, veel erger dan na de marathons die hij ooit liep. Hij was triatleet, had de bruine band judo, werd Nederlands kampioen hockey, totdat hij in 2005 werd geveld door een longontsteking en niet herstelde. Hij had hoofdpijn, was duizelig, kreeg slaapproblemen. Maar het allerergste: na een minieme inspanning herstelden de spieren in zijn benen zich zo abnormaal traag dat hij krachteloos werd. Pas na een paar jaar kwam de diagnose: hij leed aan het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS).
Vorig jaar werd hij genomineerd voor de John Maddox Prijs, een internationale prijs van vakblad Nature voor moedige wetenschappers
Nederland telt zo'n 40 duizend CVS-patiënten, Vink (55) heeft de ziekte in zijn extreemste vorm. Dat weerhoudt hem er niet van om zich te roeren in het internationale wetenschappelijke debat. Als huisarts en verzekeringsarts is hij goed op de hoogte van de medische literatuur. Lezen doet hij 's nachts, als het donker is en stil. Voor het schrijven gebruikt hij een spraakcomputer. Of hij maakt spraakmemo's op zijn mobiele telefoon, die zijn ouders vervolgens uittikken. Twee jaar geleden publiceerde hij in een vakblad voor neurologen de resultaten van het onderzoek dat hij op zichzelf uitvoerde, een analyse van zijn bloed na een inspanningstest, waarbij de inspanning bestond uit zijn tocht naar de badkamer. Vorig jaar werd hij genomineerd voor de John Maddox Prijs, een internationale prijs van vakblad Nature voor moedige wetenschappers.

Vorige maand prijkte zijn naam, tussen die van tientallen internationale onderzoekers, in een speciale editie van het Journal of Health Psychology. Het vakblad was geheel gewijd aan het grootste onderzoek dat ooit is gedaan naar een behandeling tegen CVS, de zogeheten PACE-studie. Dat onderzoek, uitgevoerd door twee gerenommeerde Britse psychiaters, wees uit dat een groot deel van de patiënten kan herstellen met een bewegingsprogramma en een vorm van gedragstherapie.
De resultaten, die in 2011 in The Lancet werden gepubliceerd, hadden grote invloed op de behandelrichtlijnen en op het beeld van de ziekte. 'Chronisch moe? Naar buiten en bewegen', kopten de kranten. Patiënten voelden zich geschoffeerd door de bevindingen, die suggereerden dat hun ziekte psychisch is. Sterker: velen hadden bewegingstherapie achter de rug en dat had ze alleen maar verder achteruit gebracht. Onder hen Mark Vink, die definitief bedlegerig werd nadat een fysiotherapeut hem had aangemoedigd om elke dag een stukje verder te lopen en te fietsen. 'Als een deskundige tegen je zegt dat je daarmee je gezondheid terugkrijgt, dan doe je dat. Ik wilde niets liever.'

Een jaar geleden oordeelde een Britse rechtbank, na een jarenlange rechtsgang, dat de gegevens uit de studie moesten worden vrijgegeven aan een Australische patiënt en sindsdien ligt het onderzoek onder vuur. Het Journal of Health Psychology vroeg een keur aan wetenschappers om zich over de methodologie van de PACE-studie te buigen. De conclusie was snoeihard: 'een schoolvoorbeeld van slecht uitgevoerd onderzoek', schreef de hoofdredacteur in zijn commentaar. 'De resultaten zijn op zijn best onbetrouwbaar en op zijn slechtst gemanipuleerd om een beter resultaat te bewerkstelligen.'
Nog altijd is er niemand die de ziekte begrijpt
Ook Vink werd benaderd. Hij bestudeerde de gegevens over de patiënten, analyseerde de resultaten, en werkte vervolgens nacht na nacht aan een analyse waarin hij de vloer aanveegt met het onderzoek.

'We zijn allemaal weleens moe. Aanstellerij. Je hebt niks en bent ook niet gemotiveerd om beter te worden.' In de reacties van de artsen die hij de afgelopen tien jaar raadpleegde heeft Vink alle varianten voorbij horen komen. Maar de scheidslijnen lopen niet langer alleen tussen patiënten en artsen, de aandoening verdeelt nu ook de wetenschappelijke wereld.

Aan de ene kant staan de artsen en psychiaters die het PACE-onderzoek verdedigen en ervan overtuigd blijven dat een behandeling mogelijk is en aan de andere kant een groeiende groep statistici, psychologen, biochemici en epidemiologen die zich afvragen hoe zo'n 'stuitend amateuristisch onderzoek' ooit in een van de beste vakbladen ter wereld terecht is gekomen.

En nog altijd is er niemand die de ziekte begrijpt.

Wat is de belangrijkste kritiek op die PACE-studie?

'De onderzoekers deden niet-geblindeerd onderzoek. De patiënten die therapie kregen wisten dat uiteraard en ook waarvoor. De onderzoekers controleerden het herstel door patiënten vragenlijsten te laten invullen. Daaruit kwam een verschil naar voren in het voordeel van gedrags- en bewegingstherapie.

'Maar tijdens de studie hadden ze nieuwsbrieven rondgestuurd met daarin aanprijzingen van patiënten die vertelden hoe die therapie hen had geholpen. Dat alles moet de resultaten hebben beïnvloed. De onderzoekers hebben bovendien tijdens de studie de scores voor herstel versoepeld en de criteria om te mogen meedoen minder streng gemaakt, wat een overlap opleverde tussen ziekte en herstel: 13 procent van de deelnemers was ziek genoeg om mee te doen, maar tegelijkertijd, door aanpassing van de scores, vreemd genoeg al voor de behandeling gedeeltelijk hersteld.

'De objectieve meetmethoden die werden gebruikt, de stappentest en de zes-minuten-looptest, lieten geen significante verschillen zien tussen de groepen, maar dat werd door de onderzoekers genegeerd. Toen patiënten na twee jaar opnieuw vragenlijsten moesten invullen, was er geen verschil meer tussen de groepen. De patiënten bleken na therapie nog steeds ziek genoeg om opnieuw aan de studie deel te nemen.'

De kritiek op de studie heeft internationaal enorm veel aandacht gekregen. Ziet u iets veranderen?

'Ik bespeur een voorzichtige ommekeer. Er zijn nog altijd veel artsen en wetenschappers die denken dat er met ons niets aan de hand is, maar dat verandert. De CDC, de Amerikaanse gezondheidsdienst, heeft onlangs op de website de informatie over gedrags-en bewegingstherapie verwijderd. Er staat nu dat er niets tegen de ziekte te doen valt.

'Het Amerikaanse Institute of Medicine heeft in een rapport duidelijk gemaakt dat CVS een invaliderende, fysieke ziekte is waar veel te weinig onderzoek naar wordt gedaan. Nu zien we dat steeds meer wetenschappers geïnteresseerd raken, vaak slimme mensen die dit vakgebied toch een imagoboost geven.'

Verandert er voor u persoonlijk iets?

Ik was vroeger nooit ziek, ik had een leuk leven, een goede baan, ik sportte veel. Wat voor reden zou ik hebben om me aan te stellen?
Mark Vink
'Dat zal nog wel even duren. Ik heb uit de hele wereld reacties gekregen op mijn artikel van vorige maand. Patiënten zijn zó blij dat er eindelijk mensen hun mond opentrekken. Dat ik patiënt en arts ben, geeft mijn verhaal kennelijk extra gewicht.

'Als huisarts leerde ik dat patiënten die nooit op het spreekuur kwamen hun eigen problemen oplosten. Als ze wel kwamen, was er echt iets aan de hand. Toch was dat niet de houding die mij ten deel viel toen ik zelf patiënt werd. Ik was vroeger nooit ziek, ik had een leuk leven, een goede baan, ik sportte veel. Wat voor reden zou ik hebben om me aan te stellen?

'Collega's zijn afgehaakt, specialisten verweten me aandachttrekkerij. Mijn huisarts had het wel goed met me voor en verwees me door naar een psychiater, zodat die kon vaststellen dat ik geen psychiatrische problemen heb. Daar kan ik nu aan refereren.'

Wat kwam er uit uw eigen bloedonderzoek?

Mijn verlies aan spierkracht wordt blijkbaar veroorzaakt door ernstige problemen met de productie van energie in mijn cellen
'Al vrij snel na aanvang van de ziekte voelde het alsof mijn benen uit elkaar knalden als ik een korte afstand liep, een enorme verzuring. Ik wilde weten of ik daar een biologische oorzaak voor kon vinden. Daarom heb ik een aantal keer met een vingerprik bloed afgenomen, voordat ik uit bed stapte en naar de badkamer liep en bij terugkomst opnieuw, na 5 minuten en na een half uur.

'Dat bloed heb ik laten onderzoeken. Daaruit bleek dat ik na die minieme inspanning heel lang een torenhoge hoeveelheid melkzuur in mijn bloed had, veel hoger dan een topsporter na een extreme prestatie. Mijn verlies aan spierkracht wordt blijkbaar veroorzaakt door ernstige problemen met de productie van energie in mijn cellen. Moe ben ik niet. Daarom spreek ik ook liever niet over het chronisch vermoeidheidssyndroom maar over ME (myalgische encefalomyelitis, de andere benaming voor deze ziekte, red.). Lang niet alle patiënten ervaren extreme vermoeidheid.'

Duurt een dag niet heel erg lang?

'Mijn dag-nachtritme is omgedraaid. Ik slaap 's nachts nauwelijks, alleen overdag af en toe. Ik kan inderdaad geen tv kijken, geen radio luisteren, geen boeken lezen. Ik lees teksten op mijn telefoon, 's nachts, op een donker schermpje. Overdag kan ik niets anders doen dan liggen en nadenken. Een luide stem, licht dat naar binnen valt, een deur die dichtslaat, het zijn allemaal dingen die de meeste mensen niet eens waarnemen, maar die mijn hersenen irriteren.

'In het begin heb ik een maand of negen knallende hoofdpijn gehad. Als ik negatieve gedachten heb, denk ik daar weleens aan terug. Toen kon ik helemaal niks, nu wel, al beperkt dat zich tot een paar uur per nacht. Dan moet ik wachten tot de volgende nacht voor ik verder kan.'

Wat maakt het leven dan nog waardevol?


Altijd moe zijn is geen aanstellerij

Chronische vermoeidheid wordt vaak als een psychische kwaal gezien. Onderzoek uit 2015 wijst erop dat het immuunsysteem van de patiënten ernstig in de war is. Lees hier meer over de fascinerende bevindingen van twee Noorse oncologen.
'Dat ik af en toe een artikel kan publiceren. Het kost me veel tijd, ik kan niet aan mijn laptop achter mijn bureau gaan zitten, maar ik heb een heel simpele telefoon met een spraakprogramma erop en het is verbazingwekkend wat je daarmee kunt doen. En ik heb twee kinderen, met wie ik veel praat en die de buitenwereld meenemen naar mijn slaapkamer.

'Sport was altijd mijn leven en daar ben ik nog steeds gek van. Dat kan ik nu alleen via Twitter volgen, dat zijn maar korte boodschappen, dus weinig prikkels. Ik ben een groot formule-1-fan dus als Max Verstappen moet rijden, verheug ik me daar elke keer weer op. Ik zou zo graag een keer naar een race gaan. Maar ja, als ik de hele dag stilsta bij wat ik allemaal niet meer kan, dan heeft het geen zin meer.'

Deze maand worden in Noorwegen twee grote onderzoeken afgerond waar CVS-patiënten wereldwijd op wachten. Oncologen ontdekten daar bij toeval dat twee medicijnen tegen kanker patiënten met CVS vooruit hielpen en de afgelopen jaren hebben ze die middelen bij een grote groep getest. Ook Mark Vink droomt in zijn donkere kamer van een geneesmiddel dat hem zijn leven kan teruggeven. De wereld buiten zijn huis is dichtbij en toch zo ver weg. 'Ik zou het best fijn vinden om te zien en te voelen wat voor weer het is.'

Hij geeft een foto mee van lang geleden, genomen vlak na de finish van de marathon van Londen. Een paar jaar later werd hij ziek. 'Ik realiseer me dat ik misschien nooit meer een normaal leven kan leiden. Ik heb geen keus. Maar wat zou ik er veel voor over hebben om een deel van mijn gezondheid terug te krijgen.'

Wat is dan het allerbelangrijkste?

'Mijn onafhankelijkheid.'

Wat is CVS?

Er komen steeds meer aanwijzingen dat het immuunsysteem een cruciale rol speelt bij de ontwikkeling van CVS. Bij driekwart van alle patiënten begint de ziekte na een gewone infectie, bijvoorbeeld met het griepvirus. Wetenschappers vermoeden dat cytokines, stoffen die door immuuncellen worden geproduceerd, de boosdoeners zijn.

Cytokines activeren ontstekingen in het lichaam. Dat is in orde als indringers moeten worden bestreden, zoals bij een griep, maar leidt tot onnodige klachten als die indringers er niet (meer) zijn, zoals bij CVS. Amerikaanse onderzoekers van Stanford University concludeerden deze zomer in vakblad PNAS dat bij CVS-patiënten de ernst van hun ziekte samenhangt met de activiteit van 17 verschillende cytokines.




zondag 7 januari 2018

ACTIE GOED DOEL / VLUCHTELINGENWERK NEDERLAND / FAMILIE-HERENIGING VLUCHTELINGEN


Nog maar drie weken geleden begon de jaarlijkse Actie van 3fm Radio voor het Rode Kruis, met als thema 'Breng ze weer Samen!'. Dat ging om vluchtelingen of anderszins ontheemden in oorlogsgebieden, of gebieden die om andere redenen zo onrustig zijn dat mensen, familieleden elkaar 'kwijt' kunnen raken -zoals kinderen hun ouders- weer terug bij elkaar te brengen, of in ieder geval nieuws over de mensen die ze kwijtgeraakt zijn te helpen.

Deze Actie van Vluchtelingenwerk gaat om bijna hetzelfde; Vluchtelingen die al hier in Nederland zijn weer te herenigen met familieleden die -om wat voor reden ook- elders zijn.

Helemaal 100% om die mogelijkheid zal het niet zijn, maar in principe hebben wij basketballers de komst van de Syrische Sterspeler Michael Madanly aan deze soortprogramma's en mensenrechten te danken. Maar dat terzijde...

Vluchtelingenwerk Nederland doet veel goed werk met en voor vluchtelingen, en ik denk dat ieder mens er recht op heeft met familie te kunnen leven. En daarom is een Donatie ten behoeve voor Vluchtelingenwerk meer dan terecht is, en dus een Aanrader!

Klik op de plaatjes voor een grotere versie.

AART DEKKER



zaterdag 6 januari 2018

BOEK VAN WOLF ON TRUMP / VK COLUMNIST: Bert Wagendorp: Een oerdomme krankzinnige president die zichzelf geniaal vindt, het is een ongelukkige combinatie

Cartoon overgenomen van   ---  Hier  ---

Voor wie het nog niet heeft gehoord/gezien/gelezen: er is een nieuw boek uit over president Trump...omdat er mensen zijn die daar veel beter over kunnen schrijven dan ik....

...   ---  Hier  --- de originele versie van de Column van de uitstekende Schrijver/Columnist Bert Wagendorp van de Volkskrant, hij staat ook hier:






Bert Wagendorp: Een oerdomme krankzinnige president die zichzelf geniaal vindt, het is een ongelukkige combinatie



Vrijdagmiddag om drie uur was Michael Wolffs boek Fire and Fury, inside the Trump White House, te downloaden. De opmerkelijkste passages waren vermoedelijk al naar buiten gekomen, maar ik haalde het toch meteen op en begon te lezen. Het is met nieuws als met lekker eten, je wilt er niet over horen praten, maar zelf proeven. Bovendien ging het steeds vooral over Trumps Raspoetin Steve Bannon, die me niet interesseert. Ik wil alles weten over Trump zelf, want die bezorgt me koude rillingen.

Dat we te maken hebben met een krankzinnige in het Witte Huis is duidelijk. Dat is op zich een krankzinnig idee, waartegen je je alleen kunt wapenen door jezelf een zekere vorm van gewenning toe te staan. De dagelijkse dosis krankzinnig nieuws uit Washington helpt - er zijn grenzen aan het vermogen tot verbazing. Zo krijgt krankzinnigheid geleidelijk iets normaals.

Helder, we hebben te maken met een gek. En niet zomaar een gek, maar een gevaarlijke


Maar Trump weet je altijd weer uit je lethargie te wekken. Deze week gebeurde dat met zijn tweet over de nucleaire knop van de Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-un en die van hem, Trump. 'Wil iemand (...) hem alsjeblieft informeren dat ik ook een Nucleaire Knop heb, maar het is een veel grotere & krachtigere dan die van hem, en mijn Knop werkt!'

Helder, we hebben te maken met een gek. En niet zomaar een gek, maar een gevaarlijke.

Het online-nieuwsplatform Politico bracht deze week naar buiten dat twaalf leden van het Amerikaanse Congres en de Senaat, onder wie minstens één lid van Trumps Republikeinse partij, begin december een hoorzitting hadden georganiseerd met Bandy X. Lee, psychiater aan Yale. De parlementariërs waren bezorgd over 'het gevaar dat de geestelijke instabiliteit van de president vormt voor de natie'.
Cartoon overgenomen van 'Opinion/cartoons', meer   ---  Hier  ---

Volgens Lee vertoont Trump tekenen van gestoordheid en zou zijn geschiktheid om te regeren snel psychiatrisch moeten worden onderzocht. Hij lijkt volgens haar zijn grip op de realiteit te verliezen en zoekt zijn heil in samenzweringstheorieën en is dicht bij een 'psychotic breakdown'.

Lee was eerder editor van het boek The Dangerous Case of Donald Trump, dat in oktober verscheen en waarin 27 psychiaters hun oordeel vellen over de psychische toestand van de president. Onder hen twee van de gerenommeerdste van de VS, Robert Jay Lifton en Judith L. Herman. Zij schrijven in de inleiding dat Trump geen onderscheid weet te maken tussen realiteit en fantasie, woedeaanvallen krijgt als zijn fantasiewereld wordt weersproken en dat hij in crises niet rationeel zal reageren, maar impulsief.

Dat is best zorgwekkend, met die knop.

Pence vroeg zijn raadgevers een document voor te bereiden waarin de overdracht van de macht op grond van het 25ste Amendement wordt geregeld


De betrokken psychiaters handelen medisch-ethisch gezien niet volgens het boekje - ze kennen Trump niet persoonlijk - maar ze vinden dat hun verantwoordelijkheid te waarschuwen voor het gevaar Trump boven hun beroepscode gaat. Op de achtergrond speelt steeds sectie 4 van het 25ste Amendement, over het afzetten van een president, bijvoorbeeld op grond van psychische gestoordheid.

William Kristol, editor at large van het oerconservatieve en invloedrijke tijdschrift The Weekly Standard, twitterde deze week dat vicepresident Pence zijn raadgevers had gevraagd een document voor te bereiden waarin de overdracht van de macht op grond van het 25ste Amendement wordt geregeld 'voor als dat opeens nodig mocht blijken'.

Na het knoppenincident met Kim Jong-un schreef psychiater Lee: 'Het zal met Trump steeds slechter gaan en hij zal door de druk van het presidentschap oncontroleerbaar worden.'

Trump is een zakenman die geen balans kan lezen en volgens sommigen in zijn entourage een halve analfabeet

Uit het boek van Michael Wolff komt niet zozeer een krankzinnige Trump naar voren, als wel een volkomen stompzinnige. Bijna alle bronnen zijn het erover eens: Trump is hemeltergend dom. 'Er was gewoon geen onderwerp, behalve misschien bouwconstructies, dat hij behoorlijk onder de knie had gekregen', schrijft Wolff. Trump is een zakenman die geen balans kan lezen en volgens sommigen in zijn entourage een halve analfabeet.

Een oerdomme krankzinnige die zichzelf geniaal vindt: het is een ongelukkige combinatie.

Volg en lees meer over:











***

Het Hersenloze Gebrul/Getweet ook zo zat?

Behoefte aan even stoom afblazen,
of om te kunnen lachen om alle idioterie,
of op reacties van gelijkgestemden?

Sluit je aan bij 'Counting Down Trump': dat kan, 'gratis en voor niets' --- Hier ---

 ***

Meer:

Theguardian.com/us-news/2018/jan/05/trump-book-highlights-michael-wolff-fire-fury

 *

Michael Wolff's explosive book on Trump: the key revelations | US ...

https://www.theguardian.com › US News › Donald Trump
1 dag geleden - Washington DC, the media, a panicked White House and an incredulous American public were rocked on Wednesday morning when the Guardian published the first details of Michael Wolff's new book, Fire and Fury: Inside the Trump White House.
 
*

Book revelations put new focus on Donald Trump's mental health | US ...

https://www.theguardian.com/.../donald-trump-mental-health-fitne...
22 uur geleden - Yale psychiatric professor who briefed members of Congress last month tells Guardian 'the danger has become imminent'
 
*

'Fire and Fury' book hits Trump where it hurts most - CNNPolitics

www.cnn.com/2018/01/05/politics/trump-book.../index.html
1 dag geleden - Nothing means more to Donald Trump than his image. And the new bombshell book goes right at it.

COLUMNIST AART DEKKER / DRAMA NOC*NSF IOC CAMILE EURLINGS / VRIENDJES-POLITIEK / VK GESCHIEDSCHRIJVING: 'Dit ging vooraf aan de val van Eurlings: "Camiel stap toch op" ' / POLITICI / CDA / VVD

Ik heb weinig tegen Koning Willem Alexander, in tegen-deel; bij de heersende Nederlandse Politieke Kaste van de laatste 10-20 jaar -Balkende-I, -II, III, IV en 4,5 & en Flutte/Rutte-I, -II, -III, dus zeg maar CDA &VVD; 'What's new?'...- ben ik -als natuurlijke republikein, want het blijft natuurlijk een zot instituut, zo'n koningshuis- er zelfs voor dat het Huis van Oranje nog maar een tijdje het Staatshoofd moet blijven leveren, want je moet toch niet denken aan 'President Balkende', of 'President Rutte'...Brrrrrr...nachtmerries..! Al denk ik wel dat we het relatief goed functioneren van onze Koning grotendeels aan 'het fenomeen Max' te danken hebben.

Maar net als in elke familie 'gaat er weleens wat fout', en helaas voor de Nederlandse Sport is het nu aangaande 'de relatie Willem Alexander, NOC*NSF en IOC' nu al voor de tweede keer dat het gruwelijk fout is gegaan; ik heb het dan natuurlijk over de lidmaatschap van Camile Eurlings van de besturen van die twee -veel te- machtige instituten. De manier waarop WA-I zelf lid werd was een Drama, en zijn bemoeienissen die leidden tot de benoeming van Camile Eurlings als zijn vervanger is zelfs bijna een nog groter D-D-D-d-d-drama dan die vorige trieste geschiedenis. En dan moeten we nog maar hopen dat die ene Prins-Pils (WA-I) niet ook nog de hand heeft gehad in de benoeming van die andere Prins-Pils - Alaaf! - tot KLM-topman, want ook die bleek een fiasco...

En wat is nu -als u het mij vraagt- de grootste gemene deler van deze NOC*NSF-/IOC-Drama's?

Ik denk: 'Vriendjes-politiek'..!

Het feit dus dat je blijkbaar in dit soort gremia niet benoemd kan worden zonder een sterke lobby van 'vriendjes', en dat 'normale stervelingen' blijkbaar nooit goed genoeg zijn voor zulke posities, maar dat er ook vriendjes een rol in moeten spelen... Want helaas -ik zeg het vaker in bijvoorbeeld NBB- en Fiba-verband- sport op dit (bestuurlijke) niveau is nu eenmaal ook 'politiek'...

Ik hou dus mijn hart vast voor de eventuele benoeming van de volgende Nederlander tot IOC-lid!

Want voor 'Camile' deed WA-I zelf het niet onaardig als IOC-lid, maar daarvoor was ook het lidmaatschap van Reus Anton Geesink in Nederland natuurlijk dramatisch; het is nu eenmaal zo dat een IOC-lidmaatschap ook betekent dat je lid bent van het bestuur van NOC*NSF, en strebers/kroonprinsen als Geesink en Eurlings menen zich weinig aan het nationale besturen van de sport te gelegen hoeven te laten liggen; 'ze zijn immers al lid van het -nog- hogere Echalon' en dat betekent in eigen ogen dat ze in Nederland onaantastbaar zijn... Nu keek iedereen wel uit om handtastelijkheden met Geesink te beginnen, maar Camile Eurlings was/is stukken minder onaantastbaar, dat blijkt wel uit het 'wederzijdse handgemeen' in de tuin van pa&ma Eurlings...

Dus aan iedereen die mee gaat 'werken' aan het eventueel parachuteren van de volgende Nederlander in het IOC: "Denk goed na a.u.b! En volgende keer maar geen Vriendjespolitiek meer! Misschien is een Nationaal Bindend Referendum een goed idee?!? Het is maar een suggestie..." En neem vooral niet iemand uit VVD en CDA, want daar snappen ze dit soort dingen -als puntje bij paaltje komt- uiteindelijk niet zo goed...

AART DEKKER


De Volkskrant zette het hele drama nog eens op een rijtje in een (niet zo fraaie) geschiedschrijving, het originele artikel op VK.nl, en nog heel veel meer over deze affaire, lees je   ---  Hier  ---,

Het verhaal:

Dit ging vooraf aan de val van Eurlings: 'Camiel stap toch op'


'Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid'



Tot drie keer toe zet sportkoepel NOCNSF Camiel Eurlings achter de schermen onder druk om op te stappen. Hij piekert er niet over. Dan rest nog één optie.


Zullen we zo een halfuurtje bij elkaar gaan zitten'? Op initiatief van Camiel Eurlings komt in april 2017 een select gezelschap van sportkoepel NOCNSF bij elkaar. De plek is vertrouwd: Papendal is het kloppende hart van de Nederlandse topsport. In de marge van de bestuursvergadering schuiven behalve Eurlings ook NOCNSF-voorzitter André Bolhuis, directeur Gerard Dielessen en bestuurslid Marcella Mesker aan. IOC-lid Eurlings heeft voor deze gelegenheid een jurist meegenomen.

De voormalige CDA-verkeersminister heeft reden om op zijn hoede te zijn. Er broeit iets in de top van de Nederlandse sportkoepel - en Eurlings is de hoofdpersoon.

Al maanden gaat het over de positie van het enige bestuurslid waarover NOCNSF niets te zeggen heeft. Als lid van het Internationaal Olympisch Comité maakt Camiel Eurlings (44) automatisch deel uit van NOCNSF. Wegsturen kan de sportkoepel hem daarom niet, de druk op hem opvoeren wel.

In juli 2015 heeft Eurlings 's nachts slaande ruzie met zijn toenmalige vriendin gekregen in de tuin van zijn ouderlijk huis in Valkenburg. Ze loopt onder meer een gebroken elleboog, een hersenschudding en kneuzingen op, en doet aangifte. In september 2016 concludeert het Openbaar Ministerie dat er voldoende bewijs is om Eurlings te vervolgen voor mishandeling. Het levert hem een werkstraf op, een kras op zijn blazoen, en een aantekening in zijn justitiële documentatie - strafblad, in de volksmond.


Eurlings heeft nog een probleem. Bestuursleden van NOCNSF moeten zich houden aan de gedragsregels die gelden voor iedereen in de sport. NOCNSF heeft die de laatste jaren flink aangescherpt na schandalen over seksueel misbruik, matchfixing en het geweld rond het veld. Maar hoe kan de sportkoepel zulke strenge eisen blijven stellen met in zijn midden een bestuurslid dat werd gestraft doordat hij zijn handen niet thuis kon houden?

Dat weet ook André Bolhuis. De oud-hockeyer is gepokt en gemazeld in het sportbestuur. Hij waagde in 2013 nog een poging om zelf in het IOC te komen, maar legde het af tegen Eurlings en de lobby die onder meer toenmalig kroonprins Willem-Alexander voor hem voerde. Bolhuis weet dat de Nederlandse sport er niet bij is gediend als de mishandeling boven de markt blijft hangen en legt zijn gedachte aan Eurlings voor: zou die zich niet beter kunnen terugtrekken uit NOCNSF, zolang zijn ex-vriendin nog in beroep kan tegen de werkstraf?

Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid. Dat pik je een keer, maar niet meerdere keren

Een betrokkene


De weigering

Maar Eurlings peinst er niet over, vertellen betrokkenen. Hij legt uit dat hij als lid van het IOC automatisch zitting heeft in het bestuur van NOCNSF, de moederbond van de Nederlandse sport. In Lausanne hebben ze dus wat over hem te zeggen, niet in Nederland. Bovendien blijft hij erbij dat hij niets verkeerds heeft gedaan. De door Bolhuis voorgestelde 'time-out' levert dus niets op, al weigert NOCNSF op zijn handen te blijven zitten.

In de top van de sportkoepel ergeren mensen zich al langer aan de halsstarrige houding van Eurlings. In elke vergadering belooft hij 'ooit' duidelijkheid te geven over wat er die ene julinacht is gebeurd. Bestuursleden stelt hij voor om samen toch eens een kop koffie te gaan drinken. Maar die zijn het uitstelgedrag zat: het is tijd voor actie. 'Elke vergadering dachten we: nu krijgen we eindelijk duidelijkheid. Dat pik je een keer, maar niet meerdere keren', vertelt een betrokkene.

Bij het IOC snappen ze helemaal niets van de discussie die in Nederland speelt

Jan Driessen, woordvoerder Eurlings

Als voorzitter van de communicatiecommissie van het IOC zou Eurlings moeten weten dat zijn verhaal zichzelf slecht verkoopt. 'Hij was doodsbenauwd dat er een modderstroom op gang zou komen', zegt een bestuurslid.

Het scheelt dat het IOC hem blijft steunen. In Lausanne doet een zogeheten compliance officer nog wel wat onderzoek, maar hij komt tot de conclusie dat de mishandeling als een privékwestie moet worden beschouwd. Het IOC laat het erbij zitten, ook al kan de ethische code niet duidelijker zijn: zo dienen IOC-leden zich verre te houden van intimidatie en zullen ze anderen geen fysiek of geestelijk letsel toebrengen.

Hebben ze in Zwitserland niet door dat de problemen voor Eurlings zich in eigen land opstapelen? Of willen ze het niet weten? 'Bij het IOC snappen ze helemaal niets van de discussie die in Nederland speelt', zal Eurlings' woordvoerder Jan Driessen nog vaak zeggen. 'Ze vinden daar dat hij fantastisch werk doet.'

Eurlings maakt indruk in de twee commissies waarin hij zitting heeft, communicatie en financiën. Hij spreekt zijn talen, is joviaal en weet de weg te vinden naar IOC-voorzitter Thomas Bach. Bij een congres in Brussel vraagt de oud-schermer vorig najaar of Eurlings hem kan vervangen. Die laat er een bijeenkomst van NOCNSF graag voor schieten. Hij moet ook wel: nadat hij in oktober 2014 door KLM is weggestuurd, is zijn plek in het IOC alles wat voor Eurlings nog resteert. En zolang het IOC niet aan hem twijfelt, hoeft hij ook niet te vrezen voor zijn plek bij NOCNSF. Denkt hij.

Duimschroeven

Voormalige Nederlandse IOC-leden

Koning Willem-Alexander (1998-2013)
Hein Verbruggen (1998-2008)
Anton Geesink (1987-2010)
Els van Breda Vriesman (2001-2008)
Kees Kerdel (1977-1986)
Jonkheer Herman Adriaan van Karnebeek (1964-1977)
Charles Ferdinand Pahud de Mortanges (1946-1964)
Pieter Wilhelmus Scharroo (1924-1957)
Baron Alphert Schimmelpenninck van der Oye (1925-1943)
Baron FWCH van Tuyll van Serooskerken (1898-1924)
Want binnen de nationale sportkoepel draaien de bestuurders langzaam maar zeker de duimschroeven aan. Ze nemen geen genoegen meer met zijn gedraal en eisen duidelijkheid. Steeds meer bestuursleden worden het met elkaar eens dat de positie van Eurlings schadelijk kan zijn voor de sportkoepel. Ook al voert hij zijn werkstraf 'geheel en naar behoren' uit, zoals in juni 2017 duidelijk wordt.

Omdat verzoeken om openheid niets uithalen, gooien de bestuursleden een tweede troefkaart op tafel. Ze spreken onderling af dat ze voortaan over een Verklaring Omtrent het Gedrag moeten beschikken, net als de coaches en de bestuurders die bij de duizenden sportverenigingen in het land actief zijn. Want met een werkstraf achter zijn naam is het allerminst zeker of Eurlings zo'n VOG kan krijgen. En daarmee zou hij bij de sportkoepel buitenspel staan.

Maar omdat het ministerie van Justitie geen bezwaar ziet, mag Eurlings door. Tot opluchting van NOCNSF-directeur Gerard Dielessen, die concludeert dat de kwestie van tafel is. 'Het gevoel van ongemak rond Eurlings is door zijn VOG voor mij persoonlijk verdwenen', zegt hij. Een slippertje van de oud-NOS-man: de andere bestuursleden willen nog altijd duidelijkheid van Eurlings. 'Dit gaat niet vanzelf weg', vertelt een bestuurslid aan de Volkskrant.

Achter en voor de schermen probeert Driessen de beeldvorming te herstellen. Maar het is te laat, weet de ervaren woordvoerder. De onvrede bij de bestuursleden blijft niet langer binnenskamers, de eerste oud-sporters en sporters laten van zich horen. Het bestuur van NOCNSF is dan al benaderd door een vader wiens dochter het slachtoffer is geworden van seksueel misbruik in de sport.

De man vindt het onacceptabel dat de bestuursleden Eurlings in hun midden tolereren. Hoe kunnen ze dat voor zichzelf 'moreel verantwoorden', wil hij weten. Een bestuurslid geeft hem groot gelijk en erkent dat NOCNSF worstelt met de situatie. 'Ik verzeker u dat wij hier persoonlijk ontzettend mee in onze maag zitten en dat dit onderwerp voortdurend aan de orde komt, ook buiten onze bestuursvergaderingen.'

In een reeks persoonlijke gesprekken met collega-bestuurders probeert Eurlings de ergste vlammen te blussen. Hij stuit vooral op argwaan: waarom moet het toch zo lang duren voordat hij vertelt wat er in de tuin van zijn ouderlijk huis is gebeurd? Op 14 december, tijdens een bestuursvergadering op Papendal, gooien zijn collega's hem een dringend verzoek voor de voeten: kom naar buiten met je verhaal, voor de Winterspelen in februari. Zodat de sporters er geen last van hebben.

Eurlings staat met zijn rug tegen de muur. Zijn team maakt een kapitale inschattingsfout en brengt als reactie een verklaring van advocaat Geert-Jan Knoops uit die al op de plank lag bij de sportkoepel. Knoops haalt uit naar de media, die hij 'onjuiste en suggestieve beeldvorming' verwijt en bagatelliseert de klappen die de ex-vriendin heeft gekregen: volgens hem was er slechts sprake van lichte mishandeling.

De verklaring waarmee Eurlings zichzelf had willen redden, keert recht in zijn gezicht terug. In plaats van te antwoorden op prangende vragen, verschuilt hij zich achter de juridische terminologie van een strafpleiter. Ook de atletencommissie van NOCNSF, die steeds meer zijn stem verheft, mengt zich in het debat. De sportersvertegenwoordiging eist van Eurlings antwoord op een lijst met prangende vragen.

Het slotakkoord

Zijn 'vrijwilligersbaan' bij het IOC levert in werkelijkheid tienduizenden euro's per jaar op

Eurlings raakt door zijn opties heen. Op 23 december wil hij volgens Driessen de eer aan zichzelf houden. 'Maar het IOC hield hem tegen. Ze zeiden: ben je gek geworden? Realiseert Nederland niet dat jij hier geweldig functioneert?' Volgens Driessen gooide Thomas Bach persoonlijk zijn gewicht in de schaal om het enige Nederlandse lid van een vertrek te weerhouden.

Een week later, op 30 december, doet Eurlings zijn verhaal in NRC Handelsblad. Hij moet 'va-banque' in de spiegel kijken, zegt hij, en biedt zijn excuses aan zijn ex-vriendin, het IOC, NOCNSF, de sporters en het Nederlandse publiek aan. Maar opnieuw valt de confrontatie met de waarheid hem zwaar. Zo ontkent hij dat hij 'formeel' een strafblad heeft en wil hij ook van de term taakstraf niets weten: hij heeft slechts met de officier van justitie afgesproken om 'een paar dagen maatschappelijk werk te verrichten'. En zijn 'vrijwilligersbaan' bij het IOC levert in werkelijkheid tienduizenden euro's per jaar op.

Op het bospad dat Eurlings is ingeslagen, raakt hij steeds verder verdwaald. Sport en publiek keren zich massaal tegen hem, olympisch kampioenen als Ellen van Langen en Jochem Uytdehaage roepen hem op te vertrekken. Dat doet ook voormalig IOC-lid Els van Breda Vriesman. Met nog een maand te gaan tot de Spelen, dringt zich bovendien de vraag op: kan koning Willem-Alexander volgende maand wel met Eurlings worden gezien, rond de olympische ijsbaan in Pyeongchang?

De val van Nederlands hoogste sportvertegenwoordiger is een kwestie van dagen geworden. Op de vraag of Eurlings van plan is op te stappen, draait Driessen donderdag tot drie keer toe om de vraag heen. 'Een woordvoerder mag niet liegen', erkent hij nu. Nog diezelfde avond meldt Eurlings het IOC dat zijn besluit vaststaat. Kort ervoor heeft hij het gesprek met de atletencommissie afgezegd.

Twee jaar zwijgen over zoiets ernstigs, dat kan niet. Dan heb je geen gevoel voor wat er speelt, voor wat er leeft, NOCNSF-bestuurslid


Een dag later maakt hij rond het middaguur in een verklaring zijn afscheid bekend: 'De discussie over mijn al dan niet aanblijven leidt af van waar het, juist nu, om moet gaan; de sport en de sporters. Vandaar dat ik met pijn in het hart aftreed als IOC-lid, de mooiste vrijwilligersbaan van de wereld.'

Zonder zijn vooruitgeschoven pion in het IOC gaat NOCNSF verder. Chiel Warners, bestuurslid van NOCNSF en voorzitter van de atletencommissie, spreekt van een onvermijdelijke stap: 'Wat er is gebeurd, leidde af van waar het echt om moet gaan: de sport en de sporters.'

'Dit heeft gewoon te lang geduurd', vindt een ander NOCNSF-bestuurslid. Twee jaar zwijgen over zoiets ernstigs, dat kan niet. Dan heb je geen gevoel voor wat er speelt, voor wat er leeft.'

Ook Driessen ziet in dat hij fouten heeft gemaakt. 'We hebben te laat klare wijn geschonken. Er is een beeld van hem ontstaan dat we niet meer weg kregen. Ik had aan mijn theewater moeten aanvoelen dat we eerder naar buiten hadden gemoeten met het verhaal.'


De verklaring van Eurlings in vijf citaten - en de feiten


IOC-lid Camiel Eurlings doorbrak na tweeënhalf jaar het stilzwijgen over de mishandeling van zijn ex-vriendin. Hij kwam met een verklaring en een interview in NRC Handelsblad. Wat klopt daarvan?Profiel: Hoe kon Eurlings zo diep vallen?
Eurlings maakte een bliksemcarrière in de CDA, werd op jonge leeftijd minister en daarna voorzitter van de raad van bestuur van KLM. Nu staat hij na de mishandeling van zijn ex-geliefde voor de rest van zijn leven te boek als 'die plucheplakker met de losse handjes'. Hoe kon het zo lopen?

Commentaar: Hij heeft het er zelf naar gemaakt
De val van Camiel Eurlings is diep en hard. Zo hard dat het zelfs voor de toeschouwers pijnlijk wordt om te zien. Maar helaas, schrijft Raoul du Pré in een commentaar, heeft hij het er zelf naar gemaakt.


De val van Eurlings in 17 stappen


2013

2 juli: NOCNSF draagt voormalig verkeersminister en KLM-topman Camiel Eurlings voor als IOC-lid

10 september Als elfde Nederlander wordt Eurlings benoemd als IOC-lid. Hij maakt automatisch deel uit van het bestuur van de Nederlandse sportkoepel NOCNSF

2015
20/21 juli: Eurlings en ex-vriendin krijgen ruzie in tuin van zijn ouderlijk huis in Valkenburg. Hij mishandelt haar

december: Ex-vriendin doet aangifte tegen Eurlings vanwege mishandeling

2016
Juli: Eurlings doet aangifte tegen ex-vriendin vanwege smaad en laster.
et OM maakt later bekend dat er onvoldoende bewijs is om de vrouw hiervan te verdenken

Augustus: Eurlings ontkent tijdens de Zomerspelen van Rio schuld: 'Mensen die mij kennen, weten dat ik zo niet in elkaar zit', zegt hij tegen het AD

September: het OM zegt voldoende bewijs te hebben en besluit Eurlings te vervolgen wegens 'eenvoudige mishandeling'

2017
Maart: Eurlings accepteert transactie justitie: werkstraf van 40 uur

Voorjaar: De Top van NOCNSF doet Eurlings het verzoek om op te stappen; hij weigert

Juli: NOCNSF vraagt alle bestuursleden voortaan een verklaring van goed gedrag te overleggen

September: NOCNSF maakt bekend dat Eurlings zijn VOG heeft en kan aanblijven

14 december: Tijdens een vergadering doen NOCNSF-bestuursleden Eurlings het dringende verzoek om publiekelijk tekst en uitleg te geven over de mishandeling van zijn ex-vriendin

21 december: Advocaat Geert-Jan Knoops publiceert een verklaring waarin hij uithaalt naar de media. Hij benadrukt dat Eurlings 'formeel' geen strafblad heeft, er sprake was van lichte mishandeling en dat er nooit 'vaststelling of erkenning van schuld' is geweest

23 december: Ook de atletencommissie van NOCNSF, die de Nederlandse sporters vertegenwoordigt, wil opheldering van Eurlings en stuurt hem een lijst met vragen

30 december: Na aanhoudende kritiek besluit Eurlings zijn verhaal te doen. Zijn interview met NRC Handelsblad en zijn eigen verklaring komen hem op zware kritiek te staan, onder meer omdat hij spreekt over een 'wederzijds handgemeen' en zijn IOC-functie een vrijwilligersbaan noemt

2018

3 januari: Prominenten uit de sport als voormalig IOC-lid Els van Breda Vriesman en olympisch kampioene Ellen van Langen roepen Eurlings op te vertrekken. Eurlings zegt een gesprek af met de atletencommissie van NOCNSF

5 januari: Camiel Eurlings stapt op als IOC-lid en bestuurslid van NOCNSF

Volg en lees meer over:

Mark Misérus
Mark Misérus

Meer Mark Misérus